ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತ್ವಯಾ ನ ತತ್ಕೃತಂ ಕಿಂಚಿಚ್ಛುಭಂ ವಾಶುಭಮೇವ ವಾ 125.

ನೀನು ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ.

ಯತ್ತ್ವಯಾ ದುಷ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ವ್ಯಭಿಚಾರಶ್ಚ ತತ್ರ ವೈ

ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ತಪ್ಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ—

ಭವಾನ್ತರೇ ಕೃತಂ ಯಚ್ಚ ಯೇನೇದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ಮಹತ್

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೇ ಈ ಮಹತ್ತರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಈಗ ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ.

ಮಮ ಭಕ್ತಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಶುದ್ಧಾ ಯತ್ತ್ವಯಾ ನಾಭಿವಾದಿತಾಃ

ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ಶುದ್ಧ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೀನು ನಮಸ್ಕರಿಸದೆ ಹೋದೆಯಲ್ಲ.

ಯೇ ಚ ಭಾಗವತಾಃ ಶುದ್ಧಾಸ್ತೇ ನೂನಂ ಮಮ ಮೂರ್ತ್ತಯಃ ವಿದಿತೋಽಸ್ಮೀಹ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ತೈರಹಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಆ ಭಗವಂತನ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತರು ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ರೂಪಗಳೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಮ ದರ್ಶನಕಾಮಾ ಯೇ ತೇ ಮೇ ಭಕ್ತಾ ದ್ವಿಜಾಸ್ತಥಾ

ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ದ್ವಿಜರೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ಭಕ್ತರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಶೇಷೇಣ ಕಲೌ ಬ್ರಹ್ಮನ್ದ್ವಿಜರೂಪೋ ಹ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಖಾಸಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ.

ಯೋ ಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮಿಹೇಚ್ಛೇತ ಯಸ್ಯಾವಾಚ್ಯಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಮಾತೂ ಹೇಳಲಾಗದಂತಿಲ್ಲ.

ಗಚ್ಛ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಿದ್ಧೋಽಸಿ ಯದಾ ಪ್ರಾಣಾನ್ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯಸಿ

ಹೋಗು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ ನೀನು ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀಯೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ವರಾರೋಹೇ ತತ್ರೈವಾನ್ತರ್ಹಿತೋಽಭವಮ್ ಕೃತ್ವಾ ಸುದುಷ್ಕರಂ ಕರ್ಮ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಮುಪಾಗತಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದೆ, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.

ಧನ್ವೀ ತೂಣೀ ಶರೀ ಖಡ್ಗೀ ಮಾಯಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ 125.

ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣಗಳ ತುಂಬಿದ ತೂಣಿ, ಕತ್ತಿ ಧರಿಸಿ, ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೆ.

ಮಾಯಯಾ ಕಿಂ ತವ ಧರೇ ನ ಮಾಯಾಂ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಭೂಮಿಯೇ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಏನು? ನನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿಯಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭೂಮೇ ಮಾಯಾಖ್ಯಾನಂ ಮಹೌಜಸಮ್

ಈ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಆಖ್ಯಾನಾನಾಂ ಮಹಾಖ್ಯಾನಂ ತಪಸಾಂ ಚ ಪರನ್ತಪಃ

ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಮಹಾಕಥೆ; ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವಳೇ.

ನಿತ್ಯಂ ಪಠೇದ್ಯೋ ಭಕ್ತೇಷು ಅಭಕ್ತೇಷು ನ ಕೀರ್ತಯೇತ್

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಸದಾ ಭಕ್ತರ ನಡುವೆ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಭಕ್ತರಲ್ಲದವರ ಮುಂದೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವೋ—

ಅಗ್ರತಃ ಪೃಚ್ಛತಾ ಶೂದ್ರಮದ್ಭಕ್ತೇಷು ತಥಾಗ್ರತಃ

ಯಾರು ಕೇಳಿದಾಗ—even ಶೂದ್ರರೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ—ಅವರ ಮುಂದೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—

ಕಲ್ಯಮುತ್ಥಾಯ ಯೋ ಭೂಮೇ ಪಠತೇ ಚ ದೃಢವ್ರತಃ

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಭೂಮಿದೇವಿ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ—

ಅಥ ಪೂರ್ಣೇನ ಕಾಲೇನ ಪುಮಾನ್ಪಂಚತ್ವಮಾಗತಃ

ಆ ಸಮಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ಯ ಏವಂ ಶೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಖ್ಯಾನಂ ವಸುನ್ಧರೇ

ಓ vasundhare, ಯಾರು ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ,

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭದ್ರೇ ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪೂರ್ವಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಓ ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಬಯಸಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.

ಅಥ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾರಮ್ಭಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾಯಾಬಲಂ ಹ್ಯೇತದ್ಧರಣೀ ಸಂಶಿತವ್ರತಾ

ಈಗ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತು ಕಥನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿಯು, ತನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ,

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ನ ತತ್ರಾಹಂ ವಿಜಾನಾಮಿ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಂ ಚ ಯತ್ತ್ವಯಾ

ಭೂಮಿ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯಚ್ಚ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕೇ ಪುಣ್ಯಂ ಪುಷ್ಟಿಸ್ತಸ್ಯ ಸನಾತನೀ

ಮತ್ತು ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪೋಷಣೆಯೂ ಯಾವುದು ಎಂಬುದೂ,

ವರಾಹ ಉವಾಚ ಯಚ್ಚ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕೇ ಪುಷ್ಟಿರ್ಯಚ್ಚ ತೀರ್ಥಮನಿನ್ದಿತೇ

ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪೋಷಣೆಯೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವೂ, ಓ ನಿರ್ದೋಷಿನಿ,

ತಚ್ಚ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ಮೇ ದೇವಿ ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಸುನ್ದರಿ

ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಓ ದೇವಿ, ನಾನೀಗ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಸುಂದರಿಯೆ.

ಯಚ್ಚ ಕರ್ಮ ಯತೋ ಭೂಮೇ ಸ್ನಾತೋ ಯಾತಿ ಮೃತೋಽಪಿ ಚ

ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಸತ್ತವನಾದರೂ, ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ,

ಮಧುಕೈಟಭೌ ತಥಾ ಹತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಾತ್ತದಾ

ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ,

ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಂ ನತಂ ಭೂಮೇ ರೈಭ್ಯಂ ನಾಮಮಹಾಮುನಿಮ್

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯೆ, ರೈಭ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ ನೋಡಿದೆನು.

ಯುಕ್ತಿಮನ್ತಂ ಗುಣಜ್ಞಂ ಚ ಶುಚಿಂ ದಕ್ಷಂ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಮ್

ಅವನು ಯುಕ್ತಿವಂತ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಅರಿತವ, ಶುದ್ಧ, ಕುಶಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.