ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸಾ ಪೀತ್ವಾ ತಚ್ಛುಕ್ರಂ ಮುನಿಸಂಭವಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗರ್ಭಂ ಮುನೇರ್ಬೀಜಾತ್ ಸುಷಾವ ಚ ತದಾ ಸತೋ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಆ ಮುನಿಯ ವೀರ್ಯವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿದ್ದುದನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮುನಿಯ ಬೀಜದಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋಽಭವದ್ ಧೀಮಾನ್ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ । ಮಹಿಷೇತಿ ಸ್ಮೃತೋ ನಾಮ್ನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಂಶವಿವರ್ಧನಃ । ಸ ತ್ವಾಂ ವರಯತೇ ದೇವಿ ದೇವಸೈನ್ಯವಿಮರ್ದನಃ ।। ೯೪.

ಆ ದೇವಿಯ ಮಗನು ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಮಹಿಷ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವನು. ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮಹಿಷನು ಈಗ ದೇವಿಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ವರಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದಾನೆ.

ಸ ಸುರಾನಪಿ ಜಿತ್ವಾಽಽಜೌ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಚ ತವಾನಘೇ । ದಾಸ್ಯತೇ ದೇವಿ ಸುಪ್ರೋತಸ್ತವ ಸರ್ವಂ ಮಹಾಸುರಃ । ತಸ್ಯಾತ್ಮೋಪಪ್ರದಾನೇನ ಕುರು ದೇವಿ ಮಹತ್ ಕೃತಮ್ ।। ೯೪.

ಅವನಂತೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಮಹಾದೈತ್ಯನಾಗಿ, ದೇವಿಯೆ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೀ ತೇನ ದೂತೇನ ಶೋಭನಾ । ಜಹಾಸ ಪರಮಾ ದೇವೀ ವಾಕ್ಯಂ ನೋವಾಚ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೯೪.

ಅಂತಹ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆ ದೂತನಿಂದ ಕೇಳಿದ ದೇವಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳಾದ ಆ ಪರಮ ದೇವಿ ನಗಿದರು; ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯಾ ಹಸನ್ತ್ಯಾ ದೂತೋಽಸೌ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ । ದದರ್ಶ ಕುಕ್ಷೌ ಸಂಭ್ರಾನ್ತಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ಸಮಪದ್ಯತ ।। ೯೪.

ಆ ದೇವಿ ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ದೂತನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬೆದರಿಹೋಯಿತು.

ತತೋ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರತೀಹಾರೀ ಜಯಾ ನಾಮಾತಿತೇಜನಾ । ದೇವ್ಯಾ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ತನುಮಧ್ಯಮಾ ।। ೯೪.

ಆಮೇಲೆ ದೇವಿಯ ಅತೀ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಜಯಾ ಎಂಬ ಸೇವಕಿ, ಸೊಪ್ಪು ಕಟ್ಟಿದ ದೇಹವಳಾದಳು, ದೇವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದಳು.

ಜಯಾ ಉವಾಚ । ಕನ್ಯಾರ್ಥೀ ವದತೇ ಯದ್ಧಿ ತತ್ತ್ವಯಾ ಸಮುದೀರಿತಮ್ । ಯದಿ ನಾಮ ವ್ರತಂ ಚಾಸ್ಯಾಃ ಕೌಮಾರಂ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮ್ । ಅಪಿ ಚಾನ್ಯಾಃ ಕುಮಾರ್ಯೋಽತ್ರ ಸನ್ತಿ ದೇವ್ಯಾಃ ಪದಾನುಗಾಃ ।। ೯೪.

ಜಯಾ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ಮಾತು. ಆದರೆ ಈ ದೇವಿಯ ಕನ್ಯತ್ವವ್ರತವು ಶಾಶ್ವತವಾದುದು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ದೇವಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕನ್ಯೆಯರು ಇದ್ದಾರೆ."

ತಾಸಾಮೇಕಾಽಪಿ ನೋ ಲಭ್ಯಾ ಕಿಮು ದೇವೀ ಸ್ವಯಂ ಶುಭಾ । ಯಾಹಿ ದೂತ ತ್ವರನ್ ಮಾ ತೇ ಕಿಞ್ಚಿದನ್ಯದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೯೪.

"ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬಳನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯಲಾರೆ, ದೇವಿಯನ್ನಂತೂ ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೋಗು ದೂತನೆ, ಬೇಗ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಸಿಗದು."

ಏವಮುಕ್ತೋ ಗತೋ ದೂತಸ್ತಾವದ್ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಆಯಾತೋ ನಾರದಸ್ತೂರ್ಣಂ ನೃತ್ಯನ್ನುಚ್ಚೈರ್ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ದೂತನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ದಿಷ್ಟ್ಯೇತಿ ವದತಸ್ತಾಂ ದೇವೀಂ ಶುಭಲೋಚನಾಮ್ । ಉಪವಿಷ್ಟೋ ಜಗಾದಾಥ ಆಸನೇ ಪರಮೇಽರ್ಚಿತಃ ।। ೯೪.

"ಧನ್ಯ, ಧನ್ಯ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾರದನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ, ಗೌರವದಿಂದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೀಂ ಸರ್ವೇಶೀಮುವಾಚ ಚ ಮಹಾತಪಾಃ । ದೇವಿ ದೇವೈರಹಂ ಪ್ರೀತೈಃ ಪ್ರೇಷಿತೋಽಸ್ಮಿ ತವಾನ್ತಿಕಮ್ ।। ೯೪.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವಿಯೆ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ."

ವಿಜಿತಾ ದೇವಿ ದೈತ್ಯೇನ ಮಹಿಷಾಖ್ಯೇನ ನಿರ್ಜರಾಃ । ತ್ವಾಂ ಗೃಹೀತುಂ ಪ್ರಯತ್ನಂ ಸ ಕೃತವಾನ್ ದೇವಿ ದೈತ್ಯರಾಟ್ ।। ೯೪.

ದೇವಿಯೆ, ಮಹಿಷ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಅಮರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ದೇವೈಸ್ತ್ವಾಂ ಬೋಧಯಾಮಿ ವರಾನನೇ । ಸ್ಥಿರೀಭೂತಾ ಮಹಾದೇವಿ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಪ್ರತಿಘಾತಯ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರಮುಖವಳೇ. ಮಹಾದೇವಿಯೆ, ಈಗ ನೀನು ದೃಢವಾಗಿದ್ದು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಎದುರಿಸು.

ಉಕ್ತ್ವೈವಾನ್ತರ್ಹಿತಃ ಸದ್ಯೋ ನಾರದಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಯಯೌ । ದೇವೀ ಚ ಕನ್ಯಾಸ್ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸನ್ನಹ್ಯನ್ತಾಮುವಾಚ ಹ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಾರದನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಅಡಗಿಹೋದನು. ದೇವಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದಳು.

ತತಃ ಕನ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಾ ದೇವಿಶಾಸನಾತ್ । ಬಭೂವುರ್ಘೋರರೂಪಿಣ್ಯಃ ಖಙ್ಗಚರ್ಮಧನುರ್ಧರಾಃ । ಸಂಗ್ರಾಮಹೇತೋಃ ಸಂತಸ್ಥುರ್ದೈತ್ಯವಿಧ್ವಂಸನಾಯ ತಾಃ ।। ೯೪.

ಆಮೇಲೆ, ದೇವಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯವಂತ ಕನ್ಯೆಯರು ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ, ಕವಚ, ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಿಂತರು.

ತಾವದ್ ದೈತ್ಯಬಲಂ ಸರ್ವಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ದೇವಚಮೂಂ ದ್ರುತಮ್ । ಆಯಯೌ ಯತ್ರ ತದ್ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಂನದ್ಧಂ ಸ್ತ್ರೀಬಲಂ ಮಹತ್ ।। ೯೪.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೇಗವಾಗಿ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ಸ್ತ್ರೀಸೇನೆ ಸೇರಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದವು.

ತತಸ್ತಾ ಯುಯುಧುಃ ಕನ್ಯಾ ದಾನವೈಃ ಸಹ ದರ್ಪಿತಾಃ । ಕ್ಷಣೇನ ತದ್ ಬಲಂ ತಾಭಿಶ್ಚತುರಙ್ಗಂ ನಿಪಾತಿತಮ್ ।। ೯೪.

ಆಗ ಆ ಗರ್ವಿತ ಕನ್ಯೆಯರು ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ದೈತ್ಯಸೇನೆ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದರು.

ಶಿರಾಂಸಿ ತತ್ರ ಕೇಷಾಂಚಿಚ್ಛಿನ್ನಾನಿ ಪತಿತಾನಿ ಚ । ಅಪರೇಷಾಂ ವಿದಾರ್ಯೋರಃ ಕ್ರವ್ಯಾದಾಃ ಪಾನ್ತಿ ಶೋಣಿತಮ್ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದವು; ಇನ್ನಿತರರ ಎದೆ ಚೂರುಮಾಡಿ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅನ್ಯೇ ಕಬನ್ಧಭೂತಾಸ್ತು ನನೃತುರ್ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ । ಏವಂ ಕ್ಷಣೇನ ತೇ ಸರ್ವೇ ವಿಧ್ವಸ್ತಾಃ ಪಾಪಚೇತಸಃ । ಅಪರೇ ವಿದ್ರುತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯತ್ರಾಸೌ ಮಹಿಷಾಸುರಃ ।। ೯೪.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದೈತ್ಯನಾಯಕರು ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಪಾಪಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದರು. ಉಳಿದವರು ಮಹಿಷಾಸುರನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ತತೋ ಹಾಹಾಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಯಥಾ ದೈತ್ಯಬಲಂ ಮಹತ್ । ಏವಂ ತದಾಕುಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಿಷೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಸೇನಾಪತೇ ಕಿಮೇತದ್ಧಿ ಬಲಂ ಭಗ್ನಂ ಮಮಾಗ್ರತಃ ।। ೯೪.

ಆಗ ದೈತ್ಯರ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಿಷನು ತನ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಸೇನಾಧಿಪತಿ, ಇದು ಏನು? ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚದುರಿಹೋಗಿದೆ.'

ತತೋ ಯಜ್ಞಹನುರ್ನಾಮಾ ದೈತ್ಯೋ ಹಸ್ತಿಸ್ವರೂಪವಾನ್ । ಉವಾಚ ಭಗ್ನಮೇತದ್ಧಿ ಕುಮಾರೀಭಿಃ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೯೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಹನುರ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು, ಆನೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮ್ಮ ಸೋಲು ಈ ಯುವತಿಯರಿಂದ ಆಗಿದೆ.'

ತತೋ ದುದ್ರಾವ ಮಹಿಷಸ್ತಾಃ ಕನ್ಯಾಃ ಶುಭಲೋಚನಾಃ । ಗದಾಮಾದಾಯ ತರಸಾ ಕನ್ಯಾ ದುದ್ರಾವ ವೇಗವಾನ್ ।। ೯೪.

ಅಂತೆಯೇ ಮಹಿಷನು ಆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಯುವತಿಯರ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬಂದಳು.

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಾ ದೇವೀ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಪೂಜಿತಾ । ತತ್ರೈವ ಸೋಽಸುರಃ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಯತ್ರ ದೇವೀ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಸಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾಯಾನ್ತಂ ವಿಂಶದ್ಧಸ್ತಾ ಬಭೂವ ಹ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿಯು ನಿಂತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಆ ದೈತ್ಯನು ಹೋದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ದೇವಿಯು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡಳು.

ಧನುಃ ಖಙ್ಗಂ ತಥಾ ಶಕ್ತಿಂ ಶರಾನ್ ಶೂಲಂ ಗದಾಂ ತಥಾ । ಪರಶುಂ ಡಮರುಂ ಚೈವ ತಥಾ ಘಣ್ಟಾಂ ವಿಶಾಲಿನೀಮ್ । ಶತಘ್ನೀಂ ಮುದ್ಗರಂ ಘೋರಂ ಭುಶುಣ್ಡೀಂ ಕುನ್ತಮೇವ ಚ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಧನುಸ್ಸು, ಕತ್ತಿ, ಭಾಲಾ, ಬಾಣಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಡಮರು, ದೊಡ್ಡ ಗಂಟೆ, ಶತಘ್ನಿ, ಭಯಾನಕ ಮುಗ್ಗರ, ಭುಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಕುಂಟೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

ಮುಸಲಂ ಚ ತಥಾ ಚಕ್ರಂ ಭಿನ್ದಿಪಾಲಂ ತಥೈವ ಚ । ದಣ್ಡಂ ಪಾಶಂ ಧ್ವಜಂ ಚೈವ ಪದ್ಮಂ ಚೇತಿ ಚ ವಿಂಶತಿಃ ।। ೯೪.

ಅವಳು ಮುಸಲು, ಚಕ್ರ, ಭಿಂದಿಪಾಲ, ದಂಡ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು.

ಭೂತ್ವಾ ವಿಂಶಭುಜಾ ದೇವೀ ಸಿಂಹಮಾಸ್ಥಾಯ ದಂಶಿತಾ । ಸಸ್ಮಾರ ರುದ್ರಂ ದೇವೇಶಂ ರೌದ್ರಂ ಸಂಹಾರಕಾರಣಮ್ ।। ೯೪.

ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವಿಯು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಳು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸಂಹಾರದ ಕಾರಣ.

ತತೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವ ಆಯಯೌ । ತಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಜ್ಞಪ್ತಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೈತ್ಯಾನ್ ಜಯಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೯೪.

ಆಗ ನಂದಿಯ ಧ್ವಜವಿರುವ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಾನೇ ಬಂದುಹೋದನು. ಅವಳೂ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಳು.

ತ್ವಯಿ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇ ತು ದೇವದೇವ ಸನಾತನ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಜಿಗಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರೀ ।। ೯೪.

ಓ ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವತೆ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಳು.

ಮುಕ್ತವಾ ತಮೇಕಂ ಮಹಿಷಂ ಶೇಷಂ ಹತ್ವಾ ತಮಭ್ಯಯಾತ್ । ಯಾವದ್ ದೇವೀ ತತಃ ಸಾಽಪಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ದುದ್ರುವೇ ।। ೯೪.

ಮಹಿಷನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂದು, ಅವಳೂ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಓಡಿಹೋದನು.