ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸ ತೇನ ಚೋದಿತೋ ಹ್ಯೇವಂ ನಿಷಾದೋ ನಾವಗಚ್ಛತಿ 125.

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿತನಾದರೂ, ನಿಷಾದನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ದುಷ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಪುರಾತನಮ್

ನೀನು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾಪದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೋ?

ಕೇನ ದೋಷೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತ್ವಂ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಂ ಭೂತ್ವಾ ಪುಮಾನ್ ಪುನಃ

ಯಾವ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನೀನು ಮೊದಲಿಗೆ ಪುರುಷನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಹೆಂಗಸಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ?

ಏವಂ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಋಷಿಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿಷಾದ ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಮತ್ಕಥಾಂ ಚ ಪ್ರಜಲ್ಪತಃ

ನಿಷಾದ, ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.

ಏಕಭಕ್ತಂ ಮಯಾಚಾರೇ ಅಭಕ್ಷ್ಯಂ ಚೈವ ವರ್ಜಿತಮ್ ಕರ್ಮಭಿರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚೈವ ಮಯಾ ದರ್ಶನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಾ

ನಾನು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಊಟ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೆ, ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆ.

ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಜನಾರ್ದ್ದನಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ನನಗೆ ಜನಾರ್ದನನ ದರ್ಶನವಾಗಿತು.

ಮಯಾ ನಾಭೀಪ್ಸಿತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ದೀಯಮಾನೋ ವರಸ್ತತಃ

ನಾನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಡಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ವರ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ತತೋ ಮಾಂ ಭಾಷತೇ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಾಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯಲಂ ದ್ವಿಜ

ನಂತರ ವಿಷ್ಣು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಸಾಕು, ದ್ವಿಜ.'

ತತೋಽಹಂ ತೇನ ಚಾಪ್ಯುಕ್ತಸ್ತರ್ಹಿ ದ್ರಕ್ಷತ್ಯಲಂ ಭವಾನ್

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈಗ ನೀನು ಸಾಕಷ್ಟು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಮಹಾನಭಾವ.'

ಅಹಂ ಮಾಯಾಪ್ರಲೋಭೇನ ಗಙ್ಗಾತೀರಮುಪಾಗತಃ ತತಃ ಸ್ನಾನವಿಧಾನೇನ ನಿಮಗ್ನಸ್ತಜ್ಜಲೇಽಮಲೇ ।। 125.

ಮಾಯೆಯ ಮೋಹದಿಂದ ನಾನು ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದೆ, ನಂತರ ಸ್ನಾನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ.

ನ ತತ್ರ ಕಿಂಚಿಜ್ಜಾನಾಮಿ ಕಿಮಿದಂ ಕಿಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ—ಇದು ಏನು, ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಕೇನಚಿತ್ಕಾರಣೇನಾತ್ರ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಜಾಹ್ನವೀಜಲೇ

ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಜಾಹ್ನವಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆ.

ನಿಷಾದ ಪಶ್ಯ ಕುಣ್ಡೀಂ ಚ ಮಾತ್ರಾಂ ವಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾ ಪುರಾ ದಣ್ಡವಸ್ತ್ರಾದಿ ಯತ್ಕಿಂಚಿನ್ನ ಜೀರ್ಣಂ ಗಙ್ಗಯಾ ಹೃತಮ್

ನಿಷಾದ, ನೋಡು, ಕುಂಡಿ, ಚಪ್ಪರ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಳೆ ಕಾಲದಂತೆಯೇ ಇವೆ; ದಂಡ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ—ಯಾವುದು ಹಾಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಗಂಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ದಿತು.

ಏವಂ ತೇನ ತತಶ್ಚೋಕ್ತಾ ನಿಷಾದೋಽದೃಶ್ಯತಾಂ ಗತಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ನಿಷಾದನು ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು.

ಸ ತತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ದೇವಿ ತಪಸ್ತಪತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್

ಆಮೇಲೆ, ದೇವಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಮಾನಸ್ಯ ಅಪರಾಹ್ಣಂ ತು ಜಾಯತೇ

ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಮಯವಾಯಿತು.

ಕರ್ಮಣ್ಯಾನಿ ಚ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಆಹೃತ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ

ಅವನು ಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.

ವೃತಸ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಮುಖ್ಯೈರ್ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನೇಷು ವೈ ದ್ವಿಜಃ

ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಆ ದ್ವಿಜನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.

ಪೂರ್ವಾಹ್ಣೇ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾತ್ರ ಮಾತ್ರಾಂ ಕುಣ್ಡೀಂ ತ್ರಿದಣ್ಡಕಮ್ ವಿಸ್ಮೃತಂ ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ಸ್ಥಾನಂ ಕಥಂ ಶೀಘ್ರಂ ನ ಚಾಗತಃ

ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪರ, ಕುಂಡಿ, ದಂಡವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ; ನೀನು ಏನು ಮರೆಯಿದ್ದೀಯೆ? ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನೀನು ಏಕೆ ಬೇಗ ಬರಲಿಲ್ಲ?

ತತೋ ವಿಪ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತೂಷ್ಣೀಮಾಸೀನ್ಮುನಿಸ್ತದಾ 125.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ದೇವಿ ಸ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಂಗವಃ

ಅಂತೆಯೇ, ದೇವಿ, ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡಾ—

ಕಥಮೇತಾವತಙ್ಕಾಲಂ ಮಾಮೂಚುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ಕಿಮ್ ಕಥಂ ಕಾಲೇಽನುಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಭಾಷತೇ

ಏನು, ಇಷ್ಟು ಸಮಯ ಹೇಗೆ ಹೋದಿತು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದರು? ಈ ಸಮಯ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಇದು ಏನು ಎಂದು ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ದೇವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ತತೋ ಮಯಾ

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೇವಿ, ನಾನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ—

ಕಿಮಿದಂ ಭ್ರಾಂತರೂಪೋಽಸಿ ಕಿಂ ವಾ ತ್ವಂ ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ

ಇದು ಏನು, ನೀನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ? ಅಥವಾ ನೀನು ಏನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ?

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ತು ಮಯಾ ಭೂಮೌ ಕೃತ್ವಾ ಶಿರಃ ಸ್ವಕಮ್

ಹೀಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು.

ಅಹೋ ದೇವ ದ್ವಿಜಾ ಏತೇ ಮಾಂ ವದನ್ತಿ ಜಗದ್ಗುರೋ ಆಗತೋಽಸ್ಯಪರಾಹ್ನೇ ಕಿಂ ಸ್ಥಲಂ ವಿಸ್ಮೃತವಾನಸಿ

ಅಯ್ಯೋ ದೇವಾ, ದ್ವಿಜರೆ, ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಜಗದ್ಗುರು, ನೀನು ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ, ಯಾವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೀನು ಮರೆತಿದ್ದೀಯೆ?

ಅಹಂ ವ್ಯಾಧಸ್ಯ ವೈ ಭೂತ್ವಾ ಭಾರ್ಯಾ ಚ ವ್ಯಾಧಯೋನಿಜಾ

ನಾನು ಒಬ್ಬ ಬೇಟೆಗಾರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡಾ ಬೇಟೆಗಾರರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚೈವ ತ್ರಯಃ ಪುತ್ರಾಸ್ತಿಸ್ರಶ್ಚಾಪಿ ಚ ಕನ್ಯಕಾಃ

ಅವಳಿಂದ ಮೂರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು.