ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ವರ್ಷಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಶ ತಸ್ಯ ತಯಾ ಸಹ । ದಿವ್ಯಾನಿ ವಿಗತಾನಿ ಸ್ಯುರ್ಯುಧ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನೇ । ಬಭ್ರಾಮ ಸಕಲಂ ತ್ವಾಜೌ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಭೀತಮಾನಸಮ್ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ, ಒಟ್ಟು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಸಮಸ್ತ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಶತಶ್ರೃಙ್ಗೇ ಮಹಾಗಿರೌ । ಪದ್ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಶೂಲೇನ ನಿಹತೋ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ ।। ೯೪.

ನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನೂರು ಶೃಂಗಗಳಿರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿ, ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದಳು.

ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಖಙ್ಗೇನ ತತ್ರ ಚಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಃ ಪುಮಾನ್ । ನಿರ್ಗತ್ಯ ವಿಗತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಶಸ್ತ್ರನಿಪಾತನಾತ್ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅವನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ ದೇವಿಯ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗಿ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಿತು.

ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಹಿಷಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನಿರ್ಜಿತಮ್ । ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುರ್ದೇವ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟೇನ ಚೇತಸಾ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನು ಸೋತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋ ದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಗಮ್ಭೀರೇ ಭೀಮದರ್ಶನೇ । ಜಯಸ್ಥೇ ಸ್ಥಿತಿಸಿದ್ಧಾನ್ತೇ ತ್ರಿನೇತ್ರೇ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಿ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಮಸ್ಕಾರ ದೇವಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ಗಂಭೀರಳೇ, ಭಯಾನಕದರ್ಶನವಳೇ, ಜಯಶಾಲಿನಿಯೇ, ಸ್ಥಿತಿಯ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳೇ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿರುವವಳೇ.'

ವಿದ್ಯಾವಿದ್ಯೇ ಜಯೇ ಯಾಜ್ಯೇ ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವದೇವೇಶಿ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿ ವೈಷ್ಣವಿ ।। ೯೪.

'ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಜಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ವೈಷ್ಣವಿಯೇ.'

ವೀತಶೋಕೇ ಧ್ರುವೇ ದೇವಿ ಪದ್ಮಪತ್ರಶುಭೇಕ್ಷಣೇ । ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವವ್ರತಸ್ಥೇ ಚ ಚಣ್ಡರೂಪೇ ವಿಭಾವರಿ ।। ೯೪.

'ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಸ್ಥಿರಳೇ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಚಂಡರೂಪಿಣಿಯೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳೇ.'

ಋದ್ಧಿಸಿದ್ಧಿಪ್ರದೇ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇಽಮೃತೇ ಶಿವೇ । ಶಾಂಕರೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತೇ ।। ೯೪.

ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಅಮೃತವನ್ನೂ ಶುಭವನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು. ಶಾಂಕರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವಳು.

ಘಣ್ಟಾಹಸ್ತೇ ತ್ರಿಶೂಲಾಸ್ತ್ರೇ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ । ಉಗ್ರರೂಪೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ಮಹಾಮಾಯೇಽಮೃತಸ್ತ್ರವೇ ।। ೯೪.

ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಘಂಟೆ, ಆಯುಧ triಶೂಲ, ಮಹಾ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು. ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವಳೂ, ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೂ, ಅಮೃತದ ಮೂಲವೂ ನೀನೆ.

ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಹಿತೇ ದೇವಿ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಮಯೇ ಧ್ರುವೇ । ವಿದ್ಯಾಪುರಾಣಶಿಲ್ಪಾನಾಂ ಜನನೀ ಭೂತಧಾರಿಣೀ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ದೇವಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರೂಪವಳೂ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಳೂ ನೀನೆ. ಜ್ಞಾನ, ಪುರಾಣ, ಕಲೆಗಳ ತಾಯಿ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸುವವಳು ನೀನೆ.

