ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವದೇವರಹಸ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವವತಾಂ ಶುಭೇ । ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇ ಶ್ರಿಯೇಽಮ್ಬಿಕೇ । ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ತಥಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿ ಕ್ಷೋಭಿತಾನ್ತರ್ಜಲೇಽವಿಲೇ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವಳೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ಶುಭವಳೂ ನೀನೆ. ದೇವಿ, ಜ್ಞಾನವೂ ಅಜ್ಞಾನವೂ ಶ್ರೀಯೂ ಅಂಬಿಕೆಯಾಗಿರುವ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ. ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಕ್ಷಮೆಯ ರೂಪವಳೂ, ಒಳಗಿನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಾಗಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪವೂ ನೀನೆ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಮಹಾದೇವಿ ನಮೋಽಸ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಭಾವನಿತ್ಯೇಽಕ್ಷಯೇಽವ್ಯಯೇ ।। ೯೪.

ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸದಾ ಇರುವವಳೂ, ನಾಶವಾಗದವಳೂ, ಅನಂತವಳೂ ನೀನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶರಣಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಯೇ ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನ ತೇಷಾಂ ಜಾಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಶುಭಂ ರಣಸಙ್ಕಟೇ ।। ೯೪.

ಯಾರು ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಭಯಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಶ್ಚ ವ್ಯಾಘ್ರಭಯೇ ಘೋರೇ ಚೌರರಾಜಭಯೇ ತಥಾ । ಸ್ತಬವಮೇನಂ ಸದಾ ದೇವಿ ಪಠಿಷ್ಯತಿ ಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಹುಲಿಗಳ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ದೋಂಗಗಳ ರಾಜರ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಸದಾ ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವಿಯೇ—

ನಿಗಡಸ್ಥೋಽಪಿ ಯೋ ದೇವಿ ತ್ವಾಂ ಸ್ಮರಿಷ್ಯತಿ ಮಾನವಃ । ಸೋಽಪಿ ಬನ್ಧೈರ್ವಿಮುಕ್ತಸ್ತೇ ಸುಸುಖಂ ವಸತೇ ಸುಖೀ ।। ೯೪.

ದೇವಿಯೇ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನಾದರೂ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸ್ತುತಾ ತದಾ ದೇವೀ ದೇವೈಃ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಉವಾಚ ದೇವಾನ್ ಸುಶ್ರೋಣೀ ವೃಣುಧ್ವಂ ವರಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೯೪.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯ ದೇವಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದಳು: 'ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ.'

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಯೇ ಹಿ ಪಠಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಸರ್ವಕಾಮಸಮಾಪನ್ನಾನ್ ಕುರು ದೇವಿ ಸ ನೋ ವರಃ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪರಹಿತೆಯಾದ ದೇವಿಯೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.

ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಾನ್ ದೇವಾನುಕ್ತ್ವಾ ದೇವೀ ಪರಾಽಪರಾ । ವಿಸಸರ್ಜ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।। ೯೪.

'ಹೌದು, ಹಾಗಾಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಮ ದೇವಿ ಅವರನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿ, ತಾನೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

ಏತದ್ ದ್ವಿತೀಯಂ ಯೋ ಜನ್ಮ ವೇದ ದೇವ್ಯಾ ಧರಾಧರೇ । ಸ ವೀತಶೋಕೋ ವಿರಜಾಃ ಪದಂ ಗಚ್ಛತ್ಯನಾಮಯಮ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಈ ಎರಡನೇ ಅವತಾರದ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರರಾಗಿಯೂ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಧಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಯಾ ಸಾ ನೀಲಗಿರಿಂ ಯಾತಾ ತಪಸೇ ಧೃತಮಾನಸಾ । ರೌದ್ರೀ ತಮೋದ್ಭವಾ ಶಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಶ್ರೃಣು ಧರೇ ವ್ರತಮ್ ।। ೯೫.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ನೀಲಗಿರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದಳೋ, ಆ ರೌದ್ರಿ, ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಕ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು, ಭೂಮಿಯೇ.

ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಖಿಲಂ ಜಗತ್ । ಏವಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಪಞ್ಚಾಗ್ನಿಂ ಸಾಧಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀ ।। ೯೫.

