ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅನೇನ ಕಿಲ ಮನ್ತ್ರೇಣ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಯ ವಾಗ್ಯತಃ । ದತ್ತಮಾತ್ರೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾನ್ತಿಮಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ ।। ೫೭.

ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗ, ನೀಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಆತ್ರೇಯೇಣಾಪಿ ಸೋಮೇನ ಕೃತಮೇತತ್ ಪುರಾ ನೃಪ । ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನ್ತೇ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಜನಾರ್ದನಃ । ಯಕ್ಷ್ಮಾಣಮಪನೀಯಾಶು ಅಮೃತಾಖ್ಯಾಂ ಕಲಾಂ ದದೌ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆತ್ರೇಯನಾದ ಸೋಮನು ಕೂಡ ಆಚರಿಸಿದ್ದನು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಯರೋಗವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅಮೃತ ಎಂಬ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತಾಂ ಕಲಾಂ ಸೋಮರಾಜಾಽಸೌ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧವಾನಿತಿ । ಸೋಮತ್ವಂ ಚಾಗಮತ್ ಸೋಽಸ್ಯ ಓಷಧೀನಾಂ ಪತಿರ್ಬಭೌ ।। ೫೭.

ಅಮೃತಕಲೆಯನ್ನು ಸೋಮರಾಜನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಸೋಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಔಷಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.

ದ್ವಿತೀಯಾಮಶ್ವಿನೌ ಸೋಮಭುಜೌ ಕೀರ್ತ್ಯೇತೇ ತದ್ದಿನೇ ನೃಪ । ತೌ ಶೇಷವಿಷ್ಣೂ ವಿಖ್ಯಾತೌ ಮುಖ್ಯಪಕ್ಷೌ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ದ್ವಿತೀಯೆಯಂದು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಶೇಷ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ನ ವಿಷ್ಣೋರ್ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ಸ್ಯಾದ್ ದೈವತಂ ನೃಪಸತ್ತಮ । ನಾಮಭೇದೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೫೭.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದೈವವೂ ಇಲ್ಲ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಕರಣಂ ವ್ರತಮ್ । ಶ್ರೃಣು ಯೇನಾಶು ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಾಮುಪಜಾಯತೇ ।। ೫೮.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಶುಭವನ್ನು ತರುವ ವ್ರತವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಫಾಲ್ಗುನಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ತೃತೀಯಾ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ । ಉಪಾಸಿತವ್ಯಾ ನಕ್ತೇನ ಶುಚಿನಾ ಸತ್ಯವಾದಿನಾ ।। ೫೮.

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಚನದೊಂದಿಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಸಶ್ರೀಕಂ ಚ ಹರಿಂ ಪೂಜ್ಯ ರುದ್ರಂ ವಾ ಚೋಮಯಾ ಸಹ । ಯಾ ಶ್ರೀಃ ಸಾ ಗಿರಿಜಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯೋ ಹರಿಃ ಸ ತ್ರಿಲೋಚನಃ ।। ೫೮.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಗಿರಿಜಾ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಹರಿಯೇ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ರುದ್ರನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಸರ್ವೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಪುರಾಣೇಷು ಚ ಪಠ್ಯತೇ । ಏತಸ್ಮಾದನ್ಯಥಾ ಯಸ್ತು ಬ್ರೂತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಪೃಥಕ್ತಯಾ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಹೇಳುವವನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ರುದ್ರೋ ಜನಾನಾಂ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಾವ್ಯಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ನ ತದ್ಭವೇತ್ । ವಿಷ್ಣುಂ ರುದ್ರಕೃತಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಶ್ರೀರ್ಗೌರೀ ನ ತು ಪಾರ್ಥಿವ । ತನ್ನಾಸ್ತಿಕಾನಾಂ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಾವ್ಯಂ ಜ್ಞೇಯಂ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ ।। ೫೮.

ಯಾರಾದರೂ ರುದ್ರನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ರುದ್ರನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಗೌರಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ವಿವೇಕಿಗಳು ನಾಸ್ತಿಕರ ಮಾತು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಭಕ್ತಿತಃ । ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತತಸ್ತಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೫೮.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ರಾಜನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಗಮ್ಭೀರಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ಸುಭಗಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಉದರಂ ದೇವದೇವೇತಿ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯೇತಿ ವೈ ಮುಖಮ್ । ವಾಚಸ್ಪತಯೇ ಚ ಶಿರೋ ರುದ್ರಾಯೇತಿ ಚ ಸರ್ವತಃ ।। ೫೮.

'ಗಂಭೀರಾಯ' ಎಂದು ಪಾದಗಳಿಗೆ, 'ಸುಭಗಾಯ' ಎಂದು ಕಟಿಗೆ, 'ದೇವದೇವೇತಿ' ಎಂದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, 'ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ' ಎಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ, 'ವಾಚಸ್ಪತಯೇ' ಎಂದು ತಲೆಗೆ, 'ರುದ್ರಾಯ' ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ವಿಷ್ಣುಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಹರಂ ವಾ ಗೌರಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅಥವಾ ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರನನ್ನು, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ಹೋಮಂ ಕಾರಯೇನ್ಮಧುಸರ್ಪಿಷಾ । ತಿಲೈಃ ಸಹ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇತಿ ಚ ।। ೫೮.

ನಂತರ ಅವರ ಮುಂದೆ, ರಾಜನೇ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ, ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, 'ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇ' ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತ್ವಕ್ಷಾರವಿರಸಂ ನಿಸ್ನೇಹಂ ಧರಣೀತಲೇ । ಗೋಧೂಮಾನ್ನಂ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ಕೃಷ್ಣೇಪ್ಯೇವಂ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಆಷಾಢಾದಿದ್ವಿತೀಯಾಂ ತು ಪಾರಣಂ ತತ್ರ ಭೋಜನಮ್ ।। ೫೮.

ಆಮೇಲೆ, ಉಪ್ಪು, ಕ್ಷಾರ ಅಥವಾ ಎಣ್ಣೆ ಇಲ್ಲದ ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ. ಆಷಾಢ ಮಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ದ್ವಿತೀಯ ದಿನದಂದು ಉಪವಾಸ ಮುರಿದು ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾನ್ನಂ ತು ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಾದಿಷು ಪಾರ್ಥಿವ । ಶ್ಯಾಮಾಕಂ ತತ್ರ ಭುಞ್ಜೀತ ತ್ರೀನ್ ಮಾಸಾನ್ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಯವ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಶ್ಯಾಮಾಕ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಮಾಘಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ನರಾಧಿಪ । ಸೌವರ್ಣಾಂ ಕಾರಯೇದ್ ಗೌರೀಂ ರುದ್ರಂ ಚೈಕತ್ರ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ರಾಜನೇ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಂಗಾರದ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಚಾಪಿ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ । ತತಸ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದದ್ಯಾತ್ ಪಾತ್ರಭೂತೇ ವಿಚಕ್ಷಣೇ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆಯೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ನೇನ ಹೀನೇ ವೇದಾನಾಂ ಪಾರಗೇ ಸಾಧುವರ್ತಿನಿ । ಸದಾಚಾರೇತಿ ವಾ ದದ್ಯಾದಲ್ಪವಿತ್ತೇ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೫೮.

ಅನ್ನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಥವಾ ಸದಾಚಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡ್ಭಿಃ ಪಾತ್ರೈರುಪೇತಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಏಕಂ ಮಧುಮಯಂ ಪಾತ್ರಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ಘೃತಪೂರಿತಮ್ ।। ೫೮.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆರು ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು: ಒಂದರಲ್ಲಿ ಜೇನು, ಎರಡನೇಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿರಬೇಕು.

ತೃತೀಯಂ ತಿಲತೈಲಸ್ಯ ಚತುರ್ಥಂ ಗುಡಸಂಯುತಮ್ । ಪಞ್ಚಮಂ ಲವಣೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಷಷ್ಠಂ ಗೋಕ್ಷೀರಸಂಯುತಮ್ ।। ೫೮.

ಮೂರನೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆ, ನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲ, ಐದನೇಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು, ಆರನೇಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ತುಂಬಿರಬೇಕು.

ಏತಾನಿ ದತ್ತ್ವಾ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಸಪ್ತಜನ್ಮಾನ್ತರಂ ಭವೇತ್ । ಸುಭಗೋ ದರ್ಶನೀಯಶ್ಚ ನಾರೀ ವಾ ಪುರುಷೋಽಪಿ ವಾ ।। ೫೮.

ಈ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಹೆಂಗಸಾದರೂ ಗಂಡಸಾದರೂ ಸಹ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅಥಾವಿಘ್ನಕರಂ ರಾಜನ್ ಕಥಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಮೇ । ಯೇನ ಸಮ್ಯಕ್ ಕೃತೇನಾಪಿ ನ ವಿಘ್ನಮುಪಜಾಯತೇ ।। ೫೯.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಉಂಟಾಗದು.

ಚತುರ್ಥ್ಯಾಂ ಫಾಲ್ಗುನೇ ಮಾಸಿ ಗ್ರಹೀತವ್ಯಂ ವ್ರತಂ ತ್ವಿದಮ್ । ನಕ್ತಾಹಾರೇಣ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಿಲಾನ್ನಂ ಪಾರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತದೇವಾಗ್ನೌ ತು ಹೋತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಚ ತದ್ ಭವೇತ್ ।। ೫೯.

ರಾಜನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನತಿನಿಸಬೇಕು, ತಿಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಪವಾಸ ಮುರಿಯಲು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ವ್ರತಂ ಚೈತತ್ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಪಞ್ಚ ಮೇ ತಥಾ । ಸೌವರ್ಣಂ ಗಜವಕ್ತ್ರಂ ತು ಕೃತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಯ ದಾಪಯೇತ್ ।। ೫೯.

ಈ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಐದು ಬಾರಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗಜಮುಖನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾಯಸೈಃ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಪಾತ್ರೈರುಪೇತಂ ತು ತಿಲೈಸ್ತಥಾ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ರತಂ ಚೈತತ್ ಸರ್ವವಿಘ್ನೈರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ।। ೫೯.

ಐದು ಪಾತ್ರೆ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ತಿಲದೊಂದಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಹಯಮೇಧಸ್ಯ ವಿಘ್ನೇ ತು ಸಂಜಾತೇ ಸಗರಃ ಪುರಾ । ಏತದೇವ ಚರಿತ್ವಾ ತು ಹಯಮೇಧಂ ಸಮಾಪ್ತವಾನ್ ।। ೫೯.

ಹಯಮೇಧ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಬಂದಾಗ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಗರನು ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಹಯಮೇಧವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು.

ತಥಾ ರುದ್ರೇಣ ದೇವೇನ ತ್ರಿಪುರಂ ನಿಘ್ನತಾ ಪುರಾ । ಏತದೇವ ಕೃತಂ ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ರಿಪುರಂ ತೇನ ಪಾತಿತಮ್ । ಮಯಾ ಸಮುದ್ರಂ ಪಿಬತಾ ಏತದೇವ ಕೃತಂ ವ್ರತಮ್ ।। ೫೯.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ ದೇವರು ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಾಗ ಕೂಡ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರಿಪುರವು ಅವನಿಂದ ಧ್ವಂಸವಾಯಿತು. ನಾನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಕೂಡ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.

ಅನ್ಯೈರಪಿ ಮಹೀಪಾಲೈರೇತದೇವ ಕೃತಂ ಪುರಾ । ತಪೋಽರ್ಥಿಭಿರ್ಜ್ಞಾನಕೃತೈರ್ನಿರ್ವಿಘ್ನಾರ್ಥೇ ಪರಂತಪ ।। ೫೯.

ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರಾಜರು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದವರು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವನೇ.