ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಭವೇದವ್ಯಾಹತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ವಿಪ್ರೋ ವಿಚಕ್ಷಣಃ 99.

ಹೀಗಾದರೆ, ಶ್ರೀಮಂತನೂ ವಿವೇಕಿಯೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಜಾಯತೇ ವಿಷ್ಣುಸದೃಶಃ ಸದ್ಯೋ ರಾಜಾಥವಾ ಭವೇತ್ ಪೂಜಯೀತ ಸ್ವಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಿಧಾನೇನ ವಿಧಾನವಿತ್

ಅವನು ಕೂಡಲೇ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಆಗಬಹುದು, ಅಥವಾ ರಾಜನಾಗಬಹುದು; ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ತನ್ನ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ದೇವಾಂಶ್ಚ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ ಆಗ್ನೇಯೀ ವಾರುಣೀ ದಗ್ಧಾ ವಾಯುನಾ ವಿಧಿನಾ ತತಃ

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನೂ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ, ವಾರುಣನಿಗೆ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನಿಂದ ದಹಿಸಿದ ಹವನಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸೌಮೇನಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ಪಶ್ಚಾಚ್ಛ್ರಾವಯೇತ್ಸಮಯಾನ್ಬುಧಃ

ನಂತರ ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಿಗದಿತ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ರುದ್ರಮಾದಿತ್ಯಮಗ್ನಿಂ ಚ ಲೋಕಪಾಲಗ್ರಹಾಂಸ್ತತಃ

ಅನಂತರ ರುದ್ರ, ಆದಿತ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ತು ಸಮಯಂ ಖ್ಯಾಪ್ಯ ಪಶ್ಚಾದ್ಧೋಮಂ ತು ಕಾರಯೇತ್

ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ನಂತರ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಷೋಡಶಾಕ್ಷರಮನ್ತ್ರೇಣ ಹೋಮಯೇಜ್ಜ್ವಲಿತಾಗ್ನಯೇ

ಹದಿನಾರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೊತ್ತ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ತ್ರಿಭಿರಾಹುತಿಭಿಶ್ಚಾಪಿ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ

ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವಕಟಕಾದೀನಿ ಹೇಮಗ್ರಾಮಾದಿಕಂ ನೃಪಃ

ರಾಜನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ತು ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಜಾಯತೇ ಧರೇ

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಈ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ, ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೀಕ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ಪುನರ್ಭೂತ್ವಾ ವರಾಹಂ ಶೃಣುಯಾದ್ಯದಿ 99.

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವರಾಹನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಪ್ತಾಃ ಸ್ಯುಃ ಪುಷ್ಕರೇ ತೀರ್ಥೇ ಪ್ರಯಾಗೇ ಸಿನ್ಧುಸಙ್ಗಮೇ

ಪಠಣಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಧು ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗ್ರಹಣೇ ವಿಷುವೇ ಚೈವ ಯತ್ಫಲಂ ಜಪತಾಂ ಭವೇತ್

ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ವಿಷುವಿನಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ದೇವಾ ಅಪಿ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಧ್ಯಾಯಂತಿ ಚ ವದಂತಿ ಚ

ದೇವತೆಗಳೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವರಾಹಂ ಷೋಡಶಾತ್ಮಾನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಕದಾ ವಯಮ್

ನಾವು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಹದಿನಾರು ರೂಪಗಳ ವರಾಹನನ್ನು ಯಾವಾಗ ಪಡೆಯುವೆವು?

ಯಾಸ್ಯಾಮಃ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯದ್ಗತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಭವೇತ್

ನಾವು ಹಿಂತಿರುಗದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆವು.

ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಮಿತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರ್ಗವಾಸೇ ಸ್ಥಿತೋ ಹ್ಯಾಸೀಚ್ಛ್ವೇತೋ ರಾಜಾ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನು ಇದ್ದನು.

ಸ ಮಹೀಂ ಸಕಲಾನ್ದೇವಿ ಸಪಲ್ಲವವನದ್ರುಮಾಮ್

ಅವನು, ದೇವಿ, ಎಲ್ಲಾ ಹೂವಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಇಚ್ಛೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ಭಗವನ್ದಾತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ವಸುನ್ಧರಾಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನ್ನಂ ದೇಹಿ ಸದಾ ರಾಜನ್ ಸರ್ವಕಾಲಸುಖಾವಹಮ್ 99.

ರಾಜನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡು.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದಾನಾನಾಮನ್ನದಾನಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಅನ್ನದಾನಂ ದದಸ್ವ ಭೋಃ

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡು, ಮಹಾನಭೋ.

ರತ್ನವಸ್ತ್ರಮಲಂಕಾರಾನ್ ಶ್ರೀಮನ್ತಿ ನಗರಾಣಿ ಚ

ರತ್ನಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ ನಗರಗಳು,

ಪ್ರದತ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಥ ಕುಂಜರಾನಜಿನಾನಿ ಚ

ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು, ಚರ್ಮಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟವು,

ಪುರೋಹಿತಮುವಾಚೇದಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಜಪತಾಂ ವರಮ್

ಅವನು ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ, ಜಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಸುವರ್ಣರೌಪ್ಯತಾಮ್ರಾಣಿ ಯಾಗಂ ಕೃತ್ವಾ ದ್ವಿಜಾತಿಷು

ಸುವರ್ಣ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರಗಳಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ವಸ್ತು ಸ್ವಲ್ಪಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಭುಃ ಸೋಽನ್ನಂ ತು ನಾದದತ್

ವಸ್ತು ಕಡಿಮೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ಪ್ರಭು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲಧರ್ಮವಶಾದ್ದೇವಿ ಮೃತ್ಯುಃ ಸಮಭವತ್ತದಾ

ಕಾಲಧರ್ಮದ ಬಲದಿಂದ, ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿತು.