ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ದೇವೇಶಿ ವಿಸ್ಮಿತೋ ನಾರದೋಽಭವತ್ । ಅಹೋ ರೂಪಮಹೋ ಕಾನ್ತಿರಹೋ ಧೈರ್ಯಮಹೋ ವಯಃ ।। ೯೧.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ರೂಪ! ಎಂತಹ ಕಾಂತಿ! ಎಂತಹ ಸ್ಥೈರ್ಯ! ಎಂತಹ ಯೌವನ!'

ಅಹೋ ನಿಷ್ಕಾಮತಾ ದೇವ್ಯಾ ಇತಿ ಖೇದಮುಪಾಯಯೌ । ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಯಕ್ಷಕಿನ್ನರರಕ್ಷಸಾಮ್ ।। ೯೧.

'ಅಯ್ಯೋ, ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ!' ಎಂದುಕೊಂಡು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ—

ನ ರೂಪಮೀದೃಶಂ ಕ್ವಾಪಿ ಸ್ತ್ರೀಷ್ವನ್ಯಾಸು ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ನಾರದೋ ವಿಸ್ಮಯಾನ್ವಿತಃ ।। ೯೧.

ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇಂತಹ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೀಂ ವರದಾಮುತ್ಪಪಾತ ನಭಸ್ತಲಮ್ । ಗತಶ್ಚ ತ್ತ್ವರಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಪುರೀಂ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಪಾಲಿತಾಮ್ ।। ೯೧.

ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನಾರದನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಆಳುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮಹಿಷಾಖ್ಯೇನ ಭೂತೇಶಿ ಸಮುದ್ರಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಾಂ ಪುರೀಮ್ । ತತ್ರಾಸಸಾದ ಭಗವಾನಸುರಂ ಮಹಿಷಾಕೃತಿಮ್ ।। ೯೧.

ಭೂದೇವಿಯೇ, ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಮಹಿಷ ರೂಪದ ಅಸುರನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲಬ್ಧವರಂ ವೀರಂ ದೇವಸೈನ್ಯಾನ್ತಕಂ ಮಹತ್ । ಸ ತೇನ ಪೂಜಿತೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತದಾ ಲೋಕಚರೋ ಮುನಿಃ ।। ೯೧.

ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ವರಪ್ರಾಪ್ತನಾದ, ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪ್ರೀತಾತ್ಮಾ ನಾರದಸ್ತಸ್ಮೈ ದೇವ್ಯಾ ರೂಪಮನುತ್ತಮಮ್ । ಆಚಚಕ್ಷೇ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಯದ್ ದೃಷ್ಟಂ ದೇವತಾಪುರೇ ।। ೯೧.

ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾರದನು, ದೇವತಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ, ದೇವಿಯ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಅಸುರೇನ್ದ್ರ ಶ್ರೃಣುಷ್ವೇಕಂ ಕನ್ಯಾರತ್ನಂ ಸಮಾಹಿತಃ । ಯೇನ ಲಬ್ಧಂ ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವರದಾನಾಚ್ಚರಾಚರಮ್ ।। ೯೧.

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಸುರೇಂದ್ರ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯ ಕನ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ, ಚರಾಚರ ಪ್ರಪಂಚವೂ ವರದಿಂದ ದೊರೆತವು.'

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದಹಂ ದೈತ್ಯ ಮನ್ದರಾದ್ರಿಮುಪಾಗತಃ । ತತ್ರ ದೇವೀಪುರಂ ದೃಷ್ಟಂ ಕುಮಾರೀಶತಸಙ್ಕುಲಮ್ ।। ೯೧.

'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಬಂದೆ, ದೈತ್ಯನೇ, ಮಂದರಪರ್ವತಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ದೇವಿಯ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ನೂರಾರು ಯುವತಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.'

ತತ್ರ ಪ್ರಧಾನಾ ಯಾ ಕನ್ಯಾ ತಾಪಸೀ ವ್ರತಧಾರಿಣೀ । ಸಾ ದೇವದೈತ್ಯಯಕ್ಷಾಣಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಕಾಚಿನ್ನ ದೃಶ್ಯತೇ ।। ೯೧.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕನ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು, ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು ಅಥವಾ ಯಕ್ಷರ ನಡುವೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಯಾದೃಶೀ ಸಾ ಶುಭಾ ದೈತ್ಯ ತಾದೃಶ್ಯೇಕಾಣ್ಡಮಧ್ಯತಃ । ಭ್ರಮತಾ ತಾದೃಶೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಕದಾಚಿನ್ಮಯಾ ಸತೀ ।। ೯೧.

ಅವಳಂತಹ ಸುಂದರಿಯನ್ನು, ಓ ದೈತ್ಯ, ನಾನು ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದರೂ, ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾ ಋಷಯಃ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಾಃ । ಉಪಾಸಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಸರ್ವೇ ಯೇಽಪ್ಯನ್ಯೇ ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ ।। ೯೧.

ಆಕೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೈತ್ಯ ನಾಯಕರು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಿದರು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವರದಾಂ ದೇವೀಮಹಂ ತೂರ್ಣಮಿಹಾಗತಃ । ಅಜಿತ್ವಾ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾನ್ ನ ತಾಂ ಜಯತಿ ಕಶ್ಚನ ।। ೯೧.

ಆ ವರಪ್ರದೆಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರನ್ನು ಜಯಿಸದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಅವಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ನಾರದಃ । ಯಥಾಗತಂ ಯಯೌ ಧೀಮಾನನ್ತರ್ಧಾನೇನ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೯೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಂತು, ನಾರದನು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಬಂದಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದೆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗಿ ಹೋದನು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಗತೇ ತು ನಾರದೇ ದೈತ್ಯಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ತಾಂ ಶುಭಾಮ್ । ಕಥಿತಾಂ ನಾರದಮುಖಾಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತಮಾನಸಃ ।। ೯೨.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ಹೋದ ನಂತರ, ಆ ದೈತ್ಯನು ನಾರದನ ಬಾಯಿಂದ ಆ ಶುಭಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದನು.

ತಾಮೇವ ಚಿನ್ತಯನ್ ಶರ್ಮ ನ ಲೇಭೇ ದೈತ್ಯಸತ್ತಮಃ । ಅಲಂಶರ್ಮಾ ಮಹಾಮನ್ತ್ರೀ ಆನಿನಾಯ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೯೨.

ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾವುದೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಮಹಾಮಂತ್ರಿ ಅಲಂಶರ್ಮನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ತಸ್ಯಾಷ್ಟೌ ಮನ್ತ್ರಿಣಃ ಶೂರಾ ನೀತಿಮನ್ತೋ ಬಹುಶ್ರುತಾಃ । ಪ್ರಘಸೋ ವಿಘಸಶ್ಚೈವ ಶಙ್ಕುಕರ್ಣೋ ವಿಭಾವಸುಃ । ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲೀ ಸುಮಾಲೀ ಚ ಪರ್ಜನ್ಯಃ ಕ್ರೂರ ಏವ ಚ ।। ೯೨.

ಅವನಿಗೆ ಎಂಟು ಮಂದಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಇದ್ದರು; ಅವರು ಶೂರರು, ನೀತಿಯನ್ನೂ ಬಹಳವಾಗಿ ತಿಳಿದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು: ಪ್ರಘಸ, ವಿಘಸ, ಶಂಕುಕರ್ಣ, ವಿಭಾವಸು, ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿ, ಸುಮಾಲಿ, ಪರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ.

ಏತೇ ಮನ್ತ್ರಿವರಾಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯೇನ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ । ತೇ ದಾನವೇನ್ದ್ರಮಾಸೀನಮೂಚುಃ ಕೃತ್ಯಂ ವಿಧೀಯತಾಮ್ ।। ೯೨.

ಈ ಮಂತ್ರಿವರ್ಯರನ್ನು ಅವನ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳೆಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ದಾನವಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕುಳಿತಿದ್ದವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, 'ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಾನವೇನ್ದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ । ಉವಾಚ ಕನ್ಯಾಲಾಭಾರ್ಥಂ ನಾರದಾವಾಪ್ತನಿಶ್ಚಯಃ ।। ೯೨.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದಾನವರಾಜನು, ನಾರದನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಹಿಷ ಉವಾಚ । ಮಹ್ಯಂ ತು ಕಥಿತಾ ಬಾಲಾ ನಾರದೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ । ಸಾ ಚಾಜಿತ್ಯ ಸುರಾಧ್ಯಕ್ಷಂ ನ ಲಭ್ಯೇತ ವರಾಙ್ಗನಾ ।। ೯೨.

ಮಹಿಷನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ನನಗೆ ಆ ಬಾಲೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದನು. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಾಧ್ಯಕ್ಷನನ್ನು ಜಯಿಸದೆ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'

ಏತದರ್ಥಂ ಭವನ್ತೋ ವೈ ಕಥಯನ್ತು ವಿಮೃಶ್ಯ ವೈ । ಕಥಂ ಸಾ ಲಭ್ಯತೇ ಬಾಲಾ ಕಥಂ ದೇವಾಶ್ಚ ನಿರ್ಜಿತಾಃ । ಭವೇಯುರಿತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಥಯನ್ತು ದ್ರುತಂ ಮಮ ।। ೯೨.

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕು: ಆ ಬಾಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು? ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೋಲಿಸಬಹುದು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ಕಥಯಾಮಾಸುರಞ್ಜಸಾ । ಊಚುಃ ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ಕಥಯಾಮೋ ವಯಂ ಪ್ರಭೋ ।। ೯೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಲೇ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ, 'ನಾವು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ, ಪ್ರಭು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಥೋವಾಚ ಪ್ರಘಸೋ ದಾನವೇಶ್ವರಮ್ । ಯಾ ಸಾ ತೇ ಕಥಿತಾ ದೈತ್ಯ ನಾರದೇನ ಮಹಾಸತೀ । ಸಾ ಶಕ್ತಿಃ ಪರಮಾ ದೇವೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಲೋಕಧಾರಿಣೀ ।। ೯೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಘಸನು ದಾನವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾರದನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ ಆ ಮಹಾಸತಿಯಾದವಳು ಪರಮಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ವೈಷ್ಣವೀ ದೇವಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು.'

ಗುರುಪತ್ನೀ ರಾಜಪತ್ನೀ ತಥಾ ಸಾಮನ್ತಯೋಷಿತಃ । ಜಿಘೃಕ್ಷನ್ ನಶ್ಯತೇ ರಾಜಾ ತಥಾಗಮ್ಯಾಗಮೇನ ಚ ।। ೯೨.

ಗುರುವಿನ ಹೆಂಡತಿ, ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಂತರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೂ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ರಾಜನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಸಾಧ್ಯವಾದವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಘಸೇನೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ವಿಘಸೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಸಮ್ಯಗುಕ್ತಂ ಪ್ರಘಸೇನ ತಾಂ ದೇವೀಂ ಪ್ರತಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೯೨.

ಪ್ರಘಸನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ವಿಘಸನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಘಸನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸರಿಯೇ ರಾಜನೇ.'

ಯದಿ ನಾಮ ಮತೈಕ್ಯಂ ತು ಬುದ್ಧಿಃ ಸ್ಮರಣಮಾಗತಾ । ವರಣೀಯಾ ಕುಮಾರೀ ತು ಸರ್ವದಾ ವಿಜಿಗೀಷುಭಿಃ । ನ ಸ್ವತನ್ತ್ರೇಣ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಕಾರ್ಯಂ ಕ್ವಾಪಿ ಪ್ರಕರ್ಷಣಮ್ ।। ೯೨.

ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಒಂದಾಗಿದ್ದರೂ, ಜಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವರು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಯದಿ ವೋ ರೋಚತೇ ವಾಕ್ಯಂ ಮದೀಯಂ ಮನ್ತ್ರಿಸತ್ತಮಾಃ । ತದಾನೀಂ ತಾಂ ಶುಭಾಂ ದೇವೀಂ ಗತ್ವಾ ಯಾಚನ್ತು ಮನ್ತ್ರಿಣಃ ।। ೯೨.

ನನ್ನ ಮಾತು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ಮಂತ್ರಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಗ ಆ ಶುಭಳಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೋಗಿ ಕೇಳಿ ಎಂದು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೋಗಲಿ.

ಯೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ಭವೇತ್ ತಸ್ಯಾ ಬನ್ಧುಸ್ತಂ ಯಾಚಯಾಮಹೇ । ಸಾಮ್ನೈವಾದೌ ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕರಿಷ್ಯಾಮಃ ಪ್ರದಾನಕಮ್ । ತತೋ ಭೇದಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಸ್ತತೋ ದಣ್ಡಂ ಕ್ರಮೇಣ ಚ ।। ೯೨.

ಯಾರು ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿರುವರೋ, ಅವಳ ಬಂಧುವನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲು ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅದಾದಮೇಲೆ ಕೊಡುಗೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ. ನಂತರ ಬೇಧವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸೋಣ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ.

ಅನೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಯದಿ ಸಾ ನೈವ ಲಭ್ಯತೇ । ತತಃ ಸನ್ನಹ್ಯ ಗಚ್ಛಾಮೋ ಬಲಾದ್ ಗೃಹ್ಣೀಮ ತಾಂ ಶುಭಾಮ್ ।। ೯೨.

ಈ ಕ್ರಮದಿಂದಲೂ ಆಕೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಆ ಶುಭಳನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.