ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಂ ತು ಸ್ಥಿತಂ ಪುರುಷಸತ್ತಮಮ್ । ರಕ್ತವಾಸೋಭಿರಾಛನ್ನಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ತಿಗ್ಮತೇಜಸಮ್ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲದೊಳಗೆ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಪುರುಷನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾರಥಿಂ ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಮೇತತ್ ಸಮಾನಯ । ಇದಂ ತು ಶಿರಸಾ ಬಿಭ್ರತ್ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಶ್ಲಾಘನೀಯೋ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾದಾಹರ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನನಗೆ ತಂದುಕೊಡು. ನಾನು ಇದನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮುಂದೆ ನಾನು ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇಗ ತಂದುಕೊಡು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಸಾರಥಿಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ । ಗ್ರಹೀತುಮುಪಚಕ್ರಾಮ ತಂ ಪದ್ಮಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಸಾರಥಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತತಃ ಪದ್ಮೇ ಹುಙ್ಕಾರಃ ಸಮಜಾಯತ । ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸ ತ್ರಸ್ತಃ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವೊಂದು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತುಹೋದನು.

ರಾಜಾ ಚ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸಮಪದ್ಯತ । ಕುಷ್ಠೀ ವಿಗತವರ್ಣಶ್ಚ ಬಲವೀರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಃ ।। ೬೨.

ಆ ಶಬ್ದದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೇ ರಾಜನು ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಕುಷ್ಟರೋಗಿಯಾಗಿದನು, ಅವನಿಗೆ ಬಣ್ಣವೂ ಹೋದದು, ಶಕ್ತಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.

ತಥಾಗತಮಥಾತ್ಮಾನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ । ತಸ್ಥೌ ತತ್ರೈವ ಶೋಕಾರ್ತ್ತಃ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಸ್ವಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಿಂತು, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತೋ ಧೀಮಾನಾಜಗಾಮ ಮಹಾತಪಾಃ । ವಸಿಷ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋಽಥ ತಂ ಸ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪಾರ್ಥಿವಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬೃಹತ್ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ, ಬೃಹ್ಮನ ಮಗ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಥಂ ತೇ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ತವ ದೇಹಸ್ಯ ಶಾಸನಮ್ । ಇದಾನೀಮೇವ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪೃಚ್ಛತಃ ।। ೬೨.

"ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಸರ್ವಂ ಪದ್ಮಸ್ಯ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸ ಪ್ರಭುಃ ।। ೬೨.

ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಕಮಲದ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಸ್ತತ್ರ ಸಾಧು ರಾಜನ್ನಥಾಬ್ರವೀತ್ । ಅಸಾಧುರಥ ವಾ ತಿಷ್ಠ ತಸ್ಮಾತ್ ಕುಷ್ಠಿತ್ವಮಾಗತಃ ।। ೬೨.

ಅದು ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಮುನಿಯು, "ರಾಜಾ, ನೀನು ಸರಿ ಮಾಡಿದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಾಡಿದುದರಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಬಂದಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ರಾಜಾ ವೇಪಮಾನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಾಧ್ವಹಂ ವಿಪ್ರ ಕಥಂ ವಾಽಸಾಧ್ವಹಂ ಮುನೇ । ಕಥಂ ಚ ಕುಷ್ಠಂ ಮೇ ಜಾತಮೇತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು, ನಡುಗುತ್ತಾ, "ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು? ನನಗೆ ಈ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ । ಏತದ್ ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವಂ ನಾಮ ಪದ್ಮಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಶ್ರುತಮ್ । ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇಣ ಚಾನೇನ ದೃಷ್ಟಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವದೇವತಾಃ । ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಶ್ಯತೇ ಚೈತತ್ ಷಣ್ಮಾಸಂ ಕ್ವಾಪಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೬೨.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ರಾಜಾ."

ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತು ಯೋ ಜಲಂ ವಿಶತೇ ನರಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮರ್ಹತಿ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಗವಸ್ಥಾಯಾ ಮೂರ್ತಿರಪ್ಸು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಲೇ ಮಗ್ನಃ ಸಂಸಾರಾದ್ ವಿಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೨.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಿಂದಿನ ರೂಪವು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗಿದರೆ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಇಮಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ಸೂತೋ ಜಲೇ ಮಗ್ನೋ ನರೋತ್ತಮ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಶ್ಚ ಪುನರಿಮಂ ಹರ್ತುಮಿಚ್ಛನ್ನರಾಧಿಪ । ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಕುಷ್ಠಿತ್ವಂ ಪಾಪಪೂರುಷ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಸಾರಥಿಯು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು. ಆದರೆ ನೀನು, ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅದರಿಂದ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ಪಾಪದಿಂದ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಬಂದಿದೆ.

ದೃಷ್ಟಮೇತತ್ ತ್ವಯಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ಸಾಧ್ವಿತಿ ತತಃ ಪ್ರಭೋ । ಮಯೋಕ್ತೋ ಮೋಹಮಾಪನ್ನಸ್ತೇನಾಸಾಧುರಿತೀರಿತಃ ।। ೬೨.

ನೀನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮ' ಎಂದೆನು. ಆದರೆ ನೀನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದುದರಿಂದ 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು.

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಹ್ಯಹಂ ಚೇಮಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಅಹನ್ಯಹನಿ ಚಾಗಚ್ಛಂಸ್ತಂ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ।। ೬೨.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನು, ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆ.

ದೇವಾ ಅಪಿ ವದನ್ತ್ಯೇತೇ ಪದ್ಮಂ ಕಾಞ್ಚನಮುತ್ತಮಮ್ । ಮಾನಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಪದ್ಮಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾತ್ರ ಗತಂ ಹರಿಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಸ್ತತ್ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯದ್ ಗತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಭವೇತ್ ।। ೬೨.

ದೇವತೆಗಳೂ ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಂಗಾರದ ಕಮಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ನಾವು ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಇದಂ ಚ ಕಾರಣಂ ಚಾನ್ಯತ್ ಕುಷ್ಠಸ್ಯ ಶ್ರೃಣು ಪಾರ್ಥಿವ । ಆದಿತ್ಯಃ ಪದ್ಮಗರ್ಭೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವಯಮೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೬೨.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳು ರಾಜನೇ, ಕುಷ್ಟರೋಗಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾರಣ. ಈ ಕಮಲದ ಒಳಗೆ ಸೂರ್ಯನೂ ಸ್ವತಃ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ತ್ವತೋ ಭಾವಃ ಪರಮಾತ್ಮೈಷ ಶಾಶ್ವತಃ । ಧಾರಯಾಮಿ ಶಿರಸ್ಯೇನಂ ಲೋಕಮಧ್ಯೇ ವಿಭೂಷಣಮ್ ।। ೬೨.

ನಾನು ಆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಂಡು, ಲೋಕದ ನಡುವೆ ಆತನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏವಂ ತೇ ಜಲ್ಪತಾ ಪಾಪಮಿದಂ ದೇವೇನ ದರ್ಶಿತಮ್ । ಇದಾನೀಮಿಮಮೇವ ತ್ವಮಾರಾಧಯ ಮಹಾಮತೇ ।। ೬೨.

ನೀನು ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ, ಈ ಪಾಪವನ್ನು ದೇವರು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ನೀನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠಸ್ತು ಇಮಮೇವ ವ್ರತಂ ತದಾ । ಆದಿತ್ಯಾರಾಧನಂ ದಿವ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಾಖ್ಯಂ ಜಗಾದ ಹ ।। ೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅದೇ ವ್ರತವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುವ ದೈವಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಸೋಽಪಿ ರಾಜಾಽಕರೋಚ್ಚೇಮಂ ವ್ರತಂ ಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ಸಿದ್ಧಿಂ ಚ ಪರಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿರೋಗಶ್ಚಾಭವತ್ ಕ್ಷಣಾತ್ ।। ೬೨.

ಆ ರಾಜನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ರೋಗಮುಕ್ತನಾದನು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿವ್ರತಂ ಶುಭಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಸಮಾಸೇನ ತನ್ಮೇ ನಿಗದತಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೬೩.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಸುಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶುಭವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳು.

ಮಾಸೇ ಭಾದ್ರಪದೇ ಯಾ ತು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೇ ನರೇಶ್ವರ । ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಮುಪವಾಸೇನ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿವ್ರತಂ ಹಿ ತತ್ ।। ೬೩.

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು, ರಾಜನೇ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಈ ಸುಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಚೈವ ತು ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಮರ್ಚಯೇದ್ ಹರಿಮ್ । ದೇವಕ್ಯುತ್ಸಙ್ಗಗಂ ದೇವಂ ಮಾತೃಭಿಃ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್ ।। ೬೩.

ಆರು ದಿನದಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಏಳನೇ ದಿನ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ದೇವಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ತಾಯಂದಿರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇಽಷ್ಟಮ್ಯಾಮರ್ಚಯೇತ್ ಪ್ರಯತೋ ಹರಿಮ್ । ಪ್ರಾಗ್ವಿಧಾನೇನ ಗೋವಿನ್ದಮರ್ಚಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನತಃ ।। ೬೩.

ಅಷ್ಟಮಿಯ ಶುಭ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಯವೈಃ ಕೃಷ್ಣತಿಲೈಃ ಸಘೃತೈರ್ಹೋಮಯೇದ್ ದಧಿ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಸದಕ್ಷಿಣಾನ್ ।। ೬೩.

ನಂತರ ಜೋಳ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳನ್ನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಸ್ವಯಂ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ಪ್ರಥಮಂ ಬಿಲ್ವಮುತ್ತಮಮ್ । ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಸ್ನೇಹೈಃ ಸರ್ವರಸೈರ್ಯುತಮ್ ।। ೬೩.

ನಂತರ, ಮೊದಲಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಿಲ್ವಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ರುಚಿಗಳೂ ಮತ್ತು ಸ्नेಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು.