ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೀಂ ಸರ್ವೇಶೀಮುವಾಚ ಚ ಮಹಾತಪಾಃ । ದೇವಿ ದೇವೈರಹಂ ಪ್ರೀತೈಃ ಪ್ರೇಷಿತೋಽಸ್ಮಿ ತವಾನ್ತಿಕಮ್ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವಿಯೆ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ."

ವಿಜಿತಾ ದೇವಿ ದೈತ್ಯೇನ ಮಹಿಷಾಖ್ಯೇನ ನಿರ್ಜರಾಃ । ತ್ವಾಂ ಗೃಹೀತುಂ ಪ್ರಯತ್ನಂ ಸ ಕೃತವಾನ್ ದೇವಿ ದೈತ್ಯರಾಟ್ ।। ೯೪.

ದೇವಿಯೆ, ಮಹಿಷ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಅಮರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ದೇವೈಸ್ತ್ವಾಂ ಬೋಧಯಾಮಿ ವರಾನನೇ । ಸ್ಥಿರೀಭೂತಾ ಮಹಾದೇವಿ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಪ್ರತಿಘಾತಯ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರಮುಖವಳೇ. ಮಹಾದೇವಿಯೆ, ಈಗ ನೀನು ದೃಢವಾಗಿದ್ದು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಎದುರಿಸು.

ಉಕ್ತ್ವೈವಾನ್ತರ್ಹಿತಃ ಸದ್ಯೋ ನಾರದಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಯಯೌ । ದೇವೀ ಚ ಕನ್ಯಾಸ್ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸನ್ನಹ್ಯನ್ತಾಮುವಾಚ ಹ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಾರದನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಅಡಗಿಹೋದನು. ದೇವಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದಳು.

ತತಃ ಕನ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಾ ದೇವಿಶಾಸನಾತ್ । ಬಭೂವುರ್ಘೋರರೂಪಿಣ್ಯಃ ಖಙ್ಗಚರ್ಮಧನುರ್ಧರಾಃ । ಸಂಗ್ರಾಮಹೇತೋಃ ಸಂತಸ್ಥುರ್ದೈತ್ಯವಿಧ್ವಂಸನಾಯ ತಾಃ ।। ೯೪.

ಆಮೇಲೆ, ದೇವಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯವಂತ ಕನ್ಯೆಯರು ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ, ಕವಚ, ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಿಂತರು.

ತಾವದ್ ದೈತ್ಯಬಲಂ ಸರ್ವಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ದೇವಚಮೂಂ ದ್ರುತಮ್ । ಆಯಯೌ ಯತ್ರ ತದ್ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಂನದ್ಧಂ ಸ್ತ್ರೀಬಲಂ ಮಹತ್ ।। ೯೪.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೇಗವಾಗಿ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ಸ್ತ್ರೀಸೇನೆ ಸೇರಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದವು.

ತತಸ್ತಾ ಯುಯುಧುಃ ಕನ್ಯಾ ದಾನವೈಃ ಸಹ ದರ್ಪಿತಾಃ । ಕ್ಷಣೇನ ತದ್ ಬಲಂ ತಾಭಿಶ್ಚತುರಙ್ಗಂ ನಿಪಾತಿತಮ್ ।। ೯೪.

ಆಗ ಆ ಗರ್ವಿತ ಕನ್ಯೆಯರು ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ದೈತ್ಯಸೇನೆ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದರು.

ಶಿರಾಂಸಿ ತತ್ರ ಕೇಷಾಂಚಿಚ್ಛಿನ್ನಾನಿ ಪತಿತಾನಿ ಚ । ಅಪರೇಷಾಂ ವಿದಾರ್ಯೋರಃ ಕ್ರವ್ಯಾದಾಃ ಪಾನ್ತಿ ಶೋಣಿತಮ್ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದವು; ಇನ್ನಿತರರ ಎದೆ ಚೂರುಮಾಡಿ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅನ್ಯೇ ಕಬನ್ಧಭೂತಾಸ್ತು ನನೃತುರ್ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ । ಏವಂ ಕ್ಷಣೇನ ತೇ ಸರ್ವೇ ವಿಧ್ವಸ್ತಾಃ ಪಾಪಚೇತಸಃ । ಅಪರೇ ವಿದ್ರುತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯತ್ರಾಸೌ ಮಹಿಷಾಸುರಃ ।। ೯೪.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದೈತ್ಯನಾಯಕರು ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಪಾಪಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದರು. ಉಳಿದವರು ಮಹಿಷಾಸುರನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ತತೋ ಹಾಹಾಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಯಥಾ ದೈತ್ಯಬಲಂ ಮಹತ್ । ಏವಂ ತದಾಕುಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಿಷೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಸೇನಾಪತೇ ಕಿಮೇತದ್ಧಿ ಬಲಂ ಭಗ್ನಂ ಮಮಾಗ್ರತಃ ।। ೯೪.

