ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಭಕ್ತಿತಃ । ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತತಸ್ತಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೫೮.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ರಾಜನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಗಮ್ಭೀರಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ಸುಭಗಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಉದರಂ ದೇವದೇವೇತಿ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯೇತಿ ವೈ ಮುಖಮ್ । ವಾಚಸ್ಪತಯೇ ಚ ಶಿರೋ ರುದ್ರಾಯೇತಿ ಚ ಸರ್ವತಃ ।। ೫೮.

'ಗಂಭೀರಾಯ' ಎಂದು ಪಾದಗಳಿಗೆ, 'ಸುಭಗಾಯ' ಎಂದು ಕಟಿಗೆ, 'ದೇವದೇವೇತಿ' ಎಂದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, 'ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ' ಎಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ, 'ವಾಚಸ್ಪತಯೇ' ಎಂದು ತಲೆಗೆ, 'ರುದ್ರಾಯ' ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ವಿಷ್ಣುಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಹರಂ ವಾ ಗೌರಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅಥವಾ ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರನನ್ನು, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ಹೋಮಂ ಕಾರಯೇನ್ಮಧುಸರ್ಪಿಷಾ । ತಿಲೈಃ ಸಹ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇತಿ ಚ ।। ೫೮.

ನಂತರ ಅವರ ಮುಂದೆ, ರಾಜನೇ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ, ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, 'ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇ' ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತ್ವಕ್ಷಾರವಿರಸಂ ನಿಸ್ನೇಹಂ ಧರಣೀತಲೇ । ಗೋಧೂಮಾನ್ನಂ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ಕೃಷ್ಣೇಪ್ಯೇವಂ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಆಷಾಢಾದಿದ್ವಿತೀಯಾಂ ತು ಪಾರಣಂ ತತ್ರ ಭೋಜನಮ್ ।। ೫೮.

ಆಮೇಲೆ, ಉಪ್ಪು, ಕ್ಷಾರ ಅಥವಾ ಎಣ್ಣೆ ಇಲ್ಲದ ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ. ಆಷಾಢ ಮಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ದ್ವಿತೀಯ ದಿನದಂದು ಉಪವಾಸ ಮುರಿದು ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾನ್ನಂ ತು ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಾದಿಷು ಪಾರ್ಥಿವ । ಶ್ಯಾಮಾಕಂ ತತ್ರ ಭುಞ್ಜೀತ ತ್ರೀನ್ ಮಾಸಾನ್ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಯವ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಶ್ಯಾಮಾಕ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಮಾಘಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ನರಾಧಿಪ । ಸೌವರ್ಣಾಂ ಕಾರಯೇದ್ ಗೌರೀಂ ರುದ್ರಂ ಚೈಕತ್ರ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ರಾಜನೇ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಂಗಾರದ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಚಾಪಿ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ । ತತಸ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದದ್ಯಾತ್ ಪಾತ್ರಭೂತೇ ವಿಚಕ್ಷಣೇ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆಯೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ನೇನ ಹೀನೇ ವೇದಾನಾಂ ಪಾರಗೇ ಸಾಧುವರ್ತಿನಿ । ಸದಾಚಾರೇತಿ ವಾ ದದ್ಯಾದಲ್ಪವಿತ್ತೇ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೫೮.

ಅನ್ನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಥವಾ ಸದಾಚಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡ್ಭಿಃ ಪಾತ್ರೈರುಪೇತಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಏಕಂ ಮಧುಮಯಂ ಪಾತ್ರಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ಘೃತಪೂರಿತಮ್ ।। ೫೮.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆರು ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು: ಒಂದರಲ್ಲಿ ಜೇನು, ಎರಡನೇಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿರಬೇಕು.

ತೃತೀಯಂ ತಿಲತೈಲಸ್ಯ ಚತುರ್ಥಂ ಗುಡಸಂಯುತಮ್ । ಪಞ್ಚಮಂ ಲವಣೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಷಷ್ಠಂ ಗೋಕ್ಷೀರಸಂಯುತಮ್ ।। ೫೮.

ಮೂರನೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆ, ನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲ, ಐದನೇಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು, ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ತುಂಬಿರಬೇಕು.

ಏತಾನಿ ದತ್ತ್ವಾ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಸಪ್ತಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಭವೇತ್ । ಸುಭಗೋ ದರ್ಶನೀಯಶ್ಚ ನಾರೀ ವಾ ಪುರುಷೋಽಪಿ ವಾ ।। ೫೮.

ಈ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಹೆಂಗಸಾದರೂ ಗಂಡಸಾದರೂ ಸಹ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾವಿಘ್ನಕರಂ ರಾಜನ್ ಕಥಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಮೇ । ಯೇನ ಸಮ್ಯಕ್ ಕೃತೇನಾಪಿ ನ ವಿಘ್ನಮುಪಜಾಯತೇ ।। ೫೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಉಂಟಾಗದು.

ಚತುರ್ಥ್ಯಾಂ ಫಾಲ್ಗುನೇ ಮಾಸಿ ಗ್ರಹೀತವ್ಯಂ ವ್ರತಂ ತ್ವಿದಮ್ । ನಕ್ತಾಹಾರೇಣ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಿಲಾನ್ನಂ ಪಾರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತದೇವಾಗ್ನೌ ತು ಹೋತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಚ ತದ್ ಭವೇತ್ ।। ೫೯.

ರಾಜನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನತಿನಿಸಬೇಕು, ತಿಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಪವಾಸ ಮುರಿಯಲು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ವ್ರತಂ ಚೈತತ್ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಪಞ್ಚ ಮೇ ತಥಾ । ಸೌವರ್ಣಂ ಗಜವಕ್ತ್ರಂ ತು ಕೃತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೯.

ಈ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಐದು ಬಾರಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗಜಮುಖನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾಯಸೈಃ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಪಾತ್ರೈರುಪೇತಂ ತು ತಿಲೈಸ್ತಥಾ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ರತಂ ಚೈತತ್ ಸರ್ವವಿಘ್ನೈರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ।। ೫೯.

ಐದು ಪಾತ್ರೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ತಿಲದೊಂದಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಹಯಮೇಧಸ್ಯ ವಿಘ್ನೇ ತು ಸಂಜಾತೇ ಸಗರಃ ಪುರಾ । ಏತದೇವ ಚರಿತ್ವಾ ತು ಹಯಮೇಧಂ ಸಮಾಪ್ತವಾನ್ ।। ೫೯.

ಹಯಮೇಧ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಬಂದಾಗ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಗರನು ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಹಯಮೇಧವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು.

ತಥಾ ರುದ್ರೇಣ ದೇವೇನ ತ್ರಿಪುರಂ ನಿಘ್ನತಾ ಪುರಾ । ಏತದೇವ ಕೃತಂ ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ರಿಪುರಂ ತೇನ ಪಾತಿತಮ್ । ಮಯಾ ಸಮುದ್ರಂ ಪಿಬತಾ ಏತದೇವ ಕೃತಂ ವ್ರತಮ್ ।। ೫೯.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ ದೇವರು ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಾಗ ಕೂಡ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರಿಪುರವು ಅವನಿಂದ ಧ್ವಂಸವಾಯಿತು. ನಾನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಕೂಡ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.

ಅನ್ಯೈರಪಿ ಮಹೀಪಾಲೈರೇತದೇವ ಕೃತಂ ಪುರಾ । ತಪೋಽರ್ಥಿಭಿರ್ಜ್ಞಾನಕೃತೈರ್ನಿರ್ವಿಘ್ನಾರ್ಥೇ ಪರಂತಪ ।। ೫೯.

ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರಾಜರು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದವರು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವನೇ.

ಶೂರಾಯ ಧೀರಾಯ ಗಜಾನನಾಯ ಲಮ್ಬೋದರಾಯೈಕದಂಷ್ಟ್ರಾಯ ಚೈವ । ಏವಂ ಪೂಜ್ಯಸ್ತದ್ದಿನೇ ತತ್ ಪುನಶ್ಚ ಹೋಮಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ವಿಘ್ನವಿನಾಶಹೇತೋಃ ।। ೫೯.

ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಶೂರನಾದ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ, ಗಜಮುಖನಾದ, ಲಂಬೋದರನಾದ, ಏಕದಂಷ್ಟ್ರನಾದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತೆ ವಿಘ್ನಗಳ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನೇನ ಕೃತಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವವಿಘ್ನೈರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ । ವಿನಾಯಕಸ್ಯ ಕೃಪಯಾ ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ನರೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೯.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿನಾಯಕನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಶಾನ್ತಿವ್ರತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತವ ರಾಜನ್ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ತತ್ । ಯೇನ ಚೀರ್ಣೇನ ಶಾನ್ತಿಃ ಸ್ಯಾತ್ ಸರ್ವದಾ ಗೃಹಮೇಧಿನಾಮ್ ।। ೬೦.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಶಾಂತಿ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಸದಾ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಞ್ಚಮ್ಯಾಂ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಸ್ಯ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇ ಮಾಸಿ ಸುವ್ರತ । ಆರಭೇದ್ ವರ್ಷಮೇಕಂ ತು ಭುಞ್ಜೀಯಾದಮ್ಲವರ್ಜಿತಮ್ ।। ೬೦.

ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಳಿಯುಳ್ಳ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ನಕ್ತಂ ದೇವಂ ತು ಸಂಪೂಜ್ಯ ಹರಿಂ ಶೇಷೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಅನನ್ತಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ವಾಸುಕಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ ।। ೬೦.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅನಂತ ಎಂದು, ಕಟಿಯನ್ನು ವಾಸುಕಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಕ್ಷಕಾಯೇತಿ ಜಠರಮುರಃ ಕರ್ಕೋಟಕಾಯ ಚ । ಪದ್ಮಾಯ ಕಣ್ಠಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಮಹಾಪದ್ಮಾಯ ದೋರ್ಯುಗಮ್ ।। ೬೦.

ಜಠರವನ್ನು ತಕ್ಷಕ ಎಂದು, ಉರಸ್ಸನ್ನು ಕರ್ಕೋಟಕ ಎಂದು, ಕಂಠವನ್ನು ಪದ್ಮ ಎಂದು, ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಮಹಾಪದ್ಮ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಙ್ಖಪಾಲಾಯ ವಕ್ತ್ರಂ ತು ಕುಟಿಲಾಯೇತಿ ವೈ ಶಿರಃ । ಏವಂ ವಿಷ್ಣುಗತಂ ಪೂಜ್ಯ ಪೃಥಕ್ತ್ವೇನ ಚ ಪೂಜಯೇತ್ ।। ೬೦.

ಮುಖವನ್ನು ಶಂಖಪಾಲ ಎಂದು, ತಲೆಯನ್ನು ಕುಟಿಲ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಕ್ಷೀರೇಣ ಸ್ನಪನಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ತಾನುದ್ದಿಶ್ಯ ಹರೇಃ ಪುನಃ । ತದಗ್ರೇ ಹೋಮಯೇತ್ ಕ್ಷೀರಂ ತಿಲೈಃ ಸಹ ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೬೦.

ಈ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಹರಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತಿಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯಾನ್ತೇ ಕುರ್ಯಾದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನಮ್ । ನಾಗಂ ತು ಕಾಞ್ಚನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ ।। ೬೦.

ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು. ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಾಗವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವ್ರತಮೇತನ್ನರಾಧಿಪಃ । ತಸ್ಯ ಶಾನ್ತಿರ್ಭವೇನ್ನಿತ್ಯಂ ನಾಗಾನಾಂ ನ ಭಯಂ ತಥಾ ।। ೬೦.

ರಾಜನೇ, ಯಾರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೇ ಸದಾ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾಗಗಳಿಂದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.