ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೀಕ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ಪುನರ್ಭೂತ್ವಾ ವರಾಹಂ ಶೃಣುಯಾದ್ಯದಿ 99.

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವರಾಹನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಪ್ತಾಃ ಸ್ಯುಃ ಪುಷ್ಕರೇ ತೀರ್ಥೇ ಪ್ರಯಾಗೇ ಸಿನ್ಧುಸಙ್ಗಮೇ

ಪಠಣಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಧು ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗ್ರಹಣೇ ವಿಷುವೇ ಚೈವ ಯತ್ಫಲಂ ಜಪತಾಂ ಭವೇತ್

ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ವಿಷುವಿನಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ದೇವಾ ಅಪಿ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಧ್ಯಾಯಂತಿ ಚ ವದಂತಿ ಚ

ದೇವತೆಗಳೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವರಾಹಂ ಷೋಡಶಾತ್ಮಾನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಕದಾ ವಯಮ್

ನಾವು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಹದಿನಾರು ರೂಪಗಳ ವರಾಹನನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಡೆಯುವೆವು?

ಯಾಸ್ಯಾಮಃ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯದ್ಗತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಭವೇತ್

ನಾವು ಹಿಂತಿರುಗದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆವು.

ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಮಿತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರ್ಗವಾಸೇ ಸ್ಥಿತೋ ಹ್ಯಾಸೀಚ್ಛ್ವೇತೋ ರಾಜಾ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನು ಇದ್ದನು.

ಸ ಮಹೀಂ ಸಕಲಾನ್ದೇವಿ ಸಪಲ್ಲವವನದ್ರುಮಾಮ್

ಅವನು, ದೇವಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹೂವಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಇಚ್ಛೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ಭಗವನ್ದಾತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ವಸುನ್ಧರಾಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನ್ನಂ ದೇಹಿ ಸದಾ ರಾಜನ್ ಸರ್ವಕಾಲಸುಖಾವಹಮ್ 99.

ರಾಜನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡು.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದಾನಾನಾಮನ್ನದಾನಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಅನ್ನದಾನಂ ದದಸ್ವ ಭೋಃ

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡು, ಮಹಾನಭೋ.

ರತ್ನವಸ್ತ್ರಮಲಂಕಾರಾನ್ ಶ್ರೀಮನ್ತಿ ನಗರಾಣಿ ಚ

ರತ್ನಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ ನಗರಗಳು,

ಪ್ರದತ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಥ ಕುಂಜರಾನಜಿನಾನಿ ಚ

ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು, ಚರ್ಮಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟವು,

ಪುರೋಹಿತಮುವಾಚೇದಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಜಪತಾಂ ವರಮ್

ಅವನು ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ, ಜಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಸುವರ್ಣರೌಪ್ಯತಾಮ್ರಾಣಿ ಯಾಗಂ ಕೃತ್ವಾ ದ್ವಿಜಾತಿಷು

ಸುವರ್ಣ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರಗಳಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ವಸ್ತು ಸ್ವಲ್ಪಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಭುಃ ಸೋಽನ್ನಂ ತು ನಾದದತ್

ವಸ್ತು ಕಡಿಮೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ಪ್ರಭು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲಧರ್ಮವಶಾದ್ದೇವಿ ಮೃತ್ಯುಃ ಸಮಭವತ್ತದಾ

ಕಾಲಧರ್ಮದ ಬಲದಿಂದ, ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ಕ್ಷುಧಯಾ ಪೀಡಿತೋ ಹ್ಯಾಸೀತ್ತೃಷಯಾ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದನು.

ತತ್ರ ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮಮೂರ್ತ್ತಿಶ್ಚ ಪುರಾ ದಗ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ 99.

ಅಲ್ಲಿ, ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ರೂಪವು, ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಸುಟ್ಟಿದ್ದದು, ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಪುನರ್ವಿಮಾನಮಾರುಹ್ಯ ದಿವಮಾಚಕ್ರಮೇ ನೃಪಃ

ಮತ್ತೆ ಆ ರಾಜನು ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

ತಾನ್ಯಸ್ಥೀನಿ ಲಿಹನ್ದೃಷ್ಟೋ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಅವ ಆಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು ನೋಡಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು.

ಭಗವನ್ಕ್ಷುಧಿತಶ್ಚಾಸ್ಮಿ ಅನ್ನಪಾನಂ ಪುರಾ ಮಯಾ

ಭಗವಂತನೇ, ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಊಟವೂ ನೀರೂ ಸಿಕ್ಕದೆ ಇದ್ದೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜ್ಞಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ

ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಕಿಂ ತೇ ಕರೋಮಿ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕ್ಷುಧಿತಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ

ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿರುವಾಗ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು.

ರತ್ನಹೇಮಪ್ರದಾನೇನ ಭೋಗವಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ

ರತ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನ ದತ್ತಂ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ ಸ್ತೋಕಂ ಮತ್ವಾ ನರಾಧಿಪ ಅದತ್ತಸ್ಯ ಚ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಸ್ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪೃಚ್ಛತಃ

ಆದರೆ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಈಗ ಏನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.