ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತೋ ಯಜ್ಞಹನುರ್ನಾಮಾ ದೈತ್ಯೋ ಹಸ್ತಿಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ಉವಾಚ ಭಗ್ನಮೇತದ್ಧಿ ಕುಮಾರೀಭಿಃ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೯೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಹನುರ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು, ಆನೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮ್ಮ ಸೋಲು ಈ ಯುವತಿಯರಿಂದ ಆಗಿದೆ.'

ತತೋ ದುದ್ರಾವ ಮಹಿಷಸ್ತಾಃ ಕನ್ಯಾಃ ಶುಭಲೋಚನಾಃ । ಗದಾಮಾದಾಯ ತರಸಾ ಕನ್ಯಾ ದುದ್ರಾವ ವೇಗವಾನ್ ।। ೯೪.

ಅಂತೆಯೇ ಮಹಿಷನು ಆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಯುವತಿಯರ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬಂದಳು.

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಾ ದೇವೀ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಪೂಜಿತಾ । ತತ್ರೈವ ಸೋಽಸುರಃ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಸಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾಯಾನ್ತಂ ವಿಂಶದ್ಧಸ್ತಾ ಬಭೂವ ಹ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿಯು ನಿಂತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಹೋದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ದೇವಿಯು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡಳು.

ಧನುಃ ಖಙ್ಗಂ ತಥಾ ಶಕ್ತಿಂ ಶರಾನ್ ಶೂಲಂ ಗದಾಂ ತಥಾ । ಪರಶುಂ ಡಮರುಂ ಚೈವ ತಥಾ ಘಣ್ಟಾಂ ವಿಶಾಲಿನೀಮ್ । ಶತಘ್ನೀಂ ಮುದ್ಗರಂ ಘೋರಂ ಭುಶುಣ್ಡೀಂ ಕುನ್ತಮೇವ ಚ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಧನುಸ್ಸು, ಕತ್ತಿ, ಭಾಲಾ, ಬಾಣಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಡಮರು, ದೊಡ್ಡ ಗಂಟೆ, ಶತಘ್ನಿ, ಭಯಾನಕ ಮುಗ್ಗರ, ಭುಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಕುಂಟೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ಮುಸಲಂ ಚ ತಥಾ ಚಕ್ರಂ ಭಿನ್ದಿಪಾಲಂ ತಥೈವ ಚ । ದಣ್ಡಂ ಪಾಶಂ ಧ್ವಜಂ ಚೈವ ಪದ್ಮಂ ಚೇತಿ ಚ ವಿಂಶತಿಃ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಮುಸಲು, ಚಕ್ರ, ಭಿಂದಿಪಾಲ, ದಂಡ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು.

ಭೂತ್ವಾ ವಿಂಶಭುಜಾ ದೇವೀ ಸಿಂಹಮಾಸ್ಥಾಯ ದಂಶಿತಾ । ಸಸ್ಮಾರ ರುದ್ರಂ ದೇವೇಶಂ ರೌದ್ರಂ ಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್ ।। ೯೪.

ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವಿಯು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಳು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸಂಹಾರದ ಕಾರಣ.

ತತೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವ ಆಯಯೌ । ತಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಜ್ಞಪ್ತಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೈತ್ಯಾನ್ ಜಯಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೯೪.

ಆಗ ನಂದಿಯ ಧ್ವಜವಿರುವ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಾನೇ ಬಂದುಹೋದನು. ಅವಳೂ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಳು.

ತ್ವಯಿ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇ ತು ದೇವದೇವ ಸನಾತನ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಜಿಗಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ।। ೯೪.

ಓ ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವತೆ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಳು.

ಮುಕ್ತವಾ ತಮೇಕಂ ಮಹಿಷಂ ಶೇಷಂ ಹತ್ವಾ ತಮಭ್ಯಯಾತ್ । ಯಾವದ್ ದೇವೀ ತತಃ ಸಾಽಪಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ದುದ್ರುವೇ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂದು, ಅವಳೂ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಓಡಿಹೋದನು.

ಕ್ವಚಿದ್ ಯುಧ್ಯತಿ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಕ್ವಚಿಚ್ಚೈವ ಪಲಾಯತಿ । ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನರ್ಮೃಧಂ ಚಕ್ರೇ ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನರುಪಾರಮತ್ ।। ೯೪.

ಒಂದು ವೇಳೆ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಇನ್ನೊಂದು ವೇಳೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಏವಂ ವರ್ಷಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಶ ತಸ್ಯ ತಯಾ ಸಹ । ದಿವ್ಯಾನಿ ವಿಗತಾನಿ ಸ್ಯುರ್ಯುಧ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನೇ । ಬಭ್ರಾಮ ಸಕಲಂ ತ್ವಾಜೌ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಭೀತಮಾನಸಮ್ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ, ಒಟ್ಟು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಸಮಸ್ತ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಶತಶ್ರೃಙ್ಗೇ ಮಹಾಗಿರೌ । ಪದ್ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಶೂಲೇನ ನಿಹತೋ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ ।। ೯೪.

ನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನೂರು ಶೃಂಗಗಳಿರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿ, ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದಳು.

ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಖಙ್ಗೇನ ತತ್ರ ಚಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಃ ಪುಮಾನ್ । ನಿರ್ಗತ್ಯ ವಿಗತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಶಸ್ತ್ರನಿಪಾತನಾತ್ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅವನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ ದೇವಿಯ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗಿ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಿತು.

ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಹಿಷಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನಿರ್ಜಿತಮ್ । ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುರ್ದೇವ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟೇನ ಚೇತಸಾ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನು ಸೋತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋ ದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಗಮ್ಭೀರೇ ಭೀಮದರ್ಶನೇ । ಜಯಸ್ಥೇ ಸ್ಥಿತಿಸಿದ್ಧಾನ್ತೇ ತ್ರಿನೇತ್ರೇ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಿ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಮಸ್ಕಾರ ದೇವಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ಗಂಭೀರಳೇ, ಭಯಾನಕದರ್ಶನವಳೇ, ಜಯಶಾಲಿನಿಯೇ, ಸ್ಥಿತಿಯ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳೇ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿರುವವಳೇ.'

ವಿದ್ಯಾವಿದ್ಯೇ ಜಯೇ ಯಾಜ್ಯೇ ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವದೇವೇಶಿ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿ ವೈಷ್ಣವಿ ।। ೯೪.

'ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಜಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ವೈಷ್ಣವಿಯೇ.'

ವೀತಶೋಕೇ ಧ್ರುವೇ ದೇವಿ ಪದ್ಮಪತ್ರಶುಭೇಕ್ಷಣೇ । ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವವ್ರತಸ್ಥೇ ಚ ಚಣ್ಡರೂಪೇ ವಿಭಾವರಿ ।। ೯೪.

'ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಸ್ಥಿರಳೇ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಚಂಡರೂಪಿಣಿಯೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳೇ.'

ಋದ್ಧಿಸಿದ್ಧಿಪ್ರದೇ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇಽಮೃತೇ ಶಿವೇ । ಶಾಂಕರೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತೇ ।। ೯೪.

ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಅಮೃತವನ್ನೂ ಶುಭವನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು. ಶಾಂಕರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವಳು.

ಘಣ್ಟಾಹಸ್ತೇ ತ್ರಿಶೂಲಾಸ್ತ್ರೇ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ । ಉಗ್ರರೂಪೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ಮಹಾಮಾಯೇಽಮೃತಸ್ತ್ರವೇ ।। ೯೪.

ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಘಂಟೆ, ಆಯುಧ triಶೂಲ, ಮಹಾ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು. ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವಳೂ, ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೂ, ಅಮೃತದ ಮೂಲವೂ ನೀನೆ.

ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಹಿತೇ ದೇವಿ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಮಯೇ ಧ್ರುವೇ । ವಿದ್ಯಾಪುರಾಣಶಿಲ್ಪಾನಾಂ ಜನನೀ ಭೂತಧಾರಿಣೀ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ದೇವಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರೂಪವಳೂ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಳೂ ನೀನೆ. ಜ್ಞಾನ, ಪುರಾಣ, ಕಲೆಗಳ ತಾಯಿ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸುವವಳು ನೀನೆ.

ಸರ್ವದೇವರಹಸ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವವತಾಂ ಶುಭೇ । ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇ ಶ್ರಿಯೇಽಮ್ಬಿಕೇ । ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ತಥಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿ ಕ್ಷೋಭಿತಾನ್ತರ್ಜಲೇಽವಿಲೇ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವಳೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ಶುಭವಳೂ ನೀನೆ. ದೇವಿ, ಜ್ಞಾನವೂ ಅಜ್ಞಾನವೂ ಶ್ರೀಯೂ ಅಂಬಿಕೆಯಾಗಿರುವ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ. ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಕ್ಷಮೆಯ ರೂಪವಳೂ, ಒಳಗಿನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಾಗಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪವೂ ನೀನೆ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಮಹಾದೇವಿ ನಮೋಽಸ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಭಾವನಿತ್ಯೇಽಕ್ಷಯೇಽವ್ಯಯೇ ।। ೯೪.

ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸದಾ ಇರುವವಳೂ, ನಾಶವಾಗದವಳೂ, ಅನಂತವಳೂ ನೀನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶರಣಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಯೇ ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ । ನ ತೇಷಾಂ ಜಾಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಶುಭಂ ರಣಸಙ್ಕಟೇ ।। ೯೪.

ಯಾರು ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಭಯಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಶ್ಚ ವ್ಯಾಘ್ರಭಯೇ ಘೋರೇ ಚೌರರಾಜಭಯೇ ತಥಾ । ಸ್ತಬವಮೇನಂ ಸದಾ ದೇವಿ ಪಠಿಷ್ಯತಿ ಯತಾತ್ಮವಾನ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಹುಲಿಗಳ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ದೋಂಗಗಳ ರಾಜರ ಭಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಸದಾ ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವಿಯೇ—

ನಿಗಡಸ್ಥೋಽಪಿ ಯೋ ದೇವಿ ತ್ವಾಂ ಸ್ಮರಿಷ್ಯತಿ ಮಾನವಃ । ಸೋಽಪಿ ಬನ್ಧೈರ್ವಿಮುಕ್ತಸ್ತೇ ಸುಸುಖಂ ವಸತೇ ಸುಖೀ ।। ೯೪.

ದೇವಿಯೇ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನಾದರೂ, ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸ್ತುತಾ ತದಾ ದೇವೀ ದೇವೈಃ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಉವಾಚ ದೇವಾನ್ ಸುಶ್ರೋಣೀ ವೃಣುಧ್ವಂ ವರಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೯೪.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯ ದೇವಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದಳು: 'ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ.'

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಯೇ ಹಿ ಪಠಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಸರ್ವಕಾಮಸಮಾಪನ್ನಾನ್ ಕುರು ದೇವಿ ಸ ನೋ ವರಃ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಪಾಪರಹಿತೆಯಾದ ದೇವಿಯೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಿ ಎಂದು ನಮಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.

ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಾನ್ ದೇವಾನುಕ್ತ್ವಾ ದೇವೀ ಪರಾಽಪರಾ । ವಿಸಸರ್ಜ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।। ೯೪.

'ಹೌದು, ಹಾಗಾಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಮ ದೇವಿ ಅವರನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿ, ತಾನೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

ಏತದ್ ದ್ವಿತೀಯಂ ಯೋ ಜನ್ಮ ವೇದ ದೇವ್ಯಾ ಧರಾಧರೇ । ಸ ವೀತಶೋಕೋ ವಿರಜಾಃ ಪದಂ ಗಚ್ಛತ್ಯನಾಮಯಮ್ ।। ೯೪.

ಯಾರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಈ ಎರಡನೇ ಅವತಾರದ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರರಾಗಿಯೂ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಧಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.