ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಋಷಿಪುಂಗವಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ತಾಂ ದೇವಿ ಸ್ವಸ್ತಿ ಬ್ರೂಹೀತಿ ಸೋಽಬ್ರವೀತ್

ಭೂಮಿಯು ಹೇಳಿತು: ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಎಂದು ದೇವಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.

ನಷ್ಟಚನ್ದ್ರಾನಿಲೇ ಲೋಕೇ ನಷ್ಟಭಾಸ್ಕರತಾರಕೇ

ಚಂದ್ರನು, ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಲೋಕದಿಂದ ಅಡಗಿಹೋದಾಗ—

ನ ವಾತಿ ಪವನಸ್ತತ್ರ ನೈವ ಚಾಗ್ನಿರ್ನ ವಿದ್ಯುತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮಿಂಚೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ವೇದೇಷು ಚೈವ ನಷ್ಟೇಷು ಮತ್ಸ್ಯೋ ಭೂತ್ವಾ ರಸಾತಲಮ್ 113.

ವೇದಗಳು ಕೂಡ ನಾಶವಾದಾಗ, ಅವನು ಮೀನು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಪಾತಾಳದ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಅನ್ಯದ್ದೇವಃ ಕೂರ್ಮರೂಪಸ್ತ್ವಂ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಮನ್ಥನೇ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸುವಾಗ, ನೀನು ಆಮೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೆ.

ಪುನರ್ವರಾಹರೂಪೇಣ ಮಾಂ ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ರಸಾತಲೇ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ವರಾಹನಾಗಿ, ನಾನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.

ಅನ್ಯದ್ಧಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ವರದಾನೇನ ದರ್ಪಿತಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ತನ್ನಿಗೆ ದೊರೆತ ವರದಿಂದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪುನರ್ನಿಃಕ್ಷತ್ರರೂಪೇಣ ತ್ವಯಾಽಹಂ ವಿಕೃತಾ ಪುರಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ನಿನ್ನು ನರಸಿಂಹನಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಪುನಶ್ಚ ರಾವಣೋ ರಕ್ಷಃ ಕ್ಷಯಿತಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ರಾವಣ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಹಾರಗೊಂಡನು.

ನ ಚ ಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ತವ ಕಿಂಚಿದ್ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಿಮಾದಿಶಃ ಸರ್ವಾಂ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯತ ಕಿಂಚನ

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಏನು ಆದೇಶಿಸಿದ್ದೆ? ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಂಶವಶ್ಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ನ ನಕ್ಷತ್ರಾ ನ ವಾ ಗ್ರಹಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಇಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಗ್ರಹಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ಶನೈಶ್ಚರೋ ಬುಧೋ ನಾತ್ರ ನ ಚೇನ್ದ್ರೋ ಧನದೋ ಯಮಃ

ಶನಿಶ್ಚರ, ಬುಧ, ಇಂದ್ರ, ಕುಬೇರ, ಯಮ ಇವರಿಲ್ಲ.

ವರ್ಜಯಿತ್ವಾತ್ರ ತ್ರೀನ್ದೇವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾನ್ 113.

ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಮೂವರು ದೇವರುಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಗತ್ವಾ ಚ ಶರಣಂ ದೇವೀ ದೈನ್ಯಂ ವದತಿ ಮಾಧವೀ

ಶರಣಾಗತಳಾಗಿ, ಮಾಧವಿಯೆಂಬ ದೇವಿ ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಸಪರ್ವತವನೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಾಂ ತಾರಯ ಪಿತಾಮಹ

ಪಿತಾಮಹಾ, ಪರ್ವತಗಳೂ ಕಾಡುಗಳೂ ಸೇರಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಮುಹುರ್ತಂ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಪೃಥಿವೀಂ ತಾಮುವಾಚ ಹ

ಅಲ್ಪ ಸಮಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಲೋಕನಾಥಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಮಾದಿಕರ್ತ್ತಾರಮಞ್ಜಸಾ

ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ನಃ ಕಾರ್ಯಂ ಯಚ್ಚ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಉಂಟಾದರೂ, ಅದು ಅವನದ್ದೇ.

ಅನನ್ತಶಯನೇ ದೇವಂ ಶಯಾನಂ ಯೋಗಶಾಯಿನಮ್

ಅನಂತನ ಮೇಲೆ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ದೇವರು.

ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಾ ದೇವೀ ಪ್ರಸಾದಯತಿ ಮಾಧವಮ್ ಅಹಂ ಭಾರಸಮಾಯುಕ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಶರಣಙ್ಗತಾ

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ದೇವಿ ಮಾಧವನಿಗೆ ಕೋರಿದಳು: 'ನಾನು ಭಾರದಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಪ್ರತ್ಯಾಖ್ಯಾತಾ ಭಗವತಾ ತೇನಾಪ್ಯುಕ್ತಮಿದಂ ವಚಃ

ಆ ಭಗವಂತನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಸ ತ್ವಾಂ ತಾರಯಿತುಂ ಶಕ್ತೋ ಮಗ್ನಾಸಿ ಯದಿ ಸಾಗರೇ

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನಾದರೆ, ನಾನು ಈ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇನೆ.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಯಾಮಿ ಪ್ರಸೀದ ಮಮ ಮಾಧವ 113.

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬರುವೆನು, ಮಾಧವ, ದಯಮಾಡು ನನ್ನ ಮೇಲೆ.

ವಾಸವೋ ವರುಣಶ್ಚಾಸಿ ಹ್ಯಗ್ನಿರ್ಮಾರುತ ಏವ ಚ

ನೀನೇ ಇಂದ್ರನು, ನೀನೇ ವರుణನು, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ, ನೀನೇ ವಾಯು.

ಮತ್ಸ್ಯಃ ಕೂರ್ಮ್ಮೋ ವರಾಹಶ್ಚ ನರಸಿಂಹೋಽಸಿ ವಾಮನಃ

ನೀನು ಮತ್ಸ್ಯರೂಪ, ನೀನು ಕೂರ್ಮ, ನೀನು ವರಾಹ, ನೀನು ನರಸಿಂಹ, ನೀನು ವಾಮನ.

ಏವಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಯೋಗೇನ ಶ್ರೂಯತೇ ತ್ವಂ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬಹುದು, ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನೀನನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು.

ಪೃಥಿವೀ ವಾಯುರಾಕಾಶಮಾಪೋಜ್ಯೋತಿಶ್ಚ ಪಞ್ಚಮಮ್

ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ನೀರು ಮತ್ತು ಐದನೆಯದು ಅಗ್ನಿ—allವು ನೀನೆ.