ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ಪರಮಾತ್ಮಾ ಶಿವಃ ಪುಣ್ಯ ಇತಿ ಕೇಚಿದ್ ಭವಂ ವಿದುಃ । ಅಪರೇ ಹರಿಮೀಶಾನಮಿತಿ ಕೇಚಿಚ್ಚತುರ್ಮುಖಮ್ ।। ೮೯.

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಕೆಲವರು ಶಿವನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮ, ಪವಿತ್ರನು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭವನನ್ನು ಹರಿಯೆಂದು, ಈಶಾನನೆಂದು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಏತೇಷಾಂ ಕತಮೋ ದೇವಃ ಪರಃ ಕೋ ವಾಽಥವಾಽಪರಃ । ಏತದ್ದೇವ ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪರಂ ಕೌತೂಹಲಂ ವಿಭೋ ।। ೮೯.

ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪರಮ ದೇವರು? ಯಾರು ಅಧೋಸ್ಥರು? ಮಹಾಪ್ರಭು, ನನಗೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸು, ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಪರೋ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಸ್ತಸ್ಮಾಜ್ಜಾತಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ । ತಸ್ಮಾದ್ ರುದ್ರೋಽಭವದ್ ದೇವಿ ಸ ಚ ಸರ್ವಜ್ಞತಾಂ ಗತಃ ।। ೮೯.

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ದೇವರು. ಅವನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನಿಂದ ರುದ್ರನು ಜನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನಾದನು.

ತಸ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಾಣ್ಯನೇಕಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ವರಾನನೇ । ಶ್ರೃಣು ಸರ್ವಾಣಿ ಚಾರ್ವಙ್ಗಿ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ಮಯಾಽನಘೇ ।। ೮೯.

ಓ ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ, ಅವನ ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆನು, ಪಾಪರಹಿತೆಯೆ, ನೀನು ಅವನ್ನು ಕೇಳು.

ಕೈಲಾಸಶಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ನಾನಾಧಾತುವಿಚಿತ್ರಿತೇ । ವಸತ್ಯನುದಿನಂ ದೇವಃ ಶೂಲಪಾಣಿಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ ।। ೮೯.

ವಿವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಸುಂದರ ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಣೇತ್ರ, ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೈಕಸ್ಮಿನ್ ದಿವಸೇ ದೇವಃ ಸರ್ವಭೂತನಮಸ್ಕೃತಃ । ಗಣೈಃ ಪರಿವೃತೋ ಗೌರ್ಯಾ ಮಹಾನಾಸೀತ್ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ।। ೮೯.

ಒಂದು ದಿನ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಮಹಾದೇವನು, ಪಿನಾಕ ಧಾರಿಯಾದವನು, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.

ತತ್ರ ಸಿಂಹಮುಖಾಃ ಕೇಚಿದ್ ಗಣಾ ನರ್ದನ್ತಿ ಸಿಂಹವತ್ । ಅಪರೇ ಹಸ್ತಿವಕ್ತ್ರಾಶ್ಚ ಹಯವಕ್ತ್ರಾಸ್ತಥಾಪರೇ ।। ೮೯.

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಗಣಗಳು ಸಿಂಹಮುಖದಿಂದ ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆನೆಮುಖ, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ಕುದುರೆಮುಖ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಅಪರೇ ಶಿಂಶುಮಾರಾಸ್ಯಾ ಅಪರೇ ಸೂಕರಾನನಾಃ । ಅಪರೇಽಶ್ವಾಮುಖಾ ರೌದ್ರಾ ಖರಾಸ್ಯಾಜಾನನಾಸ್ತಥಾ । ಛಾಗಮತ್ಸ್ಯಾನನಾಃ ಕ್ರೂರಾ ಹ್ಯನನ್ತಾಃ ಶಸ್ತ್ರಪಾಣಯಃ ।। ೮೯.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮೀನುಮುಖ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹಂದಿಮುಖ, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ಕುದುರೆಮುಖ, ಭಯಾನಕರು, ಕತ್ತೆಮುಖ, ಆಡುಮುಖ, ಕುರಿಮುಖ, ಮೀನುಮುಖ ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಕ್ರೂರರು, ಅನೇಕರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.

ಕೇಚಿದ್ ಗಾಯನ್ತಿ ನೃತ್ಯನ್ತಿ ಧಾವನ್ತಿ ಸ್ಫೋಟಯನ್ತಿ ಚ । ಹಸನ್ತಿ ಕಿಲಕಿಲಾಯನ್ತಿ ಗರ್ಜನ್ತಿ ಚ ಮಹಾಬಲಾಃ ।। ೮೯.

ಕೆಲವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೇಚಿಲ್ಲೋಷ್ಟಾಂಸ್ತು ಸಂಗೃಹ್ಯ ಯುಯುಧುರ್ಗಣನಾಯಕಾಃ । ಅಪರೇ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧೇನ ಯುಯುಧುರ್ಬಲದರ್ಪಿತಾಃ । ಏವಂ ಗಣಸಹಸ್ತ್ರೇಣ ವೃತೋ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ।। ೮೯.

ಕೆಲ ಗಣನಾಯಕರು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಕುಸ್ತಿ ಪಟುಗಳಂತೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಯಾವದಾಸ್ತೇ ಸ್ವಯಂ ದೇವ್ಯಾ ಕ್ರೀಡನ್ ದೇವವರಃ ಸ್ವಯಮ್ । ತಾವದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ದೇವೈರುಪಾಯಾತ್ ಸಹ ಸತ್ವರಃ ।। ೮೯.

ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದನು.

ತಮಾಗತಮಥೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನತಃ । ಉವಾಚ ಪರಮೋ ದೇವೋ ರುದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮವ್ಯಮ್ ।। ೮೯.

ಅವನನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮ ದೇವರಾದ ರುದ್ರನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕಿಮಾಗಮನಕೃತ್ಯಂ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರೂಹಿ ಮಮಾಚಿರಮ್ । ಕಿಂ ಚ ದೇವಾಸ್ತ್ವರಾಯುಕ್ತಾ ಆಗತಾ ಮಮ ಸನ್ನಿಧೌ ।। ೮೯.

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಹ್ಮನೆ, ನೀನು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಹೇಳು. ದೇವತೆಗಳು ತುರ್ತುಪಡುವಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ?

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಅಸ್ತ್ಯನ್ಧಕೋ ಮಹಾದೈತ್ಯಸ್ತೇನ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ । ಅರ್ದಿತಾ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ತು ಬುದ್ಧ್ವಾ ಮಾಂ ಶರಣೈಷಿಣಃ ।। ೮೯.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಅಂಧಕ ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ತತಶ್ಚೈತೇ ಮಯಾ ಸರ್ವೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದೇವಾ ಭವಂ ಪ್ರತಿ । ಗಚ್ಛಾಮ ಇತಿ ದೇವೇಶ ತತಸ್ತ್ವೇತೇ ಸಮಾಗತಾಃ ।। ೮೯.

ಆದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನಾವು ದೇವಾಧಿದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೀಕ್ಷಾಂ ಚಕ್ರೇ ಪಿನಾಕಿನಮ್ । ನಾರಾಯಣಂ ಚ ಮನಸಾ ಸಸ್ಮಾರ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ತತೋ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೮೯.

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ಆಗ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ತತಸ್ತ್ವೇಕೀಗತಾಸ್ತೇ ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಪರಸ್ಪರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಷ್ಟ್ಯಾ ವೀಕ್ಷಾಂ ಚಕ್ರುರ್ಮುದಾಯುತಾಃ ।। ೮೯.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಪರಸ್ಪರ ಸುಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.

ತತಸ್ತೇಷಾಂ ತ್ರಿಧಾ ದೃಷ್ಟಿರ್ಭೂತ್ವೈಕಾ ಸಮಜಾಯತ । ತಸ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಕುಮಾರೀ ದಿವ್ಯರೂಪಿಣೀ ।। ೮೯.

ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವತೆ ರೂಪದ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ನೀಲೋತ್ಪಲದಲಶ್ಯಾಮಾ ನೀಲಕುಞ್ಚಿತಮೂರ್ದ್ಧಜಾ । ಸುನಾಸಾ ಸುಲಲಾಟಾನ್ತಾ ಸುವಕ್ತ್ರಾ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ।। ೮೯.

ಅವಳು ನೀಲೋತ್ಪಲದ ಹೂವಿನ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಂತೆ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲಿನವಳು, ಸುಂದರ ಮೂಗು, ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ನುಣುಪು ನಡುಕಟ್ಟು, ಸುಂದರವಾದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ದೇಹವಳಾಗಿದ್ದಳು.

ತ್ವಷ್ಟ್ರಾ ಯದಗ್ನಿಜಿಹ್ವಂ ತು ಲಕ್ಷಣಂ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ । ತತ್ಸರ್ವಮೇಕತಃ ಸಂಸ್ಥಂ ಕನ್ಯಾಯಾಂ ಸಂಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ ।। ೮೯.

ತ್ವಷ್ಟೃನು ಅಗ್ನಿಯ ನಾಲಿಗೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದನೋ, ಆ ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆ ಯುವತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.

ಅಥ ತಾಂ ದೃಶ್ಯ ಕನ್ಯಾಂ ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಊಚುಃ ಕಾಽಸಿ ಶುಭೇ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು, 'ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ತಿಳಿಸು,' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ತ್ರಿವರ್ಣಾ ಚ ಕುಮಾರೀ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಶುಕ್ಲಾ ಚ ಪೀತಿಕಾ । ಉವಾಚ ಭವತಾಂ ದೃಷ್ಟೇರ್ಯೋಗಾಜ್ಜಾತಾಽಸ್ಮಿ ಸತ್ತಮಾಃ । ಕಿಂ ಮಾಂ ನ ವೇತ್ಥ ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಸ್ವಶಕ್ತಿಂ ಪರಮೇಶ್ವರೀಮ್ ।। ೮೯.

ಆ ಯುವತಿ ಕಪ್ಪು, ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಹಾತ್ಮರೆ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ನೀವು ಗುರುತಿಸದಿರುತ್ತೀರೇನು?

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ತೇ ಚ ತಸ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ವರಂ ದದುಃ । ನಾಮ್ನಾಽಸಿ ತ್ರಿಕಲಾ ದೇವೀ ಪಾಹಿ ವಿಶ್ವಂ ಚ ಸರ್ವದಾ ।। ೮೯.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, 'ನೀನು ಮೂರು ಕಾಲಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿರಬೇಕು; ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ವರ ನೀಡಿದರು.

ಅಪರಾಣ್ಯಪಿ ನಾಮಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾನಘೇ । ಗುಣೋತ್ಥಾನಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಾಣಿ ಚ ।। ೮೯.

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಹೆಸರುಗಳು ಗುಣಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಬರುವವು, ಮಹಾದೈವದವಳೇ, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಕಾರಣಂ ದೇವಿ ತ್ರಿವರ್ಣಾಽಸಿ ವರಾನನೇ । ಮೂರ್ತಿತ್ರಯಂ ತ್ರಿಭಿರ್ವರ್ಣೈಃ ಕುರು ದೇವಿ ಸ್ವಕಂ ದ್ರುತಮ್ ।। ೮೯.

ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನೀನು ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ, ತಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು.

ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ದೇವೈರಕರೋತ್ ತ್ರಿವಿಧಾಂ ತನುಮ್ । ಸಿತಾಂ ರಕ್ತಾಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ।। ೮೯.

ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಕೆ ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ರೂಪಗಳ ದೇವಿಯಾಗಿದಳು.

ಯಾ ಸಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಶುಭಾ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತಯಾ ಸೃಜತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ । ಸೌಮ್ಯರೂಪೇಣ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಧಾನತಃ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಎಂಬ ಶುಭರೂಪವೋ, ಆಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಮೃದುವಾದ ರೂಪವಳೂ, ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ರಕ್ತೇನ ವರ್ಣೇನ ಸುರೂಪಾ ತನುಮಧ್ಯಮಾ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಧರಾ ದೇವೀ ವೈಷ್ಣವೀ ಸಾ ಕಲಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಸಾ ಪಾತಿ ಸಕಲಂ ವಿಶ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಮಾಯೇತಿ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ।। ೮೯.

ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರವಾದ, ಸೊಪ್ಪು ನಡುಕಟ್ಟಿನ, ಶಂಖಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಆ ದೇವಿ ವೈಷ್ಣವೀ ರೂಪವಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಮಾಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣೇನ ವರ್ಣೇನ ರೌದ್ರೀ ಮೂರ್ತ್ತಿಸ್ತ್ರಿಶೂಲಿನೀ । ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಿನೀ ದೇವೀ ಸಾ ಸಂಹರತಿ ವೈ ಜಗತ್ ।। ೮೯.

ಯಾವದು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗ್ರರೂಪದ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ದೇವಿಯೋ, ಆಕೆ ರೌದ್ರಿ; ಅವಳು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.