ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ಋತೂಪಸ್ಕರಮ್ ಫಾಲ್ಗುನಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಸ್ಯ ದ್ವಾದಶೀಮ್

ಈಗ ಋತುಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿ: ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು—

ಶ್ವೇತಂ ಪಾಣ್ಡುರಕಂ ಚೈವ ಸುಗನ್ಧಂ ಶೋಭನಂ ಬಹು

ಬಿಳಿ, ಪಾಂಡು, ಸುಗಂಧ, ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಹೂಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ತತ ಏವಂ ವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಭಾಗವತಂ ಶುಚಿಃ

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭಕ್ತನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ತದಾಹರತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ವಿಧಿದೃಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಮೋ ನಾರಾಯಣೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಲೋಕನಾಥ ಪ್ರವೀರಾಯ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ

'ನಮೋ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು: 'ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ಸಪುಷ್ಪಿತಸ್ಯೇಹ ವಸನ್ತಕಾಲೇ ವನಸ್ಪತೇರ್ಗರ್ನ್ಧರಸಪ್ರಯುಕ್ತಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮರದ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಗಾಳಿ ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಯಶ್ಚೈತೇನ ವಿಧಾನೇನ ಕುರ್ಯಾನ್ಮಾಸೇ ತು ಫಾಲ್ಗುನೇ

ಯಾರು ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಯತ್ತು ಪೃಚ್ಛಸಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಮಾಸೇ ವೈಶಾಖ ಉತ್ತಮೇ

ಮೆಚ್ಚಿನ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ—

ಕೃತ್ವಾ ತು ಮಮ ಕರ್ಮಾಣಿ ಶುಭಾನಿ ತರುಣಾನಿ ಚ 124.

ನನ್ನ ಶುಭಕರ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮೇಲೆ,

ಋಷಯಃ ಸ್ತುವನ್ತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ವೇದೋಕ್ತೇನ ಚ ಮಾಧವಿ

ಮಾಧವಿ, ಋಷಿಗಳು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತುವನ್ತಿ ದೇವಲೋಕಾಶ್ಚ ಪುರಾಣಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ದೇವಲೋಕದವರು ಕೂಡ ಪುರಾತನ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತುವನ್ತಿ ದೇವಂ ಭೂತಾನಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಚೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಭೂತಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತುವನ್ತಿ ದೇವದೇವೇಶಂ ಯುಗಾನಾಂ ಸಂಕ್ಷಯೇಽಕ್ಷಯಮ್

ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತುವನ್ತಿ ಕೇಶವಂ ದೇವಮಾದಿಕಾಲಮಯಂ ಪ್ರಭುಮ್ ಸ್ತುವನ್ತಿ ನಾಥಂ ಭೂತಾನಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಕಾಲದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಇರುವ ಪ್ರಭು ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾರದಃ ಪರ್ವತಶ್ಚೈವ ಅಸಿತೋ ದೇವಲಸ್ತಥಾ

ನಾರದ, ಪರ್ವತ, ಅಸಿತ ಹಾಗೂ ದೇವಲ ಕೂಡ—

ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ಮಿತ್ರಾವಸುಪರಾವಸೂ

ಮಿತ್ರಾವಸು, ಪರಾವಸು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕರು ಕೂಡ—

ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಪ್ರತಿನಿರ್ಘೋಷಂ ದೇವಾನಾಂ ತು ಮಹೌಜಸಾಮ್

ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಘೋಷದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ—

ಕಿಮಯಂ ಶ್ರೂಯತೇ ಶಬ್ದೋ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೇಣ ಸಂಯುತಃ

'ಈ ಕೇಳುವ ಶಬ್ದ ಏನು? ಇದರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷ ಕೂಡಿದಂತಿದೆ' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತತಃ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷೀ ಸರ್ವರೂಪಗುಣಾನ್ವಿತಾ 124.

ನಂತರ, ಕಮಲದ ಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ರೂಪ ಹಾಗೂ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವಳೇ—

ದೇವಾಃ ಕಾಂಕ್ಷನ್ತಿ ತೇ ದೇವ ವಾರಾಹೀಂ ರೂಪಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್

ದೇವತೆಗಳು, ದೇವಾ, ನಿಮ್ಮ ವಾರಾಹಿ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣಲು ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತತೋ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಃ ಪೃಥಿವೀಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಭೂಮಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಧಾರಿತಾಸಿ ವಸುನ್ಧರೇ

ಓ ಭೂಮಾತೆ, ನೀನು ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ.

ಇಹಾಗಚ್ಛಾಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾ ದಿವೌಕಸಃ

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಏವಂ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾಧವಸ್ಯ ವಸುನ್ಧರಾ

ಮಾಧವನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು vasundhare ಕೇಳಿದರು.

ವಾರಾಹಂ ಪುರುಷಂ ದೇವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯತಿ ಸಾ ಧರಾ

ಆ ಭೂಮಿ, ವರಾಹ ರೂಪದ ದೇವರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ಶರಣಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಾಹಂ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಾ ತ್ವಂ ಗತಿಃ ಪ್ರಭುಃ

ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಭಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವೂ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನೂ ಆಗಿದ್ದೀ.

ಕಥಂ ವಾ ತುಷ್ಯಸೇ ದೇವ ಪೂಜ್ಯಸೇ ಕೇನ ಕರ್ಮಣಾ

ದೇವರೇ, ನೀನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೀಯೆ? ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ?

ನ ಚ ಮೇಽಸ್ತಿ ವ್ಯಥಾ ಕಾಚಿತ್ತವ ಕರ್ಮಣಿ ನಿತ್ಯಶಃ

ನಿನ್ನ ನಿರಂತರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ.

ಸರ್ವೇ ಸುರಾಸುರಾ ಲೋಕಾಃ ಸರುದ್ರೇನ್ದ್ರಪಿತಾಮಹಾಃ 124.

ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು, ಅಸುರರು, ಇಂದ್ರನು, ಪಿತಾಮಹನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಇದ್ದವೆ.