ಅವಳು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳು ಪಂಚಾಗ್ನಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇ ದೇವ್ಯಾಸ್ತಪನ್ತ್ಯಾಸ್ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ । ರುರುರ್ನಾಮ ಮಹಾತೇಜಾ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತವರೋಽಸುರಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುರು ಎಂಬ ಅಸುರನು ಇದ್ದನು.

ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯೇ ರತ್ನಾಢ್ಯಂ ಪುರಮಸ್ತಿ ಮಹಾವನಮ್ । ತತ್ರ ರಾಜಾ ಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಭಯಂಕರಃ ।। ೯೫.

ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವಿರುವ ನಗರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೈತ್ಯರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನು, ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅನೇಕಶತಸಾಹಸ್ತ್ರಕೋಟಿಕೋಟಿಶತೋತ್ತರೈಃ । ಅಸುರೈರನ್ವಿತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ದ್ವಿತೀಯೋ ನಮುಚಿರ್ಯಥಾ ।। ೯೫.

ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ, ಕೋಟಿ, ಶತಕೋಟಿ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ, ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಮುಚಿಯಂತೆ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಚಾಸೌ ಲೋಕಪಾಲಪುರಾಣ್ಯಥ । ಜಿಗೀಷುಃ ಸೈನ್ಯಸಂವೀತೋ ದೇವೈರ್ಭಯಮರೋಚಯತ್ ।। ೯೫.

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಲೋಕಪಾಲರ ಪುರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಹೊರಟನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಉತ್ತಿಷ್ಠತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಸುರಸ್ಯ ಸಮುದ್ರತೋಯಂ ವವೃಧೇಽತಿಮಾತ್ರಮ್ । ಅನೇಕನಕ್ರಗ್ರಹಮೀನಜುಷ್ಟ - ಮಾಪ್ಲಾವಯತ್ ಪರ್ವತಸಾನುದೇಶಾನ್ ।। ೯೫.

ಆ ಮಹಾಸುರನು ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅನೇಕ ಮೊಸಳೆಗಳು, ಶಾರ್ಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಬೆಟ್ಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿತು.

ಅನ್ತಃ ಸ್ಥಿತಾನೇಕಸುರಾರಿಸಂಘಂ ವಿಚಿತ್ರಚರ್ಮಾಯುಧಚಿತ್ರಶೋಭಮ್ । ಭೀಮಂ ಬಲಂ ಬಲಿನಂ ಚಾರುಯೋಧಂ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ಸಿನ್ಧುಜಲಾದ್ ವಿಶಾಲಮ್ ।। ೯೫.

ಅದರೊಳಗಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಭಿನ್ನ ಚರ್ಮದ ಕವಚ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಸುಂದರ ಯೋಧರ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದುದು.

ತತ್ರ ದ್ವಿಪಾ ದೈತ್ಯವರೈರುಪೇತಾ ಸಮಾನಘಣ್ಟಾಸುಸಮೂಹಯುಕ್ತಾಃ । ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಸ್ವಾಕೃತಿಭೀಷಣಾನಿ ಸಮನ್ತಮುಚ್ಚೈಃ ಖಲು ದರ್ಶಯನ್ತಃ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖ ದೈತ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ವೀಪಗಳು, ಘಂಟೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದವು.

ಅಶ್ವಾಸ್ತಥಾ ಕಾಞ್ಚನಪೀಡನದ್ಧಾ ರೋಹೀತಮತ್ಸ್ಯೈಃ ಸಮತಾಂ ಜಲಾನ್ತಃ । ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ಸಮಮೇವ ತೂರ್ಣಂ ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಲಕ್ಷಶಃ ಕೋಟಿಶಶ್ಚ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿಯ ಕುದುರೆಗಳು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಮೀನುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು.

ರಥಾ ರವಿಸ್ಯನ್ದನತುಲ್ಯವೇಗಾಃ ಸುಚಕ್ರದಣ್ಡಾಕ್ಷತ್ರಿವೇಣುಯುಕ್ತಾಃ । ಸುಶಸ್ತ್ರಯನ್ತ್ರಾಃ ಪರಿಪೀಡಿತಾಙ್ಗಾ - ಶ್ಚಲತ್ಪತಾಕಾಸ್ತ್ವರಿತಂ ವಿಶಙ್ಕಾಃ ।। ೯೫.

ಸೂರ್ಯನ ರಥದ ವೇಗದಂತೆ ಓಡುವ ರಥಗಳು, ಉತ್ತಮ ಚಕ್ರ, ದಂಡ ಮತ್ತು ಮೂರು ಜೂಕುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯೋಧರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾಗಿದವು.

ತಥೈವ ಯೋಧಾಃ ಸ್ಥಗಿತೇತರೇತರಾ - ಸ್ತಿತೀರ್ಷವಃ ಪ್ರವರಾಸ್ತೂರ್ಣಪಾಣಯಃ । ರಣೇ ರಣೇ ಲಬ್ಧಜಯಾಃ ಪ್ರಹಾರಿಣೋ ವಿರೇಜುರುಚ್ಚೈರಸುರಾನುಗಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೯೫.

ಹಾಗೆಯೇ, ಯೋಧರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತು, ದಾಟಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋರಾಡುವವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿ, ಅಸುರರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

ದೇವೇಷು ಚೈವ ಭಗ್ನೇಷು ವಿನಿರ್ಗತ್ಯ ಜಲಾತ್ ತತಃ । ಚತುರಙ್ಗಬಲೋಪೇತಃ ಪ್ರಾಯಾದಿನ್ದ್ರಪುರಂ ಪ್ರತಿ ।। ೯೫.

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತುಹೋದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಇಂದ್ರನ ಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

ಯುಯೋಧ ಚ ಸೂರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ರುರುರ್ದೈತ್ಯಪತಿಸ್ತಥಾ । ಮುದ್ಗರೈರ್ಮುಶಲೈಃ ಶೂಲೈಃ ಶರೈರ್ದಣ್ಡಾಯುಧೈಸ್ತಥಾ । ಜಘ್ನುರ್ದೈತ್ಯಾಃ ಸುರಾನ್ ಸಂಖ್ಯೇ ಸುರಾಶ್ಚೈವ ತಥಾಽಸುರಾನ್ ।। ೯೫.

ದೈತ್ಯಪತಿ ರುರು ತನ್ನ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮುಷ್ಠಿ, ಮುಷಲ, ಶೂಲ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ದಂಡಾಯುಧಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು; ದೈತ್ಯರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಅಸುರರನ್ನು ಹೊಡೆದರು.

ಏವಂ ಕ್ಷಣಮಥೋ ಯುದ್ಧಂ ತದಾ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ । ಅಸುರೈರ್ನಿರ್ಜಿತಾಃ ಸದ್ಯೋ ದುದ್ರುವುರ್ವಿಮುಖಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೯೫.

ಹೀಗೆ, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಯುದ್ಧವಾದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಅಸುರರಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಸೋತು, ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ದೇವೇಷು ಚೈವ ಭಗ್ನೇಷು ವಿದ್ರುತೇಷು ವಿಶೇಷತಃ । ಅಸುರಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಮನ್ವಧಾವತ ವೀರ್ಯವಾನ್ ।। ೯೫.

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚದುರಿ ಹೋದಾಗ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅಸುರನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ದ್ರವನ್ತೋ ಭಯವಿಹ್ವಲಾಃ । ನೀಲಂ ಗಿರಿವರಂ ಜಗ್ಮುರ್ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ ।। ೯೫.

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾ, ದೇವಿ ಇರುವ ಮಹಾ ನೀಲಗಿರಿಗೆ ಹೋದರು.

ೌದ್ರೀ ತಪೋರತಾ ದೇವೀ ತಾಮಸೀ ಶಕ್ತಿರುತ್ತಮಾ । ಸಂಹಾರಕಾರಿಣೀ ದೇವೀ ಕಾಲರಾತ್ರೀತಿ ತಾಂ ವಿದುಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು, ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು, ಸಂಹಾರಕಾರಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಲರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾನ್ ತದಾ ದೇವಾನ್ ಭಯತ್ರಸ್ತಾನ್ ವಿಚೇತಸಃ । ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತ್ಯುಚ್ಚಕೈರ್ದೇವೀ ತಾನುವಾಚ ಸುರೋತ್ತಮಾನ್ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡವರಾಗಿ ನೋಡಿದ ದೇವಿ, 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ದೇವ್ಯುವಾಚ । ಕಿಮಿಯಂ ವ್ಯಾಕುಲಾ ದೇವಾ ಗತಿರ್ವ ಉಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ಕಥಯಧ್ವಂ ದ್ರುತಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವಥಾ ಭಯಕಾರಣಮ್ ।। ೯೫.

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ಏನು ಈ ಗಾಬರಿ? ಯಾವ ಅಪಾಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ? ದೇವತೆಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಭಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಹೇಳಿ.'