ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ನಮೋಽಸ್ತು ವೇದಾನ್ತರಗಾಪ್ರತರ್ಕ್ಯ ನಮೋಽಸ್ತು ನಾರಾಯಣ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸುಸ್ವರ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತ್ತೇ ನಮೋಽಸ್ತು ವಿದ್ಯಾದ್ವಯರೂಪಧಾರಿನ್ ।। 9.

ವೇದಗಳಿಗೂ, ಯುಕ್ತಿಗೂ ಅತೀತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮೀನು ರೂಪದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿದ್ಯೆಯೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಮರುತ್ಸ್ವರೂಪ ಜಲಾನ್ತವಿಶ್ವಸ್ಥಿತ ಚಾರುನೇತ್ರ । ನಮೋಽಸ್ತು ವಿಷ್ಣೋಃ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಃ ಪ್ರಪಾಹಿ ನೋ ಮತ್ಸ್ಯತನುಂ ವಿಹಾಯ ।। 9.

ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯುಗಳ ರೂಪನಾದ, ಎಲ್ಲ ನೀರಿನಲ್ಲೂ ಇರುವ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣಿನ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—we seek your refuge; protect us, leaving aside your fish form.

ತ್ವಯಾ ತತಂ ವಿಶ್ವಮನನ್ತಮೂರ್ತ್ತೇ ಪೃಥಗ್ಗತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಿಹಾಸ್ತಿ ದೇವ । ಭವಾನ್ ನ ಚಾಸ್ಯ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಮೂರ್ತ್ತಿ- ಸ್ತ್ವತ್ತೋ ವಯಂ ತೇ ಶರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ ।। 9.

ಅನಂತರೂಪನಾದ ನೀನು ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನು ಇದೆ? ನೀನು ಇದರಿಂದ ಭಿನ್ನನಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಖಾತ್ಮೇನ್ದುವಹ್ನಿಶ್ಚ ಮನಶ್ಚ ರೂಪಂ ಪುರಾಣಮೂರ್ತ್ತೇಸ್ತವ ಚಾಬ್ಜನೇತ್ರ । ಕ್ಷಮಸ್ವ ಶಂಭೋ ಯದಿ ಭಕ್ತಿಹೀನಂ ತ್ವಯಾ ಜಗದ್ಭಾಸತಿ ದೇವದೇವ ।। 9.

ಆಕಾಶ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮನಸ್ಸು—all these are forms of your ancient body, O lotus-eyed one; forgive us, O auspicious one, even if we lack devotion—for by you, O god of gods, the world shines.

ವಿರುದ್ಧಮೇತತ್ ತವ ದೇವರೂಪಂ ಸುಭೀಷಣಂ ಸುಸ್ವನಮದ್ರಿತುಲ್ಯಮ್ । ಪುರಾಣ ದೇವೇಶ ಜಗನ್ನಿವಾಸ ಶಮಂ ಪ್ರಯಾಹ್ಯಚ್ಯುತ ತೀವ್ರಭಾನೋ ।। 9.

ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪವು ವಿರೋಧಭಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಭಯಂಕರವಾದರೂ, ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳದು, ಪರ್ವತದಂತೆ ದೃಢವಾಗಿದೆ. ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಜಗತ್ತಿನ ನಿವಾಸಾ, ಅಚ್ಯುತ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶನಾದವನೇ, ನಮಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡು.

ವಯಂ ಹಿ ಸರ್ವೇ ಶರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಭಯಾಚ್ಚ ತೇ ರೂಪಮಿದಂ ಪ್ರಪಶ್ಯ । ಲೋಕೇ ಸಮಸ್ತಂ ಭವತಾ ವಿನಾ ತು ನ ವಿದ್ಯತೇ ದೇಹಗತಂ ಪುರಾಣಮ್ ।। 9.

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ನಿಮ್ಮ ಈ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೊರತು, ಹಳೆಯದೇನೂ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೋ ಜಲಸ್ಥಾನ್ ಜಗೃಹೇ ಚ ಸಃ । ವೇದಾನ್ ಸೋಪನಿಷಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾನನ್ತಃಸ್ಥಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ ।। 9.

ಅವರನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಜಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವೇದಗಳನ್ನೂ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಯಾವತ್ಸ್ವಮೂರ್ತಿರ್ಭಗವಾಂಸ್ತಾವದೇವ ಜಗತ್ ತ್ವಿದಮ್ । ಕೂಟಸ್ಥೇ ತಲ್ಲಯಂ ಯಾತಿ ವಿಕೃತಿಸ್ಥೇ ವಿವರ್ದ್ಧತೇ ।। 9.

ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ ಈ ಜಗತ್ತು ಇರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಅಚಲ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಬದಲಾಗುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಜಗತ್ತು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಭಾವನಃ । ವಿರರಾಮ ತತಃ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವ್ಯವರ್ದ್ಧತ ಧರೇ ತದಾ ।। ೧೦.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪಾಲಕನಾದ ಭಗವಂತನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು; ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ವೃದ್ಧಾಯಾಮಥ ಸೃಷ್ಟೌ ತು ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಪುರಾತನಮ್ । ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಂ ಪುರುಷಂ ಯಜನ್ತೋ ವಿವಿಧೈರ್ಮಖೈಃ ।। ೧೦.

ಆ ಸೃಷ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳು ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಿದರು.

ದ್ವೀಪೇಷು ಚೈವ ಸರ್ವೇಷು ವರ್ಷೇಷು ಚ ಮಖೈರ್ಹರಿಮ್ । ದೇವಾಃ ಸತ್ರೈರ್ಮಹದ್ಭಿಸ್ತೇ ಯಜನ್ತಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾಽನ್ವಿತಾಃ । ತೋಷಯಾಮಾಸುರತ್ಯರ್ಥಂ ಸ್ವಂ ಪೂಜ್ಯಂ ಕರ್ತುಮೀಪ್ಸವಃ ।। ೧೦.

ಎಲ್ಲ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು; ಅವನನ್ನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯನಾಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದರು.

ಏವಂ ತೋಷಯತಾಂ ತೇಷಾಂ ಬಹುವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಿಕಮ್ । ಕಾಲೇ ದೇವಸ್ತದಾ ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೧೦.

ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಅನೇಕಬಾಹೂದರವಕ್ತ್ರನೇತ್ರೋ ಮಹಾಗಿರೇಃ ಶ್ರೃಙ್ಗಮಿವೋಲ್ಲಿಖಂಸ್ತದಾ । ಉವಾಚ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಮಥೋ ಸುರೇಶೋ ಬ್ರೂತಾಂ ವರಂ ದೇವವರಾ ವರಂ ವಃ ।। ೧೦.

ಅನೇಕ ಕೈಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಗಳು, ಬಾಯಿಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಏನು ಬೇಕು? ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳೆ, ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?'

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ಜಯಸ್ವ ಗೋವಿನ್ದ ಮಹಾನುಭಾವ ತ್ವಯಾ ವಯಂ ನಾಥ ವರೇಣ ದೇವಾಃ । ಮನುಷ್ಯಲೋಕೇಽಪಿ ಭವನ್ತಮಾದ್ಯಂ ವಿಹಾಯ ನಾಸ್ಮಾನ್ಭವತೇ ಹ ಕಶ್ಚಿತ್ ।। ೧೦.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಗೋವಿಂದ, ಜಯವಾಗಲಿ! ನಿಮ್ಮ ವರದಿಂದಲೇ ನಾವು ದೇವತೆಗಳಾಗಿ ಇದ್ದೇವೆ. ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಹೊರತು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.'

ರುದ್ರಾದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ಯೇ ಚ ಸಾಧ್ಯಾ ವಿಶ್ವೇಽಶ್ವಿನೌ ಮರುತಶ್ಚೋಷ್ಮಪಾಶ್ಚ । ಸರ್ವೇ ಭವನ್ತಂ ಶರಣಂ ಗತಾಃ ಸ್ಮ ಕುರುಷ್ವ ಪೂಜ್ಯಾನಿಹ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ।। ೧೦.

ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವರು, ಮರುತ್ಗಳು, ಪಿತೃಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾಗಿಸು.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೈಸ್ತು ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರೋ ಹರಿಃ । ಕರೋಮಿ ಸರ್ವಾನ್ ವಃ ಪೂಜ್ಯಾನಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಽನ್ತರಧೀಯತ ।। ೧೦.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಹರಿಯು, 'ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಪೂಜ್ಯರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ದೇವಾ ಅಪಿ ನಿಜೌಕಾಂಸಿ ಗತವನ್ತಃ ಸನಾತನಮ್ । ಸ್ತುವನ್ತಃ ಪರಮೇಶೋಽಪಿ ತ್ರಿವಿಧಂ ಭಾವಮಾಸ್ಥಿತಃ ।। ೧೦.

ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ತ್ರಿಧಾ ಜಗದ್ಧಾತಾ ಭೂತ್ವಾ ದೇವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಆರಾಧ್ಯ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ರಾಜಂ ತಾಮಸಂ ಚ ತ್ರಿಧಾ ಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲೋಕದ ಪಾಲಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಸಾತ್ತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಾಮಸ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದನು.

ಸಾತ್ತ್ವಿಕೇನ ಪಠೇದ್ ವೇದಾನ್ ಯಜೇದ್ ಯಜ್ಞೇನ ದೇವತಾಃ । ಆತ್ಮನೋಽವಯವೋ ಭೂತ್ವಾ ರಾಜಸೇನಾಪಿ ಕೇಶವಃ ।। ೧೦.

ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭಾವದಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಭಾಗವಾಗಿ ರಾಜಸ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಕಾಲರೂಪಿಣಂ ರೌದ್ರಂ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಶೂಲಪಾಣಿನಮ್ । ಆತ್ಮನೋ ರಾಜಸೀಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಭಕ್ತಿತಃ । ತಾಮಸೇನಾಪಿ ಭಾವೇನ ಅಸುರೇಷು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೧೦.

ಕಾಲರೂಪಿಯಾಗಿ, ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದವನು ತನ್ನ ರಾಜಸ ರೂಪವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು; ತಾಮಸ ಭಾವದಿಂದ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು.

ಏವಂ ತ್ರಿಧಾ ಜಗದ್ಧಾತಾ ಭೂತ್ವಾ ದೇವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ತತೋ ಲೋಕೋಽಪಿ ತ್ರಿವಿಧೋಽಭವತ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲೋಕದ ಪಾಲಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ನಂತರ ಲೋಕವೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಯಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶಾನನಾಮ್ನಾ ಗೃಹ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ಸ ಚ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಃ ಕೃತೇ ಯುಗವರೇ ಪ್ರಭುಃ ।। ೧೦.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು; ಆ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದನು.

ತ್ರೇತಾಯಾಂ ರುದ್ರರೂಪಸ್ತು ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಮಾನ್ । ಕಲೌ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಬಹುರೂಪೋ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೧೦.

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ರುದ್ರನಾಗಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞರೂಪಿಯಾಗಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯಾದಿಕೃತ್ತತೋ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚರಿತಂ ಭೂರಿತೇಜಸಃ । ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಸರ್ವಂ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಗದತೋ ಮಮ ಭಾಮಿನಿ ।। ೧೦.

ಅಯ್ಯೊ ಸುಂದರ ಕಟಿದಳೆಯವಳೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಾರಂಭದ ಕಾಲದ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು.

ಆಸೀತ್ ಕೃತಯುಗೇ ರಾಜಾ ಸುಪ್ರತೀಕೋ ಮಹಾಬಲಃ । ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾದ್ವಯಂ ಚಾಸೀದವಿಶಿಷ್ಟಂ ಮನೋರಮಮ್ ।। ೧೦.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರತಿಕ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾ ಕಾನ್ತಿಮತೀ ತಯೋರೇತೇ ತು ನಾಮನೀ । ತಯೋಃ ಪುತ್ರಂ ಸಮಂ ರಾಜಾ ನ ಲೇಭೇ ಯತ್ನವಾನಪಿ ।। ೧೦.

ಆ ಇಬ್ಬರ ಹೆಸರುಗಳು ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಮತಿ. ರಾಜನು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಅವರಿಂದ ಯಾರಿಂದಲೂ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಯದಾ ತದಾ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಮಾತ್ರೇಯಂ ವೀತಕಲ್ಮಷಮ್ । ತೋಷಯಾಮಾಸ ವಿಧಿನಾ ಚಿತ್ರಕೂಟೇ ನಗೋತ್ತಮೇ ।। ೧೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮುನಿಯಾದ ಆತ್ರೇಯರನ್ನು ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.

ಸಕ ಋಷಿಸ್ತೋಷಿತಸ್ತೇನ ದೀರ್ಘಕಾಲಂ ವರಾರ್ಥಿನಾ । ವರಂ ದಿದಿತ್ಸಯಾ ಯಾವದಬ್ರವೀದತ್ರಿಜೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೦.

ಅದರಿಂದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು, ರಾಜನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ವರವನ್ನು ಕೋರಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಮುನಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತಾವದಿನ್ದ್ರೋಽಪಿ ಕರಿಣಾ ಗತಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇನ ತಸ್ಯ ಹ । ದೇವಸೈನ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತಸ್ತೂಷ್ಣೀಮೇವ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೧೦.

ಆಗ ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಏಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತನು.