ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ರೈಭ್ಯ ಉವಾಚ । ಗತಿಂ ಮೇ ದೇಹಿ ದೇವೇಶ ಯತ್ರ ತೇ ಸನಕಾದಯಃ । ವಸೇಯಂ ತತ್ರ ಯೇನಾಹಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾದ್ ಗದಾಧರ ।। ೭.

ರೈಭ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವೇಶ, ಸಂಕಾದಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ಗದಾಧರ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ."

ದೇವ ಉವಾಚ । ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಽನ್ತರಧೀಯತ । ಭಗವಾನಪಿ ರೈಭ್ಯಸ್ತು ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನಸಮನ್ವಿತಃ ।। ೭.

ದೇವನು ಹೇಳಿದನು: "ಹಾಗಾಗಲಿ" ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು. ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೈಭ್ಯನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು.

ಕ್ಷಣಾದ್ ಬಭೂವ ದೇವೇನ ಪರಿತುಷ್ಟೇನ ಚಕ್ರಿಣಾ । ಜಗಾಮ ಯತ್ರ ತೇ ಸಿದ್ಧಾಃ ಸನಕಾದ್ಯಾ ಮಹರ್ಷಯಃ ।। ೭.

ಚಕ್ರಧಾರಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ರೈಭ್ಯನು ಸಂಕಾದಿ ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ಏತಚ್ಚ ರೈಭ್ಯನಿರ್ದ್ದಿಷ್ಟಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಗದಾಭೃತಃ । ಯಃ ಪಠೇತ್ ಸ ಗಯಾಂ ಗತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದಾನಾದ್ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ।। ೭.

ರೈಭ್ಯನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಈ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಗದಾಧರನ ಸ್ತುತ್ರವನ್ನು, ಯಾರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇತರರನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಯೋಽಸೌ ವಸೋಃ ಶರೀರೇ ತುವ್ಯಾಧೋ ಭೂತ್ವಾ ನೃಪಸ್ಯ ಹ । ಸ ಸ್ವವೃತ್ತ್ಯಾಂ ಸ್ಥಿತಃ ಕಾಲಂ ಚತುರ್ವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಿಕಮ್ ।। ೮.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ವಸು ಎಂಬ ರಾಜನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದವನು.

ಏಕೈಕಂ ಸ್ವಕುಟುಮ್ಬಾರ್ಥೇ ಹತ್ವಾ ವನಚರಂ ಮೃಗಮ್ । ಭೃತ್ಯಾತಿಥಿಹುತಾಶಾನಾಂ ಪ್ರೀಣನಂ ಕುರುತೇ ಸದಾ ।। ೮.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೃಗವನ್ನು ಬಲಿ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಸೇವಕರು, ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸದಾ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮಿಥಿಲಾಯಾಂ ವರಾರೋಹೇ ಸದಾ ಪರ್ವಣಿ ಪರ್ವಣಿ । ಪಿತೄಣಾಂ ಕುರುತೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸ್ವಾಚಾರೇಣ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೮.

ಮಿಥಿಲಾ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲೂ, ಆ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಗ್ನಿಂ ಪರಿಚರನ್ ನಿತ್ಯಂ ವದನ್ ಸತ್ಯಂ ಸುಭಾಷಿತಮ್ । ಪ್ರಾಣಯಾತ್ರಾನುಸಕ್ತಸ್ತು ಯೋಽಸೌ ಜೀವಂ ನ ಪಾತಯೇತ್ ।। ೮.

ಅಗ್ನಿಗೆ ಸದಾ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಜೀವನೋಪಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಜೀವಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಏವಂ ತು ವಸತಸ್ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿರ್ಮಹಾತಪಾಃ । ಪುತ್ರಸ್ತ್ವರ್ಜುನಕೋ ನಾಮ ಬಭೂವ ಮುನಿವದ್ವಶೀ ।। ೮.

ಅವನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯೂ ಮಹಾತಪಸ್ಸೂ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಜುನಕ ಎಂಬ, ಮುನಿವನ್ನು ಹೋಲುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಸ್ಯ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಚಾರಿತ್ರೇಣ ಚ ಧೀಮತಃ । ಬಭೂವಾರ್ಜ್ಜುನಕೀ ನಾಮ ಕನ್ಯಾ ಚ ವರವರ್ಣಿನೀ ।। ೮.

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ, ಧೀಮಂತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಜುನಕಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ತಸ್ಯಾ ಯೌವನಕಾಲೇ ತು ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಕಸ್ಯೇಯಂ ದೀಯತೇ ಕನ್ಯಾ ಕೋ ವಾ ಯೋಗ್ಯಶ್ಚ ವೈ ಪುಮಾನ್ ।। ೮.

ಆಕೆಯ ಯೌವನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವನು, 'ಈ ಮಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು? ಯಾರು ಯೋಗ್ಯ ಪುರುಷನು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಮತಙ್ಗಸ್ಯ ಸುತಂ ಪ್ರತಿ । ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಸ್ಯ ಸುವ್ಯಕ್ತಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಖ್ಯಂ ಪ್ರತಿ ಬ್ರುವನ್ ।। ೮.

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನಾದ ಪ್ರಸನ್ನ ಎಂಬ ಮಾತಂಗನ ಮಗನ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮಾತಙ್ಗಃ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಪ್ರತಿ ಸೋದ್ಯತಃ । ಉವಾಚ ತಸ್ಯ ಪಿತರಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಯಾರ್ಜ್ಜುನೀಂ ಭವಾನ್ । ಗೃಹಾಣ ತಪತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವಯಂ ದತ್ತಾಂ ಮಹಾತ್ಮನೇ ।। ೮.

ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಮಾತಂಗನು ಪ್ರಸನ್ನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿ, ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಸನ್ನನಿಗೆ ನೀನು ಅರ್ಜುನಿಯನ್ನು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಕೊಡು.'

ಮತಙ್ಗ ಉವಾಚ । ಪ್ರಸನ್ನೋಽಯಂ ಮಮ ಸುತಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ । ಗೃಹ್ಣಾಮ್ಯರ್ಜುನಕೀಂ ಕನ್ಯಾಂ ತ್ವತ್ಸುತಾಂ ವ್ಯಾಧಸತ್ತಮ ।। ೮.

ಮತಂಗನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಮಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ನೀಡಿದ ಅರ್ಜುನಕಿಯನ್ನು, ಅರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವನ್ಯಜೀವಿ, ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತೇ ತದಾ ಕನ್ಯಾಂ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ಮಹಾತಪಾಃ । ಮತಙ್ಗಪುತ್ರಾಯ ದದೌ ಪ್ರಸನ್ನಾಯ ಚ ಧೀಮತೇ ।। ೮.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಮತಂಗನ ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಸ್ತದಾ ಕನ್ಯಾಂ ದತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹಮೀಯಿವಾನ್ । ಸಾಽಪಿ ಶ್ವಶುರಯೋರ್ಭರ್ತುಃ ಶುಶ್ರೀಷಣಪರಾಽಭವತ್ ।। ೮.

ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಆಕೆ ಕೂಡ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅತ್ತೆ-ಮಾವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಳು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಸಾ ಕನ್ಯಾಽರ್ಜುನಕೀ ಶುಭಾ । ಉಕ್ತಾ ಶ್ವಶ್ರುವಾ ಸುತಾ ಪುತ್ರಿ ಜೀವಹನ್ತುಸ್ತ್ವಮೀದೃಶೀ । ನ ಜಾನಾಸಿ ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ಭರ್ತ್ತುರಾರಾಧನಂ ತಥಾ ।। ೮.

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಅರ್ಜುನಕಿ ಎಂಬ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಗಳು, ನೀನು ಪ್ರಾಣಹರಣ ಮಾಡುವವಳಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಗಂಡನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.'

ಸಾಽಪಿ ಸ್ವಲ್ಪಾಪರಾಧೇನ ಭರ್ತ್ಸಿತಾ ತನುಮಧ್ಯಮಾ । ಪಿತುರ್ವೇಶ್ಮಗತಾ ಬಾಲಾ ರೋದಮಾನಾ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।। ೮.

ಅಲ್ಪ ತಪ್ಪಿಗೆ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದ ಆ ಸೊಗಸಾದ ಬಾಲೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳುತ್ತಾ ತಂದೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದಳು.

ಪಿತ್ರಾ ಪೃಷ್ಟಾ ಕಿಮೇತತ್ ತೇ ಪುತ್ರಿ ರೋದನಕಾರಣಮ್ । ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ಸಾ ತು ಕಥಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀ ।। ೮.

ತಂದೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಮಗಳು, ಏನು ಇದು? ನೀನು ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಆ ಸುಂದರಳು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಶ್ವಶ್ವ್ರಾಽಹಮುಕ್ತಾ ತೀವ್ರೇಣ ಕೋಪೇನ ಮಹತಾ ಪಿತಃ । ಜೀವಹನ್ತುಃ ಸುತೇತ್ಯುಚ್ಚೈರಸಕೃದ್ ವ್ಯಾಧಜೇತಿ ಚ ।। ೮.

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ತಂದೆ, ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ನನಗೆ 'ನೀನು ಪ್ರಾಣಹಂತಕನ ಮಗಳು' ಎಂದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ವನ್ಯಜೀವಿಯ ಮಗಳು' ಎಂದು ಕೂಗಿದಳು.'

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ರುಷಾನ್ವಿತಃ । ಮತಙ್ಗಸ್ಯ ಗೃಹಂ ಸೋಽಥ ಗತ್ವಾ ಜನಪದೈರ್ವೃತಮ್ ।। ೮.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದವನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮತಂಗನ ಮನೆಯನ್ನು ಹೋದನು.

ತಸ್ಯಾಗತಸ್ಯ ಸಂಬನ್ಧೀ ಮತಙ್ಗೋ ಜಯತಾಂ ವರಃ । ಆಸನಾದ್ಯರ್ಧ್ಯಪಾದ್ಯೇನ ಪೂಜಯಿತ್ವೇದಮಬ್ರವೀತ್ । ಕಿಮಾಗಮನಕೃತ್ಯಂ ತೇ ಕಿಂ ಕರೋಮ್ಯಾಗತಕ್ರಿಯಾಮ್ ।। ೮.

ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಂಡು, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಸಂಬಂಧಿ ಮತಂಗನು, ಆಸನ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, 'ನೀನು ಏಕೆ ಬಂದೆ? ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಭೋಜನಂ ಕಿಂಚಿದಿಚ್ಛಾಮಿ ಭೋಕ್ತುಂ ಚೈತನ್ಯವರ್ಜಿತಮ್ । ಕೌತೂಹಲೇನ ಯೇನಾಹಮಾಗತೋ ಭವತೋ ಗೃಹಮ್ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಜಾನವಿಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿನ್ನಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಮತಙ್ಗ ಉವಾಚ । ಗೋಧೂಮಾ ವ್ರೀಮಯಶ್ಚೈವ ಸಂಸ್ಕೃತಾ ಮಮ ವೇಶ್ಮನಿ । ಭುಜ್ಯತಾಂ ಧರ್ಮವಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠ ಯಥಾಕಾಮಂ ತಪೋಧನ ।। ೮.

ಮತಂಗನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ಯವ ಇವೆಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಪಸ್ವೀ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಷ್ಟು ತಿನ್ನು.'

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕೀದೃಶಾಸ್ತೇ ಹಿ ಗೋಧೂಮಾ ವ್ರೀಹಯೋ ಯವಾಃ । ಸ್ವರೂಪೇಣ ಚ ಸನ್ತ್ಯೇತೇ ಯೇನ ವೋ ವೇದ್ಮಿ ಸತ್ತಮ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮ್ಮ ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ಯವಗಳು ಹೇಗಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾನ್.'

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತೇ ಮತಙ್ಗೇನ ಶೂರ್ಪಂ ಗೋಧೂಮಪೂರಿತಮ್ । ಅಪರಂ ತತ್ರ ವ್ರೀಹೀಣಾಂ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಾಯ ದರ್ಶಿತಮ್ ।। ೮.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮತಂಗನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಗೋಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಚಕ್ಕುಲಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಚಕ್ಕುಲಿಯನ್ನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನಿಗೆ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ರೀಹೀನ್ ಸಗೋಧೂಮಾನ್ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ವರಾಸನಾತ್ । ಉತ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಮಾರೇಭೇ ಮತಙ್ಗೇನ ನಿವಾರಿತಃ ।। ೮.

ಅವನು ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಗೋಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಮತಂಗನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

ಕಿಮರ್ಥಂ ಗನ್ತುಮಾರಬ್ಧಂ ತ್ವಯಾ ವದ ಮಹಾಮತೇ । ಅಭುಕ್ತೇನೈವ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಮದ್ಗೃಹೇ ಚಾನ್ನಮುತ್ತಮಮ್ । ಪಾಚಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಚೈವ ಕಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ನಾದ್ಯ ಭುಞ್ಜಸೇ ।। ೮.

ಮತಂಗನು ಕೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಊಟ ಮಾಡದೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟೆ? ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ನಾನೇ ಅದನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯಾಕೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?'

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ಕೋಟಿಶಶ್ಚ ಜೀವಾನ್ ಹಂಸಿ ದಿನೇ ದಿನೇ । ಅಥೇದೃಶಸ್ಯ ಪಾಪಸ್ಯ ಕೋಽನ್ನಂ ಭುಞ್ಜತಿ ಸತ್ಪುಮಾನ್ ।। ೮.

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನೀನು ಸಾವಿರಾರು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ. ಇಂತಹ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಸದ್ಗುಣಿಯು ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆಯೆ?'