ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ರಾಜಾ ವೇಪಮಾನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಾಧ್ವಹಂ ವಿಪ್ರ ಕಥಂ ವಾಽಸಾಧ್ವಹಂ ಮುನೇ । ಕಥಂ ಚ ಕುಷ್ಠಂ ಮೇ ಜಾತಮೇತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು, ನಡುಗುತ್ತಾ, "ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು? ನನಗೆ ಈ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ । ಏತದ್ ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವಂ ನಾಮ ಪದ್ಮಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಶ್ರುತಮ್ । ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇಣ ಚಾನೇನ ದೃಷ್ಟಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವದೇವತಾಃ । ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಶ್ಯತೇ ಚೈತತ್ ಷಣ್ಮಾಸಂ ಕ್ವಾಪಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೬೨.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ರಾಜಾ."

ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತು ಯೋ ಜಲಂ ವಿಶತೇ ನರಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮರ್ಹತಿ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಗವಸ್ಥಾಯಾ ಮೂರ್ತಿರಪ್ಸು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಲೇ ಮಗ್ನಃ ಸಂಸಾರಾದ್ ವಿಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೨.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಿಂದಿನ ರೂಪವು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗಿದರೆ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಇಮಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ಸೂತೋ ಜಲೇ ಮಗ್ನೋ ನರೋತ್ತಮ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಶ್ಚ ಪುನರಿಮಂ ಹರ್ತುಮಿಚ್ಛನ್ನರಾಧಿಪ । ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಕುಷ್ಠಿತ್ವಂ ಪಾಪಪೂರುಷ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಸಾರಥಿಯು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು. ಆದರೆ ನೀನು, ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅದರಿಂದ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ಪಾಪದಿಂದ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಬಂದಿದೆ.

ದೃಷ್ಟಮೇತತ್ ತ್ವಯಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ಸಾಧ್ವಿತಿ ತತಃ ಪ್ರಭೋ । ಮಯೋಕ್ತೋ ಮೋಹಮಾಪನ್ನಸ್ತೇನಾಸಾಧುರಿತೀರಿತಃ ।। ೬೨.

ನೀನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮ' ಎಂದೆನು. ಆದರೆ ನೀನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದುದರಿಂದ 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು.

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಹ್ಯಹಂ ಚೇಮಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಅಹನ್ಯಹನಿ ಚಾಗಚ್ಛಂಸ್ತಂ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ।। ೬೨.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನು, ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆ.

ದೇವಾ ಅಪಿ ವದನ್ತ್ಯೇತೇ ಪದ್ಮಂ ಕಾಞ್ಚನಮುತ್ತಮಮ್ । ಮಾನಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಪದ್ಮಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾತ್ರ ಗತಂ ಹರಿಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಸ್ತತ್ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯದ್ ಗತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಭವೇತ್ ।। ೬೨.

ದೇವತೆಗಳೂ ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಂಗಾರದ ಕಮಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ನಾವು ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಇದಂ ಚ ಕಾರಣಂ ಚಾನ್ಯತ್ ಕುಷ್ಠಸ್ಯ ಶ್ರೃಣು ಪಾರ್ಥಿವ । ಆದಿತ್ಯಃ ಪದ್ಮಗರ್ಭೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವಯಮೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೬೨.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳು ರಾಜನೇ, ಕುಷ್ಟರೋಗಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾರಣ. ಈ ಕಮಲದ ಒಳಗೆ ಸೂರ್ಯನೂ ಸ್ವತಃ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ತ್ವತೋ ಭಾವಃ ಪರಮಾತ್ಮೈಷ ಶಾಶ್ವತಃ । ಧಾರಯಾಮಿ ಶಿರಸ್ಯೇನಂ ಲೋಕಮಧ್ಯೇ ವಿಭೂಷಣಮ್ ।। ೬೨.

ನಾನು ಆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಂಡು, ಲೋಕದ ನಡುವೆ ಆತನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏವಂ ತೇ ಜಲ್ಪತಾ ಪಾಪಮಿದಂ ದೇವೇನ ದರ್ಶಿತಮ್ । ಇದಾನೀಮಿಮಮೇವ ತ್ವಮಾರಾಧಯ ಮಹಾಮತೇ ।। ೬೨.

ನೀನು ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ, ಈ ಪಾಪವನ್ನು ದೇವರು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ನೀನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತು ಇಮಮೇವ ವ್ರತಂ ತದಾ । ಆದಿತ್ಯಾರಾಧನಂ ದಿವ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಾಖ್ಯಂ ಜಗಾದ ಹ ।। ೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅದೇ ವ್ರತವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುವ ದೈವಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಸೋಽಪಿ ರಾಜಾಽಕರೋಚ್ಚೇಮಂ ವ್ರತಂ ಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ಸಿದ್ಧಿಂ ಚ ಪರಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿರೋಗಶ್ಚಾಭವತ್ ಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೬೨.

ಆ ರಾಜನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ರೋಗಮುಕ್ತನಾದನು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿವ್ರತಂ ಶುಭಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಸಮಾಸೇನ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೬೩.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಸುಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶುಭವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳು.

ಮಾಸೇ ಭಾದ್ರಪದೇ ಯಾ ತು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೇ ನರೇಶ್ವರ । ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಮುಪವಾಸೇನ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿವ್ರತಂ ಹಿ ತತ್ ।। ೬೩.

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು, ರಾಜನೇ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಈ ಸುಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಚೈವ ತು ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಮರ್ಚಯೇದ್ ಹರಿಮ್ । ದೇವಕ್ಯುತ್ಸಙ್ಗಗಂ ದೇವಂ ಮಾತೃಭಿಃ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್ ।। ೬೩.

ಆರು ದಿನದಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಏಳನೇ ದಿನ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ದೇವಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ತಾಯಂದಿರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇಽಷ್ಟಮ್ಯಾಮರ್ಚಯೇತ್ ಪ್ರಯತೋ ಹರಿಮ್ । ಪ್ರಾಗ್ವಿಧಾನೇನ ಗೋವಿನ್ದಮರ್ಚಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನತಃ ।। ೬೩.

ಅಷ್ಟಮಿಯ ಶುಭ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಯವೈಃ ಕೃಷ್ಣತಿಲೈಃ ಸಘೃತೈರ್ಹೋಮಯೇದ್ ದಧಿ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಸದಕ್ಷಿಣಾನ್ ।। ೬೩.

ನಂತರ ಜೋಳ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳನ್ನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಸ್ವಯಂ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ಪ್ರಥಮಂ ಬಿಲ್ವಮುತ್ತಮಮ್ । ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಸ್ನೇಹೈಃ ಸರ್ವರಸೈರ್ಯುತಮ್ ।। ೬೩.

ನಂತರ, ಮೊದಲಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಿಲ್ವಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ರುಚಿಗಳೂ ಮತ್ತು ಸ्नेಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರತಿಮಾಸಮನೇನೈವ ವಿಧಿನೋಪೋಷ್ಯ ಮಾನವಃ । ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮೀಮಪುತ್ರೋಽಪಿ ಲಭೇತ್ ಪುತ್ರಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೬೩.

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಇದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಪುತ್ರಹೀನನೂ ಕೂಡ ಪುತ್ರನನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಶೂರಸೇನಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಸ ಹ್ಯಪುತ್ರಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತೋತ್ತಮೇ ।। ೬೩.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶೂರಸೇನ ಎಂಬ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ರಾಜನು ಪುತ್ರಹೀನನಾಗಿ, ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯೈವಂ ಕುರ್ವತೋ ದೇವೋ ವ್ರತಮೇತಜ್ಜಗಾದ ಹ । ಸೋಽಪ್ಯೇತತ್ ಕೃತವಾನ್ ರಾಜಾ ಪುತ್ರಂ ಚೈವೋಪಲಬ್ಧವಾನ್ ।। ೬೩.

ಅವನು ಹೀಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು.

ವಸುದೇವಂ ಮಹಾಭಾಗಮನೇಕಕ್ರತುಯಾಜಿನಮ್ । ತಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸೋಽಪಿ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮಾಪತ್ವಾನ್ ।। ೬೩.

ಅವನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವಸುದೇವನನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪಡೆದನು. ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ಏವಂ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮೀ ರಾಜನ್ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ । ಸಂವತ್ಸರಾನ್ತೇ ದಾತವ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಯುಗ್ಮಂ ದ್ವಿಜಾತಯೇ ।। ೬೩.

ಹೀಗೆ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಪ್ಪು ಹಸುಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏತತ್ ಪುತ್ರವ್ರತಂ ನಾಮ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ । ಏತತ್ ಕೃತ್ವಾ ನರಃ ಪಾಪೈಃ ಸರ್ವೈರೇವ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೩.

ಈ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಮಾನವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೌರ್ಯವ್ರತಮನುತ್ತಮಮ್ । ಯೇನ ಭೀರೋರಪಿ ಮಹಚ್ಛೌರ್ಯಂ ಭವತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೬೪.

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಶೌರ್ಯವ್ರತ ಎಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಭಯಪಡುವವನಿಗೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಧೈರ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾಸಿ ಚಾಶ್ವಯುಜೇ ಶುದ್ಧಾಂ ನವಮೀಂ ಸಮುಪೋಷಯೇತ್ । ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಕೃತಸಂಕಲ್ಪಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ನಿರೋದನಃ ।। ೬೪.

ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಎಂಟನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ನವಮ್ಯಾಂ ಪಾರಯೇತ್ ಪಿಷ್ಟಂ ಪ್ರಥಮಂ ಭಕ್ತಿತೋ ನೃಪ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವೀಂ ಚೈವ ತು ಪೂಜಯೇತ್ । ದುರ್ಗಾಂ ದೇವೀಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ಮಹಾಮಾಯಾಂ ಮಹಾಪ್ರಭಾಮ್ ।। ೬೪.

ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಮೊದಲಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯವರು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು, ಮಹಾಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು.

ಏವಂ ಸಂವತ್ಸರಂ ಯಾವದುಪೋಷ್ಯೇತಿ ವಿಧಾನತಃ । ವ್ರತಾನ್ತೇ ಭೋಜಯೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಕುಮಾರಿಕಾಃ ।। ೬೪.

ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಮಾರಿಯರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.