ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ತ್ರಿಧಾ ಜಗದ್ಧಾತಾ ಭೂತ್ವಾ ದೇವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ತತೋ ಲೋಕೋಽಪಿ ತ್ರಿವಿಧೋಽಭವತ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲೋಕದ ಪಾಲಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ನಂತರ ಲೋಕವೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಯಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶಾನನಾಮ್ನಾ ಗೃಹ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ಸ ಚ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಃ ಕೃತೇ ಯುಗವರೇ ಪ್ರಭುಃ ।। ೧೦.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು; ಆ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದನು.

ತ್ರೇತಾಯಾಂ ರುದ್ರರೂಪಸ್ತು ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಮಾನ್ । ಕಲೌ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಬಹುರೂಪೋ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೧೦.

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ರುದ್ರನಾಗಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞರೂಪಿಯಾಗಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯಾದಿಕೃತ್ತತೋ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚರಿತಂ ಭೂರಿತೇಜಸಃ । ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಸರ್ವಂ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಗದತೋ ಮಮ ಭಾಮಿನಿ ।। ೧೦.

ಅಯ್ಯೊ ಸುಂದರ ಕಟಿದಳೆಯವಳೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಾರಂಭದ ಕಾಲದ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು.

ಆಸೀತ್ ಕೃತಯುಗೇ ರಾಜಾ ಸುಪ್ರತೀಕೋ ಮಹಾಬಲಃ । ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾದ್ವಯಂ ಚಾಸೀದವಿಶಿಷ್ಟಂ ಮನೋರಮಮ್ ।। ೧೦.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರತಿಕ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾ ಕಾನ್ತಿಮತೀ ತಯೋರೇತೇ ತು ನಾಮನೀ । ತಯೋಃ ಪುತ್ರಂ ಸಮಂ ರಾಜಾ ನ ಲೇಭೇ ಯತ್ನವಾನಪಿ ।। ೧೦.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಹೆಸರುಗಳು ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಮತಿ. ರಾಜನು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಅವರಿಂದ ಯಾರಿಂದಲೂ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಯದಾ ತದಾ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಮಾತ್ರೇಯಂ ವೀತಕಲ್ಮಷಮ್ । ತೋಷಯಾಮಾಸ ವಿಧಿನಾ ಚಿತ್ರಕೂಟೇ ನಗೋತ್ತಮೇ ।। ೧೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮುನಿಯಾದ ಆತ್ರೇಯರನ್ನು ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.

ಸಕ ಋಷಿಸ್ತೋಷಿತಸ್ತೇನ ದೀರ್ಘಕಾಲಂ ವರಾರ್ಥಿನಾ । ವರಂ ದಿದಿತ್ಸಯಾ ಯಾವದಬ್ರವೀದತ್ರಿಜೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೦.

ಅದರಿಂದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು, ರಾಜನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ವರವನ್ನು ಕೋರಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಮುನಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತಾವದಿನ್ದ್ರೋಽಪಿ ಕರಿಣಾ ಗತಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇನ ತಸ್ಯ ಹ । ದೇವಸೈನ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತಸ್ತೂಷ್ಣೀಮೇವ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೧೦.

ಆಗ ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಏಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽನ್ತರ್ಗತಪ್ರೀತಿಮಪ್ರೀತಿಂ ಪ್ರೀತವಾನ್ ಮುನಿಃ । ಚುಕೋಪ ದೇವರಾಜಾಯ ಶಾಪಮುಗ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಹ ।। ೧೦.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಯು ಒಳಗಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೂ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಅಸಂತೋಷವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ದೇವರಾಜನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಭಯಾನಕವಾದ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಯಾ ಮಮಾವಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಮೂಢ ದಿವಸ್ಪತೇ । ತತಸ್ತ್ವಂ ಚಾಲಿತೋ ರಾಜ್ಯಾದನ್ಯಲೋಕೇ ವಸಿಷ್ಯಸಿ ।। ೧೦.

ಹೇ ಸ್ವರ್ಗದ ರಾಜಾ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದದರಿಂದ, ನೀನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬೇರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಪಿ ಕೋಪೇನ ಸುರೇಶಂ ತಂ ಚ ಭೂಪತಿಮ್ । ಉವಾಚ ರಾಜನ್ ಪುತ್ರಸ್ತೇ ಭವಿತಾ ದೃಢವಿಕ್ರಮಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಿಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮುನಿಯು ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.'

ಇನ್ದ್ರರೂಪೋಪಮಃ ಶ್ರೀಮಾನುದ್ಯಚ್ಛಸ್ತ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ವಿದ್ಯಾಪ್ರಭಾವಕರ್ಮ್ಮಜ್ಞಃ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ದುರ್ಜಯೋಽತಿಬಲೀ ರಾಜಾ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೦.

ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರನಂತೆ ರೂಪವಂತ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಕ್ರೂರಕರ್ಮದರೂ ಅಜೇಯ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮುನಿಯು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು.

ಸೋಽಪಿ ರಾಜಾ ಸುಪ್ರತೀಕೋ ಭಾರ್ಯಾಯಾಂ ಗರ್ಭಮಾವಹತ್ । ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾಯಾಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಃ ಸಾಽಪಿ ಕಾಲೇ ತ್ವಸೂಯತ ।। ೧೦.

ಆಮೇಲೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಸುಪ್ರತಿಕ ರಾಜನು ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಹೆಂಡತಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿಸಿದನು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಃ ಸಮಭವದ್ ದುರ್ಜಯಾಖ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಜಾತಕರ್ಮಾದಿಸಂಸ್ಕಾರಂ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರೇ ಮುನಿಃ ಸ್ವಯಮ್ । (ದುರ್ವಾಸಾ ನಾಮ ತಪಸೋ ತಸ್ಯ ದೇಹಮಕಲ್ಮಷಃ ।। ೧೦.

ಅವಳಿಗೆ ದುರ್ಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನ ಜನನಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮುನಿಯೇ ಸ್ವತಃ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವನು ದುರ್ವಾಸ ಎಂಬ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಶುದ್ಧ ದೇಹವುಳ್ಳವನು.

) ತಸ್ಯ ಚೇಷ್ಟೇರ್ಬಲೇನಾಸೌ ಮುನೇಃ ಸೌಮ್ಯೋ ಬಭೂವ ಹ । ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವಿದ್ಯಾಯಾಂ ಪಾರಗೋ ಧರ್ಮವಾನ್ ಶುಚಿಃ ।। ೧೦.

ಮುನಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಮಗನು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿ, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಯಾ ದ್ವಿತೀಯಾಽಭವತ್ ಪತ್ನೀ ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ನಾಮ್ನಾ ಕೀರ್ತ್ತಿಮತೀ ಧನ್ಯಾ ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋ ಬಭೂವ ಹ । ನಾಮ್ನಾ ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಇತ್ಯೇವಂ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಃ ।। ೧೦.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿ ಕೀರ್ತಿಮತಿ ಎಂಬ ಭಾಗ್ಯವಂತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸುದ್ಯುಮ್ನ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಸ ರಾಜಾ ರಾಜಸತ್ತಮಃ । ಸುಪ್ರತೀಕಃ ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುರ್ಜಯಂ ಯೋಗ್ಯಮನ್ತಿಕೇ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ, ರಾಜಸತ್ತಮನಾದ ಸುಪ್ರತಿಕನು ತನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಜಯನು ರಾಜಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

ಆತ್ಮನೋ ವೃದ್ಧಭಾವಂ ಚ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಧಿಪೋ ಬಲೀ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಾಜ್ಯಾರ್ಥಂ ದುರ್ಜಯಂ ಪ್ರತಿ ಭಾಮಿನಿ ।। ೧೦.

ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ದದೌ ನೃಪಃ । ಸ್ವಯಂ ಚ ಚಿತ್ರಕೂಟಾಖ್ಯಂ ಪರ್ವತಂ ಸ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ದುರ್ಜಯನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ತಾನೇ ಚಿತ್ರಕೂಟ ಎಂಬ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ದುರ್ಜಯೋಽಪಿ ಮಹದ್ರಾಜ್ಯಂ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥವಾಜಿಭಿಃ । ಸಂಯೋಜ್ಯ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಾಜ್ಯವೃದ್ಧಿಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೧೦.

ದುರ್ಜಯನು ಆ ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಡೆದು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಪತ್ತಿಭಿಃ । ಸಮೇತಾಂ ವಾಹಿನೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಉತ್ತರಾಂ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತಃ । ತಸ್ಯ ಚೋತ್ತರತೋ ದೇಶಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಿದ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುದಂಡದ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಉತ್ತರದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು.

ಭಾರತಾಖ್ಯಮಿದಂ ವರ್ಷಂ ಸಾಧಯಿತ್ವಾ ಸುದುರ್ಜಯಃ । ತತಃ ಕಿಂಪುರುಷಂ ನಾಮ ವರ್ಷಂ ತೇನಾಪಿ ಸಾಧಿತಮ್ ।। ೧೦.

ಭಾರತವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ದೇಶವನ್ನು, ಗೆಲ್ಲಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಅವನು ಜಯಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಕಿಂಪುರುಷವೆಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಅವನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪರತರಂ ಚಾನ್ಯದ್ಧರಿವರ್ಷಂ ಜಿಗಾಯ ಸಃ । ರಮ್ಯಂ ಹಿರಣ್ಮಯಂ ಚಾಪಿ ಕುರುಭದ್ರಾಶ್ವಮೇವ ಚ । ಇಲಾವೃತಂ ಮೇರುಮಧ್ಯಮೇತತ್ ಸರ್ವಂ ಜಿಗಾಯ ಸಃ ।। ೧೦.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಹರಿ ವರ್ಣವನ್ನು, ಅದು ಸುಂದರವೂ ಬಂಗಾರದಂತೆಯೂ ಇದ್ದಿತು, ಕುರುಭದ್ರಾಶ್ವವನ್ನು ಹಾಗೂ ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇಲಾವೃತವನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಜಿತ್ವಾ ಜಮ್ಬ್ವಾಖ್ಯಮೇತದ್ಧಿ ದ್ವೀಪಂ ಯಾವದಸೌ ನೃಪಃ । ಜಗಾಮ ದೇವರಾಜಾನಂ ಜೇತುಂ ಸರ್ವಸುರಾನ್ವಿತಮ್ ।। ೧೦.

ಜಂಬೂ ಎಂಬ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ದೇವರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹೊರಟನು.

ಮೇರುಪರ್ವತಮಾರುಹ್ಯ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾನ್ । ಗುಹ್ಯಕಾನ್ ಕಿಂ ನರಾನ್ ದೈತ್ಯಾಂಸ್ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಸುತೋ ಮುನಿಃ । ನಾರದೋ ದುರ್ಜಯಜಯಂ ದೇವರಾಜಾಯ ಶಂಸತ ।। ೧೦.

ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ದುರ್ಜಯನ ವಿಜಯವನ್ನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

ತತ ಇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವರಾಯುಕ್ತೋ ಲೋಕಪಾಲೈಃ ಸಮನ್ವಿತಃ । ಜಗಾಮ ದುರ್ಜಯಂ ಹನ್ತುಂ ಸೋಽಚಿರೇಣಾಸ್ತ್ರನಿರ್ಜ್ಜಿತಮ್ । ವಿಹಾಯ ಪರ್ವತಂ ಮೇರುಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಮಿಹಾಗತಃ ।। ೧೦.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಜಯನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದದ್ದರಿಂದ, ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಪೂರ್ವದೇಶೇ ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರೋ ಲೋಕಪಾಲೈಃ ಸಮಂ ಪ್ರಭುಃ । ಸ್ಥಿತವಾಂಸ್ತಸ್ಯ ಸುಮಹಚ್ಚರಿತಂ ಸಂಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೧೦.

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡನು. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.

ದುರ್ಜಯಶ್ಚ ಸುರಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ಯಾವತ್ ಪ್ರತಿನಿವರ್ತ್ತತೇ । ಗನ್ಧಮಾದನಪೃಷ್ಠೇ ತು ಸ್ಕನ್ಧಾವಾರನಿವೇಶನಮ್ । ಕೃತ್ವಾಽವಸ್ಥಿತಸಂಭಾರಮಾಗತಂ ತಾಪಸೌ ತು ತಮ್ ।। ೧೦.

ದುರ್ಜಯನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಹೂಡಿದನು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ಇಬ್ಬರು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.