ಏವಂ ನಿನ್ದತಿ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಧಿಕ್ಕುರ್ವನ್ ಸಾಧುದೂಷಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೆಡವಿದವನು ಎಂಬಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಗದರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಿಷಾದಸ್ಯ ಕುಲೇ ಜಾತೋ ಭಕ್ಷ್ಯಾಭಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚ ಭಕ್ಷಿತಾಃ
ನಾನು ನಿಷಾದರ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ತಿನ್ನಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಪೇಯಾಪೇಯಂ ಚ ಮೇ ಪೀತಂ ವಿಕ್ರೀತಾಶ್ಚಾಪ್ಯವಿಕ್ರೇಯಾಃ 125.
ಕುಡಿಯಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ಕುಡಿದು, ಮಾರಬಾರದ ಮತ್ತು ಕೊಳ್ಳಬಾರದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
ವೇಶ್ಮನ್ಯಭೋಜ್ಯಭೋಜ್ಯಂ ಚ ಭುಕ್ತಂ ಚೈವ ನ ಸಂಶಯಃ
ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ತಿನ್ನಬಾರದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಕಿಂಚಾಪರಾಧಂ ವಾ ಕೇನ ವಾ ತದ್ವಿಚಿನ್ತಯೇ
ನಂತರ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೇನು, ಅಥವಾ ಯಾರಿಂದಾದರೂ ಆಗಿದೆಯೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಭೂಮೇ ನಿಷಾದಃ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತಃ
ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನಿಷಾದನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
ತತೋ ಮೃಗಯತೇ ಭಾರ್ಯಾಂ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಾಂ ಶುಭೇಕ್ಷಣಾಮ್
ನಂತರ ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ವ ಗತಾಸಿ ಪ್ರಿಯೇಽಸ್ಮಾಕಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುತ್ರಾನ್ ಗೃಹೇ ಚ ಮಾಮ್
ಪ್ರಿಯೆ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆಯೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಿಂ ನು ಪಶ್ಯಥ ಭಾರ್ಯಾಂ ಮೇ ಗಙ್ಗಾತೀರಮುಪಾಗತಾ
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗೆಯ ದಂಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ತತ್ರೈವ ಚ ನರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾಯಾತೀರ್ಥಮುಪಾಗತಾಃ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜನರು ಮಾಯಾ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಇದಂ ವಾಸಶ್ಚ ಕುಮ್ಭಶ್ಚ ನದೀಕೂಲೇ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ
ಇಲ್ಲಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಕುಂಭವೂ ಇವೆ.
ಅಥ ಕೇನಾಪಿ ಗ್ರಾಹೇಣ ಸ್ನಾಯಮಾನಾ ತಪಸ್ವಿನೀ 125.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಯಾವುದೋ ಮೊಸಳೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.
ನ ಚಾಪ್ರಿಯಂ ಮಯಾಽಸ್ಯುಕ್ತಾ ಕದಾಚಿದಪಿ ವಾಚಕಮ್
ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಕಠಿಣವಾದ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಅಥವಾಪಿ ಪಿಶಾಚೇನ ಭಕ್ಷಿತಾ ಭೂತರಾಕ್ಷಸೈಃ
ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿ ಅಥವಾ ಭೂತರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಿನ್ನಲಾಯಿತು.
ಕಿಂ ಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಕರ್ಮ ಸುಸಙ್ಕಟಮ್
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪಕರ್ಮ, ಭಯಾನಕ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆನು?
ಏಹಿ ಮೇ ಸುಭಗೇ ಕಾನ್ತೇ ಮಮ ಚಿತ್ತಾನುವರ್ತ್ತಿನಿ
ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ಪ್ರಿಯೆಯೆ, ಸದಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳೇ, ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.
ಮಾಂ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ವರಾರೋಹೇ ತ್ರೀನ್ಪುತ್ರಾನತಿಬಾಲಕಾನ್
ಓ ಸುಂದರಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಈ ಮೂವರು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡು.
ಮಮ ಪುತ್ರಾ ರುದನ್ತ್ಯೇತೇ ಬಾಲಕಾಸ್ತವ ಲಾಲಸಾ
ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಈ ಚಿಕ್ಕವರು, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವವರು, ಇಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಮಂ ಮಾಂ ಕ್ಷುಧಿತಂ ಚೈವ ಜ್ಞಾಸ್ಯಸೇ ತ್ವಂ ಪಿಪಾಸಿತಮ್
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹಸಿವಾಗಿಯೂ, ದಾಹವಾಗಿಯೂ ಇರುವವನಾಗಿ ತಿಳಿಯುವೆ.
ಏವಂ ವಿಲಪಮಾನಸ್ಯ ನಿಷಾದಸ್ಯ ತ್ವಿತಸ್ತತಃ
ಈ ರೀತಿ ಆ ನಿಷಾದನು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುಖಂ ಯೋಗಂ ಚ ತೇ ನೀತ್ವಾ ಸಾ ಗತಾ ಹ್ಯನಿವೃತ್ತಯೇ
ಅವಳು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ, ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಬದುಕಿ, ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗದಂತೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು.
ನಿಷಾದಂ ಭಾಷತೇ ತತ್ರ ಗಚ್ಛ ಕಿಂ ಪರಿಕ್ಲಿಶ್ಯಸೇ 125.
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಷಾದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಹೋಗು, ಏಕೆ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ಏತೇ ನ ತ್ಯಜನೀಯಾಸ್ತೇ ಕದಾಚಿದಪಿ ಪುತ್ರಕಾಃ
ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಬಾರದು.
ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ದುಃಖಶೋಕಪರಿಪ್ಲುತಃ
ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಅವನು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಸಾನ್ತ್ವಿತೋಽಸ್ಮಿ ತ್ವಯಾ ವಿಪ್ರ ವಚನೈರ್ಮಧುರಾಕ್ಷರೈಃ
ನಿನ್ನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾನು ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.
ನಿಷದಾಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ
ನಿಷಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ದೃಢವ್ರತಿಯಾದ ಮುನಿಯು—
ಮಾ ರೋದೀರ್ವಚ್ಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ತವಾಹಂ ಸಾ ಪ್ರಿಯಾಽಭವತ್
ನೀನು ಅಳಬೇಡ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದವಳು ಈಗ ನನ್ನಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಪರಿವ್ರಾಜವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿಷಾದೋ ವಿಗತಜ್ವರಃ
ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿಷಾದನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಂದರೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.
ಕಿಮಿದಂ ಭಾಷಸೇ ವಿಪ್ರ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಯತ್ಕದಾಚನ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವದು ಏನು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
ನಿಷಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ದುಃಖಮೂರ್ಚ್ಛಿತಃ
ನಿಷಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದುಃಖದಿಂದ ಅಚೇತನನಾದನು.