ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ತಾಪಸೇನ ನರಾಧಿಪ । ವಿಸ್ಮಯಾಪನ್ನಹೃದಯಸ್ತಮೇವಾಹಂ ತು ಪೃಷ್ಟವಾನ್ ।। ೬೯.

ಆ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಭಗವಂಸ್ತವ ಲೋಕೋಽಯಂ ಸರ್ವಲೋಕವರೋತ್ತಮಃ । ಸರ್ವಲೋಕಾ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ರಾದಿಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೬೯.

ಭವಂತನು, ನಿಮ್ಮ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.

ಅಯಂ ತ್ವಪೂರ್ವೋ ಲೋಕೋ ಮೇ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ತಪೋಧನ । ಸಂಪದೈಶ್ವರ್ಯತೇಜೋಭಿರ್ಹರ್ಮ್ಯರತ್ನಚಯೈಸ್ತಥಾ ।। ೬೯.

ಆದರೆ, ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲವಂತನೆ, ಈ ಲೋಕವು ನನಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ, ಪ್ರಭೆ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅರಮನೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

ಸರೋಭಿಃ ಸೂದಕೈಃ ಪುಣ್ಯೈರ್ಜಲಜೈಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ । ಅತ್ಯದ್ಭುತಮಿದಂ ಲೋಕಂ ದೃಷ್ಟವಾನಸ್ಮಿ ತೇ ಮುನೇ ।। ೬೯.

ಪವಿತ್ರವಾದ ಸರೋವರಗಳು, ಶುಭ್ರವಾದ ಕೆರೆಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಮುನಿಯೇ.

ಇತ್ಥಂಭೂತಂ ಕಥಂ ಲೋಕೋ ಭವಾಂಶ್ಚೇತ್ಥಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ಕಥಯಸ್ವೈತಸ್ಯ ಹೇತುಂ ಮೇ ಕಶ್ಚ ತ್ವಂ ಮುನಿಪುಂಗವ ।। ೬೯.

ಇಂತಹ ಲೋಕವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತು ನೀವು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.

ಕಥಮಿಲಾವೃತೇ ವರ್ಷೇ ಸರಸ್ತೀರೇ ಮಹಾಮುನೇ । ದೃಷ್ಟವಾನಸ್ಮಿ ಸೋಽಹಂ ತ್ವಂ ಸರಸ್ತತ್ ಸಾ ಕುಟೀ ಮುನೇ । ಹೇಮಹರ್ಮ್ಯಾಕುಲೇ ಲೋಕೇ ಕಿಂ ವಾ ಸ್ಥಾನಂ ತು ತೇ ಕುಟಿಃ ।। ೬೯.

ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಇಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿದೆ? ಆ ಸರೋವರ, ಆ ಕುಟೀರ, ಮುನಿಯೇ, ಬಂಗಾರದ ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವೇನು?

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ಭಗವಾತ್ ಮಯಾಽಸೌ ಮುನಿಪುಂಗವಃ । ಪ್ರಾಹ ಮಹ್ಯಂ ಯಥಾವೃತ್ತಂ ಯತ್ ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಚ್ಛೃಣು ।। ೬೯.

ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾಮುನಿಯು ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.

ತಾಪಸ ಉವಾಚ । ಅಹಂ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಜಲರೂಪೀ ಸನಾತನಃ । ಯೇನ ವ್ಯಾಪ್ತಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ।। ೬೯.

ತಪಸ್ವಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ನಾರಾಯಣ ದೇವರು, ಜಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುವವನು. ನನ್ನಿಂದ ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ, ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ, ತುಂಬಿವೆ.

ಯಾ ಸಾ ತ್ವಾಪ್ಯಾಕೃತಿಸ್ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ಸೋಽಹಂ ವರುಣ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ ।। ೬೯.

ನೀನು ನೋಡಿದ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನ ರೂಪವೇ ನಾನು. ನನನ್ನು ವರుణನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ಪರಮ ನಾರಾಯಣನೇ.

ತ್ವಯಾ ಚ ಸಪ್ತ ಜನ್ಮಾನಿ ಅಹಮಾರಾಧಿತಃ ಪುರಾ । ತೇನ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಶೇಽಪಿ ತ್ವಮೇಕಸ್ತ್ವಭಿಲಕ್ಷಿತಃ ।। ೬೯.

ನೀನು ಹಿಂದೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ನಾಶವಾಗುವಾಗಲೂ, ನಾನಿನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ನಿದ್ರಾಮೀಲಿತಲೋಚನಃ । ಪತಿತೋಽಹಂ ಧರಾಪೃಷ್ಠೇ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ಪುನರುತ್ಥಿತಃ ।। ೬೯.

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಕೂಡಲೇ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದೆ.

ಯಾವತ್ಪಶ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ರಾಜನ್ ತಮೃಷಿಂ ತಚ್ಚ ವೈ ಪುರಮ್ । ತಾವನ್ಮೇರುಗಿರೇರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿಂ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ ।। ೬೯.

ರಾಜನೆ, ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಋಷಿಯನ್ನೂ ಆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ಕಂಡೆ. ನಂತರ, ನನ್ನಿಂದಲೇ, ನಾನು ಮೆರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು.

ಸಮುದ್ರಾನ್ ಸಪ್ತ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಥೈವ ಕುಲಪರ್ವತಾನ್ । ಸಪ್ತದ್ವೀಪವತೀಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ದೃಷ್ಟವಾನಸ್ಮಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೬೯.

ನಾನು ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು, ಪ್ರಮುಖ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ನರಾಧಿಪನೇ.

ಅದ್ಯಾಪಿ ತಂ ಲೋಕವರಂ ಧ್ಯಾಯಂಸ್ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಸುವ್ರತ । ಕದಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯೇಽಥ ತಂ ಲೋಕಮಿತಿ ಚಿನ್ತಾಪರೋಽಭವಮ್ ।। ೬೯.

ಓ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೆ, ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಆ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಯಾವಾಗ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತೊಡಗಿದ್ದೆನು.

ಏವಂ ತೇ ಕೌತುಕಂ ರಾಜನ್ ಕಥಿತಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ಯದ್ ವೃತ್ತಂ ಮಮ ದೇಹೇ ತು ಕಿಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ ।। ೬೯.

ಓ ರಾಜನೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೋ ಹೇಳು.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ಕಿಂ ಕೃತಂ ಲೋಕಂ ತ್ವಯಾ ತಮನುಪಶ್ಯತಾ । ವ್ರತಂ ತಪೋ ವಾ ಧರ್ಮೋ ವಾ ಪ್ರಾಪ್ತ್ಯರ್ಥಂ ತಸ್ಯ ವೈ ಮುನೇ ।। ೭೦.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಇದ್ದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದೆ? ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀನು ಯಾವ ವ್ರತವೋ, ತಪಸ್ಸೋ, ಧರ್ಮವೋ ಆಚರಿಸಿದ್ದೆಯೆ?

ಅನಾರಾಧ್ಯ ಹರಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕೋ ಲೋಕಾನ್ ಕಾಮಯೇದ್ ಬುಧಃ । ಆರಾಧಿತೇ ಹರೌ ಲೋಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಕರತಲೇಽಭವನ್ ।। ೭೦.

ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸದೆ ಯಾರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವಂತಾಗುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಮಯಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸನಾತನಃ । ಆರಾಧಿತೋ ವರ್ಷಶತಂ ಕ್ರತುಭಿರ್ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೈಃ ।। ೭೦.

ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಹು ದಾನಗಳಿರುವ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಆರಾಧಿಸಿದೆನು.

ತತಃ ಕದಾಚಿದ್ ಬಹುನಾ ಕಾಲೇನ ನೃಪನನ್ದನ । ಯಜತೋ ಮಮ ದೇವೇಶಂ ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಆಹೂತಾ ಆಗತಾ ದೇವಾಃ ಸಮಮೇವ ಸವಾಸವಾಃ ।। ೭೦.

ಅದರ ನಂತರ, ಬಹು ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ರಾಜಕುಮಾರ, ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ಸ್ವೇ ಸ್ವೇ ಸ್ಥಾನೇ ಸ್ಥಿತಾ ಆಸನ್ ಯಾವದ್ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ । ತಾವತ್ ತತ್ರೈವ ಭಗವಾನಾಗತೋ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ ।। ೭೦.

ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ತಾವು ತಾವು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೃಷಭಧ್ವಜ ಧಾರಿ ಭಗವಂತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.

ಮಹಾದೇವೋ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ । ಸೋಽಪಿ ರೌದ್ರೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ಥಾನೇ ಬಭೂವ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೭೦.

ಮಹಾದೇವನು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನು, ಆ ರೌದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಾನ್ ಸರ್ವಾನಾಗತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾನೃಷಿಮಹೋರಗಾನ್ । ಸನತ್ಕುಮಾರೋ ಭಗವಾನಾಜಗಾಮಾಬ್ಜಸಂಭವಃ ।। ೭೦.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಮಹಾ ನಾಗರನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

ತ್ರಸರೇಣುಪ್ರಮಾಣೇನ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭೇ । ಅವಸ್ಥಿತೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಭೂತಭವ್ಯಭವಿಷ್ಯವಿತ್ ।। ೭೦.

ಅವನೊಬ್ಬ ಮಹಾಯೋಗಿ, ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಧೂಳಿನ ಕಣದಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಆಗಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ರುದ್ರಂ ಸ ವವನ್ದೇ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಮಯಾ ಪ್ರಣಮಿತಸ್ತಸ್ಥೌ ಸಮೀಪೇ ಶೂಲಪಾಣಿನಃ ।। ೭೦.

ಅವನು ಬಂದು, ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ನಾನು ಕೂಡ ಶೂಲಧಾರಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತೆನು.

ತಾನಹಂ ಸಂಸ್ಥಿತಾನ್ ದೇವಾನ್ ನಾರದಾದೀನೃಷೀಂಸ್ತಥಾ । ಸನತ್ಕುಮಾರರುದ್ರೌ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೇ ಮನಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೭೦.

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು, ನಾರದನಂತ ಋಷಿಗಳು, ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ರುದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಉದಯಿಸಿತು.

ಕ ಏಷಾಂ ಭವತೇ ಯಾಜ್ಯೋ ವರಿಷ್ಠಶ್ಚ ನೃಪೋತ್ತಮ । ಕೇನ ತುಷ್ಟೇನ ತುಷ್ಟಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವ ಏತೇ ಸರುದ್ರಕಾಃ ।। ೭೦.

ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿನ್ನಿಂದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವರು? ಯಾರು ಅತ್ಯುತ್ತಮರು? ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ, ರುದ್ರನೊಡನೆ, ಸಂತೋಷಪಡುವರು?

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ಥಿತೇ ರಾಜನ್ ರುದ್ರಃ ಪೃಷ್ಟೋ ಮಯಾಽನಘ । ಏವಮರ್ಥಂ ಕ ಇಜ್ಯೋಽತ್ರ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ ।। ೭೦.

ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ರುದ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು: 'ಓ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವರು?' ಎಂದು.

ಏವಮುಕ್ತೇ ತದೋವಾಚ ರುದ್ರೋ ಮಾಂ ಸುರಸನ್ನಿಧೌ ।। ೭೦.

ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ರುದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ರುದ್ರ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತು ಬಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ತಥಾ ದೇವರ್ಷಯೋಽಮಲಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯಶ್ಚ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಸರ್ವೇ ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತು ಮೇ ವಚಃ । ತ್ವಂ ಚಾಗಸ್ತ್ಯ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ಶ್ರೃಣು ಮೇ ಗದತೋ ವಚಃ ।। ೭೦.

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಶುದ್ಧ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನೀನು ಕೂಡ ನಾನು ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು.