ಅರುಣೋದಂ ತು ಪೂರ್ವೇಣ ದಕ್ಷಿಣೇ ಮಾನಸಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಅಸಿತೋದಂ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಚ ಮಹಾಭದ್ರಂ ತಥೋತ್ತರೇ । ಕುಮುದೈಃ ಶ್ವೇತಕಪಿಲೈಃ ಕಹ್ಲಾರೈರ್ಭೂಷಿತಾನಿ ಚ ।। ೭೮.
ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅರುಣೋದ ಸರೋವರ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಾನಸ ಸರೋವರ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಅಸಿತೋದ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭದ್ರ ಎಂಬ ಸರೋವರಗಳು ಇದ್ದವು; ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಕುಮುದ, ಬಿಳಿ ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಕಹ್ಲಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಅರುಣೋದಯಸ್ಯ ಯೇ ಶೈಲಾಃ ಪ್ರಾಚ್ಯಾ ವೈ ನಾಮತಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ತಾನ್ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯಮಾನಾಂಸ್ತತ್ತ್ವೇನ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ಗದತೋ ಮಮ ।। ೭೮.
ಅರುಣೋದಯ ಎಂಬ ಪೂರ್ವದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.
ವಿಕಙ್ಕೋ ಮಣಿಶ್ರೃಙ್ಗಶ್ಚ ಸುಪಾತ್ರಶ್ಚೋಪಲೋ ಮಹಾನ್ । ಮಹಾನೀಲೋಽಥ ಕುಮ್ಭಶ್ಚ ಸುಬಿನ್ದುರ್ಮದನಸ್ತಥಾ ।। ೭೮.
ವಿಕಂಕ, ಮಣಿಶೃಂಗ, ಸುಪಾತ್ರ, ಮಹಾ ಉಪಲ, ಮಹಾನೀಲ, ಕುಂಭ, ಸುಬಿಂದು ಮತ್ತು ಮದನ ಎಂಬ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಇದ್ದವು.
ವೇಣುನದ್ಧಃ ಸುಮೇದಾಶ್ಚ ನಿಷಧೋ ದೇವಪರ್ವತಃ । ಇತ್ಯೇತೇ ಪರ್ವತವರಾಃ ಪುಣ್ಯಾಶ್ಚ ಗಿರಯೋಽಪರೇ ।। ೭೮.
ವೇಣುನದ್ದ, ಸುಮೇದ, ನಿಷಧ ಮತ್ತು ದೇವಪರ್ವತ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು; ಇವುಗಳ ಹೊರಗೂ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಇದ್ದವು.
ಪೂರ್ವೇಣ ಮನ್ದರಾತ್ ಸಿದ್ಧಾಃ ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ಮದಾಯುತಾಃ । ಸರಸೋ ಮಾನಸಸ್ಯೇಹ ದಕ್ಷಿಣೇನ ಮಹಾಚಲಾಃ ।। ೭೮.
ಮಂದರದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪರ್ವತಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಮಾನಸ ಸರೋವರದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ಯೇ ಕೀರ್ತ್ತಿತಾ ಮಯಾ ತುಭ್ಯಂ ನಾಮತಸ್ತಾನ್ ನಿಬೋಧತ । ಶೈಲಸ್ತ್ರಿಶಿರಶ್ಚೈವ ಶಿಶಿರಶ್ಚಾಚಲೋತ್ತಮಃ ।। ೭೮.
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೆಸರಿಸಿದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ: ಶೈಲತ್ರಿಶಿರ, ಶಿಶಿರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತ.
ಕಪಿಶ್ಚ ಶತಮಕ್ಷಶ್ಚ ತುರಗಶ್ಚೈವ ಸಾನುಮಾನ್ । ತಾಮ್ರಾಹಶ್ಚ ವಿಷಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಶ್ವೇತೋದನೋ ಗಿರಿಃ ।। ೭೮.
ಕಪಿ, ಶತಮಕ್ಷ, ತುರಗ, ಸಾನುಮಾನ, ತಾಮ್ರಾಹ, ವಿಷ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತೋದನ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ಸಮೂಲಶ್ಚೈವ ಸರಲೋ ರತ್ನಕೇತುಶ್ಚ ಪರ್ವತಃ । ಏಕಮೂಲೋ ಮಹಾಶ್ರೃಙ್ಗೋ ಗಜಮೂಲೋಽಪಿ ಶಾವಕಃ ।। ೭೮.
