ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದುರ್ಜಯೋಽಪಿ ಮಹದ್ರಾಜ್ಯಂ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥವಾಜಿಭಿಃ । ಸಂಯೋಜ್ಯ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಾಜ್ಯವೃದ್ಧಿಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೧೦.

ದುರ್ಜಯನು ಆ ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಡೆದು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಪತ್ತಿಭಿಃ । ಸಮೇತಾಂ ವಾಹಿನೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಉತ್ತರಾಂ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತಃ । ತಸ್ಯ ಚೋತ್ತರತೋ ದೇಶಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಿದ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುದಂಡದ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಉತ್ತರದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು.

ಭಾರತಾಖ್ಯಮಿದಂ ವರ್ಷಂ ಸಾಧಯಿತ್ವಾ ಸುದುರ್ಜಯಃ । ತತಃ ಕಿಂಪುರುಷಂ ನಾಮ ವರ್ಷಂ ತೇನಾಪಿ ಸಾಧಿತಮ್ ।। ೧೦.

ಭಾರತವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ದೇಶವನ್ನು, ಗೆಲ್ಲಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಅವನು ಜಯಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಕಿಂಪುರುಷವೆಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಅವನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪರತರಂ ಚಾನ್ಯದ್ಧರಿವರ್ಷಂ ಜಿಗಾಯ ಸಃ । ರಮ್ಯಂ ಹಿರಣ್ಮಯಂ ಚಾಪಿ ಕುರುಭದ್ರಾಶ್ವಮೇವ ಚ । ಇಲಾವೃತಂ ಮೇರುಮಧ್ಯಮೇತತ್ ಸರ್ವಂ ಜಿಗಾಯ ಸಃ ।। ೧೦.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಹರಿ ವರ್ಣವನ್ನು, ಅದು ಸುಂದರವೂ ಬಂಗಾರದಂತೆಯೂ ಇದ್ದಿತು, ಕುರುಭದ್ರಾಶ್ವವನ್ನು ಹಾಗೂ ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇಲಾವೃತವನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಜಿತ್ವಾ ಜಮ್ಬ್ವಾಖ್ಯಮೇತದ್ಧಿ ದ್ವೀಪಂ ಯಾವದಸೌ ನೃಪಃ । ಜಗಾಮ ದೇವರಾಜಾನಂ ಜೇತುಂ ಸರ್ವಸುರಾನ್ವಿತಮ್ ।। ೧೦.

ಜಂಬೂ ಎಂಬ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ದೇವರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೊರಟನು.

ಮೇರುಪರ್ವತಮಾರುಹ್ಯ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾನ್ । ಗುಹ್ಯಕಾನ್ ಕಿಂ ನರಾನ್ ದೈತ್ಯಾಂಸ್ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಸುತೋ ಮುನಿಃ । ನಾರದೋ ದುರ್ಜಯಜಯಂ ದೇವರಾಜಾಯ ಶಂಸತ ।। ೧೦.

ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ದುರ್ಜಯನ ವಿಜಯವನ್ನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

ತತ ಇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವರಾಯುಕ್ತೋ ಲೋಕಪಾಲೈಃ ಸಮನ್ವಿತಃ । ಜಗಾಮ ದುರ್ಜಯಂ ಹನ್ತುಂ ಸೋಽಚಿರೇಣಾಸ್ತ್ರನಿರ್ಜ್ಜಿತಮ್ । ವಿಹಾಯ ಪರ್ವತಂ ಮೇರುಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಮಿಹಾಗತಃ ।। ೧೦.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದದ್ದರಿಂದ, ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಪೂರ್ವದೇಶೇ ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರೋ ಲೋಕಪಾಲೈಃ ಸಮಂ ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ಥಿತವಾಂಸ್ತಸ್ಯ ಸುಮಹಚ್ಚರಿತಂ ಸಂಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೦.

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡನು. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.

ದುರ್ಜಯಶ್ಚ ಸುರಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ಯಾವತ್ ಪ್ರತಿನಿವರ್ತ್ತತೇ । ಗನ್ಧಮಾದನಪೃಷ್ಠೇ ತು ಸ್ಕನ್ಧಾವಾರನಿವೇಶನಮ್ । ಕೃತ್ವಾಽವಸ್ಥಿತಸಂಭಾರಮಾಗತಂ ತಾಪಸೌ ತು ತಮ್ ।। ೧೦.

ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಹೂಡಿದನು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ತಾವಗತಾವಥಾಬ್ರೂತಾಂ ರಾಜನ್ ದುರ್ಜ್ಜಯ ಲೋಕಪಾಃ । ನಿವಾರಿತಾಸ್ತ್ವಯಾ ಸರ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲೈರ್ವಿನಾ ಜಗತ್ । ನ ಪ್ರವರ್ತ್ತತ ತಸ್ಮಾನ್ ನೌ ದೇಹಿ ತತ್ಪದಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೧೦.

ಅವರು ಬಂದಾಗ, ದುರ್ಜಯನೂ ಲೋಕಪಾಲರೂ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಡೆಯಿದ್ದೀಯೆ; ಲೋಕಪಾಲರಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.'

ಏವಮುಕ್ತೇ ತತಸ್ತೌ ತು ದುರ್ಜ್ಜಯಃ ಪ್ರಾಹ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಕೌ ಭವನ್ತಾವಿತಿ ತತಸ್ತಾವೂಚತುರರಿಂದಮೌ । ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುನ್ನಾಮಾನಾವಸುರಾವಿತಿ ಮಾನದ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ದುರ್ಜಯನು, 'ನೀವು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, 'ನಾವು ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುನ್ನ ಎಂಬ ಅಸುರರು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ತ್ವಯಾ ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಚೇಚ್ಛಾಮೋ ಧರ್ಮ್ಯಂ ಸತ್ಸು ಸುಸಂಸ್ಕೃತೌ । ಲೋಕಪಾಲಮತಂ ಸರ್ವಮಾವಾಂ ಕುರ್ಮ ಸುದುರ್ಜಯ ।। ೧೦.

'ಈಗ ನಿನಗೆ ಇಚ್ಛೆ ಇದ್ದರೆ, ದುರ್ಜಯ, ನಾವು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ನಡುವೆ ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿ ಲೋಕಪಾಲರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.'

ಏವಮುಕ್ತೇ ದುರ್ಜ್ಜಯೇನ ತೌ ಸ್ವರ್ಗೇ ಸನ್ನಿವೇಶಿತೌ । ಲೌಕಪಾಲೌ ಕೃತೌ ಸದ್ಯಸ್ತತೋಽನ್ತರ್ಧಾನಂ ಜಗ್ಮತುಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ದುರ್ಜಯನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು; ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಕಾಣೆಯಾಗಿದರು.

ತಯೋರಪಿ ಮಹತ್ಕರ್ಮ ಚರಿತಂ ಚ ಧರಾಧರೇ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾರಾಜೋ ದುರ್ಜಯೋ ಮನ್ದರೋಪರಿ ।। ೧೦.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ; ಮಹಾರಾಜ ದುರ್ಜಯನು ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಧನದಸ್ಯ ವನಂ ದಿವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನನ್ದನಸನ್ನಿಭಮ್ । ಮುದಾ ಬಭ್ರಾಮ ರಮ್ಯೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ ಯಾವದ್ರಾಜಸತ್ತಮಃ ।। ೧೦.

ಧನದನ ದಿವ್ಯವಾದ, ನಂದನವನದಂತೆ ಕಾಣುವ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಆ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುತ್ತಾಡಿದನು.

ತಾವತ್ಸುವರ್ಣವೃಕ್ಷಾಧಃ ಕನ್ಯಾದ್ವಯಮಪಶ್ಯತ । ಅತೀವರೂಪಸಂಪನ್ನಮತೀವಾದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ, ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುವ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಂಡನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ ಕ ಇಮೇ ಶುಭಲೋಚನೇ । ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಯಾವತ್ ಸ ಕ್ಷಣಮೇಕಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ವನೇ ತಾವದುಭೌ ತಾಪಸೌ ಸೋಽವಲೋಕಯತ್ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಇವರು ಯಾರು, ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯವರು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ರಾಜಾ ಯಯೌ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಾಂ ಮುದಮ್ । ಅವತೀರ್ಯ ದ್ವಿಪಾತ್ ತೂರ್ಣಂ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ತಯೋಃ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು, ಆನೆಯಿಂದ ಇಳಿದು, ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಉಪವಿಷ್ಟಃ ಸ ತಾಭ್ಯಾಂ ತು ಕೌಶ್ಯೇ ದತ್ತೇ ವರಾಸನೇ । ಪೃಷ್ಟಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಕುತಶ್ಚಾಸಿ ಕಸ್ಯ ವಾ ಕಿಮಿಹ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೧೦.

ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, 'ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಯಾರವನು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇದ್ದೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು.

ತೌ ಪ್ರಹಸ್ಯಾಬ್ರವೀದ್ ರಾಜಾ ಸುಪ್ರತೀಕೇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ । ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ದುರ್ಜಯೋ ನಾಮ ನಾಮತಃ ।। ೧೦.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಸುಪ್ರತೀಕ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಗನೊಬ್ಬ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.'

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವರಾಜಾನೋ ಜಿಗೀಷನ್ನಿಹ ಸತ್ತಮೌ । ಆಗತೋಽಸ್ಮಿ ಧ್ರುವಂ ಚೈವ ಸ್ಮರ್ತ್ತವ್ಯೋಽಹಂ ತಪೋಧನೌ । ಭವನ್ತೌ ಕೌ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಮಾನುಗ್ರಹಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ ।। ೧೦.

ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮರೇ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಯಾರು, ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.

ತಾಪಸಾವೂಚತುಃ । ಆವಾಂ ಹೇತೃಪ್ರಹೇತ್ರಾಖ್ಯೌ ಮನೋಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವಃ ಸುತೌ । ಆವಾಂ ದೇವವಿನಾಶಾಯ ಗತೌ ಸ್ವೋ ಮೇರುಪರ್ವತಮ್ ।। ೧೦.

ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರರು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಮೇರುಗಿರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು.'

ತತ್ರಾವಯೋರ್ಮಹಾಸೈನ್ಯಂ ಗಜಾಶ್ವರಥಸಂಕುಲಮ್ । ಜಿಗಾಯ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದು, ಶತಶೋ ಸಹಸ್ರಶೋ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು.

ತೇ ಚ ದೇವಾ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಂ ನಿಪಾತಿತಮ್ । ಅಸುರೈರುಜ್ಝಿತಪ್ರಾಣಂ ತತಸ್ತೇ ಶರಣಂ ಗತಾಃ ।। ೧೦.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.

ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೌ ಯತ್ರ ದೇವೇಶೋ ಹರಿಃ ಶೇತೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ । ತತ್ರ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಯು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ದೇವದೇವ ಹರೇ ಸರ್ವಂ ಸೈನ್ಯಂ ತ್ವಸುರಸತ್ತಮೈಃ । ಪರಾಜಿತಂ ಪರಿತ್ರಾಹಿ ಭೀತಂ ವಿಹ್ವಲ್ಲೋಚನಮ್ ।। ೧೦.

'ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ ಹರಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ನಾವು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ತ್ವಯಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ಪೂರ್ವಂ ತ್ರಾತಾಃ ಸ್ಮ ಕೇಶವ । ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹೋಃ ಕ್ರೂರಸ್ಯ ಸಮರೇ ಕಾಲನೇಮಿನಃ ।। ೧೦.

'ಹರಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.'

ಇದಾನೀಮಪಿ ದೇವೇಶ ಅಸುರೌ ದೇವಕಣ್ಟಕೌ । ಹೇತೃಪ್ರಹೇತೃನಾಮಾನೌ ಬಹುಸೈನ್ಯಪರಿಚ್ಛದೌ । ತೌ ಹತ್ವಾ ತ್ರಾಹಿ ನಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವದೇವ ಜಗತ್ಪತೇ ।। ೧೦.

'ಈಗಲೂ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು, ಲೋಕದಾಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವದೇವನೇ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ । ಅಹಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ತೌ ಹನ್ತುಮಿತ್ಯುವಾಚ ಜಗತ್ಪತಿಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, 'ನಾನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.