ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸಾಽನ್ತರ್ಹಿತಾ ಯಯೌ ದೇವೀ ವರದಾ ಶ್ವೇತಪರ್ವತಮ್ । ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಮಹತ್ ತೀವ್ರಂ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಆ ವರಪ್ರದೆಯಾದ ದೇವಿ ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ, ತಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಿಳಿ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭಾರೀ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಕುಮಾರೀ ತು ಸಾಪ್ಯನುಜ್ಞಾಯ ಕೇಶವಮ್ । ಮನ್ದರಾದ್ರಿಂ ಯಯೌ ತಪ್ತುಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ ।। ೮೯.

ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪದ ಯುವತಿ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ರೌದ್ರೀ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ । ಸಾ ನೀಲಪರ್ವತವರಂ ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ಯಯೌ ಶುಭಾ ।। ೮೯.

ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ಶುಭದೇವಿ, ನೀಲಪರ್ವತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಆರಬ್ಧವಾನ್ ತದಾ ತಸ್ಯ ವವೃಧೇ ಸೃಜತೋ ಬಲಮ್ ।। ೮೯.

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಗಿತು.

ಯದಾ ನ ವವೃಧೇ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸೀ ಪ್ರಜಾ । ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಕಿಮೇತನ್ಮೇ ನ ತಥಾ ವರ್ದ್ಧತೇ ಪ್ರಜಾ ।। ೮೯.

ಯಾವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಅವನು, 'ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹೃದಾ ದಧ್ಯೌ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಸುವ್ರತೇ । ಚಿನ್ತಯನ್ ಬುಬುಧೇ ದೇವಸ್ತಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಶ್ವೇತಪರ್ವತೇ । ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಂ ಸುಮಹತ್ ತಪಸಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶ್ವೇತಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿಹೋಗಿದ್ದಳು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯಯೌ ತತ್ರ ಯತ್ರ ಸಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ । ತಪಶ್ಚರತಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೮೯.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಕನ್ಯೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಕಿಂ ತಪಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಭದ್ರೇ ಕಾರ್ಯಮಾವೇಕ್ಷ್ಯ ಶೋಭತೇ । ತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವರಂ ಕಿಂ ತೇ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಏನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಸುಶೀಲೆಯೆ? ಉದ್ದೇಶವಿರುವ ಕೆಲಸವೇ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಸೃಷ್ಟಿರುವಾಚ । ಭಗವನ್ನೇಕದೇಶಸ್ಥಾ ನೋತ್ಸಹೇ ಸ್ಥಾತುಮಞ್ಜಸಾ । ಅತೋಽರ್ಥಂ ತ್ವಾಂ ವರಂ ಯಾಚೇ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವರವಾಗಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಉವಾಚ ತಾಂ ತದಾ ದೇವೀಂ ಸರ್ವಗಾ ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೮೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿದ್ದವನು, ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳಾಗುತ್ತೀಯೆ.'

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ತೇನ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ । ತಸ್ಯ ಹ್ಯಙ್ಕೇ ಲಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸಾ ದೇವೀ ಪದ್ಮಲೋಚನಾ । ತಸ್ಮಾದಾರಭ್ಯ ಕಾಲಾತ್ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವ್ಯವರ್ದ್ಧತ ।। ೮೯.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಸೃಷ್ಟಿ ದೇವಿ ಅವನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾದಳು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗತೊಡಗಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಾಃ ಸಪ್ತ ತೇಷಾಮನ್ಯೇ ತಪೋಧನಾಃ । ತೇಷಾಮನ್ಯೇ ತತಸ್ತ್ವನ್ಯೇ ಚತುರ್ದ್ಧಾ ಭೂತಸಂಗ್ರಹಃ । ಸಸ್ಥಾಣುಜಙ್ಗಮಾನಾಂ ಚ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾಯಿತು.

ಯತ್ಕಿಂಚಿದ್ ವಾಙ್ಮಯಂ ಲೋಕೇ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ।। ೮೯.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳು, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಪ್ರಪಂಚ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ—ಹಿಂದೂ, ಮುಂದೂ, ಸದಾ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ಚಾನ್ಯಂ ವರಾರೋಹೇ ತಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಮಹಾವಿಧಿಮ್ । ಯಾ ಸಾ ತ್ರಿಶಕ್ತಿರುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಶಿವೇನ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ।। ೯೦.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಆ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ವಿಧಿಯನ್ನು, ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ತ್ರಿಶಕ್ತಿ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೇಳು.'

ತತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ ಸ್ವರೂಪಿಣೀ । ಏಕಾಕ್ಷರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಸರ್ವಾಕ್ಷರಮಯೀ ಶುಭಾ ।। ೯೦.

ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ರೂಪವಳಾಗಿ, ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಾಗೀಶೇತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಕ್ವಚಿದ್ ದೇವೀ ಸರಸ್ವತೀ । ಸೈವ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀ ದೇವೀ ಸೈವ ಕ್ವಾಪ್ಯಮಿತಾಕ್ಷರಾ । ಸೈವ ಜ್ಞಾನವಿಧಿಃ ಕ್ವಾಪಿ ಸೈವ ದೇವೀ ವಿಭಾವರೀ ।। ೯೦.

ಕೆಲವಡೆ ಅವಳನ್ನು ವಾಗೀಶಿ ಎಂದು, Sarasvati ದೇವಿಯಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವಳೇ ವಿದ್ಯೆಯ ದೇವಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ಅಮಿತಾಕ್ಷರಾ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ಜ್ಞಾನವಿಧಿ, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವಡೆ ವಿಭಾವರಿ ದೇವಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಾನಿ ಸೌಮ್ಯಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಯಾನಿ ಜ್ಞಾನೋದ್ಭವಾನಿ ಚ । ತಾನಿ ತಸ್ಯಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಾನಿ ವರಾನನೇ ।। ೯೦.

ಯಾವುದೇ ಮೃದು ಹೆಸರುಗಳು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಸರುಗಳಾದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಅವಳ ಹೆಸರಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ರಕ್ತವರ್ಣಾ ಸುರೂಪಿಣೀ । ಅಪರಾ ಸಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ರೌದ್ರೀ ಚೈವ ಪರಾಪರಾ ।। ೯೦.

ಯಾರು ವೈಷ್ಣವಿಯಾಗಿ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳಾಗಿ, ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಸುಂದರ ರೂಪವಳಾಗಿ ಇದ್ದಾಳೋ, ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವೆಂದು, ರೌದ್ರಿಯಾಗಿಯೂ, ಪರಾಪರೆಯಾಗಿಯೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏತಾಸ್ತ್ರಯೋಽಪಿ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತೇ ಯೋ ರುದ್ರಂ ವೇತ್ತಿ ತತ್ತ್ವತಃ । ಸರ್ವಗೇಯಂ ವರಾರೋಹೇ ಏಕೈವ ತ್ರಿವಿಧಾ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೯೦.

ಯಾರು ರುದ್ರನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಮೂರು ರೂಪಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಹಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಷಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವರಾರೋಹೇ ಕಥಿತಾ ತೇ ಪುರಾತನೀ । ತಯಾ ಸರ್ವಮಿದಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ ।। ೯೦.

ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಪುರಾತನವಾಗಿಯೇ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳಿಂದಲೇ ಈ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

ಯಾ ಸಾಽಽದೌ ವರ್ದ್ಧಿತಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ । ತಯಾ ತುಲ್ಯಾಂ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರೇ ತಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೯೦.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಿತಾಮಹನು ಆ ದೇವಿಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಜಯಸ್ವ ಸತ್ಯಸಂಭೂತೇ ಧ್ರುವೇ ದೇವಿ ವರಾಕ್ಷರೇ । ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವಜನನಿ ಸರ್ವಭೂತಮಹೇಶ್ವರಿ ।। ೯೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವಳೇ, ಸ್ಥಿರವಾದ ದೇವಿಯೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಕ್ಷರರೂಪಿಣಿಯೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲರ ತಾಯಿ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಜಯವಾಗಲಿ.'

ಸರ್ವಜ್ಞೇ ತ್ವಂ ವರಾರೋಹೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಪ್ರದಾಯಿನೀ । ಸಿದ್ಧಿಬುದ್ಧಿಕರೀ ದೇವಿ ಪ್ರಸೂತಿಃ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ।। ೯೦.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವಳೇ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ.

ತ್ವಂ ಸ್ವಾಹಾ ತ್ವಂ ಸ್ವಧಾ ದೇವಿ ತ್ವಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ವರಾನನೇ । ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಸ್ಥಿತಾ ದೇವಿ ವೇದೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ತ್ವಮೇವ ಚ ।। ೯೦.

ನೀನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನೇ ಸ್ವಧಾ ದೇವಿ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲರ ಹುಟ್ಟಿನ ಮೂಲ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ. ನೀನೇ ಓಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವೆ, ದೇವಿಯೆ, ನೀನೇ ವೇದಗಳ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಾರಣ.

ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಯಕ್ಷಗನ್ಧರ್ವರಕ್ಷಸಾಮ್ । ಪಶೂನಾಂ ವೀರುಧಾಂ ಚಾಪಿ ತ್ವಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ವರಾನನೇ ।। ೯೦.

ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳೆಲ್ಲರ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ನೀನೇ ಮೂಲ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ.

ವಿದ್ಯಾ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀ ಸಿದ್ಧಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾ ತ್ವಂ ಸುರೇಶ್ವರಿ । ಸರ್ವಜ್ಞಾ ತ್ವಂ ವರಾರೋಹೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಪ್ರದಾಯಿನೀ ।। ೯೦.

ನೀನೇ ವಿದ್ಯೆ, ವಿದ್ಯೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಸಿದ್ಧಳೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳೂ ಆಗಿರುವೆ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿ. ನೀನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತವಳು, ಸುಂದರಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವಳು.

ಸರ್ವಗಾ ಗತಸಂದೇಹಾ ಸರ್ವಶತ್ರುನಿಬರ್ಹಿಣೀ । ಸರ್ವವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀ ದೇವೀ ನಮಸ್ತೇ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾರಿಣಿ ।। ೯೦.

ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವೆ, ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲದವಳು, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು. ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ದೇವಿಯೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುವವಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಋತುಸ್ನಾತಾಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಗಚ್ಛೇದ್ ಯಸ್ತ್ವಾಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ವರಾನನೇ । ತಸ್ಯಾವಶ್ಯಂ ಭವೇತ್ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಿ । ಸ್ವರೂಪಾ ವಿಜಯಾ ಭದ್ರಾ ಸರ್ವಶತ್ರುಪ್ರಮೋಹಿನಿ ।। ೯೦.

ಯಾರು ಋತುಶುದ್ಧಳಾದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಸಂತಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಾಣಿಯೆ. ಆಕೆ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ, ಶುಭವಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿರುವಳು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಯಾ ಮನ್ದರಗತಾ ದೇವೀ ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ತು ವೈಷ್ಣವೀ । ರಾಜಸೀ ಪರಮಾ ಶಕ್ತಿಃ ಕೌಮಾರವ್ರತಧಾರಿಣೀ ।। ೯೧.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮಂಡರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ದೇವಿಯು, ಪರಮ ರಾಜಶಕ್ತಿ, ಕುಮಾರಿವ್ರತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು.