ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅನ್ನಂ ದೇಹಿ ಸದಾ ರಾಜನ್ ಸರ್ವಕಾಲಸುಖಾವಹಮ್ 99.

ರಾಜನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡು.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದಾನಾನಾಮನ್ನದಾನಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಅನ್ನದಾನಂ ದದಸ್ವ ಭೋಃ

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡು, ಮಹಾನಭೋ.

ರತ್ನವಸ್ತ್ರಮಲಂಕಾರಾನ್ ಶ್ರೀಮನ್ತಿ ನಗರಾಣಿ ಚ

ರತ್ನಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ ನಗರಗಳು,

ಪ್ರದತ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಥ ಕುಂಜರಾನಜಿನಾನಿ ಚ

ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು, ಚರ್ಮಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟವು,

ಪುರೋಹಿತಮುವಾಚೇದಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಜಪತಾಂ ವರಮ್

ಅವನು ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ, ಜಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಸುವರ್ಣರೌಪ್ಯತಾಮ್ರಾಣಿ ಯಾಗಂ ಕೃತ್ವಾ ದ್ವಿಜಾತಿಷು

ಸುವರ್ಣ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರಗಳಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ವಸ್ತು ಸ್ವಲ್ಪಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಭುಃ ಸೋಽನ್ನಂ ತು ನಾದದತ್

ವಸ್ತು ಕಡಿಮೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ಪ್ರಭು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲಧರ್ಮವಶಾದ್ದೇವಿ ಮೃತ್ಯುಃ ಸಮಭವತ್ತದಾ

ಕಾಲಧರ್ಮದ ಬಲದಿಂದ, ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ಕ್ಷುಧಯಾ ಪೀಡಿತೋ ಹ್ಯಾಸೀತ್ತೃಷಯಾ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದನು.

ತತ್ರ ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮಮೂರ್ತ್ತಿಶ್ಚ ಪುರಾ ದಗ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ 99.

ಅಲ್ಲಿ, ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ರೂಪವು, ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಸುಟ್ಟಿದ್ದದು, ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಪುನರ್ವಿಮಾನಮಾರುಹ್ಯ ದಿವಮಾಚಕ್ರಮೇ ನೃಪಃ

ಮತ್ತೆ ಆ ರಾಜನು ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

ತಾನ್ಯಸ್ಥೀನಿ ಲಿಹನ್ದೃಷ್ಟೋ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಅವ ಆಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು ನೋಡಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು.

ಭಗವನ್ಕ್ಷುಧಿತಶ್ಚಾಸ್ಮಿ ಅನ್ನಪಾನಂ ಪುರಾ ಮಯಾ

ಭಗವಂತನೇ, ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಊಟವೂ ನೀರೂ ಸಿಕ್ಕದೆ ಇದ್ದೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜ್ಞಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಕಿಂ ತೇ ಕರೋಮಿ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕ್ಷುಧಿತಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ

ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿರುವಾಗ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು.

ರತ್ನಹೇಮಪ್ರದಾನೇನ ಭೋಗವಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ

ರತ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನ ದತ್ತಂ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ ಸ್ತೋಕಂ ಮತ್ವಾ ನರಾಧಿಪ ಅದತ್ತಸ್ಯ ಚ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಸ್ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪೃಚ್ಛತಃ

ಆದರೆ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಈಗ ಏನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ಮಯಾಽನಘ 99.

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ನಾನು ಹೇಳುವ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.

ಸ ಸರ್ವಮೇಧಮಾರೇಭೇ ಸ್ವಯಂ ಕ್ರತುವರಂ ನೃಪಃ

ಆ ರಾಜನು ಸ್ವತಃ ಮಹಾ ಯಜ್ಞವಾದ ಸರ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.

ನಾನ್ನಂ ತೇನ ತದಾ ದತ್ತಂ ಸ್ವಲ್ಪಂ ಮತ್ವಾ ಯಥಾ ತ್ವಯಾ

ಆಗಲೂ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ನೀನು ಮಾಡಿದಂತೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಪುಣ್ಯಂ ವಿನೀತಾಶ್ವಃ ಸಾರ್ವಭೌಮೋ ನೃಪೋತ್ತಮಃ

ಪುನ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ವಿನೀತಾಶ್ವನು ಭೂಮಂಡಲದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಅಸಾವಪಿ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟ ಏವಮೇವ ಗತೋ ನೃಪಃ

ಆದರೂ ಅವನೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದನು, ರಾಜನೇ.

ವಿಮಾನೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಭಾಸ್ವತಾ ದೇವವನ್ನೃಪಃ

ಆ ರಾಜನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋದನು.

ಪುರೋಹಿತಂ ದದರ್ಶಾಥ ಹೋತಾರಂ ಜಾಹ್ನವೀತಟೇ

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು, ಹೋಮ ಮಾಡುವ ಯಾಜಕನನ್ನು ಜಹ್ನವಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದನು.

ಕ್ಷುಧಾಯಾಃ ಕಾರಣಂ ಕಿಂ ಮೇ ಸ ಹೋತಾ ತಮುವಾಚ ಹ

ಆ ರಾಜನು ಆ ಹೋತಾರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿರುವ ಕಾರಣವೇನು?' ಎಂದು.

ಘೃತಧೇನುಂ ಚ ಧೇನುಂ ಚ ರಸಧೇನುಂ ಚ ಪಾರ್ಥಿವ

ರಾಜನೇ, ತುಪ್ಪ ಕೊಡುವ ಹಸು, ಹಸು ಮತ್ತು ರಸ ನೀಡುವ ಹಸು—

ತಪತೇ ಯಾವದಾದಿತ್ಯಸ್ತಪತೇ ವಾಪಿ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನು ಬೆಳಗುವವರೆಗೆ—