ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಥಾ ರಾಜ್ಯಚ್ಯುತೈರನ್ಯೈರ್ಬಹುಭಿರ್ನೃಪಸತ್ತಮೈಃ । ಪೌರಾಣಿಕಂ ವ್ರತಂ ಚೈವ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೬೧.

ಹಾಗೆಯೇ, ಅನೇಕ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಹಾರಾಜರು ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದರು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ವ್ರತಮಾರೋಗ್ಯಸಂಜ್ಞಿತಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಪರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ।। ೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈಗ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ರತವೆಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತಸ್ಯೈವ ಮಾಘಮಾಸಸ್ಯ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಸಮುಪೋಷಿತಃ । ಪೂಜಯೇದ್ ಭಾಸ್ಕರಂ ದೇವಂ ವಿಷ್ಣುರೂಪಂ ಸನಾತನಮ್ ।। ೬೨.

ಆ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಏಳನೇ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರನ್ನು, ವಿಷ್ಣುರೂಪವಾದ ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆದಿತ್ಯ ಭಾಸ್ಕರ ರವೇ ಭಾನೋ ಸೂರ್ಯ ದಿವಾಕರ । ಪ್ರಭಾಕರೇತಿ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯತೇ ರವಿಃ ।। ೬೨.

ಆದಿತ್ಯ, ಭಾಸ್ಕರ, ರವಿ, ಭಾನು, ಸೂರ್ಯ, ದಿವಾಕರ, ಪ್ರಭಾಕರ—ಈ ಹೆಸರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ರವಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಚೈವ ಕೃತಾಹಾರಃ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಭಾನುಮರ್ಚಯೇತ್ । ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ಚೈವ ಭುಞ್ಜೀತ ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಕ್ರಮಃ ।। ೬೨.

ಆರವತ್ತನೆಯ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ಏಳನೇ ದಿನ ಭಾನು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಂಟನೇ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಹುದು—ಇದು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ.

ಅನೇನ ವತ್ಸರಂ ಪೂರ್ಣಂ ವಿಧಿನಾ ಯೋಽರ್ಚಯೇದ್ ರವಿಮ್ । ತಸ್ಯಾರೋಗ್ಯಂ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಮಿಹ ಜನ್ಮಮಿ ಜಾಯತೇ । ಪರತ್ರ ಚ ಶುಭಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯದ್ ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತತೇ ।। ೬೨.

ಯಾರು ಈ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಆರೋಗ್ಯ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರಳದ ಶುಭಸ್ಥಾನವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸಾರ್ವಭೌಮಃ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಅನರಣ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಃ । ತೇನಾಯಮರ್ಚಿತೋ ದೇವೋ ವ್ರತೇನಾನೇನ ಪಾರ್ಥಿವ । ತಸ್ಯ ತುಷ್ಟೋ ವರಂ ದೇವಃ ಪ್ರಾದಾದಾರೋಗ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೬೨.

ಹಿಂದೆ ಸರ್ವಭೌಮ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅನರಣ್ಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ವ್ರತದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ. ದೇವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಕಿಮಸೌ ರೋಗವಾನ್ ರಾಜಾ ಯೇನಾರೋಗ್ಯಮವಾಪ್ತವಾನ್ । ಸಾರ್ವಭೌಮಸ್ಯ ಚ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ರೋಗಸ್ಯ ಸಂಭವಃ ।। ೬೨.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: ಆ ರಾಜನು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಅವನು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು? ಸರ್ವಭೌಮನಿಗೆ ರೋಗವು ಹೇಗೆ ಬಂತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ?

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಸ ರಾಜಾ ಸಾರ್ವಭೌಮೋಽಭೂದ್ ಯಶಸ್ವೀ ಚ ಸುರೂಪವಾನ್ । ಸ ಕದಾಚಿನ್ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠೋ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಬಲಃ ।।೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ರಾಜನು ಸರ್ವಭೌಮ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು...

ಗತವಾನ್ ಮಾನಸಂ ದಿವ್ಯಂ ಸರೋ ದೇವಗಣಾನ್ವಿತಮ್ । ತತ್ರಾಪಶ್ಯದ್ ಬೃಹದ್ ಪದ್ಮಂ ಸರೋಮಧ್ಯಗತಂ ಸಿತಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ಸರೋವರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಳಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ತತ್ರ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಂ ತು ಸ್ಥಿತಂ ಪುರುಷಸತ್ತಮಮ್ । ರಕ್ತವಾಸೋಭಿರಾಛನ್ನಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ತಿಗ್ಮತೇಜಸಮ್ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲದೊಳಗೆ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಪುರುಷನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾರಥಿಂ ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಮೇತತ್ ಸಮಾನಯ । ಇದಂ ತು ಶಿರಸಾ ಬಿಭ್ರತ್ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಶ್ಲಾಘನೀಯೋ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾದಾಹರ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನನಗೆ ತಂದುಕೊಡು. ನಾನು ಇದನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮುಂದೆ ನಾನು ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇಗ ತಂದುಕೊಡು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಸಾರಥಿಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ । ಗ್ರಹೀತುಮುಪಚಕ್ರಾಮ ತಂ ಪದ್ಮಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಸಾರಥಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತತಃ ಪದ್ಮೇ ಹುಙ್ಕಾರಃ ಸಮಜಾಯತ । ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸ ತ್ರಸ್ತಃ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವೊಂದು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತುಹೋದನು.

ರಾಜಾ ಚ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸಮಪದ್ಯತ । ಕುಷ್ಠೀ ವಿಗತವರ್ಣಶ್ಚ ಬಲವೀರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಃ ।। ೬೨.

ಆ ಶಬ್ದದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೇ ರಾಜನು ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಕುಷ್ಟರೋಗಿಯಾಗಿದನು, ಅವನಿಗೆ ಬಣ್ಣವೂ ಹೋದದು, ಶಕ್ತಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.

ತಥಾಗತಮಥಾತ್ಮಾನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ । ತಸ್ಥೌ ತತ್ರೈವ ಶೋಕಾರ್ತ್ತಃ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಸ್ವಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಿಂತು, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತೋ ಧೀಮಾನಾಜಗಾಮ ಮಹಾತಪಾಃ । ವಸಿಷ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋಽಥ ತಂ ಸ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪಾರ್ಥಿವಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬೃಹತ್ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ, ಬೃಹ್ಮನ ಮಗ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಥಂ ತೇ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ತವ ದೇಹಸ್ಯ ಶಾಸನಮ್ । ಇದಾನೀಮೇವ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪೃಚ್ಛತಃ ।। ೬೨.

"ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಸರ್ವಂ ಪದ್ಮಸ್ಯ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸ ಪ್ರಭುಃ ।। ೬೨.

ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಕಮಲದ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಸ್ತತ್ರ ಸಾಧು ರಾಜನ್ನಥಾಬ್ರವೀತ್ । ಅಸಾಧುರಥ ವಾ ತಿಷ್ಠ ತಸ್ಮಾತ್ ಕುಷ್ಠಿತ್ವಮಾಗತಃ ।। ೬೨.

ಅದು ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಮುನಿಯು, "ರಾಜಾ, ನೀನು ಸರಿ ಮಾಡಿದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಾಡಿದುದರಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಬಂದಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ರಾಜಾ ವೇಪಮಾನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಾಧ್ವಹಂ ವಿಪ್ರ ಕಥಂ ವಾಽಸಾಧ್ವಹಂ ಮುನೇ । ಕಥಂ ಚ ಕುಷ್ಠಂ ಮೇ ಜಾತಮೇತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು, ನಡುಗುತ್ತಾ, "ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು? ನನಗೆ ಈ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ । ಏತದ್ ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವಂ ನಾಮ ಪದ್ಮಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಶ್ರುತಮ್ । ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇಣ ಚಾನೇನ ದೃಷ್ಟಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವದೇವತಾಃ । ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಶ್ಯತೇ ಚೈತತ್ ಷಣ್ಮಾಸಂ ಕ್ವಾಪಿ ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೬೨.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಭವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ರಾಜಾ."

ಏತಸ್ಮಿನ್ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತು ಯೋ ಜಲಂ ವಿಶತೇ ನರಃ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮರ್ಹತಿ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಗವಸ್ಥಾಯಾ ಮೂರ್ತಿರಪ್ಸು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ । ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಲೇ ಮಗ್ನಃ ಸಂಸಾರಾದ್ ವಿಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೬೨.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಿಂದಿನ ರೂಪವು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗಿದರೆ, ಜನ್ಮಮರಣದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಇಮಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ಸೂತೋ ಜಲೇ ಮಗ್ನೋ ನರೋತ್ತಮ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಶ್ಚ ಪುನರಿಮಂ ಹರ್ತುಮಿಚ್ಛನ್ನರಾಧಿಪ । ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಕುಷ್ಠಿತ್ವಂ ಪಾಪಪೂರುಷ ।। ೬೨.

ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಸಾರಥಿಯು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು. ಆದರೆ ನೀನು, ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅದರಿಂದ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ಪಾಪದಿಂದ ನಿನಗೆ ಕುಷ್ಟರೋಗ ಬಂದಿದೆ.

ದೃಷ್ಟಮೇತತ್ ತ್ವಯಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ಸಾಧ್ವಿತಿ ತತಃ ಪ್ರಭೋ । ಮಯೋಕ್ತೋ ಮೋಹಮಾಪನ್ನಸ್ತೇನಾಸಾಧುರಿತೀರಿತಃ ।। ೬೨.

ನೀನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮ' ಎಂದೆನು. ಆದರೆ ನೀನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದುದರಿಂದ 'ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು.

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಹ್ಯಹಂ ಚೇಮಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಅಹನ್ಯಹನಿ ಚಾಗಚ್ಛಂಸ್ತಂ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ।। ೬೨.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನು, ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆ.

ದೇವಾ ಅಪಿ ವದನ್ತ್ಯೇತೇ ಪದ್ಮಂ ಕಾಞ್ಚನಮುತ್ತಮಮ್ । ಮಾನಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಪದ್ಮಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾತ್ರ ಗತಂ ಹರಿಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಸ್ತತ್ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯದ್ ಗತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಭವೇತ್ ।। ೬೨.

ದೇವತೆಗಳೂ ಈ ಕಮಲವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಂಗಾರದ ಕಮಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ನಾವು ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಇದಂ ಚ ಕಾರಣಂ ಚಾನ್ಯತ್ ಕುಷ್ಠಸ್ಯ ಶ್ರೃಣು ಪಾರ್ಥಿವ । ಆದಿತ್ಯಃ ಪದ್ಮಗರ್ಭೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವಯಮೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೬೨.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೇಳು ರಾಜನೇ, ಕುಷ್ಟರೋಗಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾರಣ. ಈ ಕಮಲದ ಒಳಗೆ ಸೂರ್ಯನೂ ಸ್ವತಃ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.