ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರ ತ್ವಯಾಽನ್ಯಕಾಮೇನ ಮೃಗವೇಷಧರೋ ಮುನಿಃ । ದಣ್ಡಯುಗ್ಮೇನ ದೂರೇ ತು ಪಾತಿತೋ ಧರಣೀತಲೇ ।। ೬.

ಅಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಆಸೆಯಿಂದ, ನೀನು ಮೃಗದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮುನಿಯನ್ನು, ದೂರದಿಂದ ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದ್ದೆ.

ಸದ್ಯೋ ಮೃತಶ್ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚ ರಾಜನ್ ಮುದಾ ಯುತಃ । ಹರಿಣೋಽಯಂ ಹತ ಇತಿ ಯಾವತ್ ಪಶ್ಯಸಿ ಪಾರ್ಥಿವ । ತಾವನ್ಮೃಗವಪುರ್ವಿಪ್ರೋ ಮೃತಃ ಪ್ರಸ್ತ್ರವಣೇ ಗಿರೌ ।। ೬.

ಅವನೂ ಕೂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಸತ್ತನು, ನೀನು ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಮೃಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, 'ಈ ಮೃಗವನ್ನು ಹರಿಯು ಕೊಂದನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಂ ಮಹಾರಾಜ ಕ್ಷುಭಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮಾನಸಃ । ಗೃಹಂ ಗತಸ್ತತೋಽನ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕಥಿತಂ ತ್ವಯಾ ।। ೬.

ಆತನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಯಿತು; ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ತತಃ ಕತಿಪಯಾಹಸ್ಯ ತ್ವಯಾ ರಾತ್ರೌ ನರೇಶ್ವರ । ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಭಯಾದ್ಭೀತಚಿತೇನೈತದ್ ವಿಚಿನ್ತಿತಮ್ । ಕೃತ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಮುಚ್ಯತೇ ಯೇನ ಪಾತಕಾತ್ ।। ೬.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ನೀನು ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 'ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಯಾವ ಶಾಂತಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ತತಸ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾರಾಜ ಸಕೃನ್ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ದ್ವಾದಶೀ ಶುದ್ಧಾ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ನುಪೋಷಿತಾ ।। ೬.

ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ.

ನಾರಾಯಣೋ ಮೇ ಸುಪ್ರೀತ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ್ವಾ ಶುಭೇಽಹನಿ । ಗೌರ್ದತ್ತಾ ವಿಧಿನಾ ಸದ್ಯೋ ಮೃತೋಽಸ್ಯುದರಶೂಲತಃ ।। ೬.

ಒಂದು ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣನು ನನ್ನಿಂದ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಸತ್ತವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.

ಅಭುಕ್ತೋ ದ್ವಾದಶೀಧರ್ಮೇ ಯತ್ ತತ್ರಾಪಿ ಚ ಕಾರಣಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಭವತ್ಪತ್ನೀ ನಾಮ್ನಾ ನಾರಾಯಣೀ ಶುಭಾ ।। ೬.

ದ್ವಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನಾರಾಯಣಿಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾದಳು.

ಸಾ ಕಣ್ಠಗೇನ ಪ್ರಾಣೇನ ವ್ಯಾಹೃತಾ ತೇನ ತೇ ಗತಿಃ । ಕಲ್ಪಮೇಕಂ ಮಹಾರಾಜ ಜಾತಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೇ ತವ ।। ೬.

ಅವಳು ಗಂಟಲು ಬಿಗಿದು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಕಾಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಪುರದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಅಹಂ ಚ ತವ ದೇಹಸ್ಥಃ ಸರ್ವಂ ಜಾನಾಮಿ ಚಾಕ್ಷಯಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಗ್ರಹೋ ಮಹಾಘೋರಃ ಪೀಡಯಾಮೀತಿ ಮೇ ಮತಿಃ ।। ೬.

ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಭಯಂಕರ ಪಾಪವು ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪೀಡಿಸಿತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ.

ತಾವದ್ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ಪುರುಷೈಃ ಕಿಙ್ಕರೈರ್ಮುಸಲೈರಹಮ್ । ಪ್ರಹತಃ ಸಂಕ್ಷಯಂ ಯಾತಸ್ತತಸ್ತೇ ರೋಮಕೂಪತಃ । ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಸ್ಯಾಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸ್ಥಿತೋಽಹಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ ।। ೬.

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೇವಕರು ತಮ್ಮ ಗದಿಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನಾಶಮಾಡಿದರು; ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ತತೋಽಹಃಕಲ್ಪನಿರ್ವೃತ್ತೇ ರಾತ್ರಿಕಲ್ಪೇ ಚ ಸತ್ತಮ । ಇದಾನೀಮಾದಿಸೃಷ್ಟೌ ತು ಕೃತೇ ನೃಪತಿಸತ್ತಮ ।। ೬.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಮುಗಿದು, ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಈಗ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಸಂಭೂತಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾರಾಜ ರಾಜ್ಞಃ ಸುಮನಸೋ ಗೃಹೇ । ಕಾಶ್ಮೀರದೇಶಾಧಿಪತೇರಹಂ ಚಾಙ್ಗರುಹೈಸ್ತವ ।। ೬.

ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಸುಮನಸ್ ಎಂಬ ರಾಜನ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಯಜ್ಞೈರಿಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾನೇಕೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚಾಪ್ತದಕ್ಷಿಣೈಃ । ನ ಚಾಹಂ ತೈರಪಹತೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣವರ್ಜಿತೈಃ ।। ೬.

ನೀನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಬಹಳ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಅವುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾನೀಂ ಯತ್ ತ್ವಯಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಕಮ್ । ಪಠಿತಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವೇನ ವಿಹಾಯಾಙ್ಗರುಹಾಣ್ಯಹಮ್ । ಏಕೀಭೂತಃ ಪುನರ್ಜಾತೋ ವ್ಯಾಧರೂಪೋ ನೃಪೋತ್ತಮ ।। ೬.

ಈಗ ನೀನು ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಶ್ಲೋಕದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ, ರಾಜೋತ್ತಮನೇ, ವ್ಯಾಧನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಅಹಂ ಭಗವತಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಕ್ಪಾಪಮೂರ್ತ್ತಿನಾ । ಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿರ್ಮೇ ವರ್ತ್ತತೇ ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ವಿಭೋ ।। ೬.

ನಾನು ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಿಂದೆ ಪಾಪರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನು ಈಗ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಪ್ರಭೂ.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜಾ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ತಂ ವ್ಯಾಧಂ ರಾಜಸತ್ತಮಃ ।। ೬.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಾಧನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಸ್ಮಾರಿತೋಽಸ್ಮಿ ಯಥಾ ವ್ಯಾಧ ತ್ವಯಾ ಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಗತಮ್ । ತಥಾ ತ್ವಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ವ್ಯಾಧಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮವಂತನಾದ ವ್ಯಾಧನಾಗುವೆ.'

ಯಶ್ಚೈತತ್ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಗಂ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಪರಮ್ । ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ವಿಧಿಸ್ನಾನಫಲಂ ಭವೇತ್ ।। ೬.

ಯಾರು ಈ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜಾ ವಿಮಾನವರಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಪರೇಣ ತೇಜಸಾ ಯೋಗಮವಾಪಾಶೇಷಧಾರಿಣಿ ।। ೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಧರಿಸುವವನೊಂದಿಗೆ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ರೈಭ್ಯೋಽಸೌ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಿದ್ಧಂ ವಸುಂ ತದಾ । ಸ್ವಯಂ ಕಿಮಕರೋದ್ ದೇವ ಸಂಶಯೋ ಮೇ ಮಹಾನಯಮ್ ।। ೭.

ಧರಣಿಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ, ರೈಭ್ಯನು ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯೇನು ಮಾಡಿದನು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯ ನನಗಿದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಸ ರೈಭ್ಯೋ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಿದ್ಧಂ ವಸುಂ ತದಾ । ಆಜಗಾಮ ಗಯಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಪಿತೃತೀರ್ಥಂ ತಪೋಧನಃ । ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪಿತೄನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಿಣ್ಡದಾನೇನ ತರ್ಪಯತ್ ।। ೭.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರೈಭ್ಯನು ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ, ಪಿತೃಗಳ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

ತತೋ ವೈ ಸುಹಮತ್ತೀವ್ರಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ । ಚರತಸ್ತಸ್ಯ ತತ್ತೀವ್ರಂ ತಪೋ ರೈಭ್ಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ । ಆಜಗಾಮ ಮಹಾಯೋಗೀ ವಿಮಾನಸ್ಥೋಽತಿದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ।। ೭.

ಆಮೇಲೆ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ರೈಭ್ಯನು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಮಧ್ಯೆ, ಮಹಾ ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹಾಜರಾದನು.

ತ್ರಸರೇಣುಸಮೇ ಶುದ್ಧೇ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭೇ । ಪರಮಾಣುಪ್ರಮಾಣೇನ ಪುರುಷಸ್ತತ್ರ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ।। ೭.

ಅದು ಧೂಳಿನಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧವಾದ ವಿಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪುರುಷನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸೋಽಬ್ರವೀದ್ ರೈಭ್ಯ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತಪಶ್ಚರಸಿ ಸುವ್ರತ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ದಿವೋ ಭೂಮಿಂ ಮಾಪಯಾಮಾಸ ವೈ ಪುಮಾನ್ ।। ೭.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ರೈಭ್ಯ, ನೀನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಏನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಆ ಪುರುಷನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತತ್ರಾಪಿ ರಥಪಞ್ಚಾಭಂ ವಿಮಾನಂ ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭಮ್ । ಯುಗಪದ್ ಬ್ರಹ್ಮಭುವನಂ ವ್ಯಾಪ್ನುವನ್ತಂ ದದರ್ಶ ಸಃ ।। ೭.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಐದು ರಥಗಳಂತಿದ್ದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಮಾನವನ್ನು, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತತಃ ಸ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟೋ ರೈಭ್ಯಃ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಂ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ ಕೋ ಭವಾನ್ ಪ್ರಬ್ರವೀತು ಮೇ ।। ೭.

ಆಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೈಭ್ಯನು ಆ ಮಹಾ ಯೋಗಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನೀನು ಯಾರು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಪುರುಷ ಉವಾಚ । ಅಹಂ ರುದ್ರಾದವರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಸುತಃ । ನಾಮ್ನಾ ಸನತ್ಕುಮಾರೇತಿ ಜನಲೋಕೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೭.

ಆ ಪುರುಷನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ರುದ್ರನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸನತ್ಕುಮಾರ, ನಾನು ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಭವತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮಾಯಾತಃ ಪ್ರಣಯೇನ ತಪೋಧನ । ಧನ್ಯೋಽಸಿ ಸರ್ವಥಾ ವತ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕುಲವರ್ಧನಃ ।। ೭.

'ಓ ತಪಸ್ವಿ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಧನ್ಯನು, ಮಗನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನು ನೀನು.'

ರೈಭ್ಯ ಉವಾಚ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಯೋಗಿವರ ಪ್ರಸೀದ ದಯಾಂ ಮಹ್ಯಂ ಕುರುಷೇ ವಿಶ್ವರೂಪ । ಕಿಮತ್ರ ಕೃತ್ಯಂ ವದ ಯೋಗಿಸಿಂಹ ಕಥಂ ಹಿ ಧನ್ಯೋಽಹಮುಕ್ತಸ್ತ್ವಯಾ ಚ ।। ೭.

ರೈಭ್ಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದವನೇ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಯೋಗಿಗಳ ಸಿಂಹನೇ. ನೀವು ನನಗೆ ಧನ್ಯನೆಂದಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.'