ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯಾವದಾಸ್ತೇ ಸ್ವಯಂ ದೇವ್ಯಾ ಕ್ರೀಡನ್ ದೇವವರಃ ಸ್ವಯಮ್ । ತಾವದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ದೇವೈರುಪಾಯಾತ್ ಸಹ ಸತ್ವರಃ ।। ೮೯.

ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದನು.

ತಮಾಗತಮಥೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನತಃ । ಉವಾಚ ಪರಮೋ ದೇವೋ ರುದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮವ್ಯಮ್ ।। ೮೯.

ಅವನನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮ ದೇವರಾದ ರುದ್ರನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕಿಮಾಗಮನಕೃತ್ಯಂ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರೂಹಿ ಮಮಾಚಿರಮ್ । ಕಿಂ ಚ ದೇವಾಸ್ತ್ವರಾಯುಕ್ತಾ ಆಗತಾ ಮಮ ಸನ್ನಿಧೌ ।। ೮೯.

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಹ್ಮನೆ, ನೀನು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಹೇಳು. ದೇವತೆಗಳು ತುರ್ತುಪಡುವಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ?

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಅಸ್ತ್ಯನ್ಧಕೋ ಮಹಾದೈತ್ಯಸ್ತೇನ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಅರ್ದಿತಾ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ತು ಬುದ್ಧ್ವಾ ಮಾಂ ಶರಣೈಷಿಣಃ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಅಂಧಕ ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ತತಶ್ಚೈತೇ ಮಯಾ ಸರ್ವೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದೇವಾ ಭವಂ ಪ್ರತಿ । ಗಚ್ಛಾಮ ಇತಿ ದೇವೇಶ ತತಸ್ತ್ವೇತೇ ಸಮಾಗತಾಃ ।। ೮೯.

ಆದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನಾವು ದೇವಾಧಿದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೀಕ್ಷಾಂ ಚಕ್ರೇ ಪಿನಾಕಿನಮ್ । ನಾರಾಯಣಂ ಚ ಮನಸಾ ಸಸ್ಮಾರ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ತತೋ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೮೯.

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ಆಗ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ತತಸ್ತ್ವೇಕೀಗತಾಸ್ತೇ ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಪರಸ್ಪರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಷ್ಟ್ಯಾ ವೀಕ್ಷಾಂ ಚಕ್ರುರ್ಮುದಾಯುತಾಃ ।। ೮೯.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಪರಸ್ಪರ ಸುಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.

ತತಸ್ತೇಷಾಂ ತ್ರಿಧಾ ದೃಷ್ಟಿರ್ಭೂತ್ವೈಕಾ ಸಮಜಾಯತ । ತಸ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಕುಮಾರೀ ದಿವ್ಯರೂಪಿಣೀ ।। ೮೯.

ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವತೆ ರೂಪದ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ನೀಲೋತ್ಪಲದಲಶ್ಯಾಮಾ ನೀಲಕುಞ್ಚಿತಮೂರ್ದ್ಧಜಾ । ಸುನಾಸಾ ಸುಲಲಾಟಾನ್ತಾ ಸುವಕ್ತ್ರಾ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ।। ೮೯.

ಅವಳು ನೀಲೋತ್ಪಲದ ಹೂವಿನ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಂತೆ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲಿನವಳು, ಸುಂದರ ಮೂಗು, ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ನುಣುಪು ನಡುಕಟ್ಟು, ಸುಂದರವಾದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವಳಾಗಿದ್ದಳು.

ತ್ವಷ್ಟ್ರಾ ಯದಗ್ನಿಜಿಹ್ವಂ ತು ಲಕ್ಷಣಂ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ । ತತ್ಸರ್ವಮೇಕತಃ ಸಂಸ್ಥಂ ಕನ್ಯಾಯಾಂ ಸಂಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ ।। ೮೯.

ತ್ವಷ್ಟೃನು ಅಗ್ನಿಯ ನಾಲಿಗೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದನೋ, ಆ ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆ ಯುವತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.

ಅಥ ತಾಂ ದೃಶ್ಯ ಕನ್ಯಾಂ ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಊಚುಃ ಕಾಽಸಿ ಶುಭೇ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು, 'ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ತಿಳಿಸು,' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ತ್ರಿವರ್ಣಾ ಚ ಕುಮಾರೀ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಶುಕ್ಲಾ ಚ ಪೀತಿಕಾ । ಉವಾಚ ಭವತಾಂ ದೃಷ್ಟೇರ್ಯೋಗಾಜ್ಜಾತಾಽಸ್ಮಿ ಸತ್ತಮಾಃ । ಕಿಂ ಮಾಂ ನ ವೇತ್ಥ ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಸ್ವಶಕ್ತಿಂ ಪರಮೇಶ್ವರೀಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿ ಕಪ್ಪು, ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಹಾತ್ಮರೆ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ನೀವು ಗುರುತಿಸದಿರುತ್ತೀರೇನು?

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ತೇ ಚ ತಸ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ವರಂ ದದುಃ । ನಾಮ್ನಾಽಸಿ ತ್ರಿಕಲಾ ದೇವೀ ಪಾಹಿ ವಿಶ್ವಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ।। ೮೯.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, 'ನೀನು ಮೂರು ಕಾಲಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿರಬೇಕು; ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ವರ ನೀಡಿದರು.

ಅಪರಾಣ್ಯಪಿ ನಾಮಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಗುಣೋತ್ಥಾನಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಾಣಿ ಚ ।। ೮೯.

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಹೆಸರುಗಳು ಗುಣಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಬರುವವು, ಮಹಾದೈವದವಳೇ, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಕಾರಣಂ ದೇವಿ ತ್ರಿವರ್ಣಾಽಸಿ ವರಾನನೇ । ಮೂರ್ತಿತ್ರಯಂ ತ್ರಿಭಿರ್ವರ್ಣೈಃ ಕುರು ದೇವಿ ಸ್ವಕಂ ದ್ರುತಮ್ ।। ೮೯.

ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನೀನು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ, ತಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು.

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೈರಕರೋತ್ ತ್ರಿವಿಧಾಂ ತನುಮ್ । ಸಿತಾಂ ರಕ್ತಾಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೮೯.

ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಕೆ ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ರೂಪಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಶುಭಾ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತಯಾ ಸೃಜತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ । ಸೌಮ್ಯರೂಪೇಣ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಧಾನತಃ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಎಂಬ ಶುಭರೂಪವೋ, ಆಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಮೃದುವಾದ ರೂಪವಳೂ, ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ರಕ್ತೇನ ವರ್ಣೇನ ಸುರೂಪಾ ತನುಮಧ್ಯಮಾ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಧರಾ ದೇವೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಸಾ ಕಲಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಸಾ ಪಾತಿ ಸಕಲಂ ವಿಶ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಮಾಯೇತಿ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ।। ೮೯.

ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರವಾದ, ಸೊಪ್ಪು ನಡುಕಟ್ಟಿನ, ಶಂಖಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಆ ದೇವಿ ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪವಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮಾಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣೇನ ವರ್ಣೇನ ರೌದ್ರೀ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತ್ರಿಶೂಲಿನೀ । ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ ದೇವೀ ಸಾ ಸಂಹರತಿ ವೈ ಜಗತ್ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ದೇವಿಯೋ, ಆಕೆ ರೌದ್ರಿ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದೇವೀ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ ವಿಭಾವರೀ । ಸಾ ಕುಮಾರೀ ಮಹಾಭಾಗಾ ವಿಪುಲಾಬ್ಜದಲೇಕ್ಷಣಾ । ಸದ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ ।। ೮೯.

ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಆ ದೇವಿ, ದೊಡ್ಡ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪುಣ್ಯವಂತ ಯುವತಿ, ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

ಸಾಽನ್ತರ್ಹಿತಾ ಯಯೌ ದೇವೀ ವರದಾ ಶ್ವೇತಪರ್ವತಮ್ । ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಮಹತ್ ತೀವ್ರಂ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಆ ವರಪ್ರದೆಯಾದ ದೇವಿ ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ, ತಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಿಳಿ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭಾರೀ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಕುಮಾರೀ ತು ಸಾಪ್ಯನುಜ್ಞಾಯ ಕೇಶವಮ್ । ಮನ್ದರಾದ್ರಿಂ ಯಯೌ ತಪ್ತುಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ ।। ೮೯.

ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪದ ಯುವತಿ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ರೌದ್ರೀ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ । ಸಾ ನೀಲಪರ್ವತವರಂ ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ಯಯೌ ಶುಭಾ ।। ೮೯.

ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ಶುಭದೇವಿ, ನೀಲಪರ್ವತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಆರಬ್ಧವಾನ್ ತದಾ ತಸ್ಯ ವವೃಧೇ ಸೃಜತೋ ಬಲಮ್ ।। ೮೯.

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಗಿತು.

ಯದಾ ನ ವವೃಧೇ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸೀ ಪ್ರಜಾ । ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಕಿಮೇತನ್ಮೇ ನ ತಥಾ ವರ್ದ್ಧತೇ ಪ್ರಜಾ ।। ೮೯.

ಯಾವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಅವನು, 'ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹೃದಾ ದಧ್ಯೌ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಸುವ್ರತೇ । ಚಿನ್ತಯನ್ ಬುಬುಧೇ ದೇವಸ್ತಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಶ್ವೇತಪರ್ವತೇ । ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಂ ಸುಮಹತ್ ತಪಸಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶ್ವೇತಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿಹೋಗಿದ್ದಳು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯಯೌ ತತ್ರ ಯತ್ರ ಸಾ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ । ತಪಶ್ಚರತಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೮೯.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಕನ್ಯೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಕಿಂ ತಪಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಭದ್ರೇ ಕಾರ್ಯಮಾವೇಕ್ಷ್ಯ ಶೋಭತೇ । ತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವರಂ ಕಿಂ ತೇ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಏನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಸುಶೀಲೆಯೆ? ಉದ್ದೇಶವಿರುವ ಕೆಲಸವೇ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಸೃಷ್ಟಿರುವಾಚ । ಭಗವನ್ನೇಕದೇಶಸ್ಥಾ ನೋತ್ಸಹೇ ಸ್ಥಾತುಮಞ್ಜಸಾ । ಅತೋಽರ್ಥಂ ತ್ವಾಂ ವರಂ ಯಾಚೇ ಸರ್ವಗತ್ವಮಭೀಪ್ಸತೀ ।। ೮೯.

ಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವರವಾಗಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.'