ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸಮಾಪ್ತೇ ತು ವ್ರತೇ ವಹ್ನಿಂ ಕಾಞ್ಚನಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ । ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ರಕ್ತಪುಷ್ಪಾನುಲೇಪನಮ್ ।। ೫೬.

ವ್ರತ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಕೆಂಪು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಕುಙ್ಕುಮೇನ ತಥಾ ಲಿಪ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ದೇವದೇವ ಚ । ಸರ್ವಾವಯವಸಂಪೂರ್ಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್ ।। ೫೬.

ಅದನ್ನು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವದೇವನನ್ನು ಕೂಡ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನೇನ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಯುಗೇನ ಚ । ಪಶ್ಚಾತ್ ತಂ ದಾಪಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೫೬.

ವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು.

ಧನ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯಕರ್ಮಾಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯಚೇಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯವಾನ್ । ಧನ್ಯೇನಾನೇನ ಚೀರ್ಣೇನ ವ್ರತೇನ ಸ್ಯಾಂ ಸದಾ ಸುಖೀ ।। ೫೬.

ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು ಧನ್ಯ, ನನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಧನ್ಯ, ನಾನು ಧನ್ಯನು. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದುದರಿಂದ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

ಏವಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ತಂ ವಿಪ್ರೇ ನ್ಯಸ್ಯ ಕೋಶಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಸದ್ಯೋ ಧನ್ಯತ್ವಮಾಪ್ನೋತಿ ಯೋಽಪಿ ಸ್ಯಾದ್ ಭಾಗ್ಯವರ್ಜಿತಃ ।। ೫೬.

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಂದೆ ಧನವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಾಗ, ಯಾರಿಗೆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಧನ್ಯತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ಚ ಪುಷ್ಕಲಮ್ । ಅನೇನ ಕೃತಮಾತ್ರೇಣ ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೬.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮಜನಿತಂ ಪಾಪಮಗ್ನಿರ್ದಹತಿ ತಸ್ಯ ಹ । ದಗ್ಧೇ ಪಾಪೇ ವಿಮುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಇಹ ಜನ್ಮನ್ಯಸೌ ಭವೇತ್ ।। ೫೬.

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಅಗ್ನಿ ದಹಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪವು ದಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮವು ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೋಽಪೀದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಶ್ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠೇದ್ ದ್ವಿಜಃ । ಉಭೌ ತಾವಿಹ ಲೋಕೇ ತು ಧನ್ಯೌ ಸದ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಃ ।। ೫೬.

ಯಾರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಧನ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ವ್ರತಂ ಚೈತಚ್ಚೀರ್ಣಮಾಸೀನ್ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಧನದೇನ ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಶೂದ್ರಯೋನೌ ಸ್ಥಿತೇನ ತು ।। ೫೬.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕುಬೇರನು, ಆಗ ಶೂದ್ರ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆಚರಿಸಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಾನ್ತಿವ್ರತಮನುತ್ತಮಮ್ । ಯತ್ಕೃತ್ವಾ ತು ಪುರಾ ಸೋಮಃ ಕಾನ್ತಿಮಾನಭವತ್ ಪುನಃ ।। ೫೭.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಕಾಂತಿ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಹಿಂದೆ ಸೋಮನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.

ಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ದಕ್ಷಶಾಪೇನ ಪುರಾಕ್ರಾನ್ತೋ ನಿಶಾಕರಃ । ಏತಚ್ಚೀರ್ತ್ವಾ ವ್ರತಂ ಸದ್ಯಃ ಕಾನ್ತಿಮಾನಭವತ್ ಕಿಲ ।। ೫೭.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.

ದ್ವಿತೀಯಾಯಾಂ ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಸ್ಯ ಸಿತೇ ದಿನೇ । ನಕ್ತಂ ಕುರ್ವೀತ ಯತ್ನೇನ ಅರ್ಚಯನ್ ಬಲಕೇಶವಮ್ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ದ್ವಿತೀಯೆಯಂದು, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬಾಲಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಬಲದೇವಾಯ ಪಾದೌ ತು ಕೇಶವಾಯ ಶಿರೋಽರ್ಚಯೇತ್ । ಏವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೇಧಾವೀ ವೈಷ್ಣವಂ ರೂಪಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೭.

ಬಲದೇವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಶವನ ಶಿರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ವೈಷ್ಣವ ದೇವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪರಸ್ವರೂಪಂ ಸೋಮಾಖ್ಯಂ ದ್ವಿಕಲಂ ತದ್ದಿನೇ ಹಿ ಯತ್ । ತಸ್ಯಾರ್ಘಂ ದಾಪಯೇದ್ ಧೀಮಾನ್ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ।। ೫೭.

ಆ ದಿನದಂದು, ಸೋಮ ಎಂಬ ಪರಮ ರೂಪದ ದ್ವಿಕಲೆಗೆ, ಧೀಮಂತನು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಮೋಽಸ್ತ್ವಮೃತರೂಪಾಯ ಸರ್ವೌಷಧಿನೃಪಾಯ ಚ । ಯಜ್ಞಲೋಕಾಧಿಪತಯೇ ಸೋಮಾಯ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ।। ೫೭.

ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನಾದವನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸೋಮ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅನೇನೈವ ಚ ಮಾರ್ಗೇಣ ದತ್ತ್ವಾರ್ಘ್ಯಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ರಾತ್ರೌ ಸವಿಪ್ರೋ ಭುಞ್ಜೀತ ಯವಾನ್ನಂ ಸಘೃತಂ ನರಃ ।। ೫೭.

ಈ ರೀತಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಜವದ ಅನ್ನವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಫಾಲ್ಗುನಾದಿಚತುಷ್ಕೇ ತು ಪಾಯಸಂ ಭೋಜಯೇಚ್ಛುಚಿಃ । ಶಾಲಿಹೋಮಂ ತು ಕುರ್ವೀತ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇ ತು ಯವೈಸ್ತಥಾ ।। ೫೭.

ಫಾಲ್ಗುಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾದವನು ಪಾಯಸವನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಜವದಿಂದ ಸಹಿತ ಶಾಲಿಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಆಷಾಢಾದಿಚತುಷ್ಕೇ ತು ತಿಲಹೋಮಂ ತು ಕಾರಯೇತ್ । ತದ್ವತ್ ತಿಲಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜೀತ ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಕ್ರಮಃ ।। ೫೭.

ಆಷಾಢದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತಿಲದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ವಿಧಿಯ ಕ್ರಮ.

ತತಃ ಸಂವತ್ಸರೇ ಪೂರ್ಣೇ ಶಶಿನಂ ಕೃತರಾಜತಮ್ । ಸಿತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ಸಿತಪುಷ್ಪಾನುಲೇಪನಮ್ । ಏವಮೇವ ದ್ವಿಜಂ ಪೂಜ್ಯ ತತಸ್ತಂ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್ ।। ೫೭.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಂದ್ರನನ್ನು, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಿಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಕಾನ್ತಿಮಾನಪಿ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಸೋಮರೂಪಿನ್ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೫೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಂತಿವಂತ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸೋಮರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅನೇನ ಕಿಲ ಮನ್ತ್ರೇಣ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಯ ವಾಗ್ಯತಃ । ದತ್ತಮಾತ್ರೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾನ್ತಿಮಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ ।। ೫೭.

ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗ, ನೀಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಆತ್ರೇಯೇಣಾಪಿ ಸೋಮೇನ ಕೃತಮೇತತ್ ಪುರಾ ನೃಪ । ತಸ್ಯ ವ್ರತಾನ್ತೇ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಜನಾರ್ದನಃ । ಯಕ್ಷ್ಮಾಣಮಪನೀಯಾಶು ಅಮೃತಾಖ್ಯಾಂ ಕಲಾಂ ದದೌ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆತ್ರೇಯನಾದ ಸೋಮನು ಕೂಡ ಆಚರಿಸಿದ್ದನು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಯರೋಗವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅಮೃತ ಎಂಬ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತಾಂ ಕಲಾಂ ಸೋಮರಾಜಾಽಸೌ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧವಾನಿತಿ । ಸೋಮತ್ವಂ ಚಾಗಮತ್ ಸೋಽಸ್ಯ ಓಷಧೀನಾಂ ಪತಿರ್ಬಭೌ ।। ೫೭.

ಅಮೃತಕಲೆಯನ್ನು ಸೋಮರಾಜನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಸೋಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಔಷಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.

ದ್ವಿತೀಯಾಮಶ್ವಿನೌ ಸೋಮಭುಜೌ ಕೀರ್ತ್ಯೇತೇ ತದ್ದಿನೇ ನೃಪ । ತೌ ಶೇಷವಿಷ್ಣೂ ವಿಖ್ಯಾತೌ ಮುಖ್ಯಪಕ್ಷೌ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೭.

ರಾಜನೇ, ದ್ವಿತೀಯೆಯಂದು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಶೇಷ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ನ ವಿಷ್ಣೋರ್ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ಸ್ಯಾದ್ ದೈವತಂ ನೃಪಸತ್ತಮ । ನಾಮಭೇದೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।। ೫೭.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದೈವವೂ ಇಲ್ಲ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಮಹಾರಾಜ ಸೌಭಾಗ್ಯಕರಣಂ ವ್ರತಮ್ । ಶ್ರೃಣು ಯೇನಾಶು ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಾಮುಪಜಾಯತೇ ।। ೫೮.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಶುಭವನ್ನು ತರುವ ವ್ರತವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಹೆಂಗಸರು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಫಾಲ್ಗುನಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ತೃತೀಯಾ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷತಃ । ಉಪಾಸಿತವ್ಯಾ ನಕ್ತೇನ ಶುಚಿನಾ ಸತ್ಯವಾದಿನಾ ।। ೫೮.

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಚನದೊಂದಿಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಸಶ್ರೀಕಂ ಚ ಹರಿಂ ಪೂಜ್ಯ ರುದ್ರಂ ವಾ ಚೋಮಯಾ ಸಹ । ಯಾ ಶ್ರೀಃ ಸಾ ಗಿರಿಜಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯೋ ಹರಿಃ ಸ ತ್ರಿಲೋಚನಃ ।। ೫೮.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಗಿರಿಜಾ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಹರಿಯೇ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ರುದ್ರನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಸರ್ವೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಪುರಾಣೇಷು ಚ ಪಠ್ಯತೇ । ಏತಸ್ಮಾದನ್ಯಥಾ ಯಸ್ತು ಬ್ರೂತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಪೃಥಕ್ತಯಾ ।। ೫೮.

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಹೇಳುವವನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.