ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತೋಽಹಃಕಲ್ಪನಿರ್ವೃತ್ತೇ ರಾತ್ರಿಕಲ್ಪೇ ಚ ಸತ್ತಮ । ಇದಾನೀಮಾದಿಸೃಷ್ಟೌ ತು ಕೃತೇ ನೃಪತಿಸತ್ತಮ ।। ೬.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಮುಗಿದು, ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಈಗ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಸಂಭೂತಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾರಾಜ ರಾಜ್ಞಃ ಸುಮನಸೋ ಗೃಹೇ । ಕಾಶ್ಮೀರದೇಶಾಧಿಪತೇರಹಂ ಚಾಙ್ಗರುಹೈಸ್ತವ ।। ೬.

ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಸುಮನಸ್ ಎಂಬ ರಾಜನ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಯಜ್ಞೈರಿಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾನೇಕೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚಾಪ್ತದಕ್ಷಿಣೈಃ । ನ ಚಾಹಂ ತೈರಪಹತೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣವರ್ಜಿತೈಃ ।। ೬.

ನೀನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಬಹಳ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಅವುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾನೀಂ ಯತ್ ತ್ವಯಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಕಮ್ । ಪಠಿತಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವೇನ ವಿಹಾಯಾಙ್ಗರುಹಾಣ್ಯಹಮ್ । ಏಕೀಭೂತಃ ಪುನರ್ಜಾತೋ ವ್ಯಾಧರೂಪೋ ನೃಪೋತ್ತಮ ।। ೬.

ಈಗ ನೀನು ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಶ್ಲೋಕದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ, ರಾಜೋತ್ತಮನೇ, ವ್ಯಾಧನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಅಹಂ ಭಗವತಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಕ್ಪಾಪಮೂರ್ತ್ತಿನಾ । ಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿರ್ಮೇ ವರ್ತ್ತತೇ ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ವಿಭೋ ।। ೬.

ನಾನು ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಿಂದೆ ಪಾಪರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನು ಈಗ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಪ್ರಭೂ.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜಾ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ತಂ ವ್ಯಾಧಂ ರಾಜಸತ್ತಮಃ ।। ೬.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಾಧನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಸ್ಮಾರಿತೋಽಸ್ಮಿ ಯಥಾ ವ್ಯಾಧ ತ್ವಯಾ ಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಗತಮ್ । ತಥಾ ತ್ವಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ವ್ಯಾಧಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮವಂತನಾದ ವ್ಯಾಧನಾಗುವೆ.'

ಯಶ್ಚೈತತ್ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಗಂ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಪರಮ್ । ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ವಿಧಿಸ್ನಾನಫಲಂ ಭವೇತ್ ।। ೬.

ಯಾರು ಈ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜಾ ವಿಮಾನವರಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಪರೇಣ ತೇಜಸಾ ಯೋಗಮವಾಪಾಶೇಷಧಾರಿಣಿ ।। ೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಧರಿಸುವವನೊಂದಿಗೆ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ರೈಭ್ಯೋಽಸೌ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಿದ್ಧಂ ವಸುಂ ತದಾ । ಸ್ವಯಂ ಕಿಮಕರೋದ್ ದೇವ ಸಂಶಯೋ ಮೇ ಮಹಾನಯಮ್ ।। ೭.

ಧರಣಿಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ, ರೈಭ್ಯನು ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯೇನು ಮಾಡಿದನು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯ ನನಗಿದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಸ ರೈಭ್ಯೋ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಿದ್ಧಂ ವಸುಂ ತದಾ । ಆಜಗಾಮ ಗಯಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಪಿತೃತೀರ್ಥಂ ತಪೋಧನಃ । ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪಿತೄನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಿಣ್ಡದಾನೇನ ತರ್ಪಯತ್ ।। ೭.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರೈಭ್ಯನು ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ, ಪಿತೃಗಳ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

ತತೋ ವೈ ಸುಹಮತ್ತೀವ್ರಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ । ಚರತಸ್ತಸ್ಯ ತತ್ತೀವ್ರಂ ತಪೋ ರೈಭ್ಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ । ಆಜಗಾಮ ಮಹಾಯೋಗೀ ವಿಮಾನಸ್ಥೋಽತಿದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ।। ೭.

ಆಮೇಲೆ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ರೈಭ್ಯನು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಮಧ್ಯೆ, ಮಹಾ ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು.

ತ್ರಸರೇಣುಸಮೇ ಶುದ್ಧೇ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭೇ । ಪರಮಾಣುಪ್ರಮಾಣೇನ ಪುರುಷಸ್ತತ್ರ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ।। ೭.

ಅದು ಧೂಳಿನಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧವಾದ ವಿಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪುರುಷನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸೋಽಬ್ರವೀದ್ ರೈಭ್ಯ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತಪಶ್ಚರಸಿ ಸುವ್ರತ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ದಿವೋ ಭೂಮಿಂ ಮಾಪಯಾಮಾಸ ವೈ ಪುಮಾನ್ ।। ೭.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ರೈಭ್ಯ, ನೀನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಏನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಆ ಪುರುಷನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತತ್ರಾಪಿ ರಥಪಞ್ಚಾಭಂ ವಿಮಾನಂ ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭಮ್ । ಯುಗಪದ್ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನಂ ವ್ಯಾಪ್ನುವನ್ತಂ ದದರ್ಶ ಸಃ ।। ೭.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಐದು ರಥಗಳಂತಿದ್ದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಮಾನವನ್ನು, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತತಃ ಸ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟೋ ರೈಭ್ಯಃ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಂ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಕೋ ಭವಾನ್ ಪ್ರಬ್ರವೀತು ಮೇ ।। ೭.

ಆಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೈಭ್ಯನು ಆ ಮಹಾ ಯೋಗಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನೀನು ಯಾರು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಪುರುಷ ಉವಾಚ । ಅಹಂ ರುದ್ರಾದವರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಸುತಃ । ನಾಮ್ನಾ ಸನತ್ಕುಮಾರೇತಿ ಜನಲೋಕೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೭.

ಆ ಪುರುಷನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ರುದ್ರನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸನತ್ಕುಮಾರ, ನಾನು ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಭವತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮಾಯಾತಃ ಪ್ರಣಯೇನ ತಪೋಧನ । ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಸರ್ವಥಾ ವತ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕುಲವರ್ಧನಃ ।। ೭.

'ಓ ತಪಸ್ವಿ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಧನ್ಯನು, ಮಗನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನು ನೀನು.'

ರೈಭ್ಯ ಉವಾಚ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಯೋಗಿವರ ಪ್ರಸೀದ ದಯಾಂ ಮಹ್ಯಂ ಕುರುಷೇ ವಿಶ್ವರೂಪ । ಕಿಮತ್ರ ಕೃತ್ಯಂ ವದ ಯೋಗಿಸಿಂಹ ಕಥಂ ಹಿ ಧನ್ಯೋಽಹಮುಕ್ತಸ್ತ್ವಯಾ ಚ ।। ೭.

ರೈಭ್ಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದವನೇ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಸಿಂಹನೇ. ನೀವು ನನಗೆ ಧನ್ಯನೆಂದಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.'

ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ । ಧನ್ಯಸ್ತ್ವಮೇವ ದ್ವಿಜವರ್ಯಮುಖ್ಯ ಯದ್ ವೇದವಾದಾಭಿರತಃ ಪಿತೄಂಶ್ಚ । ಪ್ರೀಣಾಸಿ ಮನ್ತ್ರವ್ರತಜಪ್ಯಹೋಮೈ- ರ್ಗಯಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತಥಾಽನ್ನಪಿಣ್ಡೈಃ ।। ೭.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಧನ್ಯನು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನೀನು ವೇದೋಪದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವೆ ಮತ್ತು ಗಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಮಂತ್ರ, ವ್ರತ, ಜಪ, ಹೋಮ ಹಾಗೂ ಅನ್ನಪಿಂಡಗಳ ಮೂಲಕ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿರುವೆ.'

ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಚಾನ್ಯಂ ನೃಪತಿರ್ಬಭೂವ ವಿಶಾಲನಾಮಾ ಸ ಪುರೀಂ ವಿಶಾಲಾಮ್ । ಉವಾಸ ಧನ್ಯೋ ಧೃತಿಮಾನಪುತ್ರಃ ಸ್ವಯಂ ವಿಶಾಲಾಧಿಪತಿರ್ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯಾನ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪುತ್ರಾರ್ಥಮಮಿತ್ರಸಾಹ - ಸ್ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚೋಚುರದೀನಸತ್ತ್ವಾಃ ।। ೭.

ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಕೇಳು: ವಿಶಾಲ ಎಂಬ ರಾಜನು ವಿಶಾಲಾ ಎಂಬ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಧನ್ಯನು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಶಾಲಾದಿಪತಿಯಾಗಿ, ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದರೂ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ರ್ಗತ್ವಾ ಗಯಾಮನ್ನದಾನೈರನೇಕೈಃ । ಧ್ರುವಂ ಸುತಸ್ತೇ ಭವಿತಾ ನೃಪೇಶ ಸುಸಂಪ್ರದಾತಾ ಸಕಲಕ್ಷಿತೀಶಃ ।। ೭.

'ನೀನು ಗಯಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯುಮೇಲೆ ಧರ್ಮದ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಡುವನು.'

ಇತೀರಿತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೋ ರಾಜಾ ವಿಶಾಲಾಧಿಪತಿಃ ಪ್ರಯತ್ನಾತ್ । ಆಗತ್ಯ ತೇನ ಪ್ರವರೇಣ ತೀರ್ಥೇ ಮಘಾಸು ಭಕ್ತ್ಯಾಽಥ ಕೃತಂ ಪಿತೄಣಾಮ್ ।। ೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಶಾಲಾಧಿಪತಿ ರಾಜನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಆತನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಪಿಣ್ಡಪ್ರದಾನಂ ವಿಧಿನಾ ಪ್ರಯತ್ನಾ- ದದದ್ವಿಯತ್ಯುತ್ತಮಮೂರ್ತಯಸ್ತಾನ್ । ಪಶ್ಯನ್ ಸ ಪುಂಸಃ ಸಿತಪೀತಕೃಷ್ಣಾ- ನುವಾಚ ರಾಜಾ ಕಿಮಿದಂ ಭವದ್ಭಿಃ । ಉಪೇಕ್ಷ್ಯತೇ ಶಂಸತ ಸರ್ವಮೇವ ಕೌತೂಹಲಂ ಮೇ ಮನಸಿ ಪ್ರವೃತ್ತಮ್ ।। ೭.

ಅವನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಬಿಳಿ, ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇದು ಏನು ಮಹಾಶಯರೆ, ನೀವು ಏಕೆ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ನನಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಸಿತ ಉವಾಚ । ಅಹಂ ಸಿತಸ್ತೇ ಜನಕೋಽಸ್ಮಿ ತಾತ ನಾಮ್ನಾ ಚ ವೃತ್ತೇನ ಚ ಕರ್ಮಣಾ ಚ । ಅಯಂ ಚ ಮೇ ಜನಕೋ ರಕ್ತವರ್ಣೋ ನೃಶಂಸಕೃದ್ ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಪಾಪಕಾರೀ ।। ೭.

ಬಿಳಿಯವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಸಿತ, ನಿನ್ನ ಪಿತೃನು, ಮಗನೇ. ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ನಡತೆಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಶುದ್ಧನು. ಈ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದವನು ನನ್ನ ಪಿತೃ, ಕ್ರೂರನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಂತಕನು, ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು.'

ಅಧೀಶ್ವರೋ ನಾಮ ಪರಃ ಪಿತಾಽಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣೋ ವೃತ್ತ್ಯಾ ಕರ್ಮಣಾ ಚಾಪಿ ಕೃಷ್ಣಃ । ಏತೇನ ಕೃಷ್ಣೇನ ಹತಾಃ ಪುರಾ ವೈ ಜನ್ಮನ್ಯನೇಕೇ ಋಷಯಃ ಪುರಾಣಾಃ ।। ೭.

'ಇವನ ಪಿತೃ adhīśvara ಎಂಬ ಹೆಸರುಳ್ಳವನು, ಅವನು ಕಪ್ಪು ಸ್ವಭಾವದವನು, ಕಪ್ಪು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನು. ಈ ಕಪ್ಪು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಚೀನ ಋಷಿಗಳು ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದರು.'

ಏತೌ ಮೃತೌ ದ್ವಾವಪಿ ಪುತ್ರ ರೌದ್ರ- ಮವೀಚಿಸಂಜ್ಞಂ ನರಕಂ ಪ್ರಪನ್ನೌ । ಅಧೀಶ್ವರೋ ಮೇ ಜನಕಃ ಪರೋಽಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಃ ಪಿತಾ ದ್ವಾವಪಿ ದೀರ್ಘಕಾಲಮ್ । ಅಹಂ ಚ ಶುದ್ಧೇನ ನಿಜೇನ ಕರ್ಮಣಾ ಶಕ್ರಾಸನಂ ಪ್ರಾಪಿತೋ ದುರ್ಲಭಂ ತತಃ ।। ೭.

ಮಗನೇ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ರೌದ್ರ ಮತ್ತು ಅವೀಚಿ ಎಂಬ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದರು. adhīśvara ನನ್ನ ಪಿತೃ, ಅವನ ಪಿತೃ ಕಪ್ಪು, ಇಬ್ಬರೂ ಬಹುಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ಕರ್ಮದಿಂದ ದುರ್ಲಭವಾದ ಇಂದ್ರಾಸನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.'

ತ್ವಯಾ ಪುನರ್ಮನ್ತ್ರವಿದಾ ಗಯಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡಪ್ರದಾನೇನ ಬಲಾದಿಮೌ ಚ । ಮೇಲಾಪಿತೌ ತೀರ್ಥಪಿಣ್ಡಪ್ರದಾನ - ಪ್ರಭಾವತೋ ಮೇ ನರಕಾಶ್ರಿತಾವಪಿ ।। ೭.

ನೀನು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದುದರಿಂದ, ಬಲ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಇಬ್ಬರೂ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿತೄನ್ ಪಿತಾಮಹಾಂಸ್ತತ್ರ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಾನ್ । ಪ್ರೀಣಯಾಮೀತಿ ತತ್ತೋಯಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಮರಿಂದಮ ।। ೭.

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಪಿತೃಗಳು, ತಾತಂದಿರು ಮತ್ತು ಪರತಾತಂದಿರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ.