ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವಾನಾಮಪಿ ಸೈನ್ಯಾನಿ ನಿಹತಾನ್ಯಸುರೈರ್ಯುಧಿ । ಏವಂ ಭೂತೇ ತದಾ ಭಗ್ನೇ ದೇವೇನ್ದ್ರೇ ವಿದ್ರುತಾಃ ಸುರಾಃ ।। ೯೩.

ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಗಳನ್ನೂ ಅಸುರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೋಲು ಕಂಡು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು.

ಅರ್ದಿತಾ ವಿವಿಧೈಃ ಶಸ್ತ್ರೈಃ ಶೂಲಪಟ್ಟಿಶಮುದ್ಗರೈಃ । ಗತವನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮಸುರೈರರ್ದಿತಾಃ ಸುರಾಃ ।। ೯೩.

ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ—ಶೂಲ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಮುಗ್ಗರಗಳಿಂದ—ಬಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದರು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಅಥ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭೋ ದೈತ್ಯಸ್ತಥಾ ದೂತೋ ವಿಸರ್ಜಿತಃ । ದೇವ್ಯಾಃ ಸಕಾಶಂ ಗತ್ವಾಽಸೌ ತಾಮುವಾಚ ಸುಮಧ್ಯಮಾಮ್ ।। ೯೪.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ದೂತರಾಗಿ ಹೋಗಿ, ದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸೊಪ್ಪು ಕಮರಿದಳಾದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪ್ರಯತೋ ಭೂತ್ವಾ ಕುಮಾರೀಶತಸಂಕುಲಾಮ್ । ಆಸ್ಥಾನೇ ವಿನಯಾಪನ್ನಸ್ತತೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೯೪.

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ನೂರಾರು ಯುವತಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆತನು ವಿನಯದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ನಂತರ, ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭ ಉವಾಚ । ದೇವಿ ಪೂರ್ವಮೃಷಿಸ್ತ್ವಾಸೀದಾದಿಸರ್ಗೇ ಕಸಂಭವಃ । ಸಖಾ ಸಾರಸ್ವತೋ ಜಾತಃ ಸುಪಾರ್ಶ್ವೋ ನಾಮ ವೈ ವಿಭುಃ ।। ೯೪.

ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಋಷಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನ ಹೆಸರು ಸುಪಾರ್ಶ್ವ, ಅವನು ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯಾಭವನ್ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಸ ಹಿ ತೀವ್ರಂ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಮಾಹಿಷ್ಮತ್ಯಾಂ ಪುರೋತ್ತಮೇ ।। ೯೪.

ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಗರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಕುರ್ವತಸ್ತು ತಪೋ ಘೋರಂ ನಿರಾಹಾರಸ್ಯ ಶೋಭನೇ । ಆದ್ಯಾ ತು ವಿಪ್ರಚಿತ್ತೇಸ್ತು ಸುತಾ ಸುರಸುತೋಪಮಾ । ಮಾಹಿಷ್ಮತೀತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ರೂಪೇಣಾಸದೃಶೀ ಭುವಿ ।। ೯೪.

ಅವನು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಹಾರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಯ ಹಿರಿಯ ಮಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಪುತ್ರಿಯರ ಸಮಾನಳಾದಳು. ಆಕೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು; ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಸಾ ಸಖೀಭಿಃ ಪರಿವೃತಾ ವಿಹರನ್ತೀ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಆಗತಾ ಮನ್ದರದ್ರೋಣೀಂ ತತ್ರಾಪಶ್ಯತ್ ತಪೋವನಮ್ । ಮುನೇರಮ್ಬರಸಂಜ್ಞಸ್ಯ ವಿವಿಧದ್ರುಮಮಾಲಿನಮ್ ।। ೯೪.

ಆಕೆ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಅಂಬರ ಎಂಬ ಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು, ವಿವಿಧ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.

ಲತಾಗೃಹೈಸ್ತು ವಿವಿಧೈರ್ವಕುಲೈರ್ಲಕುಚೈಸ್ತಥಾ । ಚನ್ದನೈಃ ಸ್ಪನ್ದನೈಃ ಶಾಲೈಃ ಸರಲೈರುಪಶೋಭಿತಮ್ । ವಿಚಿತ್ರವನಖಣ್ಡೈಶ್ಚ ಭೂಷಿತಂ ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೯೪.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಆಶ್ರಮವು ವಿವಿಧ ಲತಾಮಂದಿರಗಳಿಂದ, ವಕುಲ ಮತ್ತು ಲಕುಚ ಮರಗಳಿಂದ, ಚಂದನ, ಸ್ಪಂದನ, ಶಾಲ, ಸರಳ ಮರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಅರಣ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಶ್ರಮಪದಂ ರಮ್ಯಂ ಸಾಸುರೀ ಕನ್ಯಕಾ ಶುಭಮ್ । ಮಾಹಿಷ್ಮತೀ ವರಾರೋಹಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಭಾಮಿನೀ ।। ೯೪.

ಆ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಆಸುರಿ ಯುವತಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಭೀಷಯಿತ್ವಾಹಮೇನಂ ತು ತಾಪಸಂ ತ್ವಾಶ್ರಮೇ ಸ್ವಯಮ್ । ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕ್ರೀಡತೀ ಸಾರ್ಧಂ ಸಖೀಭಿಃ ಪರಮಾರ್ಚಿತಾ ।। ೯೪.

"ಈ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಭಯಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ."

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಸಾ ದೇವೀ ಮಹಿಷೀ ಸಂಬಭೂವ ಹ । ಸಖೀಭಿಃ ಸಹ ವಿಶ್ವೇಶಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಶ್ರೃಙ್ಗಾಗ್ರಧಾರಿಣೀ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿ, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರಿಯೇ, ಆ ದೇವಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ கூಡಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಎಮ್ಮೆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.

ತಮೃಷಿಂ ಭೀಷಿತುಂ ತಾಭಿಃ ಸಹ ಗತ್ವಾ ವರಾನನಾ । ಅಸೌ ಬಿಭೀಷಿತಸ್ತಾಭಿಸ್ತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಾ । ಆಸುರೀಂ ಕ್ರೋಧಸಂಪನ್ನಃ ಶಶಾಪ ಶುಭಲೋಚನಾಮ್ ।। ೯೪.

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಆ ಸುಂದರಮುಖಳಾದಳು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಆದರೆ, ಆ ಮುನಿ ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆ ಶುಭಲೋಚನೆಯ ಆಸುರಿ ಯುವತಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು.

ಯಸ್ಮಾದ್ ಭೀಷಯಸೇ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಮಹಿಷೀರೂಪಧಾರಿಣೀ । ಅತೋ ಭವ ಮಹಿಷ್ಯೇವ ಪಾಪಕರ್ಮೇ ಶತಂ ಸಮಾಃ ।। ೯೪.

"ನೀನು ಎಮ್ಮೆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಣಿ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀನು ಎಮ್ಮೆ ಆಗಿ ಇರಬೇಕು."

ಏವಮುಕ್ತಾ ತತಃ ಸಾ ತು ಸಖೀಭಿಃ ಸಹ ವೇಪತೀ । ಪಾದಯೋರ್ನ್ಯಪತತ್ ತಸ್ಯ ಶಾಪಾನ್ತಂ ಕುರು ಜಲ್ಪತೀ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಆ ಮುನಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು, 'ಶಾಪವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ' ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.

ತಸ್ಯಾಸ್ತದ್ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಃ ಕರುಣಾನ್ವಿತಃ । ಶಾಪಾನ್ತಮಕರೋತ್ ತಸ್ಯಾ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಹ ।। ೯೪.

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮುನಿ ದಯೆಯಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಶಾಪಾಂತಿ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಅನೇನೈವ ಸ್ವರೂಪೇಣ ಪುತ್ರಮೇಕಂ ಪ್ರಸೂಯ ವೈ । ಶಾಪಾನ್ತೋ ಭವಿತಾ ಭದ್ರೇ ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ನ ಮೃಷಾ ಭವೇತ್ ।। ೯೪.

"ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭದ್ರೆಯೆ, ನಿನ್ನ ಶಾಪ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಮಾತು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸುಳ್ಳಾಗದು."

ಏವಮುಕ್ತಾ ಗತಾ ಸಾ ತು ನರ್ಮದಾತೀರಮುತ್ತಮಮ್ । ಯತ್ರ ತೇಪೇ ತಪೋ ಘೋರಂ ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪೋ ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಆಕೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ನರ್ಮದೆಯ ಸುಂದರ ತಟವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪನು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತತ್ರ ಚೇನ್ದುಮತೀ ನಾಮ ದೈತ್ಯಕನ್ಯಾಽತಿರೂಪಿಣೀ । ಸಾ ದೃಷ್ಟಾ ತೇನ ಮುನಿನಾ ವಿವಸ್ತ್ರಾ ಮಜ್ಜತೀ ಜಲೇ ।। ೯೪.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಎಂದುಮತಿ ಎಂಬ ಅತಿ ಸುಂದರ ದೈತ್ಯ ಯುವತಿಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮುನಿಯು ಅವಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದನು.

ಚಸ್ಕನ್ದ ಸ ಮುನಿಃ ಶುಕ್ರಂ ಶಿಲಾದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ಮಹಾತಪಾಃ । ತಚ್ಚ ಮಾಹಿಷ್ಮತೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯಗನ್ಧಿ ಸುಗನ್ಧಿ ಚ । ತತಃ ಸಖೀರುವಾಚೇದಂ ಪಿಬಾಮೀದಂ ಜಲಂ ಶುಭಮ್ ।। ೯೪.

ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ವೀರ್ಯವು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲಿನ ತೊಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದನ್ನು ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ದೇವಿಯು ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದುದಾಗಿ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ, 'ಈ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ನಾನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸಾ ಪೀತ್ವಾ ತಚ್ಛುಕ್ರಂ ಮುನಿಸಂಭವಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗರ್ಭಂ ಮುನೇರ್ಬೀಜಾತ್ ಸುಷಾವ ಚ ತದಾ ಸತೋ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಆ ಮುನಿಯ ವೀರ್ಯವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿದ್ದುದನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮುನಿಯ ಬೀಜದಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋಽಭವದ್ ಧೀಮಾನ್ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ । ಮಹಿಷೇತಿ ಸ್ಮೃತೋ ನಾಮ್ನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಂಶವಿವರ್ಧನಃ । ಸ ತ್ವಾಂ ವರಯತೇ ದೇವಿ ದೇವಸೈನ್ಯವಿಮರ್ದನಃ ।। ೯೪.

ಆ ದೇವಿಯ ಮಗನು ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಮಹಿಷ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವನು. ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮಹಿಷನು ಈಗ ದೇವಿಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ವರಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದಾನೆ.

ಸ ಸುರಾನಪಿ ಜಿತ್ವಾಽಽಜೌ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಚ ತವಾನಘೇ । ದಾಸ್ಯತೇ ದೇವಿ ಸುಪ್ರೋತಸ್ತವ ಸರ್ವಂ ಮಹಾಸುರಃ । ತಸ್ಯಾತ್ಮೋಪಪ್ರದಾನೇನ ಕುರು ದೇವಿ ಮಹತ್ ಕೃತಮ್ ।। ೯೪.

ಅವನಂತೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಮಹಾದೈತ್ಯನಾಗಿ, ದೇವಿಯೆ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೀ ತೇನ ದೂತೇನ ಶೋಭನಾ । ಜಹಾಸ ಪರಮಾ ದೇವೀ ವಾಕ್ಯಂ ನೋವಾಚ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೯೪.

ಅಂತಹ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆ ದೂತನಿಂದ ಕೇಳಿದ ದೇವಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳಾದ ಆ ಪರಮ ದೇವಿ ನಗಿದರು; ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯಾ ಹಸನ್ತ್ಯಾ ದೂತೋಽಸೌ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ । ದದರ್ಶ ಕುಕ್ಷೌ ಸಂಭ್ರಾನ್ತಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ಸಮಪದ್ಯತ ।। ೯೪.

ಆ ದೇವಿ ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ದೂತನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬೆದರಿಹೋಯಿತು.

ತತೋ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರತೀಹಾರೀ ಜಯಾ ನಾಮಾತಿತೇಜನಾ । ದೇವ್ಯಾ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ತನುಮಧ್ಯಮಾ ।। ೯೪.

ಆಮೇಲೆ ದೇವಿಯ ಅತೀ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಜಯಾ ಎಂಬ ಸೇವಕಿ, ಸೊಪ್ಪು ಕಟ್ಟಿದ ದೇಹವಳಾದಳು, ದೇವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದಳು.

ಜಯಾ ಉವಾಚ । ಕನ್ಯಾರ್ಥೀ ವದತೇ ಯದ್ಧಿ ತತ್ತ್ವಯಾ ಸಮುದೀರಿತಮ್ । ಯದಿ ನಾಮ ವ್ರತಂ ಚಾಸ್ಯಾಃ ಕೌಮಾರಂ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮ್ । ಅಪಿ ಚಾನ್ಯಾಃ ಕುಮಾರ್ಯೋಽತ್ರ ಸನ್ತಿ ದೇವ್ಯಾಃ ಪದಾನುಗಾಃ ।। ೯೪.

ಜಯಾ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ಮಾತು. ಆದರೆ ಈ ದೇವಿಯ ಕನ್ಯತ್ವವ್ರತವು ಶಾಶ್ವತವಾದುದು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ದೇವಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕನ್ಯೆಯರು ಇದ್ದಾರೆ."

ತಾಸಾಮೇಕಾಽಪಿ ನೋ ಲಭ್ಯಾ ಕಿಮು ದೇವೀ ಸ್ವಯಂ ಶುಭಾ । ಯಾಹಿ ದೂತ ತ್ವರನ್ ಮಾ ತೇ ಕಿಞ್ಚಿದನ್ಯದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೯೪.

"ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬಳನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯಲಾರೆ, ದೇವಿಯನ್ನಂತೂ ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೋಗು ದೂತನೆ, ಬೇಗ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಸಿಗದು."

ಏವಮುಕ್ತೋ ಗತೋ ದೂತಸ್ತಾವದ್ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಆಯಾತೋ ನಾರದಸ್ತೂರ್ಣಂ ನೃತ್ಯನ್ನುಚ್ಚೈರ್ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೯೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ದೂತನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.