ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯಸ್ಯೇದಂ ತಿಷ್ಠತೇ ಗೇಹೇ ಲಿಖಿತಂ ಪೂಜ್ಯತೇ ಸದಾ

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬರೆದು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಯಶ್ಚೈತಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ನೈರನ್ತರ್ಯೇಣ ಮಾನವಃ 112.

ಯಾರು ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ,

ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಪೂಜಯೇಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಂ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಂ ಸನಾತನಮ್

ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ನೃಪೋ ಗ್ರಾಮೈಃ ಪೂಜಯೇದ್ವತ್ಸಕಂ ಧರೇ

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ರಾಜನು ಹಳ್ಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವತ್ಸಕವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಶ್ವೇತವಿನೀತಾಶ್ವೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಉಭಯತೋಮುಖೀಗೋದಾನ ಹೇಮಕುಮ್ಭದಾನ ಪುರಾಣಪ್ರಶಂಸನಂನಾಮ ದ್ವಾದಶಾಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ವಿನೀತಾಶ್ವರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, 'ಉಭಯತೋಮುಖೀ ಗೋದಾನ, ಹೇಮಕುಂಭದಾನ ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ಪ್ರಶಂಸನೆ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಶತದ್ವಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಥ ಭಗವತ್ಸ್ತುತಿಃ

ಈಗ ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ವರಾಹಾಯ ಲೀಲಯೋದ್ಧರತೇ ಮಹೀಮ್

ಆ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ವರಾಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರೇಣೋದ್ಧೃತಾ ಗೋರುದಧಿಪರಿವೃತಾ ಪರ್ವತೈರ್ನಿಮ್ನಗಾಭಿರ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ಭೀತಿಹಾನೌ ಸುರನರಕದಶಾಸ್ಯಾನ್ತಕಃ ಕ್ರೋಡರೂಪೀ

ಅವನ ದಂತದ ತುದಿಯಿಂದ, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ನಾಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು. ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಹಂದಿಯ ರೂಪದ ಅವನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಯಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಕ್ಷಿತಿಃ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪೇ ವಾರಾಹ ಮೂರ್ತಿನಾ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಂದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ನ ಬಾಹುಶ್ಚೇಷ್ಟತೇ ಮೂರ್ತಿರ್ಮಾದೃಶೀಂ ಗಾಂ ಚ ಕೇಶವ

ಭೂಮಿಯು ಹೇಳಿತು: ಕೇಶವ, ನನ್ನಂತಹ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೂಪವೂ, ಯಾವ ಕೈಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸ ತೇನ ಸಾನ್ತ್ವಿತಾಯಾಂ ವೈ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯಃ ಸಮಾಗತಃ

ಅವನಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅವನು—

ಸ್ವಸ್ತಿ ವಾಚ್ಯಾಹ ಪುಣ್ಯಾಗ್ರೇ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವರ್ದ್ಧಸೇ ದೇವಿ ತ್ವಂ ಚ ಯಸ್ಯಾಸಿ ಮಾಧವಿ

ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಭೂದೇವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ದೇವಿ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೀಯೆ, ನೀನು ಅವನ ಪ್ರಿಯೆ.

ವಿಷ್ಣುನಾ ಧಾರ್ಯಮಾಣಾ ಚ ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಮದ್ಭುತಮ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ನೀನು ಯಾವ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿದೆ?

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪೃಥಿವೀ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ಯದ್ಗುಹ್ಯಂ ಸ ಮಯಾ ಪೃಷ್ಟೋ ಯಚ್ಚ ಮೇ ಸಮ್ಪ್ರಭಾಷಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೂಮಿಯು ಹೇಳಿತು: ಅವನು ನನಗೆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದುದನ್ನು—

ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಗುಹ್ಯಂ ಧರ್ಮಂ ಮಹೌಜಸಮ್ 113.

ಓ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವದ ಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

ತೇನ ಮೇ ಕಥಿತಂ ಹ್ಯೇತತ್ಸಂಸಾರಾತ್ತು ವಿಮೋಕ್ಷಣಮ್

ಅವನು ನನಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುವ ಮಾರ್ಗವೆಂದು.

ಉವಾಚ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಧರ್ಮಾಣಾಂ ವ್ಯಾಪ್ತನಿಶ್ಚಯಮ್

ಅವನು ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿನ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತತೋ ಮಹೀವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಮಹಾತಪಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಪುತ್ರನು—

ತಾನ್ಸರ್ವಾನಾನಯಾಮಾಸ ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ

ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದೇವಿ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋದನು.

ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ ಅಪ್ರಮೇಯಗತಿಂ ಚೈವ ಧರ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ತತ್ತ್ವತಃ

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸು.

ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಋಷಿಪುಂಗವಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ತಾಂ ದೇವಿ ಸ್ವಸ್ತಿ ಬ್ರೂಹೀತಿ ಸೋಽಬ್ರವೀತ್

ಭೂಮಿಯು ಹೇಳಿತು: ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಎಂದು ದೇವಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.

ನಷ್ಟಚನ್ದ್ರಾನಿಲೇ ಲೋಕೇ ನಷ್ಟಭಾಸ್ಕರತಾರಕೇ

ಚಂದ್ರನು, ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಲೋಕದಿಂದ ಅಡಗಿಹೋದಾಗ—

ನ ವಾತಿ ಪವನಸ್ತತ್ರ ನೈವ ಚಾಗ್ನಿರ್ನ ವಿದ್ಯುತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮಿಂಚೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ವೇದೇಷು ಚೈವ ನಷ್ಟೇಷು ಮತ್ಸ್ಯೋ ಭೂತ್ವಾ ರಸಾತಲಮ್ 113.

ವೇದಗಳು ಕೂಡ ನಾಶವಾದಾಗ, ಅವನು ಮೀನು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಪಾತಾಳದ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಅನ್ಯದ್ದೇವಃ ಕೂರ್ಮರೂಪಸ್ತ್ವಂ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಮನ್ಥನೇ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸುವಾಗ, ನೀನು ಆಮೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೆ.

ಪುನರ್ವರಾಹರೂಪೇಣ ಮಾಂ ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ರಸಾತಲೇ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ವರಾಹನಾಗಿ, ನಾನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.

ಅನ್ಯದ್ಧಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ವರದಾನೇನ ದರ್ಪಿತಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ತನ್ನಿಗೆ ದೊರೆತ ವರದಿಂದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪುನರ್ನಿಃಕ್ಷತ್ರರೂಪೇಣ ತ್ವಯಾಽಹಂ ವಿಕೃತಾ ಪುರಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ನಿನ್ನು ನರಸಿಂಹನಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದೆ.