ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ದಕ್ಷಶಾಪೇನ ಪುರಾಕ್ರಾನ್ತೋ ನಿಶಾಕರಃ । ಏತಚ್ಚೀರ್ತ್ವಾ ವ್ರತಂ ಸದ್ಯಃ ಕಾನ್ತಿಮಾನಭವತ್ ಕಿಲ ।। ೫೭.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.

ದ್ವಿತೀಯಾಯಾಂ ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಸ್ಯ ಸಿತೇ ದಿನೇ । ನಕ್ತಂ ಕುರ್ವೀತ ಯತ್ನೇನ ಅರ್ಚಯನ್ ಬಲಕೇಶವಮ್ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ದ್ವಿತೀಯೆಯಂದು, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬಾಲಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಬಲದೇವಾಯ ಪಾದೌ ತು ಕೇಶವಾಯ ಶಿರೋಽರ್ಚಯೇತ್ । ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ವೈಷ್ಣವಂ ರೂಪಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೭.

ಬಲದೇವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಶವನ ಶಿರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ವೈಷ್ಣವ ದೇವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪರಸ್ವರೂಪಂ ಸೋಮಾಖ್ಯಂ ದ್ವಿಕಲಂ ತದ್ದಿನೇ ಹಿ ಯತ್ । ತಸ್ಯಾರ್ಘಂ ದಾಪಯೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ।। ೫೭.

ಆ ದಿನದಂದು, ಸೋಮ ಎಂಬ ಪರಮ ರೂಪದ ದ್ವಿಕಲೆಗೆ, ಧೀಮಂತನು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಮೋಽಸ್ತ್ವಮೃತರೂಪಾಯ ಸರ್ವೌಷಧಿನೃಪಾಯ ಚ । ಯಜ್ಞಲೋಕಾಧಿಪತಯೇ ಸೋಮಾಯ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ।। ೫೭.

ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನಾದವನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸೋಮ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅನೇನೈವ ಚ ಮಾರ್ಗೇಣ ದತ್ತ್ವಾರ್ಘ್ಯಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ರಾತ್ರೌ ಸವಿಪ್ರೋ ಭುಞ್ಜೀತ ಯವಾನ್ನಂ ಸಘೃತಂ ನರಃ ।। ೫೭.

ಈ ರೀತಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಜವದ ಅನ್ನವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಫಾಲ್ಗುನಾದಿಚತುಷ್ಕೇ ತು ಪಾಯಸಂ ಭೋಜಯೇಚ್ಛುಚಿಃ । ಶಾಲಿಹೋಮಂ ತು ಕುರ್ವೀತ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇ ತು ಯವೈಸ್ತಥಾ ।। ೫೭.

ಫಾಲ್ಗುಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾದವನು ಪಾಯಸವನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಜವದಿಂದ ಸಹಿತ ಶಾಲಿಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಆಷಾಢಾದಿಚತುಷ್ಕೇ ತು ತಿಲಹೋಮಂ ತು ಕಾರಯೇತ್ । ತದ್ವತ್ ತಿಲಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಕ್ರಮಃ ।। ೫೭.

ಆಷಾಢದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತಿಲದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ವಿಧಿಯ ಕ್ರಮ.

ತತಃ ಸಂವತ್ಸರೇ ಪೂರ್ಣೇ ಶಶಿನಂ ಕೃತರಾಜತಮ್ । ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ಸಿತಪುಷ್ಪಾನುಲೇಪನಮ್ । ಏವಮೇವ ದ್ವಿಜಂ ಪೂಜ್ಯ ತತಸ್ತಂ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್ ।। ೫೭.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಂದ್ರನನ್ನು, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಿಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಕಾನ್ತಿಮಾನಪಿ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಸೋಮರೂಪಿನ್ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೫೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಂತಿವಂತ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸೋಮರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅನೇನ ಕಿಲ ಮನ್ತ್ರೇಣ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಯ ವಾಗ್ಯತಃ । ದತ್ತಮಾತ್ರೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾನ್ತಿಮಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ ।। ೫೭.

ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗ, ನೀಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಆತ್ರೇಯೇಣಾಪಿ ಸೋಮೇನ ಕೃತಮೇತತ್ ಪುರಾ ನೃಪ । ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನ್ತೇ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಜನಾರ್ದನಃ । ಯಕ್ಷ್ಮಾಣಮಪನೀಯಾಶು ಅಮೃತಾಖ್ಯಾಂ ಕಲಾಂ ದದೌ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆತ್ರೇಯನಾದ ಸೋಮನು ಕೂಡ ಆಚರಿಸಿದ್ದನು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಯರೋಗವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅಮೃತ ಎಂಬ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತಾಂ ಕಲಾಂ ಸೋಮರಾಜಾಽಸೌ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧವಾನಿತಿ । ಸೋಮತ್ವಂ ಚಾಗಮತ್ ಸೋಽಸ್ಯ ಓಷಧೀನಾಂ ಪತಿರ್ಬಭೌ ।। ೫೭.

ಅಮೃತಕಲೆಯನ್ನು ಸೋಮರಾಜನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಸೋಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಔಷಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.

ದ್ವಿತೀಯಾಮಶ್ವಿನೌ ಸೋಮಭುಜೌ ಕೀರ್ತ್ಯೇತೇ ತದ್ದಿನೇ ನೃಪ । ತೌ ಶೇಷವಿಷ್ಣೂ ವಿಖ್ಯಾತೌ ಮುಖ್ಯಪಕ್ಷೌ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ದ್ವಿತೀಯೆಯಂದು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಶೇಷ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ನ ವಿಷ್ಣೋರ್ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ಸ್ಯಾದ್ ದೈವತಂ ನೃಪಸತ್ತಮ । ನಾಮಭೇದೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೫೭.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದೈವವೂ ಇಲ್ಲ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಕರಣಂ ವ್ರತಮ್ । ಶ್ರೃಣು ಯೇನಾಶು ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಾಮುಪಜಾಯತೇ ।। ೫೮.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಶುಭವನ್ನು ತರುವ ವ್ರತವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಫಾಲ್ಗುನಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ತೃತೀಯಾ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ । ಉಪಾಸಿತವ್ಯಾ ನಕ್ತೇನ ಶುಚಿನಾ ಸತ್ಯವಾದಿನಾ ।। ೫೮.

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಚನದೊಂದಿಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಸಶ್ರೀಕಂ ಚ ಹರಿಂ ಪೂಜ್ಯ ರುದ್ರಂ ವಾ ಚೋಮಯಾ ಸಹ । ಯಾ ಶ್ರೀಃ ಸಾ ಗಿರಿಜಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯೋ ಹರಿಃ ಸ ತ್ರಿಲೋಚನಃ ।। ೫೮.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಗಿರಿಜಾ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಹರಿಯೇ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ರುದ್ರನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಸರ್ವೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಪುರಾಣೇಷು ಚ ಪಠ್ಯತೇ । ಏತಸ್ಮಾದನ್ಯಥಾ ಯಸ್ತು ಬ್ರೂತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಪೃಥಕ್ತಯಾ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಹೇಳುವವನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ರುದ್ರೋ ಜನಾನಾಂ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಾವ್ಯಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ನ ತದ್ಭವೇತ್ । ವಿಷ್ಣುಂ ರುದ್ರಕೃತಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಶ್ರೀರ್ಗೌರೀ ನ ತು ಪಾರ್ಥಿವ । ತನ್ನಾಸ್ತಿಕಾನಾಂ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಾವ್ಯಂ ಜ್ಞೇಯಂ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ ।। ೫೮.

ಯಾರಾದರೂ ರುದ್ರನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ರುದ್ರನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಗೌರಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ವಿವೇಕಿಗಳು ನಾಸ್ತಿಕರ ಮಾತು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಭಕ್ತಿತಃ । ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತತಸ್ತಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ।। ೫೮.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ರಾಜನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಗಮ್ಭೀರಾಯೇತಿ ಪಾದೌ ತು ಸುಭಗಾಯೇತಿ ವೈ ಕಟಿಮ್ । ಉದರಂ ದೇವದೇವೇತಿ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯೇತಿ ವೈ ಮುಖಮ್ । ವಾಚಸ್ಪತಯೇ ಚ ಶಿರೋ ರುದ್ರಾಯೇತಿ ಚ ಸರ್ವತಃ ।। ೫೮.

'ಗಂಭೀರಾಯ' ಎಂದು ಪಾದಗಳಿಗೆ, 'ಸುಭಗಾಯ' ಎಂದು ಕಟಿಗೆ, 'ದೇವದೇವೇತಿ' ಎಂದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, 'ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ' ಎಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ, 'ವಾಚಸ್ಪತಯೇ' ಎಂದು ತಲೆಗೆ, 'ರುದ್ರಾಯ' ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ವಿಷ್ಣುಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಹರಂ ವಾ ಗೌರಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅಥವಾ ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರನನ್ನು, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ಹೋಮಂ ಕಾರಯೇನ್ಮಧುಸರ್ಪಿಷಾ । ತಿಲೈಃ ಸಹ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇತಿ ಚ ।। ೫೮.

ನಂತರ ಅವರ ಮುಂದೆ, ರಾಜನೇ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ, ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, 'ಸೌಭಾಗ್ಯಪತಯೇ' ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತ್ವಕ್ಷಾರವಿರಸಂ ನಿಸ್ನೇಹಂ ಧರಣೀತಲೇ । ಗೋಧೂಮಾನ್ನಂ ತು ಭುಞ್ಜೀತ ಕೃಷ್ಣೇಪ್ಯೇವಂ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಆಷಾಢಾದಿದ್ವಿತೀಯಾಂ ತು ಪಾರಣಂ ತತ್ರ ಭೋಜನಮ್ ।। ೫೮.

ಆಮೇಲೆ, ಉಪ್ಪು, ಕ್ಷಾರ ಅಥವಾ ಎಣ್ಣೆ ಇಲ್ಲದ ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ. ಆಷಾಢ ಮಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ದ್ವಿತೀಯ ದಿನದಂದು ಉಪವಾಸ ಮುರಿದು ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯವಾನ್ನಂ ತು ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಾದಿಷು ಪಾರ್ಥಿವ । ಶ್ಯಾಮಾಕಂ ತತ್ರ ಭುಞ್ಜೀತ ತ್ರೀನ್ ಮಾಸಾನ್ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಯವ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಶ್ಯಾಮಾಕ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಮಾಘಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ನರಾಧಿಪ । ಸೌವರ್ಣಾಂ ಕಾರಯೇದ್ ಗೌರೀಂ ರುದ್ರಂ ಚೈಕತ್ರ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೫೮.

ನಂತರ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ರಾಜನೇ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಂಗಾರದ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ಹರಿಂ ಚಾಪಿ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ । ತತಸ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದದ್ಯಾತ್ ಪಾತ್ರಭೂತೇ ವಿಚಕ್ಷಣೇ ।। ೫೮.

ಹಾಗೆಯೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ನೇನ ಹೀನೇ ವೇದಾನಾಂ ಪಾರಗೇ ಸಾಧುವರ್ತಿನಿ । ಸದಾಚಾರೇತಿ ವಾ ದದ್ಯಾದಲ್ಪವಿತ್ತೇ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೫೮.

ಅನ್ನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಥವಾ ಸದಾಚಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.