ಸಮೂಲ, ಸರಳ, ರತ್ನಕೇತು, ಏಕಮೂಲ, ಮಹಾಶೃಂಗ, ಗಜಮೂಲ ಮತ್ತು ಶಾವಕ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ಪಞ್ಚಶೈಲಶ್ಚ ಕೈಲಾಸೋ ಹಿಮವಾನಚಲೋತ್ತಮಃ । ಉತ್ತರಾ ಯೇ ಮಹಾಶೈಲಾಸ್ತಾನ್ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಿಬೋಧತ ।। ೭೮.
ಪಂಚಶೈಲ, ಕೈಲಾಸ ಮತ್ತು ಹಿಮವಾನ್ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು; ಈಗ ನಾನು ಉತ್ತರದ ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ.
ಕಪಿಲಃ ಪಿಙ್ಗಲೋ ಭದ್ರಃ ಸರಸಶ್ಚ ಮಹಾಚಲಃ । ಕುಮುದೋ ಮಧುಮಾಂಶ್ಚೈವ ಗರ್ಜನೋ ಮರ್ಕಟಸ್ತಥಾ ।। ೭೮.
ಕಪಿಲ, ಪಿಂಗಲ, ಭದ್ರ, ಸರಸ ಎಂಬ ಮಹಾ ಪರ್ವತ, ಕುಮುದ, ಮಧುಮಾನ, ಗರ್ಜನ ಮತ್ತು ಮರ್ಕಟ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ಪಾಣ್ಡವಶ್ಚೈವ ಸಹಸ್ತ್ರಶಿರಸಸ್ತಥಾ । ಪಾರಿಯಾತ್ರಶ್ಚ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಃ ಶ್ರೃಙ್ಗವಾನಚಲೋತ್ತಮಃ । ಇತ್ಯೇತೇ ಪರ್ವತವರಾಃ ಶ್ರೀಮನ್ತಃ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೭೮.
ಕೃಷ್ಣ, ಪಾಂಡವ, ಸಹಸ್ರಶಿರಸ, ಪಾರಿಯಾತ್ರ, ಶೈಲೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶೃಂಗವಾನ್ ಎಂಬ ಪಶ್ಚಿಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಪರ್ವತಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಮಹಾಭದ್ರಸ್ಯ ಸರಸ ಉತ್ತರೇಣ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಯೇ ಪರ್ವತಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ವಿಪ್ರಾಸ್ತಾನ್ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಿಬೋಧತ ।। ೭೮.
ಮಹಾಭದ್ರ ಸರೋವರದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರ್ವತಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳೇ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ.
ಹಂಸಕೂಟೋ ಮಹಾಶೈಲೋ ವೃಷಹಂಸಶ್ಚ ಪರ್ವತಃ । ಕಪಿಞ್ಜಲಶ್ಚ ಶೈಲೇನ್ದ್ರ ಇನ್ದ್ರಶೈಲಶ್ಚ ಸಾನುಮಾನ್ ।। ೭೮.
ಹಂಸಕುಟ ಎಂಬ ಮಹಾ ಪರ್ವತ, ವೃಷಹಂಸ, ಕಪಿಂಜಲ, ಶೈಲೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಶೈಲ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ನೀಲಃ ಕನಕಶ್ರೃಙ್ಗಶ್ಚ ಶತಶ್ರೃಙ್ಗಶ್ಚ ಪರ್ವತಃ । ಪುಷ್ಕರೋ ಮೇಘಶೈಲೋಽಥ ವಿರಜಾಶ್ಚಾಚಲೋತ್ತಮಃ । ಜಾರುಚಿಶ್ಚೈವ ಶೈಲೇನ್ದ್ರ ಇತ್ಯೇತೇ ಉತ್ತರಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೭೮.
ನೀಲ, ಕನಕಶೃಂಗ, ಶತಶೃಂಗ, ಪುಷ್ಕರ, ಮೇಘಶೈಲ, ವಿರಜ, ಜಾರುಚಿ ಮತ್ತು ಶೈಲೇಂದ್ರ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಇತ್ಯೇತೇಷಾಂ ತು ಮುಖ್ಯಾನಾಮುತ್ತರೇಷು ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಸ್ಥಲೀರನ್ತರದ್ರೋಣ್ಯಶ್ಚ ಸರಾಂಸಿ ಚ ನಿಬೋಧತ ।। ೭೮.
ಈ ಉತ್ತರದ ಪ್ರಮುಖ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ, ನೆಲಗಳು, ಒಳಗಣ ಕಣಿವೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.
ರುದ್ರ ಉವಾಚ । ಸೀತಾನ್ತಸ್ಯಾಚಲೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಕುಮುದಸ್ಯಾನ್ತರೇಣ ಚ । ದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ವಿಹಙ್ಗಪುಷ್ಟಾಯಾಂ ನಾನಾಸತ್ತ್ವನಿಷೇವಿತಮ್ ।। ೭೯.
ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕುಮುದ ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ತ್ರಿಯೋಜನಶತಾಯಾಮಂ ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೃತಮ್ । ಸುರಸಾಮಲಪಾನೀಯಂ ರಮ್ಯಂ ತತ್ರ ಸುರೋಚನಮ್ ।। ೭೯.
ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದ ಮತ್ತು ನೂರು ಯೋಜನ ಅಗಲವಿರುವ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸರೋವರವಿದೆ. ಅದರ ನೀರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿದ್ದು, ನೋಡಲು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.
ದ್ರೋಣಮಾತ್ರಪ್ರಮಾಣೈಶ್ಚ ಪುಣ್ಡರೀಕೈಃ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ । ಸಹಸ್ತ್ರಶತಪತ್ರೈಶ್ಚ ಮಹಾಪದ್ಮೈರಲಙ್ಕೃತಮ್ ।। ೭೯.
ಆ ಸರೋವರವು ದೊಡ್ಡದಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಹೂವಿನ ರೇಖೆಗಳಿರುವ ಮಹಾಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವೈರ್ಮಹಾಸರ್ಪೈರಧಿಷ್ಠಿತಮ್ । ಪುಣ್ಯಂ ತಚ್ಛ್ರೀಸರೋ ನಾಮ ಸಪ್ರಕಾಶಮಿಹೇಹ ಚ ।। ೭೯.
ಅದು ಶ್ರೀಸರಸ್ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸನ್ನಸಲಿಲೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಶರಣ್ಯಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ । ತತ್ರ ತ್ವೇಕಂ ಮಹಾಪದ್ಮಂ ಮಧ್ಯೇ ಪದ್ಮವನಸ್ಯ ಚ ।। ೭೯.
ಆ ಸರೋವರವು ಸದಾ ತಾಜಾ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಮಲವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಮಲವು ಬೆಳಗುತ್ತಿದೆ.
ಕೋಟಿಪತ್ರಪ್ರಕಲಿತಂ ತರುಣಾದಿತ್ಯವರ್ಚಸಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ವ್ಯಾಕೋಶಮಧುರಂ ಚಲತ್ವಾದತಿಮಣ್ಡಲಮ್ ।। ೭೯.
ಆ ಮಹಾಕಮಲವು ಅನೇಕ ಹೂವಿನ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅರಳಿದ್ದು, ಮೃದುವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತದೆ.
ಚಾರುಕೇಸರಜಾಲಾಢ್ಯಂ ಮತ್ತಭ್ರಮರನಾದಿತಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಮಧ್ಯೇ ಭಗವತೀ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀರ್ನಿತ್ಯಮೇವ ಹಿ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತು ತಂ ತದಾವಾಸಂ ಮೂರ್ತ್ತಿಮನ್ತಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೯.
ಆ ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಕೇಸರಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮದಮತ್ತಾದ ಭೃಂಗಗಳ ಹೂಂಕರದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಶ್ರೀ ಸದಾ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಸರಸಸ್ತಸ್ಯ ತೀರೇ ತು ತಸ್ಮಿನ್ ಸಿದ್ಧನಿಷೇವಿತಮ್ । ಸದಾ ಪುಷ್ಪಫಲಂ ರಮ್ಯಂ ತತ್ರ ಬಿಲ್ವವನಂ ಮಹತ್ ।। ೭೯.