ಆಗ ದೈತ್ಯರ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಿಷನು ತನ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಸೇನಾಧಿಪತಿ, ಇದು ಏನು? ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚದುರಿಹೋಗಿದೆ.'

ತತೋ ಯಜ್ಞಹನುರ್ನಾಮಾ ದೈತ್ಯೋ ಹಸ್ತಿಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ಉವಾಚ ಭಗ್ನಮೇತದ್ಧಿ ಕುಮಾರೀಭಿಃ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೯೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಹನುರ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು, ಆನೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮ್ಮ ಸೋಲು ಈ ಯುವತಿಯರಿಂದ ಆಗಿದೆ.'

ತತೋ ದುದ್ರಾವ ಮಹಿಷಸ್ತಾಃ ಕನ್ಯಾಃ ಶುಭಲೋಚನಾಃ । ಗದಾಮಾದಾಯ ತರಸಾ ಕನ್ಯಾ ದುದ್ರಾವ ವೇಗವಾನ್ ।। ೯೪.

ಅಂತೆಯೇ ಮಹಿಷನು ಆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಯುವತಿಯರ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬಂದಳು.

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಾ ದೇವೀ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಪೂಜಿತಾ । ತತ್ರೈವ ಸೋಽಸುರಃ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಸಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾಯಾನ್ತಂ ವಿಂಶದ್ಧಸ್ತಾ ಬಭೂವ ಹ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿಯು ನಿಂತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಹೋದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ದೇವಿಯು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡಳು.

ಧನುಃ ಖಙ್ಗಂ ತಥಾ ಶಕ್ತಿಂ ಶರಾನ್ ಶೂಲಂ ಗದಾಂ ತಥಾ । ಪರಶುಂ ಡಮರುಂ ಚೈವ ತಥಾ ಘಣ್ಟಾಂ ವಿಶಾಲಿನೀಮ್ । ಶತಘ್ನೀಂ ಮುದ್ಗರಂ ಘೋರಂ ಭುಶುಣ್ಡೀಂ ಕುನ್ತಮೇವ ಚ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಧನುಸ್ಸು, ಕತ್ತಿ, ಭಾಲಾ, ಬಾಣಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಡಮರು, ದೊಡ್ಡ ಗಂಟೆ, ಶತಘ್ನಿ, ಭಯಾನಕ ಮುಗ್ಗರ, ಭುಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಕುಂಟೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ಮುಸಲಂ ಚ ತಥಾ ಚಕ್ರಂ ಭಿನ್ದಿಪಾಲಂ ತಥೈವ ಚ । ದಣ್ಡಂ ಪಾಶಂ ಧ್ವಜಂ ಚೈವ ಪದ್ಮಂ ಚೇತಿ ಚ ವಿಂಶತಿಃ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಮುಸಲು, ಚಕ್ರ, ಭಿಂದಿಪಾಲ, ದಂಡ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು.

ಭೂತ್ವಾ ವಿಂಶಭುಜಾ ದೇವೀ ಸಿಂಹಮಾಸ್ಥಾಯ ದಂಶಿತಾ । ಸಸ್ಮಾರ ರುದ್ರಂ ದೇವೇಶಂ ರೌದ್ರಂ ಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್ ।। ೯೪.

ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವಿಯು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಳು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸಂಹಾರದ ಕಾರಣ.

ತತೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವ ಆಯಯೌ । ತಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಜ್ಞಪ್ತಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೈತ್ಯಾನ್ ಜಯಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೯೪.

ಆಗ ನಂದಿಯ ಧ್ವಜವಿರುವ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಾನೇ ಬಂದುಹೋದನು. ಅವಳೂ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಳು.

ತ್ವಯಿ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇ ತು ದೇವದೇವ ಸನಾತನ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಜಿಗಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ।। ೯೪.

ಓ ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವತೆ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಳು.

ಮುಕ್ತವಾ ತಮೇಕಂ ಮಹಿಷಂ ಶೇಷಂ ಹತ್ವಾ ತಮಭ್ಯಯಾತ್ । ಯಾವದ್ ದೇವೀ ತತಃ ಸಾಽಪಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ದುದ್ರುವೇ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂದು, ಅವಳೂ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಓಡಿಹೋದನು.

ಕ್ವಚಿದ್ ಯುಧ್ಯತಿ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಕ್ವಚಿಚ್ಚೈವ ಪಲಾಯತಿ । ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನರ್ಮೃಧಂ ಚಕ್ರೇ ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನರುಪಾರಮತ್ ।। ೯೪.

ಒಂದು ವೇಳೆ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಇನ್ನೊಂದು ವೇಳೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಏವಂ ವರ್ಷಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಶ ತಸ್ಯ ತಯಾ ಸಹ । ದಿವ್ಯಾನಿ ವಿಗತಾನಿ ಸ್ಯುರ್ಯುಧ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನೇ । ಬಭ್ರಾಮ ಸಕಲಂ ತ್ವಾಜೌ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಭೀತಮಾನಸಮ್ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ, ಒಟ್ಟು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಸಮಸ್ತ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಶತಶ್ರೃಙ್ಗೇ ಮಹಾಗಿರೌ । ಪದ್ಭ್ಯಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಶೂಲೇನ ನಿಹತೋ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ ।। ೯೪.

ನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನೂರು ಶೃಂಗಗಳಿರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿ, ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದಳು.

ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಖಙ್ಗೇನ ತತ್ರ ಚಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಃ ಪುಮಾನ್ । ನಿರ್ಗತ್ಯ ವಿಗತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಶಸ್ತ್ರನಿಪಾತನಾತ್ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅವನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ ದೇವಿಯ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗಿ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಿತು.

ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಹಿಷಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನಿರ್ಜಿತಮ್ । ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುರ್ದೇವ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟೇನ ಚೇತಸಾ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನು ಸೋತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋ ದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಗಮ್ಭೀರೇ ಭೀಮದರ್ಶನೇ । ಜಯಸ್ಥೇ ಸ್ಥಿತಿಸಿದ್ಧಾನ್ತೇ ತ್ರಿನೇತ್ರೇ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಿ ।। ೯೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಮಸ್ಕಾರ ದೇವಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ಗಂಭೀರಳೇ, ಭಯಾನಕದರ್ಶನವಳೇ, ಜಯಶಾಲಿನಿಯೇ, ಸ್ಥಿತಿಯ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳೇ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿರುವವಳೇ.'

ವಿದ್ಯಾವಿದ್ಯೇ ಜಯೇ ಯಾಜ್ಯೇ ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವದೇವೇಶಿ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿ ವೈಷ್ಣವಿ ।। ೯೪.

'ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಜಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ವೈಷ್ಣವಿಯೇ.'

ವೀತಶೋಕೇ ಧ್ರುವೇ ದೇವಿ ಪದ್ಮಪತ್ರಶುಭೇಕ್ಷಣೇ । ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವವ್ರತಸ್ಥೇ ಚ ಚಣ್ಡರೂಪೇ ವಿಭಾವರಿ ।। ೯೪.

'ದುಃಖವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಸ್ಥಿರಳೇ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳೇ, ಚಂಡರೂಪಿಣಿಯೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳೇ.'

ಋದ್ಧಿಸಿದ್ಧಿಪ್ರದೇ ದೇವಿ ವಿದ್ಯೇಽವಿದ್ಯೇಽಮೃತೇ ಶಿವೇ । ಶಾಂಕರೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತೇ ।। ೯೪.

ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಅಮೃತವನ್ನೂ ಶುಭವನ್ನೂ ನೀಡುವವಳು. ಶಾಂಕರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವಳು.

ಘಣ್ಟಾಹಸ್ತೇ ತ್ರಿಶೂಲಾಸ್ತ್ರೇ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ । ಉಗ್ರರೂಪೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಿ ಮಹಾಮಾಯೇಽಮೃತಸ್ತ್ರವೇ ।। ೯೪.

ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಘಂಟೆ, ಆಯುಧ triಶೂಲ, ಮಹಾ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು. ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವಳೂ, ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೂ, ಮಹಾಮಾಯೆಯೂ, ಅಮೃತದ ಮೂಲವೂ ನೀನೆ.