ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ರುಷಾನ್ವಿತಃ । ಮತಙ್ಗಸ್ಯ ಗೃಹಂ ಸೋಽಥ ಗತ್ವಾ ಜನಪದೈರ್ವೃತಮ್ ।। ೮.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದವನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮತಂಗನ ಮನೆಯನ್ನು ಹೋದನು.

ತಸ್ಯಾಗತಸ್ಯ ಸಂಬನ್ಧೀ ಮತಙ್ಗೋ ಜಯತಾಂ ವರಃ । ಆಸನಾದ್ಯರ್ಧ್ಯಪಾದ್ಯೇನ ಪೂಜಯಿತ್ವೇದಮಬ್ರವೀತ್ । ಕಿಮಾಗಮನಕೃತ್ಯಂ ತೇ ಕಿಂ ಕರೋಮ್ಯಾಗತಕ್ರಿಯಾಮ್ ।। ೮.

ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಂಡು, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಸಂಬಂಧಿ ಮತಂಗನು, ಆಸನ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, 'ನೀನು ಏಕೆ ಬಂದೆ? ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಭೋಜನಂ ಕಿಂಚಿದಿಚ್ಛಾಮಿ ಭೋಕ್ತುಂ ಚೈತನ್ಯವರ್ಜಿತಮ್ । ಕೌತೂಹಲೇನ ಯೇನಾಹಮಾಗತೋ ಭವತೋ ಗೃಹಮ್ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಜಾನವಿಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿನ್ನಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಮತಙ್ಗ ಉವಾಚ । ಗೋಧೂಮಾ ವ್ರೀಮಯಶ್ಚೈವ ಸಂಸ್ಕೃತಾ ಮಮ ವೇಶ್ಮನಿ । ಭುಜ್ಯತಾಂ ಧರ್ಮವಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠ ಯಥಾಕಾಮಂ ತಪೋಧನ ।। ೮.

ಮತಂಗನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ಯವ ಇವೆಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಪಸ್ವೀ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಷ್ಟು ತಿನ್ನು.'

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕೀದೃಶಾಸ್ತೇ ಹಿ ಗೋಧೂಮಾ ವ್ರೀಹಯೋ ಯವಾಃ । ಸ್ವರೂಪೇಣ ಚ ಸನ್ತ್ಯೇತೇ ಯೇನ ವೋ ವೇದ್ಮಿ ಸತ್ತಮ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮ್ಮ ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ಯವಗಳು ಹೇಗಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾನ್.'

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತೇ ಮತಙ್ಗೇನ ಶೂರ್ಪಂ ಗೋಧೂಮಪೂರಿತಮ್ । ಅಪರಂ ತತ್ರ ವ್ರೀಹೀಣಾಂ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಾಯ ದರ್ಶಿತಮ್ ।। ೮.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮತಂಗನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಗೋಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಚಕ್ಕುಲಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಚಕ್ಕುಲಿಯನ್ನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನಿಗೆ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ರೀಹೀನ್ ಸಗೋಧೂಮಾನ್ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ವರಾಸನಾತ್ । ಉತ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಮಾರೇಭೇ ಮತಙ್ಗೇನ ನಿವಾರಿತಃ ।। ೮.

ಅವನು ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಗೋಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಮತಂಗನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

ಕಿಮರ್ಥಂ ಗನ್ತುಮಾರಬ್ಧಂ ತ್ವಯಾ ವದ ಮಹಾಮತೇ । ಅಭುಕ್ತೇನೈವ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಮದ್ಗೃಹೇ ಚಾನ್ನಮುತ್ತಮಮ್ । ಪಾಚಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಚೈವ ಕಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ನಾದ್ಯ ಭುಞ್ಜಸೇ ।। ೮.

ಮತಂಗನು ಕೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಊಟ ಮಾಡದೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟೆ? ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ನಾನೇ ಅದನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯಾಕೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?'

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ಕೋಟಿಶಶ್ಚ ಜೀವಾನ್ ಹಂಸಿ ದಿನೇ ದಿನೇ । ಅಥೇದೃಶಸ್ಯ ಪಾಪಸ್ಯ ಕೋಽನ್ನಂ ಭುಞ್ಜತಿ ಸತ್ಪುಮಾನ್ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನೀನು ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ. ಇಂತಹ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಸದ್ಗುಣಿಯು ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆಯೆ?'

ಅಚೈತನ್ಯಂ ಯದಿ ಗೃಹೇ ವಿದ್ಯತೇಽನ್ನಂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ಇದಾನೀಮತ್ರ ಸಂದೃಷ್ಟಾ ಏತೇ ತು ಜಲಜನ್ತವಃ ।। ೮.

ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾನವಿಲ್ಲದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರ ಇದ್ದರೆ, ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೇಗೆ?

(ಉಪ್ತಾಃ ಸಹಸ್ತ್ರತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಪ್ರತಿಸಂವತ್ಸರಂ ಮುನೇ ।) ।। ೮.೨೬ (೧)।। ಅಹಮೇಕಂ ಕುಟುಮ್ಬಾರ್ಥೇ ಹನ್ಮ್ಯರಣ್ಯೇ ಪಶುಂ ದಿನೇ । ತಂ ಚೇತ್ ಪಿತೃಭ್ಯಃ ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ದತ್ತ್ವಾ ಭುಞ್ಜಾಮಿ ಸಾನುಗಃ ।। ೮.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತವೆ, ಮಹರ್ಷೇ. ನಾನು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ತ್ವಂ ತು ಜೀವಾನ್ ಬಹೂನ್ ಹತ್ವಾ ಸ್ವಕುಟುಮ್ಬೇನ ಸಾನುಗಃ । ಭುಞ್ಜನ್ನೇತೇನ ಸತತಮಭೋಜ್ಯಂ ತನ್ಮತಂ ಮಮ ।। ೮.

ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೂ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಯಾವಾಗಲೂ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ—ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತು ಪುರಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಓಷಧ್ಯಃ ಸರ್ವವೀರುಧಃ । ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ತತ್ತು ಭೂತಾನಾಂ ಭಕ್ಷ್ಯಮಿತ್ಯೇವ ವೈ ಶ್ರುತಿಃ ।। ೮.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಜೀವಿಗಳು ಸೇವಿಸಬೇಕೆಂದು ವೇದವೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ದಿವ್ಯೋ ಭೌತಸ್ತಥಾ ಪೈತ್ರೋ ಮಾನುಷೋ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಏವ ಚ । ಏತೇ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಾಃ ಪುರಾ ।। ೮.

ದೈವ, ಭೌತಿಕ, ಪಿತೃ, ಮಾನವ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ—ಈ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಇತರೇಷಾಂ ಚ ತನ್ಮುಖಮ್ । ಇತರೇಷಾಂ ತು ವರ್ಣಾನಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕಾರಿತಾಃ ಶುಭಾಃ ।। ೮.

ಈ ಯಜ್ಞಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ಮೂಲಕ ಇತರ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಉಪಕಾರವಾಗಲೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಇತರ ವರ್ಣಗಳ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಯದಿ ವಿಭಾಗಃ ಸ್ಯಾದ್ ವರಾನ್ನಂ ತದ್ ವಿಶುಧ್ಯತಿ । ಅನ್ಯಥಾ ವ್ರೀಹಯೋಽಪ್ಯೇತೇ ಏಕೈಕೇ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಣಃ । ಮನ್ತವ್ಯಾ ದಾತೃಭೋಕ್ತೃಣಾಂ ಮಹಾಮಾಂಸಂ ತು ತತ್ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೮.

ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಆಹಾರ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಅಕ್ಕುಗಳು ಕೂಡ ದಾನಿ ಮತ್ತು ಭೋಜಕರಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸದಂತೆಯೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು—ಅದು ದೊಡ್ಡ ಮಾಂಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಯಾ ತೇ ದುಹಿತಾ ದತ್ತಾ ಪುತ್ರಾರ್ಥೇ ದೇವರೂಪಿಣೀ । ಸಾ ಚ ತ್ವದ್ಭಾರ್ಯಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದುಹಿತಾ ಜನ್ತುಘಾತಿನಃ ।। ೮.

ನಾನು ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವಳಿಯನ್ನು, ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನು; ಈಗ ಅವಳು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನ ಮಗನ ಮಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೆ.

ಅತೋಽರ್ಥಮಾಗತೋಽಹಂ ತೇ ಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ ಸಮೀಕ್ಷಿತುಮ್ । ಆಚಾರಂ ದೇವಪೂಜಾಂ ಚ ಅತಿಥೀನಾಂ ಚ ತರ್ಪಣಮ್ ।। ೮.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು, ನಿನ್ನ ನಡೆ, ದೇವಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ತರ್ಪಣವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಏತೇಷಾಮೇಕಮಪ್ಯತ್ರ ಕುರ್ವನ್ನಪಿ ನ ದೃಶ್ಯತೇ । ತದ್ ಗೃಹಂ ಗನ್ತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪಿತೄಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಮ್ಯಯಾ ।। ೮.

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನೂ ನೀನು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಈ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವೆನು.

ಸ್ವಗೃಹೇ ನೈವ ಭುಞ್ಜಾಮಿ ಪಿತೄಣಾಂ ಕಾರ್ಯಮಿತ್ಯುತ । ಅಹಂ ವ್ಯಾಧೋ ಜೀವಘಾತೀ ನ ತು ತ್ವಂ ಲೋಕಹಿಂಸಕಃ ।। ೮.

ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ವ್ಯಾಧನಾಗಿದ್ದರೂ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ.

ಮತ್ಸುತಾ ಜೀವಘಾತಸ್ಯ ಯದೋಢಾ ತ್ವತ್ಸುತೇನ ಚ । ತನ್ಮಹತ್ತ್ವಂ ಚ ಸಂಜಾತಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತಂ ತಪೋಧನ ।। ೮.

ನನ್ನ ಮಗಳು, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನ ಹೆಂಡತಿ, ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಇದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಓ ತಪಸ್ವೀ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಚೋತ್ಥಾಯ ಶಪ್ತ್ವಾ ನಾರೀಂ ತದಾ ಧರೇ । ಮಾ ಸ್ನುಷಾಭಿಃ ಸಮಂ ಶ್ವಶ್ರ್ವಾ ವಿಶ್ವಾಸೋ ಭವತು ಕ್ವಚಿತ್ ।। ೮.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಎದ್ದು ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟು ಹೀಗೆಂದನು: 'ಶ್ವಶ್ರುವಿಗೂ ಸೊಸೆಯರಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬಾರದು.'

ಮಾ ಚ ಸ್ನುಷಾ ಕದಾಚಿತ್ ಸ್ಯಾದ್ ಯಾ ಶ್ವಶ್ರೂಂ ಜೀವತೀಮಿಷೇತ್ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತೋ ವ್ಯಾಧಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ ಭಾಮಿನಿ ।। ೮.

'ಯಾವುದೇ ಸೊಸೆ, ತನ್ನ ಶ್ವಶ್ರು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಬಾರದು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವ್ಯಾಧನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ.

ತತೋ ದೇವಾನ್ ಪಿತೄನ್ ಭಕ್ತಯಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಪುತ್ರಂ ಚಾರ್ಜುನಕಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸ್ವಸನ್ತಾನೇ ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೮.

ನಂತರ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಯು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನಕನನ್ನು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು—

ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ಜಗಾಮಾಶು ತೀರ್ಥಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಶ್ರುತಮ್ । ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಖ್ಯಂ ಚ ಪರಂ ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ । ತಪಶ್ಚಚಾರ ನಿಯತಃ ಪಠನ್ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಧರೇ ।। ೮.

ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಮಾಮಿ ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ರಿದಶಾರಿನಾಶನಂ ವಿಶಾಲವಕ್ಷಸ್ಥಲಸಂಶ್ರಿತಶ್ರಿಯಮ್ । ಸುಶಾಸನಂ ನೀತಿಮತಾಂ ಪರಾಂ ಗತಿಂ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ಮನ್ದರಧಾರಿಣಂ ಸದಾ ।। ೮.

ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ವಿಶಾಲವಾದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಆಳುವವನು, ಧರ್ಮವಂತರಿಗೆ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದವನು, ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಸದಾ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದಾಮೋದರಂ ರಞ್ಜಿತಭೂತಲಂ ಧಿಯಾ ಯಶೋಂಶುಶುಭ್ರಂ ಭ್ರಮರಾಙ್ಗಸಪ್ರಭಮ್ । ಧರಾಧರಂ ನರಕರಿಪುಂ ಪುರುಷ್ಟುತಂ ನಮಾಮಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಶರಣಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೮.

ದಾಮೋದರನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು, ಅವನ ಯಶಸ್ಸು ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಭ್ರಮರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ನರಕದ ಶತ್ರುವು, ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನು, ಜನಾರ್ದನನು, ಶರಣಾಗತರಕ್ಷಕನು.

(ಹತೌ ಪುರಾಣೌ ಮಧುಕೈಟಭಾವುಭೌ ಬಿಭರ್ತ್ತಿ ಚ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ಶಿರಸಾ ಸದಾ ಹಿ ಸಃ । ಯಥಾ ಸ್ತುತೋ ಮೇ ಪ್ರಸಭಂ ಸನಾತನೋ ದಧಾತು ವಿಷ್ಣುಃ ಸುಖಮೂರ್ಜಿತಂ ಮಮ ।। ೮.೪೪ (೧)) ಮಹಾವರಾಹೋ ಹವಿಷಾಮ್ಬುಭೋಜನೋ ಜನಾರ್ದನೋ ಮೇ ಹಿತಕೃಚ್ಚಿತೀಮುಖಃ । ಕ್ಷಿತೀಧರೋ ಮಾಮುದಧಿಕ್ಷಯೋ ಮಹಾನ್ ಸ ಪಾತು ವಿಷ್ಣುಃ ಶರಣಾರ್ಥಿನಂ ತು ಮಾಮ್ ।। ೮.