ಸರ್ವದೇವರಹಸ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವವತಾಂ ಶುಭೇ । ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇ ಶ್ರಿಯೇಽಮ್ಬಿಕೇ । ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ತಥಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿ ಕ್ಷೋಭಿತಾನ್ತರ್ಜಲೇಽವಿಲೇ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವಳೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ಶುಭವಳೂ ನೀನೆ. ದೇವಿ, ಜ್ಞಾನವೂ ಅಜ್ಞಾನವೂ ಶ್ರೀಯೂ ಅಂಬಿಕೆಯಾಗಿರುವ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ. ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಕ್ಷಮೆಯ ರೂಪವಳೂ, ಒಳಗಿನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಾಗಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪವೂ ನೀನೆ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಮಹಾದೇವಿ ನಮೋಽಸ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಭಾವನಿತ್ಯೇಽಕ್ಷಯೇಽವ್ಯಯೇ ।। ೯೪.

ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸದಾ ಇರುವವಳೂ, ನಾಶವಾಗದವಳೂ, ಅನಂತವಳೂ ನೀನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶರಣಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಯೇ ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನ ತೇಷಾಂ ಜಾಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಶುಭಂ ರಣಸಙ್ಕಟೇ ।। ೯೪.

ಯಾರು ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಭಯಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಶ್ಚ ವ್ಯಾಘ್ರಭಯೇ ಘೋರೇ ಚೌರರಾಜಭಯೇ ತಥಾ । ಸ್ತಬವಮೇನಂ ಸದಾ ದೇವಿ ಪಠಿಷ್ಯತಿ ಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಹುಲಿಗಳ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ದೋಂಗಗಳ ರಾಜರ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಸದಾ ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವಿಯೇ—

ನಿಗಡಸ್ಥೋಽಪಿ ಯೋ ದೇವಿ ತ್ವಾಂ ಸ್ಮರಿಷ್ಯತಿ ಮಾನವಃ । ಸೋಽಪಿ ಬನ್ಧೈರ್ವಿಮುಕ್ತಸ್ತೇ ಸುಸುಖಂ ವಸತೇ ಸುಖೀ ।। ೯೪.

ದೇವಿಯೇ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನಾದರೂ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸ್ತುತಾ ತದಾ ದೇವೀ ದೇವೈಃ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಉವಾಚ ದೇವಾನ್ ಸುಶ್ರೋಣೀ ವೃಣುಧ್ವಂ ವರಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೯೪.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯ ದೇವಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದಳು: 'ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ.'

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಯೇ ಹಿ ಪಠಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಸರ್ವಕಾಮಸಮಾಪನ್ನಾನ್ ಕುರು ದೇವಿ ಸ ನೋ ವರಃ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪರಹಿತೆಯಾದ ದೇವಿಯೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.

ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಾನ್ ದೇವಾನುಕ್ತ್ವಾ ದೇವೀ ಪರಾಽಪರಾ । ವಿಸಸರ್ಜ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।। ೯೪.

'ಹೌದು, ಹಾಗಾಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಮ ದೇವಿ ಅವರನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿ, ತಾನೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

ಏತದ್ ದ್ವಿತೀಯಂ ಯೋ ಜನ್ಮ ವೇದ ದೇವ್ಯಾ ಧರಾಧರೇ । ಸ ವೀತಶೋಕೋ ವಿರಜಾಃ ಪದಂ ಗಚ್ಛತ್ಯನಾಮಯಮ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಈ ಎರಡನೇ ಅವತಾರದ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರರಾಗಿಯೂ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಧಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಯಾ ಸಾ ನೀಲಗಿರಿಂ ಯಾತಾ ತಪಸೇ ಧೃತಮಾನಸಾ । ರೌದ್ರೀ ತಮೋದ್ಭವಾ ಶಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಶ್ರೃಣು ಧರೇ ವ್ರತಮ್ ।। ೯೫.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ನೀಲಗಿರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದಳೋ, ಆ ರೌದ್ರಿ, ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಕ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು, ಭೂಮಿಯೇ.

ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಖಿಲಂ ಜಗತ್ । ಏವಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಪಞ್ಚಾಗ್ನಿಂ ಸಾಧಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀ ।। ೯೫.

ಅವಳು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳು ಪಂಚಾಗ್ನಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇ ದೇವ್ಯಾಸ್ತಪನ್ತ್ಯಾಸ್ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ । ರುರುರ್ನಾಮ ಮಹಾತೇಜಾ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತವರೋಽಸುರಃ ।। ೯೫.

ಆ ದೇವಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುರು ಎಂಬ ಅಸುರನು ಇದ್ದನು.

ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯೇ ರತ್ನಾಢ್ಯಂ ಪುರಮಸ್ತಿ ಮಹಾವನಮ್ । ತತ್ರ ರಾಜಾ ಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಭಯಂಕರಃ ।। ೯೫.

ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವಿರುವ ನಗರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೈತ್ಯರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನು, ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅನೇಕಶತಸಾಹಸ್ತ್ರಕೋಟಿಕೋಟಿಶತೋತ್ತರೈಃ । ಅಸುರೈರನ್ವಿತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ದ್ವಿತೀಯೋ ನಮುಚಿರ್ಯಥಾ ।। ೯೫.

ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ, ಕೋಟಿ, ಶತಕೋಟಿ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ, ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಮುಚಿಯಂತೆ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಚಾಸೌ ಲೋಕಪಾಲಪುರಾಣ್ಯಥ । ಜಿಗೀಷುಃ ಸೈನ್ಯಸಂವೀತೋ ದೇವೈರ್ಭಯಮರೋಚಯತ್ ।। ೯೫.

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಲೋಕಪಾಲರ ಪುರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಹೊರಟನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಉತ್ತಿಷ್ಠತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಸುರಸ್ಯ ಸಮುದ್ರತೋಯಂ ವವೃಧೇಽತಿಮಾತ್ರಮ್ । ಅನೇಕನಕ್ರಗ್ರಹಮೀನಜುಷ್ಟ - ಮಾಪ್ಲಾವಯತ್ ಪರ್ವತಸಾನುದೇಶಾನ್ ।। ೯೫.

ಆ ಮಹಾಸುರನು ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅನೇಕ ಮೊಸಳೆಗಳು, ಶಾರ್ಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಬೆಟ್ಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿತು.

ಅನ್ತಃ ಸ್ಥಿತಾನೇಕಸುರಾರಿಸಂಘಂ ವಿಚಿತ್ರಚರ್ಮಾಯುಧಚಿತ್ರಶೋಭಮ್ । ಭೀಮಂ ಬಲಂ ಬಲಿನಂ ಚಾರುಯೋಧಂ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ಸಿನ್ಧುಜಲಾದ್ ವಿಶಾಲಮ್ ।। ೯೫.

ಅದರೊಳಗಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಭಿನ್ನ ಚರ್ಮದ ಕವಚ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಸುಂದರ ಯೋಧರ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದುದು.

ತತ್ರ ದ್ವಿಪಾ ದೈತ್ಯವರೈರುಪೇತಾ ಸಮಾನಘಣ್ಟಾಸುಸಮೂಹಯುಕ್ತಾಃ । ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಸ್ವಾಕೃತಿಭೀಷಣಾನಿ ಸಮನ್ತಮುಚ್ಚೈಃ ಖಲು ದರ್ಶಯನ್ತಃ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖ ದೈತ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ವೀಪಗಳು, ಘಂಟೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಬಂದವು.

ಅಶ್ವಾಸ್ತಥಾ ಕಾಞ್ಚನಪೀಡನದ್ಧಾ ರೋಹೀತಮತ್ಸ್ಯೈಃ ಸಮತಾಂ ಜಲಾನ್ತಃ । ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ ಸಮಮೇವ ತೂರ್ಣಂ ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಲಕ್ಷಶಃ ಕೋಟಿಶಶ್ಚ ।। ೯೫.

ಅಲ್ಲಿಯ ಕುದುರೆಗಳು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಮೀನುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು.