ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷೋಭಾತ್ ಸಮುತ್ತಸ್ಥುಃ ಕುಮಾರ್ಯಃ ಸೌಮ್ಯಲೋಚನಾಃ । ನೀಲಕುಞ್ಚಿತಕೇಶಾನ್ತಾ ಬಿಮ್ಬೋಷ್ಠಾಯತಲೋಚನಾಃ । ನಿತಮ್ಬರಶನೋದ್ದಾಮಾ ನೂಪುರಾಢ್ಯಾಃ ಸುವರ್ಚಸಃ ।। ೯೧.

ಆ ಕಳವಳದಿಂದ, ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತ ಕೂದಲಿನ, ಕೆಂಪು ತುಟಿಯುಳ್ಳ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅನೇಕ ಯುವತಿಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಏವಂವಿಧಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ದೇವ್ಯಾ ಕ್ಷೋಭಿತೇ ಮನಸಿ ದ್ರುತಮ್ । ಉತ್ತಸ್ಥುಃ ಶತಸಾಹಸ್ತ್ರಾಃ ಕೋಟಿಶೋ ವಿವಿಧಾನನಾಃ ।। ೯೧.

ಹೀಗೆ ದೇವಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡಾಗ, ಬೇಗನೆ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ, ಕೋಟಿಕೋಟಿ ವಿಭಿನ್ನ ಮುಖಗಳ ಹಸಿವೆಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಮಾರ್ಯಃ ಸಾ ದೇವೀ ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಗಿರೌ ಶುಭಾ । ತಪಸಾ ನಿರ್ಮಮೇ ದೇವೀ ಪುರಂ ಹರ್ಮ್ಯಶತಾಕುಲಮ್ ।। ೯೧.

ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆ ಯುವತಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಶುಭವಾದ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೂರಾರು ಮಹಡಿಗಳಿರುವ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು.

ವಿಶಾಲರಥ್ಯಂ ಸೌವರ್ಣಪ್ರಾಸಾದೈರುಪಶೋಭಿತಮ್ । ಅನ್ತರ್ಜಲಾನಿ ವೇಶ್ಮಾನಿ ಮಣಿಸೋಪಾನವನ್ತಿ ಚ । ರತ್ನಜಾಲಗವಾಕ್ಷಾಣಿ ಆಸನ್ನೋಪವನಾನಿ ಚ ।। ೯೧.

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಬೀದಿಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅರಮನೆಗಳು, ಒಳಜಲಪೂರ್ವಕ ಮನೆಗಳು, ರತ್ನದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಿಟಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರದ ತೋಟಗಳು ಇದ್ದವು.

ಅಸಂಖ್ಯಾತಾನಿ ಹರ್ಮ್ಯಾಣಿ ತಥಾ ಕನ್ಯಾ ಧರಾಧರೇ । ಪ್ರಾಧಾನ್ಯೇನ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕನ್ಯಾನಾಮಾನಿ ಶೋಭನೇ ।। ೯೧.

ಅಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಮಹಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದರು. ಸುಂದರಿಯೆ, ನಾನು ಆ ಯುವತಿಯರ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾ ಚನ್ದ್ರಕಾನ್ತಿಃ ಸೂರ್ಯಕಾನ್ತಿಸ್ತಥಾಽಪರಾ । ಗಮ್ಭೀರಾ ಚಾರುಕೇಶೀ ಚ ಸುಜಾತಾ ಮುಞ್ಜಕೇಶಿನೀ ।। ೯೧.

ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಗಂಭೀರಾ, ಚಾರುಕೇಶಿ, ಸುಜಾತಾ, ಮುಂಜಕೇಶಿನಿ.

ಘೃತಾಚೀ ಚೋರ್ವಶೀ ಚಾನ್ಯಾ ಶಶಿನೀ ಶೀಲಮಣ್ಡಿತಾ । ಚಾರುಕನ್ಯಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ಧನ್ಯಾ ಪೀನಪಯೋಧರಾ ।। ೯೧.

ಘೃತಾಚಿ, ಉರ್ವಶಿ, ಶಶಿನಿ (ಶೀಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಳು), ಚಾರುಕನ್ಯಾ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಧನ್ಯಾ, ಪೀನಪಯೋಧರಾ.

ಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾ ಗಿರಿಸುತಾ ತಥಾ ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾಽಮೃತಾ । ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ ಚಾರುಮುಖೀ ಶಿವದೂತೀ ವಿಭಾವರೀ ।। ೯೧.

ಚಂದ್ರಪ್ರಭಾ, ಪರ್ವತದ ಮಗಳು, ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾ, ಅಮೃತಾ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ, ಚಾರುಮುಖಿ, ಶಿವದೂತಿ, ವಿಭಾವರಿ.

ಜಯಾ ಚ ವಿಜಯಾ ಚೈವ ಜಯನ್ತೀ ಚಾಪರಾಜಿತಾ । ಏತಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಶಃ ಕನ್ಯಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಪುರೋತ್ತಮೇ ।। ೯೧.

ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಜಯಂತಿ, ಅಪರಾಜಿತಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಯುವತಿಯರು ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ದೇವ್ಯಾ ಅನುಚರಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪಾಶಾಙ್ಕುಶಧರಾಃ ಶುಭಾಃ । ತಾಭಿಃ ಪರಿವೃತಾ ದೇವೀ ಸಿಂಹಾಸನಗತಾ ಶುಭಾ ।। ೯೧.

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದೇವಿಯ ಸೇವಕಿಯರು, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಶುಭಕರರು. ಅವರ ನಡುವೆ ದೇವಿ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು.

ಸುಸಿತೈಶ್ಚಾಮರೈಃ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ವೀಜ್ಯಮಾನಾ ವಿಲಾಸಿನೀ । ಕೌಮಾರಂ ವ್ರತಮಾಸ್ಥಾಯ ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ಸಮುದ್ಯತಾ ।। ೯೧.

ಶುದ್ಧವಾದ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವಳನ್ನು ವೀಜುತ್ತಿದ್ದರು, ಪ್ರಕಾಶಮಯಳಾಗಿ, ಕುಮಾರಿವ್ರತವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು.

ಯೌವನಸ್ಥಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಪೀನವೃತ್ತಪಯೋಧರಾ । ಚಮ್ಪಕಾಶೋಕಪುನ್ನಾಗನಾಗಕೇಸರದಾಮಭಿಃ ।। ೯೧.

ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ತುಂಬು ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಉಡುಗೊರೆಗಳಿರುವ ಆ ದೇವಿ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ ಮತ್ತು ನಾಗಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.

ಸರ್ವಾಙ್ಗೇಷ್ವರ್ಚಿತಾ ದೇವೀ ಋಷಿದೇವನಮಸ್ಕೃತಾ । ಪೂಜ್ಯಮಾನಾ ವರಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಕುಮಾರೀಭಿಃ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೯೧.

ಅವಳ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸಿದರು, ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಉತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು.

ಸರ್ವಾಙ್ಗಭೋಗಿನೀ ದೇವೀ ಯಾವದಾಸ್ತೇ ತಪೋಽನ್ವಿತಾ । ತಾವದಾಗತವಾಂಸ್ತತ್ರ ನಾರದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಃ ।। ೯೧.

ಎಲ್ಲಾ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ದೇವಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ ನಾರದನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ದೇವೀ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಂ ತಪೋಧನಮ್ । ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾಮುವಾಚೇದಮಾಸನಂ ದೀಯತಾಮಿತಿ । ಪಾದ್ಯಮಾಚಮನೀಯಂ ಚ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಸ್ಮೈ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್ ।। ೯೧.

ಅಚಾನಕ್ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡ ದೇವಿ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಒಬ್ಬ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಡಿರಿ, ಅವನಿಗೆ ಕಾಲು ತೊಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತಂದುಕೊಡಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ಕನ್ಯಾ ವಿದ್ಯುಪ್ರಭಾ ಶುಭಾ । ಆಸನಂ ಪಾದ್ಯಮರ್ಘ್ಯಂ ಚ ನಾರದಾಯ ನ್ಯವೇದಯತ್ ।। ೯೧.

ದೇವಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆ ಎಂಬ ಶುಭಕನ್ಯೆ, ನಾರದನಿಗೆ ಆಸನ, ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದಳು.

ತತಃ ಕೃತಾಸನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಣತಂ ನಾರದಂ ಮುನಿಮ್ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ದೇವೀ ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾಽನ್ವಿತಾ ।। ೯೧.

ನಾರದ ಮುನಿಯನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ವಂದನೆ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿ ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಸ್ವಾಗತಂ ಭೋ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಸ್ಮಾಲ್ಲೋಕಾದಿಹಾಗತಃ । ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ವದ ತೇ ಕೃತ್ಯಂ ಮಾ ತೇ ಕಾಲಾತ್ಯಯೋ ಭವೇತ್ ।। ೯೧.

'ಸ್ವಾಗತ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ? ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು, ನಿನಗೆ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ನಾರದಃ ಪ್ರಾಹ ಲೋಕವಿತ್ । ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದಿನ್ದ್ರಲೋಕಂ ತಸ್ಮಾದ್ ರೌದ್ರಮಥಾಚಲಮ್ ।। ೯೧.

ದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ನಾರದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಭಯಾನಕ ಪರ್ವತದವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ತತಸ್ತ್ವಾಮಿಹ ದೇವೇಶಿ ದ್ರಷ್ಟುಮಭ್ಯಾಗತಃ ಶುಭೇ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತಾಂ ದೇವೀಮನ್ವವೇಕ್ಷತ ।। ೯೧.

'ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಶುಭೆಯೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮುನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ದೇವೇಶಿ ವಿಸ್ಮಿತೋ ನಾರದೋಽಭವತ್ । ಅಹೋ ರೂಪಮಹೋ ಕಾನ್ತಿರಹೋ ಧೈರ್ಯಮಹೋ ವಯಃ ।। ೯೧.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು: 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ರೂಪ! ಎಂತಹ ಕಾಂತಿ! ಎಂತಹ ಸ್ಥೈರ್ಯ! ಎಂತಹ ಯೌವನ!'

ಅಹೋ ನಿಷ್ಕಾಮತಾ ದೇವ್ಯಾ ಇತಿ ಖೇದಮುಪಾಯಯೌ । ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಯಕ್ಷಕಿನ್ನರರಕ್ಷಸಾಮ್ ।। ೯೧.

'ಅಯ್ಯೋ, ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ!' ಎಂದುಕೊಂಡು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ—

ನ ರೂಪಮೀದೃಶಂ ಕ್ವಾಪಿ ಸ್ತ್ರೀಷ್ವನ್ಯಾಸು ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ನಾರದೋ ವಿಸ್ಮಯಾನ್ವಿತಃ ।। ೯೧.

ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇಂತಹ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾರದನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೀಂ ವರದಾಮುತ್ಪಪಾತ ನಭಸ್ತಲಮ್ । ಗತಶ್ಚ ತ್ತ್ವರಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಪುರೀಂ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಪಾಲಿತಾಮ್ ।। ೯೧.

ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನಾರದನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಆಳುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮಹಿಷಾಖ್ಯೇನ ಭೂತೇಶಿ ಸಮುದ್ರಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಾಂ ಪುರೀಮ್ । ತತ್ರಾಸಸಾದ ಭಗವಾನಸುರಂ ಮಹಿಷಾಕೃತಿಮ್ ।। ೯೧.

ಭೂದೇವಿಯೇ, ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಮಹಿಷ ರೂಪದ ಅಸುರನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲಬ್ಧವರಂ ವೀರಂ ದೇವಸೈನ್ಯಾನ್ತಕಂ ಮಹತ್ । ಸ ತೇನ ಪೂಜಿತೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತದಾ ಲೋಕಚರೋ ಮುನಿಃ ।। ೯೧.

ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ವರಪ್ರಾಪ್ತನಾದ, ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ವೀರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪ್ರೀತಾತ್ಮಾ ನಾರದಸ್ತಸ್ಮೈ ದೇವ್ಯಾ ರೂಪಮನುತ್ತಮಮ್ । ಆಚಚಕ್ಷೇ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಯದ್ ದೃಷ್ಟಂ ದೇವತಾಪುರೇ ।। ೯೧.

ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾರದನು, ದೇವತಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ, ದೇವಿಯ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಅಸುರೇನ್ದ್ರ ಶ್ರೃಣುಷ್ವೇಕಂ ಕನ್ಯಾರತ್ನಂ ಸಮಾಹಿತಃ । ಯೇನ ಲಬ್ಧಂ ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವರದಾನಾಚ್ಚರಾಚರಮ್ ।। ೯೧.

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಸುರೇಂದ್ರ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯ ಕನ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ, ಚರಾಚರ ಪ್ರಪಂಚವೂ ವರದಿಂದ ದೊರೆತವು.'

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾದಹಂ ದೈತ್ಯ ಮನ್ದರಾದ್ರಿಮುಪಾಗತಃ । ತತ್ರ ದೇವೀಪುರಂ ದೃಷ್ಟಂ ಕುಮಾರೀಶತಸಙ್ಕುಲಮ್ ।। ೯೧.

'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಬಂದೆ, ದೈತ್ಯನೇ, ಮಂದರಪರ್ವತಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ದೇವಿಯ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ನೂರಾರು ಯುವತಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.'