ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಫಲಾಶನೋ ಯಸ್ತು ವರ್ಷಮೇಕಂ ವ್ರತಂ ಚರೇತ್ । ಪೌಷಮಾಸಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ಚತುರ್ಥ್ಯಾಂ ಕೃತಭೋಜನಃ ।। ೬೧.

ಯಾರು ಷಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ತಿಂದು, ಒಂದು ವರ್ಷ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪೌಷ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನತಿನಿಸಬೇಕು.

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ತು ಪಾರಯೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಪ್ರಥಮಂ ತು ಫಲಂ ನೃಪ । ತತೋ ಭುಞ್ಜೀತ ಯತ್ನೇನ ವಾಗ್ಯತಃ ಶುದ್ಧಮೋದನಮ್ ।। ೬೧.

ಆರವತ್ತನೆಯ ದಿನ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಮೊದಲು ಹಣ್ಣು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ. ನಂತರ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಟ್ಟು, ಶುದ್ಧವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಹ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಅಥವಾ ಕೇವಲೈಃ ಫಲೈಃ । ತಮೇಕಂ ದಿವಸಂ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಪಾರಯೇನ್ನೃಪ ।। ೬೧.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೂ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರವೂ ಆ ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಏಳನೇ ದಿನ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು, ರಾಜನೇ.

ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಂ ತು ಕುರ್ವೀತ ಗುಹರೂಪೇಣ ಕೇಶವಮ್ । ಪೂಜಯಿತ್ವಾಭಿಧಾನೇನ ವರ್ಷಮೇಕಂ ವ್ರತಂ ಚರೇತ್ ।। ೬೧.

ಗುಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಒಂದು ವರ್ಷವಿಡೀ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಷಡ್ವಕ್ತ್ರ ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಗುಹ ಸೇನಾನೀ ಕೃತ್ತಿಕಾಸುತ । ಕುಮಾರ ಸ್ಕನ್ದ ಇತ್ಯೇವಂ ಪೂಜ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವನಾಮಭಿಃ ।। ೬೧.

ಆರುಮುಖ, ಕಾರ್ತಿಕೇಯ, ಗುಹ, ಸೇನಾಪತಿ, ಕೃತಿಕೆಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ಕುಮಾರ, ಸ್ಕಂದ—ಈ ಹೆಸರಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸಮಾಪ್ತೌ ತು ವ್ರತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನಮ್ । ಷಣ್ಮುಖಂ ಸರ್ವಸೌವರ್ಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ ।। ೬೧.

ಈ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಆರುಮುಖನ ಸುವರ್ಣಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಕಾಮಾಃ ಸಮೃದ್ಧ್ಯನ್ತಾಂ ಮಮ ದೇವ ಕುಮಾರಕ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾದಿಮಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ವಿಪ್ರ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೬೧.

ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಿ, ದೇವರಾದ ಕುಮಾರ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಇದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ.

ಅನೇನ ದತ್ತ್ವಾ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಸಯುಗ್ಮಕಮ್ । ತತಃ ಕಾಮಾಃ ಸಮೃದ್ಧ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವೇ ವೈ ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ।। ೬೧.

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಜೋಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಪುತ್ರೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಮಧನೋ ಲಭತೇ ಧನಮ್ । ಭ್ರಷ್ಟರಾಜ್ಯೋ ಲಭೇದ್ ರಾಜ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ।। ೬೧.

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬಡವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಏತದ್ ವ್ರತಂ ಪುರಾ ಚೀರ್ಣಂ ನಲೇನ ನೃಪಸತ್ತಮ । ಋತುಪರ್ಣಸ್ಯ ವಿಷಯೇ ವಸತಾ ವ್ರತಚರ್ಯಯಾ ।। ೬೧.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮಹಾರಾಜ ನಳನು, ಋತುಪರ್ಣನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವ್ರತಾಚರಣೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ್ದನು.

ತಥಾ ರಾಜ್ಯಚ್ಯುತೈರನ್ಯೈರ್ಬಹುಭಿರ್ನೃಪಸತ್ತಮೈಃ । ಪೌರಾಣಿಕಂ ವ್ರತಂ ಚೈವ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೬೧.

ಹಾಗೆಯೇ, ಅನೇಕ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಹಾರಾಜರು ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದರು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ವ್ರತಮಾರೋಗ್ಯಸಂಜ್ಞಿತಮ್ । ಕಥಯಾಮಿ ಪರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ।। ೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈಗ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ರತವೆಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತಸ್ಯೈವ ಮಾಘಮಾಸಸ್ಯ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಸಮುಪೋಷಿತಃ । ಪೂಜಯೇದ್ ಭಾಸ್ಕರಂ ದೇವಂ ವಿಷ್ಣುರೂಪಂ ಸನಾತನಮ್ ।। ೬೨.

ಆ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಏಳನೇ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರನ್ನು, ವಿಷ್ಣುರೂಪವಾದ ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆದಿತ್ಯ ಭಾಸ್ಕರ ರವೇ ಭಾನೋ ಸೂರ್ಯ ದಿವಾಕರ । ಪ್ರಭಾಕರೇತಿ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯತೇ ರವಿಃ ।। ೬೨.

ಆದಿತ್ಯ, ಭಾಸ್ಕರ, ರವಿ, ಭಾನು, ಸೂರ್ಯ, ದಿವಾಕರ, ಪ್ರಭಾಕರ—ಈ ಹೆಸರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ರವಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಚೈವ ಕೃತಾಹಾರಃ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಭಾನುಮರ್ಚಯೇತ್ । ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ಚೈವ ಭುಞ್ಜೀತ ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಕ್ರಮಃ ।। ೬೨.

ಆರವತ್ತನೆಯ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ಏಳನೇ ದಿನ ಭಾನು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಂಟನೇ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಹುದು—ಇದು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ.

ಅನೇನ ವತ್ಸರಂ ಪೂರ್ಣಂ ವಿಧಿನಾ ಯೋಽರ್ಚಯೇದ್ ರವಿಮ್ । ತಸ್ಯಾರೋಗ್ಯಂ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಮಿಹ ಜನ್ಮಮಿ ಜಾಯತೇ । ಪರತ್ರ ಚ ಶುಭಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯದ್ ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತತೇ ।। ೬೨.

ಯಾರು ಈ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಆರೋಗ್ಯ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರಳದ ಶುಭಸ್ಥಾನವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸಾರ್ವಭೌಮಃ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಅನರಣ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಃ । ತೇನಾಯಮರ್ಚಿತೋ ದೇವೋ ವ್ರತೇನಾನೇನ ಪಾರ್ಥಿವ । ತಸ್ಯ ತುಷ್ಟೋ ವರಂ ದೇವಃ ಪ್ರಾದಾದಾರೋಗ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೬೨.

ಹಿಂದೆ ಸರ್ವಭೌಮ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅನರಣ್ಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ವ್ರತದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ. ದೇವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ಭದ್ರಾಶ್ವ ಉವಾಚ । ಕಿಮಸೌ ರೋಗವಾನ್ ರಾಜಾ ಯೇನಾರೋಗ್ಯಮವಾಪ್ತವಾನ್ । ಸಾರ್ವಭೌಮಸ್ಯ ಚ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ರೋಗಸ್ಯ ಸಂಭವಃ ।। ೬೨.

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಕೇಳಿದನು: ಆ ರಾಜನು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಅವನು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು? ಸರ್ವಭೌಮನಿಗೆ ರೋಗವು ಹೇಗೆ ಬಂತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ?

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಸ ರಾಜಾ ಸಾರ್ವಭೌಮೋಽಭೂದ್ ಯಶಸ್ವೀ ಚ ಸುರೂಪವಾನ್ । ಸ ಕದಾಚಿನ್ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠೋ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಬಲಃ ।।೬೨.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ರಾಜನು ಸರ್ವಭೌಮ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು...

ಗತವಾನ್ ಮಾನಸಂ ದಿವ್ಯಂ ಸರೋ ದೇವಗಣಾನ್ವಿತಮ್ । ತತ್ರಾಪಶ್ಯದ್ ಬೃಹದ್ ಪದ್ಮಂ ಸರೋಮಧ್ಯಗತಂ ಸಿತಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ಸರೋವರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಳಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ತತ್ರ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಂ ತು ಸ್ಥಿತಂ ಪುರುಷಸತ್ತಮಮ್ । ರಕ್ತವಾಸೋಭಿರಾಛನ್ನಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ತಿಗ್ಮತೇಜಸಮ್ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲದೊಳಗೆ, ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಪುರುಷನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾರಥಿಂ ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಮೇತತ್ ಸಮಾನಯ । ಇದಂ ತು ಶಿರಸಾ ಬಿಭ್ರತ್ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ । ಶ್ಲಾಘನೀಯೋ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾದಾಹರ ಮಾಚಿರಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಕಮಲವನ್ನು ನನಗೆ ತಂದುಕೊಡು. ನಾನು ಇದನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮುಂದೆ ನಾನು ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇಗ ತಂದುಕೊಡು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಸಾರಥಿಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ । ಗ್ರಹೀತುಮುಪಚಕ್ರಾಮ ತಂ ಪದ್ಮಂ ನೃಪಸತ್ತಮ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಸಾರಥಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇ ತತಃ ಪದ್ಮೇ ಹುಙ್ಕಾರಃ ಸಮಜಾಯತ । ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸ ತ್ರಸ್ತಃ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ ।। ೬೨.

ಆ ಕಮಲವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವೊಂದು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತುಹೋದನು.

ರಾಜಾ ಚ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಸಮಪದ್ಯತ । ಕುಷ್ಠೀ ವಿಗತವರ್ಣಶ್ಚ ಬಲವೀರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಃ ।। ೬೨.

ಆ ಶಬ್ದದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೇ ರಾಜನು ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಕುಷ್ಟರೋಗಿಯಾಗಿದನು, ಅವನಿಗೆ ಬಣ್ಣವೂ ಹೋದದು, ಶಕ್ತಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.

ತಥಾಗತಮಥಾತ್ಮಾನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ । ತಸ್ಥೌ ತತ್ರೈವ ಶೋಕಾರ್ತ್ತಃ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್ ।। ೬೨.

ಹೀಗೆ ಸ್ವಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ನಿಂತು, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತೋ ಧೀಮಾನಾಜಗಾಮ ಮಹಾತಪಾಃ । ವಸಿಷ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋಽಥ ತಂ ಸ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪಾರ್ಥಿವಮ್ ।। ೬೨.

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬೃಹತ್ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ, ಬೃಹ್ಮನ ಮಗ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಥಂ ತೇ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ತವ ದೇಹಸ್ಯ ಶಾಸನಮ್ । ಇದಾನೀಮೇವ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಪೃಚ್ಛತಃ ।। ೬೨.

"ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಸರ್ವಂ ಪದ್ಮಸ್ಯ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸ ಪ್ರಭುಃ ।। ೬೨.

ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಕಮಲದ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.