ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಶೂರಸೇನಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಸ ಹ್ಯಪುತ್ರಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತೋತ್ತಮೇ ।। ೬೩.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶೂರಸೇನ ಎಂಬ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ರಾಜನು ಪುತ್ರಹೀನನಾಗಿ, ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯೈವಂ ಕುರ್ವತೋ ದೇವೋ ವ್ರತಮೇತಜ್ಜಗಾದ ಹ । ಸೋಽಪ್ಯೇತತ್ ಕೃತವಾನ್ ರಾಜಾ ಪುತ್ರಂ ಚೈವೋಪಲಬ್ಧವಾನ್ ।। ೬೩.

ಅವನು ಹೀಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು.

ವಸುದೇವಂ ಮಹಾಭಾಗಮನೇಕಕ್ರತುಯಾಜಿನಮ್ । ತಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮಾಪತ್ವಾನ್ ।। ೬೩.

ಅವನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವಸುದೇವನನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ಏವಂ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮೀ ರಾಜನ್ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ । ಸಂವತ್ಸರಾನ್ತೇ ದಾತವ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಯುಗ್ಮಂ ದ್ವಿಜಾತಯೇ ।। ೬೩.

ಹೀಗೆ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಪ್ಪು ಹಸುಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏತತ್ ಪುತ್ರವ್ರತಂ ನಾಮ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ । ಏತತ್ ಕೃತ್ವಾ ನರಃ ಪಾಪೈಃ ಸರ್ವೈರೇವ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೩.

ಈ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಮಾನವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೌರ್ಯವ್ರತಮನುತ್ತಮಮ್ । ಯೇನ ಭೀರೋರಪಿ ಮಹಚ್ಛೌರ್ಯಂ ಭವತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೬೪.

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಶೌರ್ಯವ್ರತ ಎಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಭಯಪಡುವವನಿಗೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಧೈರ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾಸಿ ಚಾಶ್ವಯುಜೇ ಶುದ್ಧಾಂ ನವಮೀಂ ಸಮುಪೋಷಯೇತ್ । ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಕೃತಸಂಕಲ್ಪಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ನಿರೋದನಃ ।। ೬೪.

ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಎಂಟನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ನವಮ್ಯಾಂ ಪಾರಯೇತ್ ಪಿಷ್ಟಂ ಪ್ರಥಮಂ ಭಕ್ತಿತೋ ನೃಪ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವೀಂ ಚೈವ ತು ಪೂಜಯೇತ್ । ದುರ್ಗಾಂ ದೇವೀಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ಮಹಾಮಾಯಾಂ ಮಹಾಪ್ರಭಾಮ್ ।। ೬೪.

ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಮೊದಲಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯವರು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು, ಮಹಾಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು.

ಏವಂ ಸಂವತ್ಸರಂ ಯಾವದುಪೋಷ್ಯೇತಿ ವಿಧಾನತಃ । ವ್ರತಾನ್ತೇ ಭೋಜಯೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಕುಮಾರಿಕಾಃ ।। ೬೪.

ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಮಾರಿಯರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಹೇಮವಸ್ತ್ರಾದಿಭಿಸ್ತಾಸ್ತು ಭೂಷಯಿತ್ವಾ ತು ಶಕ್ತಿತಃ । ಪಶ್ಚಾತ್ ಕ್ಷಮಾಪಯೇತ್ ತಾಸ್ತು ದೇವೀ ಮೇ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ ।। ೬೪.

ಆ ಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು: 'ದೇವಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಲಿ' ಎಂದು.

ಏವಂ ಕೃತೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾಜ್ಯೋ ಲಭೇದ್ ರಾಜ್ಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅವಿದ್ಯೋ ಲಭತೇ ವಿದ್ಯಾಂ ಭೀತಃ ಶೌರ್ಯಂ ಚ ವಿದನ್ತಿ ।। ೬೪.

ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಿದರೆ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಭಯಪಡುವವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಸಾರ್ವಭೌಮವ್ರತಂ ಚಾನ್ಯತ್ ಕಥಯಾಮಿ ಸಮಾಸತಃ । ಯೇನ ಸಮ್ಯಕ್ಕೃತೇನಾಶು ಸಾರ್ವಭೌಮೋ ನೃಪೋ ಭವೇತ್ ।। ೬೫.

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಇನ್ನೊಂದು ಸರ್ವಭೌಮ ವ್ರತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ರಾಜನು ಶೀಘ್ರವೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕಾರ್ತಿಕಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ದಶಮೀ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಿಕಾ । ತಸ್ಯಾಂ ನಕ್ತಾಶನೋ ನಿತ್ಯಂ ದಿಕ್ಷು ಶುದ್ಧಬಲಿಂ ಹರೇತ್ ।। ೬೫.

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿಚಿತ್ರೈಃ ಕುಸುಮೈರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್ । ದಿಶಾಂ ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಂ ಕುರ್ಯಾನ್ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಸುವ್ರತಃ । ಸರ್ವಾ ಭವನ್ತ್ಯಃ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತು ಮಮ ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ ।। ೬೫.

ವಿವಿಧ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು: 'ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರತೀ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ಸು ನೀಡಲಿ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಬಲಿಂ ತಾಸು ದತ್ತ್ವಾ ಶುದ್ಧೇನ ಚೇತಸಾ । ತತೋ ರಾತ್ರೌ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ದಧ್ಯನ್ನಂ ತು ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್ ।। ೬೫.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಂ ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಥೇಷ್ಟಂ ತು ಏವಂ ಸಂವತ್ಸರಂ ನೃಪ । ಯಃ ಕರೋತಿ ನರೋ ನಿತ್ಯಂ ತಸ್ಯ ದಿಗ್ವಿಜಯೋ ಭವೇತ್ ।। ೬೫.

ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ನಂತರವೂ, ಹೀಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ತು ಯತ್ನೇನ ನರಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ಯಥಾವಿಧಿ । ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷೇ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಾದಾರಭ್ಯಾಬ್ದಂ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ತದ್ ವ್ರತ ಧನದಸ್ಯೇಷ್ಟಂ ಕೃತಂ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೬೫.

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಜಾಗೃತೆಯಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಈ ವ್ರತವು ಧನದೇವತೆಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು; ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಧನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ನಿರಾಹಾರೋ ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದ್ವಾದಶೀದಿನೇ । ಶುಕ್ಲೇ ವಾಽಪ್ಯಥವಾ ಕೃಷ್ಣೇ ತದ್ ವ್ರತಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಮಹತ್ ।। ೬೫.

ಯಾರು ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅದು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷವಾಗಿರಲಿ, ಅವರು ಮಹಾ ವೈಷ್ಣವ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಚೀರ್ಣ ಸುಘೋರಾಣಿ ಹನ್ತಿ ಪಾಪಾನಿ ರಪಾರ್ಥಿವ । ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾಂ ತು ನಕ್ತೇನ ಧರ್ಮವ್ರತಮಥೋಚ್ಯತೇ ।। ೬೫.

ಈ ರೀತಿ ಈ ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ರಾಜನೇ. ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡುವ ಧರ್ಮವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ಫಾಲ್ಗುನಸ್ಯ ತಥಾರಭ್ಯ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ರೌದ್ರಂ ವ್ರತಂ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೇ ವಿಶೇಷತಃ । ಮಾಘಮಾಸಾದಥಾರಭ್ಯ ಪೂರ್ಣಂ ಸಂವತ್ಸರಂ ನೃಪ ।। ೬೫.

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ಧಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಕಠಿಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮಾಘ ಮಾಸದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಇನ್ದುವ್ರತಂ ಪಞ್ಚದಶ್ಯಾಂ ಶುಕ್ಲಾಯಾಂ ನಕ್ತಭೋಜನಮ್ । ಪಿತೃವ್ರತಮಮಾವಾಸ್ಯಾಮಿತಿ ರಾಜನ ತಥೇರಿತಮ್ ।। ೬೫.

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹದಿನೈದನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಅದು ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡುವ ವ್ರತ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ. ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ದಶ ಪಞ್ಚ ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಯ ಏವಂ ಕುರುತೇ ನೃಪ । ತಿಥಿವ್ರತಾನಿ ಕಸ್ತಸ್ಯ ಫಲಂ ವ್ರತಪ್ರಮಾಣತಃ ।। ೬೫.

ಯಾರು ಹತ್ತು ಅಥವಾ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ತಿಥಿವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ರಾಜನೇ, ಅವರಿಗೆ ವ್ರತದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ರಾಜಸೂಯಶತಾನಿ ಚ । ಯಷ್ಟಾನಿ ತೇನ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಕಲ್ಪೋಕ್ತಾಃ ಕ್ರತವಸ್ತಥಾ ।। ೬೫.

ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಎಲ್ಲ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಂತೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ.

ಏಕಮೇವ ಕೃತಂ ಹನ್ತಿ ವ್ರತಂ ಪಾಪಾನಿ ನಿತ್ಯಶಃ । ಯಃ ಪುನಃ ಸರ್ವಮೇತದ್ಧಿ ಕುರ್ಯಾನ್ನರವರಾತ್ಮಜ । ಸ ಶುದ್ಧೋ ವಿರಜೋ ಲೋಕಾನಾಪ್ನೋತಿ ಸಕಲಂ ನೃಪ ।। ೬೫.

ಒಂದು ಸಲ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿದರೂ, ಅದು ನಿತ್ಯ ಪಾಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ರಾಜಕುಮಾರನೆ, ಯಾರು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಮಹಾರಾಜ.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಆಶ್ಚರ್ಯಂ ಯದಿ ತೇ ಕಿಂಚಿದ್ ವಿದಿತಂ ದೃಷ್ಟಮೇವ ವಾ । ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮಮ ಕೌತೂಹಲಂಮಹತ್ ।। ೬೬.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದದ್ದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನೀನು ನೋಡಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಆಶ್ಚರ್ಯಭೂತೋ ಭಗವಾನೇಷ ಏವ ಜನಾರ್ದನಃ । ತಸ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಾಣಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ಬಹೂನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ವೈ ।। ೬೬.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳ ಮೂಲವೇ ಭಗವಂತ ಜನಾರ್ದನನು. ಅವನ ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಂ ಗತಃ ಪೂರ್ವಂ ನಾರದಃ ಕಿಲ ಪಾರ್ಥಿವ । ಸೋಽಪಶ್ಯಚ್ಛಙ್ಖಚಕ್ರಾಬ್ಜಾನ್ ಪುರುಷಾಂಸ್ತಿಗ್ಮತೇಜಸಃ ।। ೬೬.

ಒಮ್ಮೆ, ರಾಜನೇ, ನಾರದನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಅಯಂ ವಿಷ್ಣುರಯಂ ವಿಷ್ಣುರೇಷ ವಿಷ್ಣುಃ ಸನಾತನಃ । ಚಿನ್ತಾಽಭೂತ್ತಸ್ಯತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೋಽಸ್ಮಿನ್ವಿಷ್ಣುರಿತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೬೬.

ಇವನು ವಿಷ್ಣು, ಇವನು ವಿಷ್ಣು, ಇವನು ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ, 'ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿಜವಾದ ವಿಷ್ಣುವು?' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೋ । ಆರಾಧಯಾಮಿ ಚ ಕಥಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್ ।। ೬೬.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಿತು: 'ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು?' ಎಂದು ಆತನು ಯೋಚಿಸಿದನು.