ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತೇ ತತಸ್ತೌ ತು ದುರ್ಜ್ಜಯಃ ಪ್ರಾಹ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಕೌ ಭವನ್ತಾವಿತಿ ತತಸ್ತಾವೂಚತುರರಿಂದಮೌ । ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುನ್ನಾಮಾನಾವಸುರಾವಿತಿ ಮಾನದ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ದುರ್ಜಯನು, 'ನೀವು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, 'ನಾವು ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುನ್ನ ಎಂಬ ಅಸುರರು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ತ್ವಯಾ ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಚೇಚ್ಛಾಮೋ ಧರ್ಮ್ಯಂ ಸತ್ಸು ಸುಸಂಸ್ಕೃತೌ । ಲೋಕಪಾಲಮತಂ ಸರ್ವಮಾವಾಂ ಕುರ್ಮ ಸುದುರ್ಜಯ ।। ೧೦.

'ಈಗ ನಿನಗೆ ಇಚ್ಛೆ ಇದ್ದರೆ, ದುರ್ಜಯ, ನಾವು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ನಡುವೆ ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿ ಲೋಕಪಾಲರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.'

ಏವಮುಕ್ತೇ ದುರ್ಜ್ಜಯೇನ ತೌ ಸ್ವರ್ಗೇ ಸನ್ನಿವೇಶಿತೌ । ಲೌಕಪಾಲೌ ಕೃತೌ ಸದ್ಯಸ್ತತೋಽನ್ತರ್ಧಾನಂ ಜಗ್ಮತುಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ದುರ್ಜಯನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು; ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಕಾಣೆಯಾಗಿದರು.

ತಯೋರಪಿ ಮಹತ್ಕರ್ಮ ಚರಿತಂ ಚ ಧರಾಧರೇ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾರಾಜೋ ದುರ್ಜಯೋ ಮನ್ದರೋಪರಿ ।। ೧೦.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ; ಮಹಾರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಧನದಸ್ಯ ವನಂ ದಿವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನನ್ದನಸನ್ನಿಭಮ್ । ಮುದಾ ಬಭ್ರಾಮ ರಮ್ಯೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ ಯಾವದ್ರಾಜಸತ್ತಮಃ ।। ೧೦.

ಧನದನ ದಿವ್ಯವಾದ, ನಂದನವನದಂತೆ ಕಾಣುವ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಆ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುತ್ತಾಡಿದನು.

ತಾವತ್ಸುವರ್ಣವೃಕ್ಷಾಧಃ ಕನ್ಯಾದ್ವಯಮಪಶ್ಯತ । ಅತೀವರೂಪಸಂಪನ್ನಮತೀವಾದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುವ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಂಡನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ ಕ ಇಮೇ ಶುಭಲೋಚನೇ । ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಯಾವತ್ ಸ ಕ್ಷಣಮೇಕಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ವನೇ ತಾವದುಭೌ ತಾಪಸೌ ಸೋಽವಲೋಕಯತ್ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಇವರು ಯಾರು, ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯವರು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ರಾಜಾ ಯಯೌ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಾಂ ಮುದಮ್ । ಅವತೀರ್ಯ ದ್ವಿಪಾತ್ ತೂರ್ಣಂ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ತಯೋಃ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು, ಆನೆಯಿಂದ ಇಳಿದು, ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಉಪವಿಷ್ಟಃ ಸ ತಾಭ್ಯಾಂ ತು ಕೌಶ್ಯೇ ದತ್ತೇ ವರಾಸನೇ । ಪೃಷ್ಟಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಕುತಶ್ಚಾಸಿ ಕಸ್ಯ ವಾ ಕಿಮಿಹ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೧೦.

ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, 'ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಯಾರವನು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇದ್ದೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು.

ತೌ ಪ್ರಹಸ್ಯಾಬ್ರವೀದ್ ರಾಜಾ ಸುಪ್ರತೀಕೇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ । ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ದುರ್ಜಯೋ ನಾಮ ನಾಮತಃ ।। ೧೦.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಸುಪ್ರತೀಕ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗನೊಬ್ಬ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.'

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವರಾಜಾನೋ ಜಿಗೀಷನ್ನಿಹ ಸತ್ತಮೌ । ಆಗತೋಽಸ್ಮಿ ಧ್ರುವಂ ಚೈವ ಸ್ಮರ್ತ್ತವ್ಯೋಽಹಂ ತಪೋಧನೌ । ಭವನ್ತೌ ಕೌ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಮಾನುಗ್ರಹಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ ।। ೧೦.

ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮರೇ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಯಾರು, ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.

ತಾಪಸಾವೂಚತುಃ । ಆವಾಂ ಹೇತೃಪ್ರಹೇತ್ರಾಖ್ಯೌ ಮನೋಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವಃ ಸುತೌ । ಆವಾಂ ದೇವವಿನಾಶಾಯ ಗತೌ ಸ್ವೋ ಮೇರುಪರ್ವತಮ್ ।। ೧೦.

ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರರು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಮೇರುಗಿರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು.'

ತತ್ರಾವಯೋರ್ಮಹಾಸೈನ್ಯಂ ಗಜಾಶ್ವರಥಸಂಕುಲಮ್ । ಜಿಗಾಯ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದು, ಶತಶೋ ಸಹಸ್ರಶೋ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು.

ತೇ ಚ ದೇವಾ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಂ ನಿಪಾತಿತಮ್ । ಅಸುರೈರುಜ್ಝಿತಪ್ರಾಣಂ ತತಸ್ತೇ ಶರಣಂ ಗತಾಃ ।। ೧೦.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.

ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೌ ಯತ್ರ ದೇವೇಶೋ ಹರಿಃ ಶೇತೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ । ತತ್ರ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಯು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ದೇವದೇವ ಹರೇ ಸರ್ವಂ ಸೈನ್ಯಂ ತ್ವಸುರಸತ್ತಮೈಃ । ಪರಾಜಿತಂ ಪರಿತ್ರಾಹಿ ಭೀತಂ ವಿಹ್ವಲ್ಲೋಚನಮ್ ।। ೧೦.

'ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ ಹರಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ನಾವು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ತ್ವಯಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ಪೂರ್ವಂ ತ್ರಾತಾಃ ಸ್ಮ ಕೇಶವ । ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹೋಃ ಕ್ರೂರಸ್ಯ ಸಮರೇ ಕಾಲನೇಮಿನಃ ।। ೧೦.

'ಹರಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.'

ಇದಾನೀಮಪಿ ದೇವೇಶ ಅಸುರೌ ದೇವಕಣ್ಟಕೌ । ಹೇತೃಪ್ರಹೇತೃನಾಮಾನೌ ಬಹುಸೈನ್ಯಪರಿಚ್ಛದೌ । ತೌ ಹತ್ವಾ ತ್ರಾಹಿ ನಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವದೇವ ಜಗತ್ಪತೇ ।। ೧೦.

'ಈಗಲೂ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು, ಲೋಕದಾಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವದೇವನೇ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ । ಅಹಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ತೌ ಹನ್ತುಮಿತ್ಯುವಾಚ ಜಗತ್ಪತಿಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, 'ನಾನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತತೋ ದೇವಾ ಮೇರುಪರ್ವತಸನ್ನಿಧೌ । ಪ್ರತಸ್ಥುಸ್ತೇಽಥ ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯನ್ತೋ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮೇರುಗಿರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು.

ತೈಃ ಸಂಚಿನ್ತಿತಮಾತ್ರಸ್ತು ದೇವಶ್ಚಕ್ರಗದಾಧರಃ । ಆವಯೋಃ ಸೈನ್ಯಮಾವಿಶ್ಯ ಏಕ ಏವ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೧೦.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ಒಬ್ಬನೇ, ಆದರೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಏಕಧಾ ದಶಧಾತ್ಮಾನಂ ಶತಧಾ ಚ ಸಹಸ್ತ್ರಧಾ । ಲಕ್ಷಧಾ ಕೋಟಿಧಾ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಭೂತ್ಯಾ ಚ ಜಗತ್ಪತಿಃ ।। ೧೦.

ಲೋಕನಾಥನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ, ತನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬನಾಗಿ, ಹತ್ತಾಗಿ, ನೂರಾಗಿ, ಸಾವಿರವಾಗಿ, ಲಕ್ಷವಾಗಿ, ಕೋಟಿಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಏವಂ ಸ್ಥಿತೇ ದೇವವರೇ ಅಸ್ಮತ್ಸೈನ್ಯೇ ಮಹಾಬಲಃ । ಯಃ ಕಶ್ಚಿದಸುರೋ ರಾಜನ್ನಾವಯೋರ್ಬಲಮಾಶ್ರಿತಃ । ಸ ಹತಃ ಪತಿತೋ ಭೂಮೌ ದೃಶ್ಯತೇ ಗತಚೇತನಃ ।। ೧೦.

ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಯಾವ ಅಸುರನಾದರೂ, ಅವನು ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಹೀನನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತತ್ ಸಹಸಾ ಸೈನ್ಯಂ ಮಾಯಯಾ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿನಾ । ನಿಹತಂ ಸಾಶ್ವಕಲಿಲಂ ಪತ್ತಿದ್ವಿಪಸಮಾಕುಲಮ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆ, ಆನೆ, ಪಾದಾತಿ ಯೋಧರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ದೇವರು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಚತುರಙ್ಗಂ ಬಲಂ ಸರ್ವಂ ಹತ್ವಾ ದೇವೋ ರಥಾಙ್ಗಧೃಕ್ । ಆವಾಂ ಶೋಷಾವಥೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗತೋಽನ್ತರ್ದ್ಧಾನಮೀಶ್ವರಃ ।। ೧೦.

ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾದ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸದೆ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಆವಯೋರೀದೃಶಂ ಕರ್ಮ ದೃಷ್ಟಂ ದೇವಸ್ಯ ಶಾರ್ಙ್ಗಿಣಃ । ತತಸ್ತಮೇವ ಶರಣಂ ಗತಾವಾರಾಧನಾಯ ವೈ ।। ೧೦.

ಶಾರಂಗಧನು ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆವು.

ತ್ವಂ ಚಾಸ್ಮನ್ಮಿತ್ರತನಯಃ ಸುಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಜೋ ನೃಪ । ಇಮೇ ಚ ಆವಯೋಃ ಕನ್ಯೇ ಗೃಹಾಣ ಮನುಜೇಶ್ವರ । ಹೇತೃಕನ್ಯಾ ಸುಕೇಶೀ ತು ಮಿಶ್ರಕೇಶೀ ಪ್ರಹೇತೃಣಃ ।। ೧೦.

ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರನಾದ ಸುಪ್ರತೀಕನ ಮಗನು, ರಾಜನೇ. ಇಲ್ಲಿವೆ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಪುತ್ರಿಯರು—ನೀನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಮಾನವರಾಧಿಪತಿಯಾದವನೇ. ಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಸುಕೇಶಿ, ಪ್ರಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ.

ದುರ್ಜಯಸ್ತ್ವೇವಮುಕ್ತಸ್ತು ಹೇತೃಣಾ ತೇ ಉಭೇ ಶುಭೇ । ಕನ್ಯೇ ಜಗ್ರಾಹ ಧರ್ಮೇಣ ಭಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಮನುಜೇಶ್ವರಃ ।। ೧೦.

ಮದುವೆಗಾರರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ದುರ್ಜಯನವರು ಆ ಎರಡು ಶುಭಕನ್ಯೆಯರನ್ನೂ ಧರ್ಮದಂತೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ತೇ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಹಸಾ ರಾಜಾ ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ । ಆಜಗಾಮ ಸ್ವಕಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ನಿಜಸೈನ್ಯಸಮಾವೃತಃ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜನು ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.