ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ ತಥಾ ಚಾಷ್ಟೌ ಸಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ತು ಮಣ್ಡಲೈಃ । ಶೈಲರಾಜಸ್ಯ ತತ್ತತ್ರ ಮೇರುಮೂಲಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವಲಯವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮೇರುಪರ್ವತದ ಮೂಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಂ ಗಿರಿಸಹಸ್ತ್ರಾಣಾಮನೇಕಾನಾಂ ಮಹೋಚ್ಛ್ರಯಃ । ದಿಗಷ್ಟೌ ಚ ಪುನಸ್ತಸ್ಯ ಮರ್ಯಾದಾಪರ್ವತಾಃ ಶುಭಾಃ ।। ೭೭.

ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತಗಳಿವೆ. ಆರು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶುಭಕರವಾದ ಗಡಿಯ ಪರ್ವತಗಳೂ ಇವೆ.

ಜಠರೋ ದೇವಕೂಟಶ್ಚ ಪೂರ್ವಸ್ಯಾಂ ದಿಶಿ ಪರ್ವತೌ । ಪೂರ್ವಪಶ್ಚಾಯತಾವೇತಾವರ್ಣವಾನ್ತರ್ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ । ಮರ್ಯಾದಾಪರ್ವತಾನೇತಾನಷ್ಟಾನಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ ।। ೭೭.

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಜಠರ ಮತ್ತು ದೇವಕುಟ ಎಂಬ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದವರೆಗೆ ಹರಡಿವೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಡಿಯ ಪರ್ವತಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋಽಸೌ ಮೇರುರ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕನಕಪರ್ವತಃ । ವಿಷ್ಕಮ್ಭಾಂಸ್ತಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ಗದತಸ್ತು ತಾನ್ ।। ೭೭.

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಕನಕಪರ್ವತ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಮಹಾಪಾದಾಸ್ತು ಚತ್ವಾರೋ ಮೇರೋರಥ ಚತುರ್ದಿಶಮ್ । ಯೈರ್ನ ಚಚಾಲ ವಿಷ್ಟಬ್ಧಾ ಸಪ್ತದ್ವೀಪವತೀ ಮಹೀ ।। ೭೭.

ಮೇರು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾ ಆಧಾರಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಅದು ಅಲುಗುವುದಿಲ್ಲ.

ದಶಯೋಜನಸಾಹಸ್ತ್ರಂ ವ್ಯಾಯಾಮಸ್ತೇಷು ಶಙ್ಕ್ಯತೇ । ತಿರ್ಯಗೂರ್ಧ್ವಂ ಚ ರಚಿತಾ ಹರಿತಾಲತಟೈರ್ವೃತಾಃ ।। ೭೭.

ಪ್ರತಿ ಆಧಾರವೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ಅಗಲವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವು ಹತ್ತಿರ ಹಾಗೂ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಪತ್ತೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮನಃಶಿಲಾದರೀಭಿಶ್ಚ ಸುವರ್ಣಮಣಿಚಿತ್ರಿತಾಃ ।ಽ ಅನೇಕಸಿದ್ಧಭವನೈಃ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಾನೈಶ್ಚ ಸುಪ್ರಭಾಃ ।। ೭೭.

ಅವು ಮನಃಶಿಲಾ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅನೇಕ ಸಿದ್ಧರ ನಿವಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ವಿಹಾರಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಪೂರ್ವೇಣ ಮನ್ದರಸ್ತಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇ ಗನ್ಧಮಾದನಃ । ವಿಪುಲಃ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸುಪಾರ್ಶ್ವಶ್ಚೋತ್ತರೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೭೭.

ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮಂದರ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಗಂಧಮಾದನ, ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ವಿಪುಲ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸುಪಾರ್ಶ್ವ ಎಂಬ ಪರ್ವತಗಳು ಇವೆ.

ತೇಷಾಂ ಶ್ರೃಙ್ಗೇಷು ಚತ್ವಾರೋ ಮಹಾವೃಕ್ಷಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ । ದೇವದೈತ್ಯಾಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಸೇವಿತಾ ಗುಣಸಂಚಯೈಃ ।। ೭೭.

ಈ ನಾಲ್ಕು ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳು ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅವು ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಸೇವಿಸುವ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.

ಮನ್ದರಸ್ಯ ಗಿರೇಃ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ಕದಮ್ಬೋ ನಾಮ ಪಾದಪಃ । ಪ್ರಲಮ್ಬಶಾಖಾಶಿಖರಃ ಕದಮ್ಬಶ್ಚೈತ್ಯಪಾದಪಃ ।। ೭೭.

ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕದಂಬ ಎಂಬ ಮರವಿದೆ. ಅದರ ದೀರ್ಘವಾದ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಕದಂಬ ವೃಕ್ಷ.

ಮಹಾಕುಮ್ಭಪ್ರಮಾಣೈಶ್ಚ ಪುಷ್ಪೈರ್ವಿಕಚಕೇಸರೈಃ । ಮಹಾಗನ್ಧಮನೋಜ್ಞೈಶ್ಚ ಶೋಭಿತಃ ಸರ್ವಕಾಲಜೈಃ ।। ೭೭.

ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕುಂಭದಷ್ಟು ಹೂಗಳಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕೇಸರಗಳಿಂದ, ಮಹಾ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ.

ಸಮಾಸೇನ ಪರಿವೃತೋ ಭುವನೈರ್ಭೂತಭಾವನೈಃ । ಸಹಸ್ತ್ರಮಧಿಕಂ ಸೋಽಥ ಗನ್ಧೇನಾಪೂರಯನ್ ದಿಶಃ ।। ೭೭.

ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಸುಗಂಧವು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ದೂರದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ಭದ್ರಾಶ್ವೋ ನಾಮ ವೃಕ್ಷೋಽಯಂ ವರ್ಷಾದ್ರೇಃ ಕೇತುಸಂಭವಃ । ಕೀರ್ತಿಮಾನ್ ರೂಪವಾಞ್ಛ್ರೀಮಾನ್ ಮಹಾಪಾದಪಪಾದಪಃ । ಯತ್ರ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಧೃಷೀಕೇಶಃ ಸಿದ್ಧಸಙ್ಘೈರ್ನಿಷೇವ್ಯತೇ ।। ೭೭.

ಈ ಮರವನ್ನು ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮಳೆಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಸ್ವತಃ ಸಿದ್ಧರ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ಭದ್ರಕದಮ್ಬಸ್ಯ ತಥಾಶ್ವವದನೋ ಹರಿಃ । ಪ್ರಾಪ್ತವಾಂಶ್ಚಾಮರಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸ ಹಿ ಸಾನುಂ ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೭೭.

ಆ ಶುಭಕರ ಕದಂಬ ಮರದ ಬಳಿ ಅಶ್ವಮುಖ ರೂಪದ ಹರಿಯು ಹತ್ತಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಾಮರಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿದನು.

ತೇನ ಚಾಲೋಕಿತಂ ವರ್ಷಂ ಸರ್ವದ್ವಿಪದನಾಯಕಾಃ । ಯಸ್ಯ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ಭದ್ರಾಶ್ವೇತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೭.

ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳಾಧಿಪತಿ ಆ ಭಗವಂತನು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆ ಭಾಗ ಭದ್ರಾಶ್ವ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯಾಪಿ ಶೈಲಸ್ಯ ಶಿಖರೇ ದೇವಸೇವಿತೇ । ಜಮ್ಬೂಃ ಸದ್ಯಃ ಪುಷ್ಪಫಲಾ ಮಹಾಶಾಖೋಪಶೋಭಿತಾ ।। ೭೭.

ದಕ್ಷಿಣದ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಜಾಂಬೂ ಮರವಿದೆ. ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ.

ತಸ್ಯಾ ಹ್ಯತಿಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಸ್ವಾದೂನಿ ಚ ಮೃದೂನಿ ಚ । ಫಲಾನ್ಯಮೃತಕಲ್ಪಾನಿ ಪತನ್ತಿ ಗಿರಿಮೂರ್ಧನಿ ।। ೭೭.

ಅದರ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು, ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅಮೃತದಂತೆ ಇದ್ದು, ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ ಗಿರಿವರಶ್ರೇಷ್ಠಾತ್ ಫಲಪ್ರಸ್ಯನ್ದವಾಹಿನೀ । ದಿವ್ಯಾ ಜಾಮ್ಬೂನದೀ ನಾಮ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಮಧುವಾಹಿನೀ ।। ೭೭.

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಿಂದ ಜಾಂಬೂನದಿ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ನದಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹಣ್ಣುಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ತತ್ರ ಜಾಮ್ಬೂನದಂ ನಾಮ ಸುವರ್ಣಮನಲಪ್ರಭಮ್ । ದೇವಾಲಙ್ಕಾರಮತುಲಮುತ್ಪನ್ನಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಂಬೂನದ ಎಂಬ ಚಿನ್ನವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಪೂರ್ವ ಆಭರಣವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಗುಹ್ಯಕಾಃ । ಪಪುಸ್ತದಮೃತಪ್ರಖ್ಯಂ ಮಧು ಜಮ್ಬೂಫಲಸ್ರವಮ್ ।। ೭೭.

ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರು ಆ ಜಂಬೂ ಮರದ ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯಿದರು.

ಸಾ ಕೇತುರ್ದಕ್ಷಿಣೇ ವರ್ಷೇ ಜಮ್ಬೂರ್ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಾ । ಯಸ್ಯಾ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಜಮ್ಬೂದ್ವೀಪೇತಿ ಮಾನವೈಃ ।। ೭೭.

ಆ ಜಂಬೂ ಮರವು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧ್ವಜದಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಮಾನವರು ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಜಂಬೂದ್ವೀಪ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಪುಲಸ್ಯ ಚ ಶೈಲಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇನ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಜಾತಃ ಶ್ರೃಙ್ಗೇತಿ ಸುಮಹಾನಶ್ವತ್ಥಶ್ಚೇತಿ ಪಾದಪಃ ।। ೭೭.

ವಿಪುಲ ಎಂಬ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೃಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಅಶ್ವತ್ತ ಮರವು ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

ಮಹೋಚ್ಛ್ರಾಯೋ ಮಹಾಸ್ಕನ್ಧೋ ನೈಕಸತ್ತ್ವಗುಣಾಲಯಃ । ಕುಮ್ಭಪ್ರಮಾಣೈ ರುಚಿರೈಃ ಫಲೈಃ ಸರ್ವರ್ತ್ತುಕೈಃ ಶುಭೈಃ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ದಪ್ಪದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡವಿದೆ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ನೆಲೆವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಋತುವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಕುಂಭದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಸ ಕೇತುಃ ಕೇತುಮಾಲಾನಾಂ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಸೇವಿತಃ । ಕೇತುಮಾಲೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ನಾಮ್ನಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ತನ್ನಿಬೋಧತ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ನಿರುಕ್ತಂ ನಾಮಕರ್ಮಣಃ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಕೇತುಮಾಲ ದೇಶದ ಧ್ವಜವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಪೂಜಿಸುವ ಮರವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅದು 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಆ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.

ಕ್ಷೀರೋದಮಥನೇ ವೃತ್ತೇ ಮಾಲಾ ಸ್ಕನ್ಧೇ ನಿವೇಶಿತಾಃ । ಇನ್ದ್ರೇಣ ಚೈತ್ಯಕೇತೋಸ್ತು ಕೇತುಮಾಲಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತೇನ ತಚ್ಚಿಹ್ನಿತಂ ವರ್ಷಂ ಕೇತುಮಾಲೇತಿ ವಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೭೭.

ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಮರದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಯಿತು; ಇಂದ್ರನು ಚೈತ್ಯದ ಧ್ವಜಕ್ಕೆ ಹಾರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಆ ಗುರುತು ಇರುವ ಆ ಪ್ರದೇಶ 'ಕೇತುಮಾಲ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಸುಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ವಟೋ ನಾಮ ಮಹಾದ್ರುಮಃ । ನ್ಯಗ್ರೋಧೋ ವಿಪುಲಸ್ಕನ್ಧೋ ಯಸ್ತ್ರಿಯೋಜನಮಣ್ಡಲಃ ।। ೭೭.

ಸೂಪರ್ಷ್ವ ಪರ್ವತದ ಉತ್ತರದ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ವಟ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾ ವಟವೃಕ್ಷವಿದೆ; ಅದು ದಪ್ಪದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡವಿದ್ದು, ಮೂರು ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ.

ಮಾಲ್ಯದಾಮಕಲಾಪೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈಸ್ತು ಸಮನ್ತತಃ । ಶಾಖಾಭಿರ್ಲಮ್ಬಮಾನಾಭಿಃ ಶೋಭಿತಃ ಸಿದ್ಧಸೇವಿತಃ ।। ೭೭.

ಆ ವಟವೃಕ್ಷವು ಹಾರಗಳು, ಮಾಲೆಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಸಿದ್ಧರು ಪೂಜಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಲಮ್ಬಕುಮ್ಭಸದೃಶೈರ್ಹೇಮವರ್ಣೈಃ ಫಲೈಃ ಸದಾ । ಸ ಹ್ಯುತ್ತರಕುರೂಣಾಂ ತು ಕೇತುವೃಕ್ಷಃ ಪ್ರಕಾಶತೇ ।। ೭೭.

ಆ ಮರವು ಸದಾ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ, ಕುಂಭದಂತೆ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಉತ್ತರಕುರುಗಳ ಧ್ವಜವೃಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಸನತ್ಕುಮಾರಾವರಜಾ ಮಾನಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ । ಸಪ್ತ ತತ್ರ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕುರವೋ ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಾಃ ।। ೭೭.

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಸನತ್ಕುಮಾರನ ತಮ್ಮರಾದ ಏಳು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಕುರುಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.