ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾಕುಮ್ಭಪ್ರಮಾಣೈಶ್ಚ ಪುಷ್ಪೈರ್ವಿಕಚಕೇಸರೈಃ । ಮಹಾಗನ್ಧಮನೋಜ್ಞೈಶ್ಚ ಶೋಭಿತಃ ಸರ್ವಕಾಲಜೈಃ ।। ೭೭.

ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕುಂಭದಷ್ಟು ಹೂಗಳಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕೇಸರಗಳಿಂದ, ಮಹಾ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ.

ಸಮಾಸೇನ ಪರಿವೃತೋ ಭುವನೈರ್ಭೂತಭಾವನೈಃ । ಸಹಸ್ತ್ರಮಧಿಕಂ ಸೋಽಥ ಗನ್ಧೇನಾಪೂರಯನ್ ದಿಶಃ ।। ೭೭.

ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಸುಗಂಧವು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ದೂರದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ಭದ್ರಾಶ್ವೋ ನಾಮ ವೃಕ್ಷೋಽಯಂ ವರ್ಷಾದ್ರೇಃ ಕೇತುಸಂಭವಃ । ಕೀರ್ತಿಮಾನ್ ರೂಪವಾಞ್ಛ್ರೀಮಾನ್ ಮಹಾಪಾದಪಪಾದಪಃ । ಯತ್ರ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಧೃಷೀಕೇಶಃ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘೈರ್ನಿಷೇವ್ಯತೇ ।। ೭೭.

ಈ ಮರವನ್ನು ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮಳೆಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಸ್ವತಃ ಸಿದ್ಧರ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ಭದ್ರಕದಮ್ಬಸ್ಯ ತಥಾಶ್ವವದನೋ ಹರಿಃ । ಪ್ರಾಪ್ತವಾಂಶ್ಚಾಮರಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸ ಹಿ ಸಾನುಂ ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೭೭.

ಆ ಶುಭಕರ ಕದಂಬ ಮರದ ಬಳಿ ಅಶ್ವಮುಖ ರೂಪದ ಹರಿಯು ಹತ್ತಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಾಮರಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿದನು.

ತೇನ ಚಾಲೋಕಿತಂ ವರ್ಷಂ ಸರ್ವದ್ವಿಪದನಾಯಕಾಃ । ಯಸ್ಯ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ಭದ್ರಾಶ್ವೇತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೭.

ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳಾಧಿಪತಿ ಆ ಭಗವಂತನು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆ ಭಾಗ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯಾಪಿ ಶೈಲಸ್ಯ ಶಿಖರೇ ದೇವಸೇವಿತೇ । ಜಮ್ಬೂಃ ಸದ್ಯಃ ಪುಷ್ಪಫಲಾ ಮಹಾಶಾಖೋಪಶೋಭಿತಾ ।। ೭೭.

ದಕ್ಷಿಣದ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಜಾಂಬೂ ಮರವಿದೆ. ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ.

ತಸ್ಯಾ ಹ್ಯತಿಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಸ್ವಾದೂನಿ ಚ ಮೃದೂನಿ ಚ । ಫಲಾನ್ಯಮೃತಕಲ್ಪಾನಿ ಪತನ್ತಿ ಗಿರಿಮೂರ್ಧನಿ ।। ೭೭.

ಅದರ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅಮೃತದಂತೆ ಇದ್ದು, ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ ಗಿರಿವರಶ್ರೇಷ್ಠಾತ್ ಫಲಪ್ರಸ್ಯನ್ದವಾಹಿನೀ । ದಿವ್ಯಾ ಜಾಮ್ಬೂನದೀ ನಾಮ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಮಧುವಾಹಿನೀ ।। ೭೭.

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಿಂದ ಜಾಂಬೂನದಿ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ನದಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಣ್ಣುಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ತತ್ರ ಜಾಮ್ಬೂನದಂ ನಾಮ ಸುವರ್ಣಮನಲಪ್ರಭಮ್ । ದೇವಾಲಙ್ಕಾರಮತುಲಮುತ್ಪನ್ನಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಂಬೂನದ ಎಂಬ ಚಿನ್ನವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪೂರ್ವ ಆಭರಣವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಗುಹ್ಯಕಾಃ । ಪಪುಸ್ತದಮೃತಪ್ರಖ್ಯಂ ಮಧು ಜಮ್ಬೂಫಲಸ್ರವಮ್ ।। ೭೭.

ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರು ಆ ಜಂಬೂ ಮರದ ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯಿದರು.

ಸಾ ಕೇತುರ್ದಕ್ಷಿಣೇ ವರ್ಷೇ ಜಮ್ಬೂರ್ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಾ । ಯಸ್ಯಾ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಜಮ್ಬೂದ್ವೀಪೇತಿ ಮಾನವೈಃ ।। ೭೭.

ಆ ಜಂಬೂ ಮರವು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧ್ವಜದಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಮಾನವರು ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಜಂಬೂದ್ವೀಪ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಪುಲಸ್ಯ ಚ ಶೈಲಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇನ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಜಾತಃ ಶ್ರೃಙ್ಗೇತಿ ಸುಮಹಾನಶ್ವತ್ಥಶ್ಚೇತಿ ಪಾದಪಃ ।। ೭೭.

ವಿಪುಲ ಎಂಬ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೃಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಅಶ್ವತ್ತ ಮರವು ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

ಮಹೋಚ್ಛ್ರಾಯೋ ಮಹಾಸ್ಕನ್ಧೋ ನೈಕಸತ್ತ್ವಗುಣಾಲಯಃ । ಕುಮ್ಭಪ್ರಮಾಣೈ ರುಚಿರೈಃ ಫಲೈಃ ಸರ್ವರ್ತ್ತುಕೈಃ ಶುಭೈಃ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ದಪ್ಪದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡವಿದೆ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ನೆಲೆವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಋತುವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಕುಂಭದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಸ ಕೇತುಃ ಕೇತುಮಾಲಾನಾಂ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸೇವಿತಃ । ಕೇತುಮಾಲೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ನಾಮ್ನಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ತನ್ನಿಬೋಧತ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ನಿರುಕ್ತಂ ನಾಮಕರ್ಮಣಃ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಕೇತುಮಾಲ ದೇಶದ ಧ್ವಜವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪೂಜಿಸುವ ಮರವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅದು 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಆ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.

ಕ್ಷೀರೋದಮಥನೇ ವೃತ್ತೇ ಮಾಲಾ ಸ್ಕನ್ಧೇ ನಿವೇಶಿತಾಃ । ಇನ್ದ್ರೇಣ ಚೈತ್ಯಕೇತೋಸ್ತು ಕೇತುಮಾಲಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತೇನ ತಚ್ಚಿಹ್ನಿತಂ ವರ್ಷಂ ಕೇತುಮಾಲೇತಿ ವಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೭೭.

ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಮರದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಯಿತು; ಇಂದ್ರನು ಚೈತ್ಯದ ಧ್ವಜಕ್ಕೆ ಹಾರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಆ ಗುರುತು ಇರುವ ಆ ಪ್ರದೇಶ 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಸುಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ವಟೋ ನಾಮ ಮಹಾದ್ರುಮಃ । ನ್ಯಗ್ರೋಧೋ ವಿಪುಲಸ್ಕನ್ಧೋ ಯಸ್ತ್ರಿಯೋಜನಮಣ್ಡಲಃ ।। ೭೭.

ಸೂಪರ್ಷ್ವ ಪರ್ವತದ ಉತ್ತರದ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ವಟ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾ ವಟವೃಕ್ಷವಿದೆ; ಅದು ದಪ್ಪದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡವಿದ್ದು, ಮೂರು ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ.

ಮಾಲ್ಯದಾಮಕಲಾಪೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈಸ್ತು ಸಮನ್ತತಃ । ಶಾಖಾಭಿರ್ಲಮ್ಬಮಾನಾಭಿಃ ಶೋಭಿತಃ ಸಿದ್ಧಸೇವಿತಃ ।। ೭೭.

ಆ ವಟವೃಕ್ಷವು ಹಾರಗಳು, ಮಾಲೆಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಸಿದ್ಧರು ಪೂಜಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಲಮ್ಬಕುಮ್ಭಸದೃಶೈರ್ಹೇಮವರ್ಣೈಃ ಫಲೈಃ ಸದಾ । ಸ ಹ್ಯುತ್ತರಕುರೂಣಾಂ ತು ಕೇತುವೃಕ್ಷಃ ಪ್ರಕಾಶತೇ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಸದಾ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ, ಕುಂಭದಂತೆ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಉತ್ತರಕುರುಗಳ ಧ್ವಜವೃಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಸನತ್ಕುಮಾರಾವರಜಾ ಮಾನಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ । ಸಪ್ತ ತತ್ರ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕುರವೋ ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಾಃ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಸನತ್ಕುಮಾರನ ತಮ್ಮರಾದ ಏಳು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಕುರುಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತತ್ರ ಸ್ಥಿರಗತೈರ್ಜ್ಞಾನೈರ್ವಿರಜಸ್ಕೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ । ಅಕ್ಷಯಃ ಕ್ಷಯಪರ್ಯನ್ತೋ ಲೋಕಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸನಾತನಃ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಾಸನಾರಹಿತ ಮಹಾತ್ಮರು ವಾಸಿಸುವರು; ಆ ಲೋಕವು ಕಾಲಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ನಶಿಸದ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಂ ನಾಮಾಙ್ಕಿತಂ ವರ್ಷಂ ಸಪ್ತಾನಾಂ ವೈ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ದಿವಿ ಚೇಹ ಚ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಉತ್ತರಾಃ ಕುರವಃ ಸದಾ ।। ೭೭.

ಆ ಏಳು ಮಹಾತ್ಮರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆ ಭಾಗವು 'ಉತ್ತರಕುರು' ಎಂದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ರುದ್ರ ಉವಾಚ । ತಥಾ ಚತುರ್ಣಾಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಅನುವಿಧ್ಯಾನಿ ರಮ್ಯಾಣಿ ವಿಹಙ್ಗೈಃ ಕೂಜಿತಾನಿ ಚ ।। ೭೮.

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿವೆ.

ಅನೇಕಪಕ್ಷಿಯುಕ್ತಾತ್ಮಶ್ರೃಙ್ಗಾಣಿ ಸುಬಹೂನಿ ಚ । ದೇವಾನಾಂ ದಿವ್ಯನಾರೀಭಿಃ ಸಮಂ ಕ್ರೀಡಾಮಯಾನಿ ಚ ।। ೭೮.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಶೃಂಗಗಳು ಇದ್ದು, ವಿವಿಧ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಕನ್ಯೆಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಿನ್ನರೋದ್ಗೀತಘುಷ್ಟಾನಿ ಶೀತಮನ್ದಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ । ಪವನೈಃ ಸೇವ್ಯಮಾನಾನಿ ರಮಣೀಯತರಾಣಿ ಚ ।। ೭೮.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರರ ಹಾಡುಗಳು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ; ಶೀತ, ಮೃದುವಾದ ಸುಗಂಧ ಗಾಳಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿವೆ; ಅವು ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ.

ಚತುರ್ದ್ದಿಕ್ಷು ವಿರಾಜನ್ತೇ ನಾಮತಃ ಶ್ರೃಣುತಾನಘಾಃ । ಪೂರ್ವೇ ಚೈತ್ರರಥಂ ನಾಮ ದಕ್ಷಿಣೇ ಗನ್ಧಮಾದನಮ್ । ಪ್ರಭಾವೇಣ ಸುತೋಯಾನಿ ನವಖಣ್ಡಯುತಾನಿ ಚ ।। ೭೮.

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವರೇ, ಎಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ 'ಚೈತ್ರರಥ', ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ 'ಗಂಧಮಾದನ'; ಎರಡೂ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿವೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ವನಷಣ್ಡಾಂಸ್ತಥಾಕ್ರಮ್ಯ ದೇವತಾ ಲಲನಾಯುತಾಃ । ಯತ್ರ ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ಚೋದ್ದೇಶೇ ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಾಃ ।। ೭೮.

ಆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವನಗಳು ದೇವತೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿವೆ; ಅವು ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆಡುವರು.

ಅನುಬನ್ಧಾನಿ ರಮ್ಯಾಣಿ ವಿಹಗೈಃ ಕೂಜಿತಾನಿ ಚ । ರತ್ನೋಪಕೀರ್ಣತಿರ್ಥಾನಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯಜಲಾನಿ ಚ ।। ೭೮.

ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಾಡಿನಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವಂತವಾದ ನೀರುಗಳಿವೆ.

ಅನೇಕಜಲಯನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ನಾದಿತಾನಿ ಮಹಾನ್ತಿ ಚ । ಶಾಖಾಭಿರ್ಲಮ್ಬಮಾನಾಭೀ ರುವತ್ಪಕ್ಷಿಕುಲಾಲಿಭಿಃ ।। ೭೮.

ಅನೇಕ ಜಲಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದಗಳು ಎದ್ದವು; ಆಕಾಷದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗುಂಜನೆಯಿಂದ, ಮರಗಳ ಕೊಂಬೆಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.

ಕಮಲೋತ್ಪಲಕಹ್ಲಾರಶೋಭಿತಾನಿ ಸರಾಂಸಿ ಚ । ಚತುರ್ಷು ತೇಷು ಗಿರಿಷು ನಾನಾಗುಣಯುತೇಷು ಚ ।। ೭೮.

ಆ ನಾಲ್ಕು ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ, ಕಮಲ, ನೀಲೋಟ್ಪಲ ಮತ್ತು ಕಹ್ಲಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಸರೋವರಗಳು ಇದ್ದವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಟ್ಟವೂ ವಿಭಿನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.