ಆ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸುಂದರವಾದ ದೊಡ್ಡ ಬಿಳ್ವವನವಿದೆ.
ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ದ್ವಿಯೋಜನಶತಾಯತಮ್ । ಅರ್ದ್ಧಕ್ರೋಶೋಚ್ಚಶಿಖರೈರ್ಮಹಾವೃಕ್ಷೈಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಶಾಖಾಸಹಸ್ತ್ರಕಲಿತೈರ್ಮಹಾಸ್ಕನ್ಧೈಃ ಸಮಾಕುಲಮ್ ।। ೭೯.
ಅದು ನೂರು ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಎರಡು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಿದ್ದು, ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಶಾಖೆಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ದಂಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿದೆ.
ಫಲೈಃ ಸಹಸ್ತ್ರಸಙ್ಕಾಶೈಃ ಹರಿತೈಃ ಪಾಣ್ಡುರೈಸ್ತಥಾ । ಅಮೃತಸ್ವಾದುಸದೃಶೈರ್ಭೇರೀಮಾತ್ರೈಃ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ ।। ೭೯.
ಅಲ್ಲಿನ ಹಣ್ಣುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ, ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿವೆ. ಅವು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅಮೃತದ ರುಚಿಯಂತೆ, ಪ್ರತಿ ಹಣ್ಣು ದೊಡ್ಡ ಡೊಳ್ಳಿನಷ್ಟಿದೆ.
ಶೀರ್ಯದ್ಭಿಶ್ಚ ಪತದ್ಭಿಶ್ಚ ಕೀರ್ಣಭೂಮಿವನಾನ್ತರಮ್ । ನಾಮ್ನಾ ತಚ್ಛ್ರೀವನಂ ನಾಮ ಸರ್ವಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೭೯.
ಅಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬಿದ್ದು, ನೆಲ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಒಳಭಾಗ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶ್ರೀವನ ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ದೇವಾದಿಭಿಃ ಸಮಾಕೀರ್ಣಮಷ್ಟಾಭಿಃ ಕಕುಭಿಃ ಶುಭಮ್ । ಬಿಲ್ವಾಶಿಭಿಶ್ಚ ಮುನಿಭಿಃ ಸೇವಿತಂ ಪುಣ್ಯಕಾರಿಭಿಃ । ತತ್ರ ಶ್ರೀಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘನಿಷೇವಿತಾ ।। ೭೯.
ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಬಿಳ್ವ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಶೀಲರು ಸೇವಿಸುವ ಸ್ಥಳ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ದೇವಿ ಸದಾ ಇದ್ದಾಳೆ, ಸಿದ್ಧರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
ಏಕೈಕಸ್ಯಾಚಲೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಮಣಿಶೈಲಸ್ಯ ಚಾನ್ತರಮ್ । ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ದ್ವಿಯೋಜನಶತಾಯತಮ್ ।। ೭೯.
ಪ್ರತಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಮಣಿಶೈಲದ ನಡುವೆ ನೂರು ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಎರಡು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದದ ಸ್ಥಳವಿದೆ.
ವಿಮಲಂ ಪಙ್ಕಜವನಂ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸೇವಿತಮ್ । ಪುಷ್ಪಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಧೃತಂ ಭಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಜ್ವಲತೀವ ಹ ।। ೭೯.
ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಕಮಲವನವಿದ್ದು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಹೂವು ಸದಾ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅರ್ದ್ಧಕ್ರೋಶಂ ಚ ಶಿಖರೈರ್ಮಹಾಸ್ಕನ್ಧೈಃ ಸಮಾವೃತಮ್ । ಪ್ರಫುಲ್ಲಶಾಖಾಶಿಖರಂ ಪಿಞ್ಜರಂ ಭಾತಿ ತದ್ವನಮ್ ।। ೭೯.
ಅದು ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ಎತ್ತರದ ದೊಡ್ಡ ದಂಡೆಗಳಿರುವ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಾಡಾಗಿದೆ. ಹೂವಿನ ಶಾಖೆಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಪಸಿರಾದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಆ ಕಾಡು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.