ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ತಾಂ ದೃಶ್ಯ ಕನ್ಯಾಂ ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಊಚುಃ ಕಾಽಸಿ ಶುಭೇ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು, 'ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ತಿಳಿಸು,' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ತ್ರಿವರ್ಣಾ ಚ ಕುಮಾರೀ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಶುಕ್ಲಾ ಚ ಪೀತಿಕಾ । ಉವಾಚ ಭವತಾಂ ದೃಷ್ಟೇರ್ಯೋಗಾಜ್ಜಾತಾಽಸ್ಮಿ ಸತ್ತಮಾಃ । ಕಿಂ ಮಾಂ ನ ವೇತ್ಥ ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಸ್ವಶಕ್ತಿಂ ಪರಮೇಶ್ವರೀಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿ ಕಪ್ಪು, ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಹಾತ್ಮರೆ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ನೀವು ಗುರುತಿಸದಿರುತ್ತೀರೇನು?

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ತೇ ಚ ತಸ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ವರಂ ದದುಃ । ನಾಮ್ನಾಽಸಿ ತ್ರಿಕಲಾ ದೇವೀ ಪಾಹಿ ವಿಶ್ವಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ।। ೮೯.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, 'ನೀನು ಮೂರು ಕಾಲಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿರಬೇಕು; ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ವರ ನೀಡಿದರು.

ಅಪರಾಣ್ಯಪಿ ನಾಮಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಗುಣೋತ್ಥಾನಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಾಣಿ ಚ ।। ೮೯.

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಹೆಸರುಗಳು ಗುಣಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಬರುವವು, ಮಹಾದೈವದವಳೇ, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಕಾರಣಂ ದೇವಿ ತ್ರಿವರ್ಣಾಽಸಿ ವರಾನನೇ । ಮೂರ್ತಿತ್ರಯಂ ತ್ರಿಭಿರ್ವರ್ಣೈಃ ಕುರು ದೇವಿ ಸ್ವಕಂ ದ್ರುತಮ್ ।। ೮೯.

ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನೀನು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ, ತಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು.

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೈರಕರೋತ್ ತ್ರಿವಿಧಾಂ ತನುಮ್ । ಸಿತಾಂ ರಕ್ತಾಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೮೯.

ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಕೆ ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ರೂಪಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಶುಭಾ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತಯಾ ಸೃಜತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ । ಸೌಮ್ಯರೂಪೇಣ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಧಾನತಃ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಎಂಬ ಶುಭರೂಪವೋ, ಆಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಮೃದುವಾದ ರೂಪವಳೂ, ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ರಕ್ತೇನ ವರ್ಣೇನ ಸುರೂಪಾ ತನುಮಧ್ಯಮಾ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಧರಾ ದೇವೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಸಾ ಕಲಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಸಾ ಪಾತಿ ಸಕಲಂ ವಿಶ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಮಾಯೇತಿ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ।। ೮೯.

ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರವಾದ, ಸೊಪ್ಪು ನಡುಕಟ್ಟಿನ, ಶಂಖಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಆ ದೇವಿ ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪವಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮಾಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣೇನ ವರ್ಣೇನ ರೌದ್ರೀ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತ್ರಿಶೂಲಿನೀ । ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ ದೇವೀ ಸಾ ಸಂಹರತಿ ವೈ ಜಗತ್ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ದೇವಿಯೋ, ಆಕೆ ರೌದ್ರಿ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದೇವೀ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ ವಿಭಾವರೀ । ಸಾ ಕುಮಾರೀ ಮಹಾಭಾಗಾ ವಿಪುಲಾಬ್ಜದಲೇಕ್ಷಣಾ । ಸದ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ ।। ೮೯.

ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಆ ದೇವಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪುಣ್ಯವಂತ ಯುವತಿ, ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

ಸಾಽನ್ತರ್ಹಿತಾ ಯಯೌ ದೇವೀ ವರದಾ ಶ್ವೇತಪರ್ವತಮ್ । ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಮಹತ್ ತೀವ್ರಂ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಆ ವರಪ್ರದೆಯಾದ ದೇವಿ ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ, ತಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಿಳಿ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭಾರೀ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಕುಮಾರೀ ತು ಸಾಪ್ಯನುಜ್ಞಾಯ ಕೇಶವಮ್ । ಮನ್ದರಾದ್ರಿಂ ಯಯೌ ತಪ್ತುಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ ।। ೮೯.

ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪದ ಯುವತಿ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ರೌದ್ರೀ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ । ಸಾ ನೀಲಪರ್ವತವರಂ ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ಯಯೌ ಶುಭಾ ।। ೮೯.

ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ಶುಭದೇವಿ, ನೀಲಪರ್ವತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಆರಬ್ಧವಾನ್ ತದಾ ತಸ್ಯ ವವೃಧೇ ಸೃಜತೋ ಬಲಮ್ ।। ೮೯.

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಗಿತು.

ಯದಾ ನ ವವೃಧೇ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸೀ ಪ್ರಜಾ । ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಕಿಮೇತನ್ಮೇ ನ ತಥಾ ವರ್ದ್ಧತೇ ಪ್ರಜಾ ।। ೮೯.

ಯಾವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಅವನು, 'ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹೃದಾ ದಧ್ಯೌ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಸುವ್ರತೇ । ಚಿನ್ತಯನ್ ಬುಬುಧೇ ದೇವಸ್ತಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಶ್ವೇತಪರ್ವತೇ । ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಂ ಸುಮಹತ್ ತಪಸಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶ್ವೇತಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿಹೋಗಿದ್ದಳು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯಯೌ ತತ್ರ ಯತ್ರ ಸಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ । ತಪಶ್ಚರತಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೮೯.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಕನ್ಯೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಕಿಂ ತಪಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಭದ್ರೇ ಕಾರ್ಯಮಾವೇಕ್ಷ್ಯ ಶೋಭತೇ । ತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವರಂ ಕಿಂ ತೇ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಏನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಸುಶೀಲೆಯೆ? ಉದ್ದೇಶವಿರುವ ಕೆಲಸವೇ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಸೃಷ್ಟಿರುವಾಚ । ಭಗವನ್ನೇಕದೇಶಸ್ಥಾ ನೋತ್ಸಹೇ ಸ್ಥಾತುಮಞ್ಜಸಾ । ಅತೋಽರ್ಥಂ ತ್ವಾಂ ವರಂ ಯಾಚೇ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವರವಾಗಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ದೇವ್ಯಾ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಉವಾಚ ತಾಂ ತದಾ ದೇವೀಂ ಸರ್ವಗಾ ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೮೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿದ್ದವನು, ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವಳಾಗುತ್ತೀಯೆ.'

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ತೇನ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ । ತಸ್ಯ ಹ್ಯಙ್ಕೇ ಲಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸಾ ದೇವೀ ಪದ್ಮಲೋಚನಾ । ತಸ್ಮಾದಾರಭ್ಯ ಕಾಲಾತ್ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವ್ಯವರ್ದ್ಧತ ।। ೮೯.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಸೃಷ್ಟಿ ದೇವಿ ಅವನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾದಳು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗತೊಡಗಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಾಃ ಸಪ್ತ ತೇಷಾಮನ್ಯೇ ತಪೋಧನಾಃ । ತೇಷಾಮನ್ಯೇ ತತಸ್ತ್ವನ್ಯೇ ಚತುರ್ದ್ಧಾ ಭೂತಸಂಗ್ರಹಃ । ಸಸ್ಥಾಣುಜಙ್ಗಮಾನಾಂ ಚ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾಯಿತು.

ಯತ್ಕಿಂಚಿದ್ ವಾಙ್ಮಯಂ ಲೋಕೇ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ।। ೮೯.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳು, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಪ್ರಪಂಚ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ—ಹಿಂದೂ, ಮುಂದೂ, ಸದಾ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ಚಾನ್ಯಂ ವರಾರೋಹೇ ತಸ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಮಹಾವಿಧಿಮ್ । ಯಾ ಸಾ ತ್ರಿಶಕ್ತಿರುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಶಿವೇನ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ।। ೯೦.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಆ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ವಿಧಿಯನ್ನು, ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ತ್ರಿಶಕ್ತಿ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೇಳು.'

ತತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ ಸ್ವರೂಪಿಣೀ । ಏಕಾಕ್ಷರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಸರ್ವಾಕ್ಷರಮಯೀ ಶುಭಾ ।। ೯೦.

ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ರೂಪವಳಾಗಿ, ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಾಗೀಶೇತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಕ್ವಚಿದ್ ದೇವೀ ಸರಸ್ವತೀ । ಸೈವ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀ ದೇವೀ ಸೈವ ಕ್ವಾಪ್ಯಮಿತಾಕ್ಷರಾ । ಸೈವ ಜ್ಞಾನವಿಧಿಃ ಕ್ವಾಪಿ ಸೈವ ದೇವೀ ವಿಭಾವರೀ ।। ೯೦.

ಕೆಲವಡೆ ಅವಳನ್ನು ವಾಗೀಶಿ ಎಂದು, Sarasvati ದೇವಿಯಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವಳೇ ವಿದ್ಯೆಯ ದೇವಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ಅಮಿತಾಕ್ಷರಾ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ಜ್ಞಾನವಿಧಿ, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವಡೆ ವಿಭಾವರಿ ದೇವಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಾನಿ ಸೌಮ್ಯಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಯಾನಿ ಜ್ಞಾನೋದ್ಭವಾನಿ ಚ । ತಾನಿ ತಸ್ಯಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಾನಿ ವರಾನನೇ ।। ೯೦.

ಯಾವುದೇ ಮೃದು ಹೆಸರುಗಳು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಸರುಗಳಾದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಅವಳ ಹೆಸರಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ರಕ್ತವರ್ಣಾ ಸುರೂಪಿಣೀ । ಅಪರಾ ಸಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ರೌದ್ರೀ ಚೈವ ಪರಾಪರಾ ।। ೯೦.

ಯಾರು ವೈಷ್ಣವಿಯಾಗಿ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳಾಗಿ, ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಸುಂದರ ರೂಪವಳಾಗಿ ಇದ್ದಾಳೋ, ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವೆಂದು, ರೌದ್ರಿಯಾಗಿಯೂ, ಪರಾಪರೆಯಾಗಿಯೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏತಾಸ್ತ್ರಯೋಽಪಿ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತೇ ಯೋ ರುದ್ರಂ ವೇತ್ತಿ ತತ್ತ್ವತಃ । ಸರ್ವಗೇಯಂ ವರಾರೋಹೇ ಏಕೈವ ತ್ರಿವಿಧಾ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೯೦.

ಯಾರು ರುದ್ರನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಮೂರು ರೂಪಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಹಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.