ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಂ ಮಹಾಮೂರ್ತಿಂ ವಿದ್ಯಾಮೂರ್ತಿಂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಕಮ್ । ಕವಚಂ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ನಮಸ್ಯೇ ವಾರಿಜೇಕ್ಷಣಮ್ ।। ೬.

ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಮಹಾರೂಪಿಯಾದ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕರಾದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಹಸ್ತ್ರಶೀರ್ಷಿಣಂ ದೇವಂ ಸಹಸ್ತ್ರಾಕ್ಷಂ ಮಹಾಭುಜಮ್ । ಜಗತ್ಸಂವ್ಯಾಪ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ನಮಸ್ಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೬.

ಸಹಸ್ರ ಶಿರಸ್ಸು, ಸಹಸ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಬಲವಾದ ಭುಜಗಳುಳ್ಳ ದೇವರಾದ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ದೇವಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಿಷ್ಣುಂ ಸನಾತನಮ್ । ನೀಲಮೇಘಪ್ರತೀಕಾಶಂ ನಮಸ್ಯೇ ಚಕ್ರಪಾಣಿನಮ್ ।। ೬.

ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದ, ಶರಣನಾದ, ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಕಾಣುವ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶುದ್ಧಂ ಸರ್ವಗತಂ ನಿತ್ಯಂ ವ್ಯೋಮರೂಪಂ ಸನಾತನಮ್ । ಭಾವಾಭಾವವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಂ ಮಸ್ಯೇ ಸರ್ವಗಂ ಹರಿಮ್ ।। ೬.

ಶುದ್ಧನಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ನಿತ್ಯನಾದ, ಆಕಾಶದ ರೂಪವಿರುವ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಭಾವವೂ ಅಭಾವವೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಹರಿಯನ್ನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾನ್ಯತ್ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ತ್ವಯಾಽಚ್ಯುತ । ತ್ವನ್ಮಯಂ ಚ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಮೇತಚ್ಚರಾಚರಮ್ ।। ೬.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ನಿನನಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.

ಏವಂ ತು ವದತಸ್ತಸ್ಯ ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನ್ ಪುರುಷಃ ಕಿಲ । ನಿರ್ಗತ್ಯ ದೇಹಾನ್ನೀಲಾಭೋ ಘನಚಣ್ಡೋ ಭಯಂಕರಃ ।। ೬.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ರೂಪವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಬಂದನು. ಅವನು ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಭಯಂಕರನೂ ಉಗ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ರಕ್ತಾಕ್ಷೋ ಹ್ರಸ್ವಕಾಯಸ್ತು ದಗ್ಧಸ್ಥೂಣಾಸಮಪ್ರಭಃ । ಉವಾಚ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ನರಾಧಿಪ ।। ೬.

ಅವನಿಗೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ದೇಹ, ಸುಟ್ಟ ಕಂಬದಂತೆ ಹೊಳಪಿದ್ದನು. ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, "ರಾಜನೇ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಕೋಽಸಿ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಮಿಹ ತೇ ಕಸ್ಮಾದಾಗತವಾನಸಿ । ಏತನ್ಮೇ ಕಥಯ ವ್ಯಾಧ ಏತದಿಚ್ಛಾಮಿ ವೇದಿತುಮ್ ।। ೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಏಕೆ ಬಂದೆ? ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ವನ್ಯನು, ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ."

ವ್ಯಾಧ ಉವಾಚ । ಪೂರ್ವಂ ಕಲಿಯುಗೇ ರಾಜನ್ ರಾಜಾ ತ್ವಂ ದಕ್ಷಿಣಾಪಥೇ । ಪೂರ್ಣಧರ್ಮೋದ್ಭವಃ ಶ್ರೀಮಾಞ್ಜನಸ್ಥಾನೇ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೬.

ವನ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ನೀನು ದಕ್ಷಿಣದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಪೂರ್ಣಧರ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಕೀರ್ತಿಯುತನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ.

ಸ ಕದಾಚಿದ್ ಭವಾನ್ ವೀರ ತುರಗೈಃ ಪರಿವಾರಿತಃ । ಅರಣ್ಯಮಾಗತೋ ಹನ್ತುಂ ಶ್ವಾಪದಾನಿ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೬.

ಒಂದು ಬಾರಿ, ವೀರನೇ, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಡುಮೃಗಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆ.

ತತ್ರ ತ್ವಯಾಽನ್ಯಕಾಮೇನ ಮೃಗವೇಷಧರೋ ಮುನಿಃ । ದಣ್ಡಯುಗ್ಮೇನ ದೂರೇ ತು ಪಾತಿತೋ ಧರಣೀತಲೇ ।। ೬.

ಅಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಆಸೆಯಿಂದ, ನೀನು ಮೃಗದ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮುನಿಯನ್ನು, ದೂರದಿಂದ ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದ್ದೆ.

ಸದ್ಯೋ ಮೃತಶ್ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚ ರಾಜನ್ ಮುದಾ ಯುತಃ । ಹರಿಣೋಽಯಂ ಹತ ಇತಿ ಯಾವತ್ ಪಶ್ಯಸಿ ಪಾರ್ಥಿವ । ತಾವನ್ಮೃಗವಪುರ್ವಿಪ್ರೋ ಮೃತಃ ಪ್ರಸ್ತ್ರವಣೇ ಗಿರೌ ।। ೬.

ಅವನೂ ಕೂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಸತ್ತನು, ನೀನು ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಮೃಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, 'ಈ ಮೃಗವನ್ನು ಹರಿಯು ಕೊಂದನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಂ ಮಹಾರಾಜ ಕ್ಷುಭಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮಾನಸಃ । ಗೃಹಂ ಗತಸ್ತತೋಽನ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕಥಿತಂ ತ್ವಯಾ ।। ೬.

ಆತನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಯಿತು; ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ತತಃ ಕತಿಪಯಾಹಸ್ಯ ತ್ವಯಾ ರಾತ್ರೌ ನರೇಶ್ವರ । ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಭಯಾದ್ಭೀತಚಿತೇನೈತದ್ ವಿಚಿನ್ತಿತಮ್ । ಕೃತ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಮುಚ್ಯತೇ ಯೇನ ಪಾತಕಾತ್ ।। ೬.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ನೀನು ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 'ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಯಾವ ಶಾಂತಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ತತಸ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾರಾಜ ಸಕೃನ್ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ದ್ವಾದಶೀ ಶುದ್ಧಾ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ನುಪೋಷಿತಾ ।। ೬.

ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ.

ನಾರಾಯಣೋ ಮೇ ಸುಪ್ರೀತ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ್ವಾ ಶುಭೇಽಹನಿ । ಗೌರ್ದತ್ತಾ ವಿಧಿನಾ ಸದ್ಯೋ ಮೃತೋಽಸ್ಯುದರಶೂಲತಃ ।। ೬.

ಒಂದು ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ, 'ನಾರಾಯಣನು ನನ್ನಿಂದ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಸತ್ತವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.

ಅಭುಕ್ತೋ ದ್ವಾದಶೀಧರ್ಮೇ ಯತ್ ತತ್ರಾಪಿ ಚ ಕಾರಣಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಭವತ್ಪತ್ನೀ ನಾಮ್ನಾ ನಾರಾಯಣೀ ಶುಭಾ ।। ೬.

ದ್ವಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನಾರಾಯಣಿಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾದಳು.

ಸಾ ಕಣ್ಠಗೇನ ಪ್ರಾಣೇನ ವ್ಯಾಹೃತಾ ತೇನ ತೇ ಗತಿಃ । ಕಲ್ಪಮೇಕಂ ಮಹಾರಾಜ ಜಾತಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೇ ತವ ।। ೬.

ಅವಳು ಗಂಟಲು ಬಿಗಿದು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಕಾಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಪುರದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಅಹಂ ಚ ತವ ದೇಹಸ್ಥಃ ಸರ್ವಂ ಜಾನಾಮಿ ಚಾಕ್ಷಯಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಗ್ರಹೋ ಮಹಾಘೋರಃ ಪೀಡಯಾಮೀತಿ ಮೇ ಮತಿಃ ।। ೬.

ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಭಯಂಕರ ಪಾಪವು ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪೀಡಿಸಿತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ.

ತಾವದ್ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ಪುರುಷೈಃ ಕಿಙ್ಕರೈರ್ಮುಸಲೈರಹಮ್ । ಪ್ರಹತಃ ಸಂಕ್ಷಯಂ ಯಾತಸ್ತತಸ್ತೇ ರೋಮಕೂಪತಃ । ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಸ್ಯಾಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸ್ಥಿತೋಽಹಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ ।। ೬.

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೇವಕರು ತಮ್ಮ ಗದಿಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನಾಶಮಾಡಿದರು; ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ತತೋಽಹಃಕಲ್ಪನಿರ್ವೃತ್ತೇ ರಾತ್ರಿಕಲ್ಪೇ ಚ ಸತ್ತಮ । ಇದಾನೀಮಾದಿಸೃಷ್ಟೌ ತು ಕೃತೇ ನೃಪತಿಸತ್ತಮ ।। ೬.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಮುಗಿದು, ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಈಗ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಸಂಭೂತಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾರಾಜ ರಾಜ್ಞಃ ಸುಮನಸೋ ಗೃಹೇ । ಕಾಶ್ಮೀರದೇಶಾಧಿಪತೇರಹಂ ಚಾಙ್ಗರುಹೈಸ್ತವ ।। ೬.

ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಸುಮನಸ್ ಎಂಬ ರಾಜನ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಯಜ್ಞೈರಿಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾನೇಕೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚಾಪ್ತದಕ್ಷಿಣೈಃ । ನ ಚಾಹಂ ತೈರಪಹತೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣವರ್ಜಿತೈಃ ।। ೬.

ನೀನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಬಹಳ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಅವುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾನೀಂ ಯತ್ ತ್ವಯಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಕಮ್ । ಪಠಿತಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವೇನ ವಿಹಾಯಾಙ್ಗರುಹಾಣ್ಯಹಮ್ । ಏಕೀಭೂತಃ ಪುನರ್ಜಾತೋ ವ್ಯಾಧರೂಪೋ ನೃಪೋತ್ತಮ ।। ೬.

ಈಗ ನೀನು ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಶ್ಲೋಕದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ, ರಾಜೋತ್ತಮನೇ, ವ್ಯಾಧನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಅಹಂ ಭಗವತಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಕ್ಪಾಪಮೂರ್ತ್ತಿನಾ । ಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿರ್ಮೇ ವರ್ತ್ತತೇ ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ವಿಭೋ ।। ೬.

ನಾನು ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಿಂದೆ ಪಾಪರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನು ಈಗ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಪ್ರಭೂ.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜಾ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಃ । ವರೇಣ ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ತಂ ವ್ಯಾಧಂ ರಾಜಸತ್ತಮಃ ।। ೬.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, ಆ ವ್ಯಾಧನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ರಾಜೋವಾಚ । ಸ್ಮಾರಿತೋಽಸ್ಮಿ ಯಥಾ ವ್ಯಾಧ ತ್ವಯಾ ಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಗತಮ್ । ತಥಾ ತ್ವಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೬.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ವ್ಯಾಧಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮವಂತನಾದ ವ್ಯಾಧನಾಗುವೆ.'

ಯಶ್ಚೈತತ್ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಪಾರಗಂ ಶ್ರೃಣುಯಾತ್ ಪರಮ್ । ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ವಿಧಿಸ್ನಾನಫಲಂ ಭವೇತ್ ।। ೬.

ಯಾರು ಈ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪುಷ್ಕರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಜಾ ವಿಮಾನವರಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಪರೇಣ ತೇಜಸಾ ಯೋಗಮವಾಪಾಶೇಷಧಾರಿಣಿ ।। ೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಧರಿಸುವವನೊಂದಿಗೆ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.