ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ನಿವೃತ್ತಾಯಾಂ ತು ವೈ ತಸ್ಯಾಮನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ತು ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ । ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾನಿಮಿತ್ತಂ ತು ಪ್ರಯಾತುಂ ಮನಸೋಽಭವನ್ ।। ೭೧.

ಆ ಅನಾವೃಷ್ಠಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತತ್ರ ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯನಾಮಾನಂ ತಾಪಸಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚೇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮೀರೀಚಃ ಪರಮೋ ಮುನಿಃ ।। ೭೧.

ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನೆಂಬ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು, ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ಮಾರೀಚನು ಯೋಚಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.

ಮಾರೀಚ ಉವಾಚ । ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯ ಶೋಭನಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪಿತಾ ತೇ ಗೌತಮೋ ಮುನಿಃ । ತಮನುಕ್ತ್ವಾ ನ ಗಚ್ಛಾಮಸ್ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ತಪೋವನಮ್ ।। ೭೧.

ಮಾರೀಚನು ಹೇಳಿದನು: ಶಾಂಡಿಲ್ಯ, ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಗೌತಮನು ಮಹಾಮುನಿ. ಅವನಿಗೆ ಹೇಳದೆ ನಾವು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬಾರದು.

ಏವಮುಕ್ತೇಽಥ ಜಹಸುಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ಮುನಯಸ್ತದಾ । ಕಿಮಸ್ಮಾಭಿಃ ಸ್ವಕೋ ದೇಹೋ ವಿಕ್ರೀತೋಽಸ್ಯಾನ್ನಭಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೭೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ, 'ನಾವು ಅವನ ಊಟ ತಿಂದುದರಿಂದ ನಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಮಾರಿದಂತೆಯೇ?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪುನಶ್ಚೋಚುಃ ಸೋಪಾಧಿಗಮನಂ ಪ್ರತಿ । ಕೃತ್ವಾ ಮಾಯಾಮಯೀಂ ಗಾಂ ತು ತಚ್ಛಾಲೌ ತೇ ವ್ಯಸರ್ಜಯನ್ ।। ೭೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹೊರಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ನಂತರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅವನ ಅಕ್ಕಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರು.

ತಾಂ ಚರನ್ತೀಂ ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಾಲೌ ಗಾಂ ಗೌತಮೋ ಮುನಿಃ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಲಿಲಂ ಪಾಣೌ ಯಾಹಿ ರುದ್ರೇತ್ಯಭಾಷತ । ತತೋ ಮಾಯಾಮಯೀ ಸಾ ಗೌಃ ಪಪಾತ ಜಲಬಿನ್ದುಭಿಃ ।। ೭೧.

ಆ ಹಸುವನ್ನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗೌತಮ ಮುನಿಯವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಿಡಿದು, 'ಹೋಗು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಹಸು ನೀರಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದಳು.

ನಿಹತಾಂ ತಾಂ ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನೀನ್ ಜಿಗಮಿಷೂಂಸ್ತಥಾ । ಉವಾಚ ಗೌತಮೋ ಧೀಮಾಂಸ್ತಾನ್ ಮುನೀನ್ ಪ್ರಣತಃ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೭೧.

ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಗಳು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಗೌತಮನು ನಮ್ರವಾಗಿ ಆ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕಿಮರ್ಥಂ ಗಮ್ಯತೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಸಾಧು ಶಂಸತ ಮಾಚಿರಮ್ । ಮಾಂ ವಿಹಾಯ ಸದಾ ಭಕ್ತಂ ಪ್ರಣತಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೭೧.

ಏನು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೀವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಮುನಿಗಳೇ? ದಯವಿಟ್ಟು ಬೇಗನೆ ಹೇಳಿ. ಸದಾ ಭಕ್ತನಾಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶರಣಾಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?

ಋಷಯ ಊಚುಃ । ಗೋವಧ್ಯೇಯಮಿಹ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಯಾವತ್ ತವ ಶರೀರಗಾ । ತಾವದನ್ನಂ ನ ಭುಞ್ಜಾಮೋ ಭವತೋಽನ್ನಂ ಮಹಾಮುನೇ ।। ೭೧.

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಹಸು ಹತ್ಯೆಯಾಗಿದೆ; ಅದು ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತೋ ಗೌತಮೋಽಥ ತಾನ್ ಮುನೀನ್ ಪ್ರಾಹ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಗೋವಧ್ಯಾಯಾ ದೀಯತಾಂ ಮೇ ತಪೋಧನಾಃ ।। ೭೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಗೌತಮನು ಆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ, 'ಹಸು ಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿ' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಇಯಂ ಗೌರಮೃತಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಗಙ್ಗಾಜಲಪ್ಲುತಾ ಚೇಯಮುತ್ಥಾಸ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೧.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈ ಹಸು ಸತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವಳು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ. ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳು ಖಂಡಿತಾ ಎದ್ದು ಬರ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಮೃತಾಯಾಃ ಸ್ಯಾದಮೃತಾಯಾಃ ಕೃತಂ ತ್ವಿದಮ್ । ವ್ರತಂ ವಾ ಮಾ ಕೃಥಾಃ ಕೋಪಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಯಯುಸ್ತು ತೇ ।। ೭೧.

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಸತ್ತವರಿಗೆ ಬೇಕು; ಸತ್ತಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದು ಸಾಕಾಗಿದೆ. ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಡ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.

ಗತೈಸ್ತೈರ್ಗೌತಮೋ ಧೀಮಾನ್ ಹಿಮವನ್ತಂ ಮಹಾಗಿರಿಮ್ । ಮಾಮಾರಾಧಯಿಷುಃ ಪ್ರಾಯಾತ್ ತಪ್ತುಂ ಚಾಶು ಮಹತ್ ತಪಃ ।। ೭೧.

ಅವರು ಹೋದ ನಂತರ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಗೌತಮನು ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೊರಟನು.

ಶತಮೇಕಂ ತು ವರ್ಷಾಣಾಮಹಮಾರಾಧಿತೋಽಭವಮ್ । ತುಷ್ಟೇನ ಚ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ವರಂ ವರಯ ಸುವ್ರತ ।। ೭೧.

ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ನಾನು ಅವನಿಗೆ, 'ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಸೋಽಬ್ರವೀನ್ಮಾಂ ಜಕಟಾಸಂಸ್ಥಾಂ ದೇಹಿ ಗಙ್ಗಾಂ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್ । ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರಯಾತ್ವೇಷಾ ಪುಣ್ಯಾ ಭಾಗೀರಥೀ ನದೀ ।। ೭೧.

ಅವನು ನನಗೆ, 'ನಿನ್ನ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಂಗೆಯ ತಪಸ್ಸಿನ ನದಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ಈ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗೀರಥಿ ನದಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರಲಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಏವಮುಕ್ತೇ ಜಟಾಖಣ್ಡಮೇಕಂ ಸ ಪ್ರದದೌ ಶಿವಃ । ತಾಂ ಗೃಹ್ಯ ಗತವಾನ್ ಸೋಽಪಿ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಸಾ ತು ಗೌರ್ಮೃತಾ ।। ೭೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶಿವನು ಒಂದು ಜಟೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಹಸು ಸತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ತಜ್ಜಲಪ್ಲಾವಿತಾ ಸಾ ಗೌರ್ಗತಾ ಚೋತ್ಥಾಯ ಭಾಮಿನೀ । ನದೀ ಚ ಮಹತೀ ಜಾತಾ ಪುಣ್ಯತೋಯಾ ಶುಚಿಹ್ರದಾ ।। ೭೧.

ಆ ಜಟೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಹಸು ಎದ್ದು ಬೆಳಗುತ್ತಾ ನಿಂತಳು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಮಹಾ ಪವಿತ್ರ ನದಿ ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ತತ್ರ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋಽಮಲಾಃ । ಆಜಗ್ಮುಃ ಖೇ ವಿಮಾನಸ್ಥಾಃ ಸಾಧುಃ ಸಾಧ್ವಿತಿ ವಾದಿನಃ ।। ೭೧.

ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದು, 'ಅದ್ಭುತ! ಅದ್ಭುತ!' ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದರು.

ಸಾಧು ಗೌತಮ ಸಾಧೂನಾಂ ಕೋನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಸದೃಶಸ್ತವ । ಯದೇವಂ ಜಾಹ್ನವೀಂ ದೇವೀಂ ದಣ್ಡಕೇ ಚಾವತಾರಯತ್ ।। ೭೧.

'ಗೌತಮನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನರು ಧರ್ಮಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಜಹ್ನವಿ ದೇವಿಯನ್ನು ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದವನು ನೀನೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೈಸ್ತು ಗೌತಮಃ ಕಿಮಿದಂ ತ್ವಿತಿ । ಗೋವಧ್ಯಾಕಾರಣಂ ಮಹ್ಯಂ ತಾವತ್ ಪಶ್ಯತಿ ಗೌತಮಃ ।। ೭೧.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಗೌತಮನು 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು, ಹಸು ಸತ್ತ ಕಾರಣವನ್ನು ನೋಡಿ ತಿಳಿದನು.

ಋಷೀಣಾಂ ಮಾಯಯಾ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಾತಂ ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ವೈ । ಶಶಾಪ ತಾನ್ ಜಟಾಭಸ್ಮಮಿಥ್ಯಾವ್ರತಧರಾಸ್ತಥಾ । ಭವಿಷ್ಯಥ ತ್ರಯೀಬಾಹ್ಯಾ ವೇದಕರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ ।। ೭೧.

ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಮುನಿಗಳ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಗೌತಮನು ಅವರಿಗೆ, 'ನಕಲಿ ವ್ರತ ಧಾರಿಗಳು, ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಿಟ್ಟವರು, ನೀವು ವೇದಗಳ ಹೊರಗಿನವರು, ವೇದಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುವಿರಿ' ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಕ್ರೂರವಚನಂ ಗೌತಮಸ್ಯ ಮಹಾಮುನೇಃ । ಊಚುಃ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಮೈವಂ ಸರ್ವಕಾಲಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಭವನ್ತು ಕಿಂ ತು ತೇ ವಾಕ್ಯಂ ಮೋಘಂ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೧.

ಮಹಾಮುನಿ ಗೌತಮನ ಈ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು, 'ಇದು ಸದಾಕಾಲ ಇರಬಾರದು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಯದಿ ನಾಮ ಕಲೌ ಸರ್ವೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಉಪಕಾರಿಣಿ ಯೇ ತೇ ಹಿ ಅಪಕರ್ತಾರ ಏವ ಹಿ । ಇತ್ಥಂಭೂತಾ ಅಪಿ ಕಲೌ ಭಕ್ತಿಭಾಜೋ ಭವನ್ತು ತೇ ।। ೭೧.

'ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡಿದವರು ಕೆಡುಕನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಂಥವರೂ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯವಹ್ನಿನಿರ್ದಗ್ಧಾಃ ಸದಾ ಕಲಿಯುಗೇ ದ್ವಿಜಾಃ । ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಾ ವೇದಕರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ ।। ೭೧.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ದ್ವಿಜರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ವೇದಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಸ್ಯಾಶ್ಚ ಗೌಣಂ ನಾಮೇಹ ನದೀ ಗೋದಾವರೀತಿ ಚ । ಗೌರ್ದತ್ತಾ ವರದಾನಾಚ್ಚ ಭವೇದ್ ಗೋದಾವರೀ ನದೀ ।। ೭೧.

ಈ ನದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೌಣ ಹೆಸರು ಗೋದಾವರಿ. ಹಸುವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ವರ ನೀಡಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ನದಿಗೆ ಗೋದಾವರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಏತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಲೌ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಗಾಂ ದದನ್ತಿ ಜನಾಶ್ಚ ಯೇ । ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ತು ದಾನಾನಿ ಮೋದನ್ತೇ ತ್ರಿದಶೈಃ ಸಹ ।। ೭೧.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ನದಿಗೆ ಬಂದು, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಸುವನ್ನು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ಸಿಂಹಸ್ಥೇ ಚ ಗುರೌ ತತ್ರ ಯೋ ಗಚ್ಛತಿ ಸಮಾಹಿತಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ವಿಧಿನಾ ತತ್ರ ಪಿತೄಂ ಸ್ತರ್ಪಯತೇ ತಥಾ ।। ೭೧.

ಗುರು ಗ್ರಹವು ಸಿಂಹ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—

ಸ್ವರ್ಗಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪಿತರೋ ನಿರಯೇ ಪತಿತಾ ಅಪಿ । ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಾಃ ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿಭಾಜೋ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭೧.

ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತೃಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತ್ವಂ ಖ್ಯಾತಿಂ ಮಹತೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುಕ್ತಿಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಶಾಶ್ವತೀಮ್ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽಥ ಮುನಯೋ ಯಯುಃ ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಮ್ । ಯತ್ರಾಹಮುಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸದಾ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಸತ್ತಮಾಃ ।। ೭೧.

ನೀನು ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿಗಳು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ, ಒಳ್ಳೆಯವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.