ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಧನ್ವೀ ತೂಣೀ ಶರೀ ಖಡ್ಗೀ ಮಾಯಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ 125.

ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣಗಳ ತುಂಬಿದ ತೂಣಿ, ಕತ್ತಿ ಧರಿಸಿ, ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೆ.

ಮಾಯಯಾ ಕಿಂ ತವ ಧರೇ ನ ಮಾಯಾಂ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಭೂಮಿಯೇ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಏನು? ನನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿಯಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭೂಮೇ ಮಾಯಾಖ್ಯಾನಂ ಮಹೌಜಸಮ್

ಈ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಆಖ್ಯಾನಾನಾಂ ಮಹಾಖ್ಯಾನಂ ತಪಸಾಂ ಚ ಪರನ್ತಪಃ

ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಮಹಾಕಥೆ; ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವಳೇ.

ನಿತ್ಯಂ ಪಠೇದ್ಯೋ ಭಕ್ತೇಷು ಅಭಕ್ತೇಷು ನ ಕೀರ್ತಯೇತ್

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಸದಾ ಭಕ್ತರ ನಡುವೆ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಭಕ್ತರಲ್ಲದವರ ಮುಂದೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವೋ—

ಅಗ್ರತಃ ಪೃಚ್ಛತಾ ಶೂದ್ರಮದ್ಭಕ್ತೇಷು ತಥಾಗ್ರತಃ

ಯಾರು ಕೇಳಿದಾಗ—even ಶೂದ್ರರೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ—ಅವರ ಮುಂದೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—

ಕಲ್ಯಮುತ್ಥಾಯ ಯೋ ಭೂಮೇ ಪಠತೇ ಚ ದೃಢವ್ರತಃ

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಭೂಮಿದೇವಿ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ—

ಅಥ ಪೂರ್ಣೇನ ಕಾಲೇನ ಪುಮಾನ್ಪಂಚತ್ವಮಾಗತಃ

ಆ ಸಮಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ಯ ಏವಂ ಶೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಖ್ಯಾನಂ ವಸುನ್ಧರೇ

ಓ vasundhare, ಯಾರು ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ,

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭದ್ರೇ ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪೂರ್ವಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಓ ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಬಯಸಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.

ಅಥ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾರಮ್ಭಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾಯಾಬಲಂ ಹ್ಯೇತದ್ಧರಣೀ ಸಂಶಿತವ್ರತಾ

ಈಗ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತು ಕಥನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿಯು, ತನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ,

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ನ ತತ್ರಾಹಂ ವಿಜಾನಾಮಿ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಂ ಚ ಯತ್ತ್ವಯಾ

ಭೂಮಿ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯಚ್ಚ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕೇ ಪುಣ್ಯಂ ಪುಷ್ಟಿಸ್ತಸ್ಯ ಸನಾತನೀ

ಮತ್ತು ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪೋಷಣೆಯೂ ಯಾವುದು ಎಂಬುದೂ,

ವರಾಹ ಉವಾಚ ಯಚ್ಚ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕೇ ಪುಷ್ಟಿರ್ಯಚ್ಚ ತೀರ್ಥಮನಿನ್ದಿತೇ

ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪೋಷಣೆಯೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವೂ, ಓ ನಿರ್ದೋಷಿನಿ,

ತಚ್ಚ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ಮೇ ದೇವಿ ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಸುನ್ದರಿ

ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಓ ದೇವಿ, ನಾನೀಗ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಸುಂದರಿಯೆ.

ಯಚ್ಚ ಕರ್ಮ ಯತೋ ಭೂಮೇ ಸ್ನಾತೋ ಯಾತಿ ಮೃತೋಽಪಿ ಚ

ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಸತ್ತವನಾದರೂ, ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ,

ಮಧುಕೈಟಭೌ ತಥಾ ಹತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಾತ್ತದಾ

ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ,

ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಂ ನತಂ ಭೂಮೇ ರೈಭ್ಯಂ ನಾಮಮಹಾಮುನಿಮ್

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯೆ, ರೈಭ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ ನೋಡಿದೆನು.

ಯುಕ್ತಿಮನ್ತಂ ಗುಣಜ್ಞಂ ಚ ಶುಚಿಂ ದಕ್ಷಂ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಮ್

ಅವನು ಯುಕ್ತಿವಂತ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಅರಿತವ, ಶುದ್ಧ, ಕುಶಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.

ಸಹಸ್ರಂ ಚಾಂಬುಭಕ್ಷೇಣ ತಥಾ ಶೈವಾಲಭಕ್ಷಣಮ್ 126.

ಅವನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೈವಲವನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಇತಃ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ದೇವಿ ರೈಭ್ಯಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಇದರ ಕಾರಣದಿಂದ, ಓ ದೇವಿ, ನಾನು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರೈಭ್ಯನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆನು.

ತತೋ ವೈ ತಪ್ಯಮಾನಂ ತಂ ಗಙ್ಗಾದ್ವಾರಮುಪಾಗತಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗಂಗೆಯ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ದರ್ಶಿತೋಽಯಂ ಮಯಾ ಚಾತ್ಮಾ ಹೇತುಮಾತ್ರೇಣ ಕೇನಚಿತ್

ನಾನು ಅವನಿಗೆ, ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕಾರಣದಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆನು.

ಏವಂ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕಂ ಖ್ಯಾತಂ ಸ್ಥಾನಮತೇನ್ಮನಸ್ವಿನಿ

ಹೀಗೆ, ಓ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿನಿ, ಆ ಸ್ಥಳವು ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ತೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ವಸುನ್ಧರೇ

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳು, ಓ vasundhare.

ಏವಂ ತತ್ರ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಃ ಕುಬ್ಜರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕುಬ್ಬು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ.

ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ಥಿತಂ ತಂ ತು ಮುನಿಂ ವೈ ಸಂಶಿತವ್ರತಮ್

ಆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ.

ಮಮೈವ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಸ್ತಪಸಾನ್ವಿತಃ

ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ತಪಸ್ವಿ ಮುನಿ ಕೇಳಿದನು.

ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭಗವಾಁಲ್ಲೋಕನಾಥೋ ಜನಾರ್ದ್ದನಃ

ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ ಜನಾರ್ದನ ದೇವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ—