ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಮೋ ದೇವೋ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ನೃಪಸತ್ತಮ । ನ ಚ ವೇದಕ್ರಿಯಾಹೀನಃ ಪಶ್ಯತೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೬೭.

ಅವನೇ ಪರಮ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ. ವೇದಕರ್ಮವಿಲ್ಲದವನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣಲಾರನು.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಯೋಽಸೌ ಪರಾಪರೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವಗತೋ ಮುನೇ । ಚತುರ್ಯುಗೇ ತ್ವಸೌ ಕೀದೃಗ್ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೬೮.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಮುನಿಯೇ, ಪರಾ-ಅಪರ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವು, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ?

ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಕ ಆಚಾರೋ ವರ್ಣಾನಾಂ ಭವಿತಾ ಮುನೇ । ಕಥಂ ಚ ಶುದ್ಧಿರ್ವಿಪ್ರಾಣಾಮನ್ಯಸ್ತ್ರೀಸಂಕರೈರ್ಮುನೇ ।। ೬೮.

ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ವರ್ಣಗಳ ನಡೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ, ಮುನಿಯೇ? ಮತ್ತು ಬೇರೆಯವರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶುದ್ಧತೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ, ಮುನಿಯೇ?

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಕೃತೇ ಯುಗೇ ಮಹೀ ದೇವೈರ್ಭುಜ್ಯತೇ ವೇದಕರ್ಮಣಾ । ಯಜದ್ಭಿರಸುರೈಸ್ತ್ರೇತಾಂ ತದ್ವದ್ ದೇವೈಶ್ಚ ಸತ್ತಮ ।। ೬೮.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವೇದಕರ್ಮದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಅದೇ ರೀತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಾಪರೇ ಸತ್ತ್ವರಜಸೀ ಬಹುಲೇ ನೃಪಸತ್ತಮ । ಯಾವದ್ ಧರ್ಮಸುತೋ ರಾಜಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾಮತೇ ।। ೬೮.

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಾಗ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು ಇರುವವರೆಗೆ, ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ.

ತತಸ್ತಮಃ ಪ್ರಭವಿತಾ ಕಲಿರೂಪೋ ನರೇಶ್ವರ । ತಸ್ಮಿನ್ ಕಲೌ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಸ್ವಮಾರ್ಗಾಚ್ಚ್ಯವತೇ ದ್ವಿಜಃ ।। ೬೮.

ಆಮೇಲೆ, ಕಳಿಯುಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಂಧಕಾರ ಆವರಿಸುವದು, ನರೇಶ್ವರ; ಆ ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜಾನೋ ವೈಶ್ಯಶೂದ್ರಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಯಶೋ ಹೀನಜಾತಯಃ । ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ಯಶೌಚವಿವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೬೮.

ರಾಜರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ಬಹುತೇಕ ಹೀನಕುಲದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌಚವಿಲ್ಲದೆ.

ಅಗಮ್ಯಾಗಮನಂ ತತ್ರ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಿಜಾತಯಃ । ಅನೃತಂ ಚ ವದಿಷ್ಯನ್ತಿ ವೇದಮಾರ್ಗಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ । ವಿವಾಹಾಂಶ್ಚ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸಗೋತ್ರಾನಸಮಾಂಸ್ತಥಾ ।। ೬೮.

ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಅಸಾಧ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ವೇದಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಗೋತ್ರದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮಾನರಲ್ಲದವರನ್ನೂ ವಿವಾಹ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜಾನೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಹಿಂಸ್ಯುರ್ವಿತ್ತಲೋಭಾನ್ವಿತಾಃ ಶಠಾಃ । ಅನ್ತ್ಯಜಾ ಅಪಿ ವೈಶ್ಯತ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪಣೇ ರತಾಃ । ಅಭಿಮಾನಿನೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಶೂದ್ರಜಾತಿಷು ಗರ್ವಿತಾಃ ।। ೬೮.

ರಾಜರು, ಧನದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಮೋಸಗಾರರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಂತ್ಯಜರೂ ವೈಶ್ಯರಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಶೂದ್ರಕುಲದವರು ಅಹಂಕಾರಿಗಳಾಗಿ, ಗರ್ವದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವಾಶಿನೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಶೌಚವರ್ಜಿತಾಃ । ಸುರಾ ಪೇಯಮಿತಿ ಪ್ರಾಹುಃ ಸತ್ಯಶೌಚವಿವರ್ಜಿತಾಃ ।। ೬೮.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಸತ್ಯವೂ ಶೌಚವೂ ಇಲ್ಲದೆ.

ತತೋ ವಿನಶ್ಯತೇ ಲೋಕೋ ವರ್ಣಧರ್ಮಶ್ಚ ನಶ್ಯತೇ ।। ೬೮.

ಆಮೇಲೆ ಲೋಕವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಅಗಮ್ಯಾಗಮನಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋಽಪಿ ವಾ । ಶೂದ್ರೋಽಪಿ ಶುದ್ಧ್ಯತೇ ಕೇನ ಕಿಂ ವಾಽಗಮ್ಯಂ ತು ಶಂಸ ಮೇ ।। ೬೮.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೋ ಅಥವಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೋ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನು ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯರು ನಿರ್ಬಂಧಿತರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಚಾತುರ್ಗಾಮೀ ಭವೇದ್ ವಿಪ್ರಸ್ ತ್ರಿಗಾಮೀ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋ ಭವೇತ್ । ದ್ವಿಗಾಮೀ ತು ಭವೇದ್ ವೈಶ್ಯಃ ಶೂದ್ರ ಏಕಗಮಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೬೮.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸಬಹುದು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಮೂವರೊಂದಿಗೆ, ವೈಶ್ಯನು ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ, ಶೂದ್ರನು ಒಬ್ಬಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗಮ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಂ ಪ್ರಾಹುಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಯ ನರೇಶ್ವರ । ಕ್ಷತ್ರಾಣೀಂ ಚೈವ ವೈಶ್ಯಸ್ಯ ವೈಶ್ಯಾಂ ಶೂದ್ರಸ್ಯ ಪಾರ್ಥಿವ । ಅಧಮಸ್ಯೋತ್ತಮಾ ನಾರೀ ಅಗಮ್ಯಾ ಮನುರಬ್ರವೀತ್ ।। ೬೮.

ರಾಜನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯು ನಿರ್ಬಂಧಿತಳು, ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ವೈಶ್ಯ ಮಹಿಳೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತಳು. ಕೆಳ ವರ್ಣದವನಿಗೆ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಮನುವು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾತಾ ಮಾತೃಷ್ವಸಾ ಶ್ವಶ್ರೂರ್ಭಾತೃಪತ್ನೀ ಚ ಪಾರ್ಥಿವ । ಸ್ನುಷಾ ಚ ದುಹಿತಾ ಚೈವ ಮಿತ್ರಪತ್ನೀ ಸ್ವಗೋತ್ರಜಾ ।। ೬೮.

ತಾಯಿ, ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿ, ಅತ್ತೆ, ತಮ್ಮನ ಹೆಂಡತಿ, ಸೊಸೆ, ಮಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ವಂಶದ ಮಹಿಳೆ—

ರಾಜಜಾಯಾಽಽತ್ಮಜಾ ಚೈವ ಅಗಮ್ಯಾ ಮುಖ್ಯತಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ರಜಕಾದಿಷು ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽಗಮ್ಯಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ । ಅಗಮ್ಯಾಗಮನಂ ಚೈತತ್ ಕೃತಂ ಪಾಪಾಯ ಜಾಯತೇ ।। ೬೮.

ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಧೋಬಣಿಯಂತಹ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ಬಂಧಿತರು. ಇಂತಹ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಪಾಪಕಾರ್ಯ.

ವಿಯೋನಿಗಮನಾಯಾಶು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಭವತ್ಯಲಮ್ । ಶೇಷಸ್ಯ ಶುದ್ಧಿರೇಷೈವ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶತಂ ಭವೇತ್ ।। ೬೮.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ವರ್ಣದ ಹೊರಗಿನ ಮಹಿಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿದರೆ ಭಾರಿ ಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ; ಉಳಿದವರಿಗೆ ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಹುನಾಽಪಿ ಹಿ ಕಾಲೇನ ಯತ್ ಪಾಪಂ ಸಮುಪಾರ್ಜಿತಮ್ । ವರ್ಣಸಂಕರಸಂಗತ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ ನರರ್ಷಭ ।। ೬೮.

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವರ್ಣಸಂಕರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಎಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೂ,

ದಶಪ್ರಣವಗಾಯತ್ರೀಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶತೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ । ಮುಚ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಯಾಃ ಕಿಂ ಪುನಃ ಶೇಷಪಾತಕೈಃ ।। ೬೮.

ಹತ್ತು ಪ್ರಣವದೊಂದಿಗೆ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮೂರು ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಪಾಪಗಳು ಇನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಅಥವಾ ಪರರೂಪಂ ಯೋ ವೇದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಂಗವಃ । ವೇದಾಧ್ಯಾಯೀ ಪಾಪಶತೈಃ ಕೃತೈರಪಿ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ।। ೬೮.

ಅಥವಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೆ, ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಪಾಪವು ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ್ಮರನ್ ವಿಷ್ಣುಂ ಪಠನ್ ವೇದಂ ದದದ್ ದಾನಂ ಯಜನ್ ಹರಿಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶುದ್ಧ ಏವಾಸ್ತೇ ವಿರುದ್ಧಮಪಿ ತಾರಯೇತ್ ।। ೬೮.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ದಾನ ನೀಡಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸಬಲ್ಲನು.

ಏತತ್ ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ ಪೃಷ್ಟೋಽಹಂ ತ್ವಯಾ ನೃಪ । ಮನ್ವಾದಿರ್ಭಿರ್ವಿಸ್ತರಶಃ ಕಥ್ಯತೇ ಯೇನ ಪಾರ್ಥಿವ । ಸಮಾಸತಸ್ತೇನ ಮಯಾ ಕಥಿತಂ ತೇ ನೃಪೋತ್ತಮ ।। ೬೮.

ರಾಜನೆ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಮನುವು ಮತ್ತಿತರರು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದುದನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ತ್ವಚ್ಛರೀರೇ ತು ಯದ್ ವೃತ್ತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ । ಚಿರಜೀವೀ ಭವಾಂಸ್ತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸತ್ತಮ ।। ೬೯.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತೋ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾದ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಮಚ್ಛರೀರಮಿದಂ ರಾಜನ್ ಬಹುಕೌತೂಹಲಾನ್ವಿತಮ್ । ಅನೇಕಕಲ್ಪಸಂಸ್ಥಾಯಿ ವೇದವಿದ್ಯಾವಿಶೋಧಿತಮ್ ।। ೬೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿವೆ; ಅನೇಕ ಯುಗಗಳನ್ನು ದಾಟಿದೆ, ವೇದಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಅಟನ್ ಮಹೀಮಹಂ ಸರ್ವಾಂ ಗತವಾನಸ್ಮಿ ಪಾರ್ಥಿವ । ಇಲಾವೃತಂ ಮಹಾವರ್ಷಂ ಮೇರೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೬೯.

ನಾನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜನೇ; ಮೇರುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾ ದೇಶವಾದ ಇಲಾವೃತವನ್ನೂ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.

ತತ್ರ ರಮ್ಯಂ ಸರೋ ದೃಷ್ಟಂ ತಸ್ಯ ತೀರೇ ಮಹಾಕುಟೀ । ತತ್ರೋಪವಾಸಶಿಥಿಲಂ ದೃಷ್ಟವಾನಸ್ಮಿ ತಾಪಸಮ್ । ಅಸ್ಥಿಚರ್ಮಾವಶೇಷಂ ತು ಚೀರವಲ್ಕಲಧಾರಿಣಮ್ ।। ೬೯.

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರವೊಂದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ದಡದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡ, ಎಲುಬು ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದ, ಚೀರವಲ್ಕಲ ಧರಿಸಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟೃವಾಽಹಂ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ ಏಷ ನೃಪಸತ್ತಮ । ವಿಶ್ವಾಸ್ಯ ಪ್ರತಿಪತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ವಿಧೇಯಂ ಮೇ ನರೋತ್ತಮ ।। ೬೯.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, 'ಈವನು ಯಾರು?' ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಅರಿಯಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಏವಂ ಚಿತ್ತಯತೋ ಮಹ್ಯಂ ಸ ಮಾಂ ಪ್ರಾಹ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಾತಿಥ್ಯಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ ।। ೬೯.

ಇದ렇게 ನಾನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಮುನಿ ನನ್ನತ್ತ ನೋಡಿ, 'ಇಲ್ಲಿ ಇರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಇರಿ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽಹಂ ಕುಟೀಂ ತು ತಾಮ್ । ತಾವತ್ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ವಿಪ್ರಂ ಜ್ವಲನ್ತಮಿವ ತೇಜಸಾ ।। ೬೯.

ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಆ ಕುಟೀರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವರು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.