ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಖಿಲಂ ಜಗತ್ । ಏವಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಪಞ್ಚಾಗ್ನಿಂ ಸಾಧಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀ ।। ೯೫.

ಅವಳು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳು ಪಂಚಾಗ್ನಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇ ದೇವ್ಯಾಸ್ತಪನ್ತ್ಯಾಸ್ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ । ರುರುರ್ನಾಮ ಮಹಾತೇಜಾ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತವರೋಽಸುರಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುರು ಎಂಬ ಅಸುರನು ಇದ್ದನು.

ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯೇ ರತ್ನಾಢ್ಯಂ ಪುರಮಸ್ತಿ ಮಹಾವನಮ್ । ತತ್ರ ರಾಜಾ ಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಭಯಂಕರಃ ।। ೯೫.

ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವಿರುವ ನಗರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೈತ್ಯರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನು, ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅನೇಕಶತಸಾಹಸ್ತ್ರಕೋಟಿಕೋಟಿಶತೋತ್ತರೈಃ । ಅಸುರೈರನ್ವಿತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ದ್ವಿತೀಯೋ ನಮುಚಿರ್ಯಥಾ ।। ೯೫.

ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ, ಕೋಟಿ, ಶತಕೋಟಿ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ, ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಮುಚಿಯಂತೆ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಚಾಸೌ ಲೋಕಪಾಲಪುರಾಣ್ಯಥ । ಜಿಗೀಷುಃ ಸೈನ್ಯಸಂವೀತೋ ದೇವೈರ್ಭಯಮರೋಚಯತ್ ।। ೯೫.

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಲೋಕಪಾಲರ ಪುರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಹೊರಟನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಉತ್ತಿಷ್ಠತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಸುರಸ್ಯ ಸಮುದ್ರತೋಯಂ ವವೃಧೇಽತಿಮಾತ್ರಮ್ । ಅನೇಕನಕ್ರಗ್ರಹಮೀನಜುಷ್ಟ - ಮಾಪ್ಲಾವಯತ್ ಪರ್ವತಸಾನುದೇಶಾನ್ ।। ೯೫.

ಆ ಮಹಾಸುರನು ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅನೇಕ ಮೊಸಳೆಗಳು, ಶಾರ್ಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಬೆಟ್ಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿತು.

ಅನ್ತಃ ಸ್ಥಿತಾನೇಕಸುರಾರಿಸಂಘಂ ವಿಚಿತ್ರಚರ್ಮಾಯುಧಚಿತ್ರಶೋಭಮ್ । ಭೀಮಂ ಬಲಂ ಬಲಿನಂ ಚಾರುಯೋಧಂ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ಸಿನ್ಧುಜಲಾದ್ ವಿಶಾಲಮ್ ।। ೯೫.

ಅದರೊಳಗಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಭಿನ್ನ ಚರ್ಮದ ಕವಚ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಸುಂದರ ಯೋಧರ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದುದು.

ತತ್ರ ದ್ವಿಪಾ ದೈತ್ಯವರೈರುಪೇತಾ ಸಮಾನಘಣ್ಟಾಸುಸಮೂಹಯುಕ್ತಾಃ । ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಸ್ವಾಕೃತಿಭೀಷಣಾನಿ ಸಮನ್ತಮುಚ್ಚೈಃ ಖಲು ದರ್ಶಯನ್ತಃ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖ ದೈತ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ವೀಪಗಳು, ಘಂಟೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದವು.

ಅಶ್ವಾಸ್ತಥಾ ಕಾಞ್ಚನಪೀಡನದ್ಧಾ ರೋಹೀತಮತ್ಸ್ಯೈಃ ಸಮತಾಂ ಜಲಾನ್ತಃ । ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ಸಮಮೇವ ತೂರ್ಣಂ ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಲಕ್ಷಶಃ ಕೋಟಿಶಶ್ಚ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿಯ ಕುದುರೆಗಳು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಮೀನುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು.

ರಥಾ ರವಿಸ್ಯನ್ದನತುಲ್ಯವೇಗಾಃ ಸುಚಕ್ರದಣ್ಡಾಕ್ಷತ್ರಿವೇಣುಯುಕ್ತಾಃ । ಸುಶಸ್ತ್ರಯನ್ತ್ರಾಃ ಪರಿಪೀಡಿತಾಙ್ಗಾ - ಶ್ಚಲತ್ಪತಾಕಾಸ್ತ್ವರಿತಂ ವಿಶಙ್ಕಾಃ ।। ೯೫.

ಸೂರ್ಯನ ರಥದ ವೇಗದಂತೆ ಓಡುವ ರಥಗಳು, ಉತ್ತಮ ಚಕ್ರ, ದಂಡ ಮತ್ತು ಮೂರು ಜೂಕುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯೋಧರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾಗಿದವು.

ತಥೈವ ಯೋಧಾಃ ಸ್ಥಗಿತೇತರೇತರಾ - ಸ್ತಿತೀರ್ಷವಃ ಪ್ರವರಾಸ್ತೂರ್ಣಪಾಣಯಃ । ರಣೇ ರಣೇ ಲಬ್ಧಜಯಾಃ ಪ್ರಹಾರಿಣೋ ವಿರೇಜುರುಚ್ಚೈರಸುರಾನುಗಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೯೫.

ಹಾಗೆಯೇ, ಯೋಧರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತು, ದಾಟಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋರಾಡುವವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿ, ಅಸುರರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

ದೇವೇಷು ಚೈವ ಭಗ್ನೇಷು ವಿನಿರ್ಗತ್ಯ ಜಲಾತ್ ತತಃ । ಚತುರಙ್ಗಬಲೋಪೇತಃ ಪ್ರಾಯಾದಿನ್ದ್ರಪುರಂ ಪ್ರತಿ ।। ೯೫.

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತುಹೋದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಇಂದ್ರನ ಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

ಯುಯೋಧ ಚ ಸೂರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ರುರುರ್ದೈತ್ಯಪತಿಸ್ತಥಾ । ಮುದ್ಗರೈರ್ಮುಶಲೈಃ ಶೂಲೈಃ ಶರೈರ್ದಣ್ಡಾಯುಧೈಸ್ತಥಾ । ಜಘ್ನುರ್ದೈತ್ಯಾಃ ಸುರಾನ್ ಸಂಖ್ಯೇ ಸುರಾಶ್ಚೈವ ತಥಾಽಸುರಾನ್ ।। ೯೫.

ದೈತ್ಯಪತಿ ರುರು ತನ್ನ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮುಷ್ಠಿ, ಮುಷಲ, ಶೂಲ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ದಂಡಾಯುಧಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು; ದೈತ್ಯರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಅಸುರರನ್ನು ಹೊಡೆದರು.

ಏವಂ ಕ್ಷಣಮಥೋ ಯುದ್ಧಂ ತದಾ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ । ಅಸುರೈರ್ನಿರ್ಜಿತಾಃ ಸದ್ಯೋ ದುದ್ರುವುರ್ವಿಮುಖಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೯೫.

ಹೀಗೆ, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಯುದ್ಧವಾದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಅಸುರರಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಸೋತು, ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ದೇವೇಷು ಚೈವ ಭಗ್ನೇಷು ವಿದ್ರುತೇಷು ವಿಶೇಷತಃ । ಅಸುರಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಮನ್ವಧಾವತ ವೀರ್ಯವಾನ್ ।। ೯೫.

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚದುರಿ ಹೋದಾಗ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅಸುರನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ದ್ರವನ್ತೋ ಭಯವಿಹ್ವಲಾಃ । ನೀಲಂ ಗಿರಿವರಂ ಜಗ್ಮುರ್ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ ।। ೯೫.

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾ, ದೇವಿ ಇರುವ ಮಹಾ ನೀಲಗಿರಿಗೆ ಹೋದರು.

ೌದ್ರೀ ತಪೋರತಾ ದೇವೀ ತಾಮಸೀ ಶಕ್ತಿರುತ್ತಮಾ । ಸಂಹಾರಕಾರಿಣೀ ದೇವೀ ಕಾಲರಾತ್ರೀತಿ ತಾಂ ವಿದುಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು, ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು, ಸಂಹಾರಕಾರಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಲರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾನ್ ತದಾ ದೇವಾನ್ ಭಯತ್ರಸ್ತಾನ್ ವಿಚೇತಸಃ । ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯುಚ್ಚಕೈರ್ದೇವೀ ತಾನುವಾಚ ಸುರೋತ್ತಮಾನ್ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡವರಾಗಿ ನೋಡಿದ ದೇವಿ, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ದೇವ್ಯುವಾಚ । ಕಿಮಿಯಂ ವ್ಯಾಕುಲಾ ದೇವಾ ಗತಿರ್ವ ಉಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ಕಥಯಧ್ವಂ ದ್ರುತಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವಥಾ ಭಯಕಾರಣಮ್ ।। ೯೫.

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ಏನು ಈ ಗಾಬರಿ? ಯಾವ ಅಪಾಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ? ದೇವತೆಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಭಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಹೇಳಿ.'

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ಅಯಮಾಯಾತಿ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ರುರುರ್ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಃ । ಏತಸ್ಯ ಭೀತಾನ್ ರಕ್ಷಸ್ವ ತ್ವಂ ದೇವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ।। ೯೫.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯ ದೈತ್ಯರ ರಾಜ ರುರು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ಈ ಭಯಪಟ್ಟು ನಿಂತಿರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೈರ್ದೇವೀ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಾ । ಜಹಾಸ ಪರಯಾ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೇವಾನಾಂ ಪುರತಃ ಶುಭಾ ।। ೯೫.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ, ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸುಂದರ ದೇವಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗಿದರು.

ತಸ್ಯಾ ಹಸನ್ತ್ಯಾ ವಕ್ತ್ರಾತ್ ತು ಬಹ್ವ್ಯೋ ದೇವ್ಯೋ ವಿನಿರ್ಯಯುಃ । ಯಾಭಿರ್ವಿಶ್ವಮಿದಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ವಿಕೃತಾಭಿರನೇಕಶಃ ।। ೯೫.

ಆಕೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳು ಹೊರಬಂದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಂಕರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತು.

ಪಾಶಾಙ್ಕುಶಧರಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪೀನಪಯೋಧರಾಃ । ಸರ್ವಾಃ ಶೂಲಧರಾ ಭೀಮಾಃ ಸರ್ವಾಶ್ಚಾಪಧರಾಃ ಶುಭಾಃ ।। ೯೫.

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲರೂ ಭಾರಿಯಾದ স্তನಗಳಿದ್ದವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಶೂಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಭಯಂಕರರು, ಎಲ್ಲರೂ ಸುಂದರ ಧನುರ್ಧಾರಿಣಿಯರು.

ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕೋಟಿಶೋ ದೇವ್ಯಸ್ತಾಂ ದೇವೀಂ ವೇಷ್ಟ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ । ಯುಯುಧುದರ್ನಿವೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಬದ್ಧತೂಣಾ ಮಹಾಬಲಾಃ । ಕ್ಷಣೇನ ದಾನವಬಲಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ನಿಹತಂ ತು ತೈಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತವು. ಅವುಗಳು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ದಾನವರ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ದಾನವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದವು.

ದೇವಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಸಂಯತ್ತಾ ಯುಯುಧುರ್ದಾನವಂ ಬಲಮ್ । ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ವಿಶ್ವೇದೇವಾಸ್ತಥಾಶ್ವಿನೌ । ಸರ್ವೇ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಯುಯುಧುರ್ದಾನವಂ ಬಲಮ್ ।। ೯೫.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡು ದಾನವರ ಸೇನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದರು. ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ದಾನವರ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

ಕಾಲರಾತ್ರ್ಯಾ ಬಲಂ ಯಚ್ಚ ಯಚ್ಚ ದೇವಬಲಂ ಮಹತ್ । ತತ್ಸರ್ವಂ ದಾನವಬಲಮನಯದ್ ಯಮಸಾದನಮ್ ।। ೯೫.

ಕಾಲರಾತ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾ ಬಲವೂ ಸೇರಿ, ಆ ದಾನವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿತು.

ಏಕ ಏವ ಮಹಾದೈತ್ಯೋ ರುರುಸ್ತಸ್ಥೌ ಮಹಾಮೃಧೇ । ಸ ಚ ಮಾಯಾಂ ಮಹಾರೌದ್ರೀಂ ರೌರವೀಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಹ ।। ೯೫.

ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದಾನವ, ರುರು ಎಂಬವನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು ನಿಂತನು. ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದನು.

ಸಾ ಮಾಯಾ ವವೃಧೇ ಭೀಮಾ ಸರ್ವದೇವಪ್ರಮೋಹಿನೀ । ತಯಾ ತು ಮೋಹಿತಾ ದೇವಾಃ ಸದ್ಯೋ ನಿದ್ರಾಂ ತು ಭೇಜಿರೇ ।। ೯೫.

ಆ ಮಾಯೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಮಾಯೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದರು.

ದೇವೀ ಚ ತ್ರಿಶಿಖೇನಾಜೌ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಸಮತಾಡ್ಯತ್ । ತಯಾ ತು ತಾಡಿತಾನ್ತಸ್ಯ ದೈತ್ಯಸ್ಯ ಶುಭಲೋಚನೇ । ಚರ್ಮಮುಣ್ಡೇ ಉಭೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೃಥಗ್ಭೂತೇ ಬಭೂವತುಃ ।। ೯೫.

ಆದರೆ ದೇವಿಯು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಆ ದಾನವನನ್ನು ಹೊಡೆದಳು. ಆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಾನವನಿಂದ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮುಂಡ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು.