ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ಕೇನಾಪಿ ಗ್ರಾಹೇಣ ಸ್ನಾಯಮಾನಾ ತಪಸ್ವಿನೀ 125.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಯಾವುದೋ ಮೊಸಳೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

ನ ಚಾಪ್ರಿಯಂ ಮಯಾಽಸ್ಯುಕ್ತಾ ಕದಾಚಿದಪಿ ವಾಚಕಮ್

ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಕಠಿಣವಾದ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿಲ್ಲ.

ಅಥವಾಪಿ ಪಿಶಾಚೇನ ಭಕ್ಷಿತಾ ಭೂತರಾಕ್ಷಸೈಃ

ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿ ಅಥವಾ ಭೂತರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಿನ್ನಲಾಯಿತು.

ಕಿಂ ಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಕರ್ಮ ಸುಸಙ್ಕಟಮ್

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪಕರ್ಮ, ಭಯಾನಕ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆನು?

ಏಹಿ ಮೇ ಸುಭಗೇ ಕಾನ್ತೇ ಮಮ ಚಿತ್ತಾನುವರ್ತ್ತಿನಿ

ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ಪ್ರಿಯೆಯೆ, ಸದಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳೇ, ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.

ಮಾಂ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ವರಾರೋಹೇ ತ್ರೀನ್ಪುತ್ರಾನತಿಬಾಲಕಾನ್

ಓ ಸುಂದರಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಈ ಮೂವರು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡು.

ಮಮ ಪುತ್ರಾ ರುದನ್ತ್ಯೇತೇ ಬಾಲಕಾಸ್ತವ ಲಾಲಸಾ

ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಈ ಚಿಕ್ಕವರು, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವವರು, ಇಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾಮಂ ಮಾಂ ಕ್ಷುಧಿತಂ ಚೈವ ಜ್ಞಾಸ್ಯಸೇ ತ್ವಂ ಪಿಪಾಸಿತಮ್

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹಸಿವಾಗಿಯೂ, ದಾಹವಾಗಿಯೂ ಇರುವವನಾಗಿ ತಿಳಿಯುವೆ.

ಏವಂ ವಿಲಪಮಾನಸ್ಯ ನಿಷಾದಸ್ಯ ತ್ವಿತಸ್ತತಃ

ಈ ರೀತಿ ಆ ನಿಷಾದನು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸುಖಂ ಯೋಗಂ ಚ ತೇ ನೀತ್ವಾ ಸಾ ಗತಾ ಹ್ಯನಿವೃತ್ತಯೇ

ಅವಳು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ, ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಬದುಕಿ, ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗದಂತೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ನಿಷಾದಂ ಭಾಷತೇ ತತ್ರ ಗಚ್ಛ ಕಿಂ ಪರಿಕ್ಲಿಶ್ಯಸೇ 125.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಷಾದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಹೋಗು, ಏಕೆ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?

ಏತೇ ನ ತ್ಯಜನೀಯಾಸ್ತೇ ಕದಾಚಿದಪಿ ಪುತ್ರಕಾಃ

ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಬಾರದು.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ದುಃಖಶೋಕಪರಿಪ್ಲುತಃ

ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಅವನು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಸಾನ್ತ್ವಿತೋಽಸ್ಮಿ ತ್ವಯಾ ವಿಪ್ರ ವಚನೈರ್ಮಧುರಾಕ್ಷರೈಃ

ನಿನ್ನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾನು ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.

ನಿಷದಾಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ

ನಿಷಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ದೃಢವ್ರತಿಯಾದ ಮುನಿಯು—

ಮಾ ರೋದೀರ್ವಚ್ಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ತವಾಹಂ ಸಾ ಪ್ರಿಯಾಽಭವತ್

ನೀನು ಅಳಬೇಡ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದವಳು ಈಗ ನನ್ನಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಪರಿವ್ರಾಜವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿಷಾದೋ ವಿಗತಜ್ವರಃ

ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಷಾದನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಂದರೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.

ಕಿಮಿದಂ ಭಾಷಸೇ ವಿಪ್ರ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಯತ್ಕದಾಚನ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವದು ಏನು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.

ನಿಷಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ದುಃಖಮೂರ್ಚ್ಛಿತಃ

ನಿಷಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದುಃಖದಿಂದ ಅಚೇತನನಾದನು.

ಶೀಘ್ರಂ ಗಚ್ಛ ಸ್ವಕಂ ದೇಶಮೇತಾನ್ ಗೃಹ್ಯ ಸ್ವಬಾಲಕಾನ್

ತಕ್ಷಣವೇ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.

ಸ ತೇನ ಚೋದಿತೋ ಹ್ಯೇವಂ ನಿಷಾದೋ ನಾವಗಚ್ಛತಿ 125.

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿತನಾದರೂ, ನಿಷಾದನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ದುಷ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಪುರಾತನಮ್

ನೀನು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾಪದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೋ?

ಕೇನ ದೋಷೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತ್ವಂ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಂ ಭೂತ್ವಾ ಪುಮಾನ್ ಪುನಃ

ಯಾವ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನೀನು ಮೊದಲಿಗೆ ಪುರುಷನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಹೆಂಗಸಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ?

ಏವಂ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಋಷಿಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ, ದೃಢವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿಷಾದ ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಮತ್ಕಥಾಂ ಚ ಪ್ರಜಲ್ಪತಃ

ನಿಷಾದ, ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.

ಏಕಭಕ್ತಂ ಮಯಾಚಾರೇ ಅಭಕ್ಷ್ಯಂ ಚೈವ ವರ್ಜಿತಮ್ ಕರ್ಮಭಿರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚೈವ ಮಯಾ ದರ್ಶನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಾ

ನಾನು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಊಟ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೆ, ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆ.

ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಜನಾರ್ದ್ದನಃ

ಹೀಗಾಗಿ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ನನಗೆ ಜನಾರ್ದನನ ದರ್ಶನವಾಗಿತು.

ಮಯಾ ನಾಭೀಪ್ಸಿತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ದೀಯಮಾನೋ ವರಸ್ತತಃ

ನಾನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಡಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ವರ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ತತೋ ಮಾಂ ಭಾಷತೇ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಾಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯಲಂ ದ್ವಿಜ

ನಂತರ ವಿಷ್ಣು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಸಾಕು, ದ್ವಿಜ.'