ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಬಭೌ ದುರ್ವಾಸಸಾ ಸಮ್ಯಗ್ಬೋಧಿತಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ದುರ್ವಾಸನು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.

ತಸ್ಯಾಸ್ತೀರೇ ಶಿಲಾ ದಿವ್ಯಾ ನಾಮ್ನಾ ಚಿತ್ರಶಿಲಾ ಧರೇ

ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಶಿಲೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಶಿಲೆ ಇದೆ, ಭೂಮಾತೆ.

ತತ್ರ ಸತ್ಯತಪಾಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತಪಃ ಕುರ್ವನ್ಮಹಾತಪಾಃ

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಸತ್ಯತಪನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಚಿಚ್ಛೇದ ಚಾಂಗುಲೀಮೇಕಾಂ ವಾಮತರ್ಜನಿಕಾಂ ಮುನಿಃ

ಆ ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಎಡ ಕೈಯ ತರ್ಜನಿಯೊಂದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ನ ಲೋಹಿತಂ ನ ಮಾಂಸಂ ತು ನ ಮಜ್ಜಾ ತತ್ರ ದೃಶ್ಯತೇ

ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಾಂಸವೂ ಇಲ್ಲ, ಮೂಳೆಯೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಭದ್ರವಟೇ ಚೈಕಂ ಮಿಥುನಂ ಕಿನ್ನರಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ೯೮.

ಆ ಶುಭವಾದ ವಟವೃಕ್ಷದ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಕಿನ್ನರ ದಂಪತಿ ಇದ್ದರು.

ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ಪ್ರಾಪ್ತಮಿನ್ದ್ರಲೋಕಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಿಃ

ಬೆಳಗಿನ ಶುಭ್ರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಅವರು ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಎಂಬ ಸ್ಮರಣೆ ಇದೆ.

ಪೃಷ್ಟಾಃ ಕಿಂಚಿದಿಹಾಶ್ಚರ್ಯಮಪೂರ್ವಂ ಕಥ್ಯತಾಮಿತಿ

ಅವರಿಗೆ, 'ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿ' ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು.

ಸ್ಥಿತಂ ಕಿನ್ನರಯೋಸ್ತಚ್ಚ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಹ

ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಿನ್ನರರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಯದೇತತ್ಸತ್ಯತಪಸಃ ಸಮವೋಚತ್ತತಃ ಶುಭೇ

ಅವರು ಸತ್ಯತಪನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಹೀಗಿತ್ತು, ಶುಭೆಯೆ.

ಪುಷ್ಯಭದ್ರಾನದೀ ತೀರೇ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಮುತ್ತಮಮ್

ಪುಷ್ಯಭದ್ರಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು.

ಸ್ರವಣಂ ಭಸ್ಮನಶ್ಚೈವ ಶ್ರುತಂ ಸರ್ವಂ ಶಶಂಸ ಹ

ಅವರು ಬೂದಿಯ ಹರಿವು ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ಆಗಚ್ಛ ವಿಷ್ಣೋ ಗಚ್ಛಾಮೋ ಹಿಮವತ್ಪಾರ್ಶ್ವಮುತ್ತಮಮ್

'ಬಾ ವಿಷ್ಣುವೆ, ನಾವು ಹಿಮವಂತನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ವಾರಾಹಂ ರೂಪಮಗ್ರಹೀತ್

ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.

ವಿಷ್ಣುರ್ವಾರಾಹರೂಪೇಣ ಋಷಿದೃಷ್ಟಿಪಥೇ ಸ್ಥಿತಃ

ವಿಷ್ಣು ವರಾಹನಾಗಿ ಋಷಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗಿ ನಿಂತರು.

ತಾವದಿನ್ದ್ರೋ ಧನುಷ್ಪಾಣಿಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಸಾಯಕಧೃಗ್ವನೇ ೯೮.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.

ಭಗವನ್ನಿಹ ದೃಷ್ಟಸ್ತೇ ವರಾಹಃ ಪೃಥುಲೋ ಮಹಾನ್

ಪ್ರಭು, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ದೊಡ್ಡ, ಬಲಿಷ್ಠ ವರಾಹನಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದೀಯೆ.

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮುನಿಸ್ತೇನ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಮುನಿ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಮಣಿದರು.

ನೋ ಚೇತ್ಕುಟುಂಬಃ ಕ್ಷುಧಯಾ ಸೀದತ್ಯಸ್ಯ ನ ಸಂಶಯಃ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನೆಯವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಸಶಲ್ಯಶ್ಚ ವರಾಹೋಽಯಂ ಮಮಾಶ್ರಮಮುಪಾಗತಃ

ಈ ವರಾಹನು ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛತ ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಕ್ಷಣಾತ್ತಸ್ಯ ವ್ಯಜಾಯತ

ಅವನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಮೂಡಿತು.

ದೃಷ್ಟಂ ಚಕ್ಷುರ್ನಿಹಿತಂ ಜಙ್ಗಮೇಷು ಜಿಹ್ವಾ ವಕ್ತುಂ ಮೃಗಯೌ ತದ್ವಿಸೃಷ್ಟಮ್

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಲಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಗಾಗಿದ್ದವು, ನಾಲಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ತವಕವಾಗಿತ್ತು, ಅವನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನ ಚಾತಿರಿಕ್ತೋಽಸ್ತಿ ವರಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯದ್ದೃಷ್ಟೋ ಮೇ ಪುರತೋ ದೇವದೇವಾಃ

ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೇ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ವರವಾಗಿಲ್ಲ.

ಮುಕ್ತಿಂ ಚಾಹಂ ವ್ರಜಾಮೀತಿ ದ್ವಿತೀಯೋಽಸ್ತು ವರೋ ಮಮ ೯೮.

ಮತ್ತೊಂದು ವರವಾಗಿ ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಮಾಡು—ನಾನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಅದರ್ಶನಂ ಗತೌ ದೇವೋ ಸೋಽಪಿ ತತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಆ ದೇವರು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಯಾವದಾಸ್ತೇ ಶುಭೇ ದೇಶೇ ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ

ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಆ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೆಗೆ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದನು.

ಪೃಥ್ವೀಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ತೀರ್ಥಹೇತೋರ್ವಿಚಕ್ಷಣ

ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗಾಗಿ ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬಂದನು.

ಪಾದ್ಯಾಚಮನಗೋದಾನೇಃ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಃ

ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನ, ಗೋದಾನ ಮುಗಿಸಿ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಉವಾಚ ವಿನಯಾಪನ್ನಂ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಂ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಮ್ ಪುತ್ರ ಸಿದ್ಧೋಽಸಿ ತಪಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತೋಽಸಿ ಸುವ್ರತ

ಅವನ ಮುಂದೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತ ವಿನಯಶೀಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗನೇ, ನೀನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತಧಾರಿ.'