ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸ ರಾಜಾ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ । ವಿಶಾಲಸ್ಯ ಕಥಂ ಕೌಬ್ಜ್ಯಮಿತಿ ಚಿನ್ತಾಪರೋಭವತ್ ।। ೫೫.

ಆ ಮಹದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ರಾಜನು, ಈ ವಿಶಾಲ ಆಮ್ರವೃಕ್ಷ ಹೇಗೆ ಕುಂಜಕಾಯವಾಯಿತೆಂದು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಮುಳುಗಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತೋ ಬುದ್ಧಿರ್ಬಭೌ ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರತಿ । ಅನೇನಾಗತಮಾತ್ರೇಣ ಕೃತಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೫.

ಅವನಿಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಗ್ಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಉದಯವಾಯಿತು: ಅವನು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದೇಷೈವ ಭವಿತಾ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸ ನೃಪಃ ।। ೫೫.

ಆದುದರಿಂದ, ಈವನೇ ಭಗವಂತನು, ಪರಮ ಪುರುಷನು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಅನುಗ್ರಹಾಯ ಭಗವನ್ ನೂನಂ ತ್ವಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ಆಗತೋಽಸಿ ಸ್ವರೂಪಂ ಮೇ ದರ್ಶಯಸ್ವಾಧುನಾ ಹರೇ ।। ೫೫.

ಭಗವಂತನೇ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀನು ಪರಮ ಪುರುಷನು, ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವೆ; ಈಗ ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು ಹರಿಯೇ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ । ಬಭೌ ತತ್ಪುರತಃ ಸೌಮ್ಯೋ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಹ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ದೇವರು, ಅವನ ಮುಂದೆ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಯತ್ತೇ ಮನಸಿ ವರ್ತತೇ । ಮಯಿ ಪ್ರಸನ್ನೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ತಿಲಮಾತ್ರಮಿದಂ ನೃಪ ।। ೫೫.

ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ವರವನ್ನಾದರೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು; ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ರಾಜನೇ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ಹರ್ಷೋತ್ಫುಲ್ಲಿತಲೋಚನಃ । ಮೋಕ್ಷಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ದೇವೇಶೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನೋವಾಚ ಕಿಂಚನ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅರಳಿದವನು, 'ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ನನಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೇನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ಪುನರ್ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಹ । ಮಯ್ಯಾಗತೇ ವಿಶಾಲೋಽಯಮಾಮ್ರಃ ಕುಬ್ಜತ್ವಮಾಗತಃ । ಯಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ತೀರ್ಥಮಿದಂ ಕುಬ್ಜಕಾಮ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಬಂದಾಗ ಈ ಆಮ್ರವೃಕ್ಷ ಕುಂಜಕಾಯವಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸ್ಥಳವು ಕುಂಜಕಾಮ್ರ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನ್ಯಾದಯೋಽಪ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ತಾ ಯದಿ ಸ್ವಕಮ್ । ಕಲೇವರಂ ತ್ಯಜಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇಷಾಂ ಪಞ್ಚಶತಾನಿ ಚ । ವಿಮಾನಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯೋಗಿನಾಂ ಮುಕ್ತಿರೇವ ಚ ।। ೫೫.

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರಿಗೆ ಐದು ನೂರು ದೇವಲೋಕದ ವಿಮಾನಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ; ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನೃಪಂ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಾಗ್ರೇಣ ಜನಾರ್ದನಃ । ಪಸ್ಪರ್ಶ ಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರೋಽಸೌ ಪರಂ ನಿರ್ವಾಣಮಾಪ್ತವಾನ್ ।। ೫೫.

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ದೇವರಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಶಂಖದ ತುದಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಂ ದೇವಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ । ಯೇನ ಭೂಯಃ ಪುನಃ ಶೋಚ್ಯಪದವೀಂ ನೋ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಸಿ ।। ೫೫.

ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೂಡ ಆ ದೇವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು. ಆತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ದುಃಖದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯ ಇದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಮಾನವಃ । ಪಠೇದ್ ಯಶ್ಚರಿತಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾರ್ಥದೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೫.

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಈ ಇಬ್ಬರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಶುಭವ್ರತಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯಶ್ಚ ಕುರ್ಯಾಜ್ಜನೇಶ್ವರ । ಸ ಸರ್ವಸಮ್ಪದಂ ಚೇಹ ಭುಕ್ತ್ವೇತೇ ತಲ್ಲಯಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೫೫.

ಯಾರು ಈ ಶುಭಕರವಾದ, ಪುಣ್ಯವಂತವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಲಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ । ಅತಃ ಪರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಧನ್ಯವ್ರತಮನುತ್ತಮಮ್ । ಯೇನ ಸದ್ಯೋ ಭವೇದ್ ಧನ್ಯ ಅಧನ್ಯೋಽಪಿ ಹಿ ಯೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೬.

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ಧನ್ಯವ್ರತವೆಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತನೂ ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಧನ್ಯನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷೇ ಸಿತೇ ಪಕ್ಷೇ ಪ್ರತಿಪದ್ ಯಾ ತಿಥಿರ್ಭವೇತ್ । ತಸ್ಯಾಂ ನಕ್ತಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ವಿಷ್ಣುಮಗ್ನಿಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ।। ೫೬.

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪ್ರತಿಪದೆಯಂದು, ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ವೈಶ್ವಾನರಾಯ ಪಾದೌ ತು ಅಗ್ನಯೇತ್ಯುದರಂ ತಥಾ । ಹವಿರ್ಭುಂಜಾಯ ಚ ಉರೋ ದ್ರವಿಣೋದೇತಿ ವೈ ಭುಜೋ ।। ೫೬.

ವೈಶ್ವಾನರನಿಗೆ ಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, ಹವಿರ್ಭುಜ್‌ಗೆ ಎದೆಯನ್ನು, ದ್ರವಿಣೋದನಿಗೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸಂವರ್ತ್ತಾಯೇತಿ ಚ ಶಿರೋ ಜ್ವಲನಾಯೇತಿ ಸರ್ವತಃ । ಅಭ್ಯರ್ಚ್ಯೈವಂ ವಿಧಾನೇನ ದೇವದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೫೬.

ಸಂವರ್ತನಿಗೆ ತಲೆಯನ್ನು, ಜ್ವಲನನಿಗೆ ಸರ್ವಾಂಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಈ ಕ್ರಮದಂತೆ ದೇವದೇವರಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯೈವ ಪುರತಃ ಕುಣ್ಡಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ವಿಘಾನತಃ । ಹೋಮಂ ತತ್ರ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಏಭಿರ್ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ।। ೫೬.

ಆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹೊಮಕುಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಸಂಯಾವಕಂ ಚಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜೀಯಾದ್ ಘೃತಸಂಯುತಮ್ । ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೇಽಪ್ಯೇವಮೇವ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ತು ಯಾವತಃ ।। ೫೬.

ನಂತರ ಗೋಧಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಡನೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಚೈತ್ರಾದಿಷು ಚ ಭುಞ್ಜೀತ ಪಾಯಸಂ ಸಘೃತಂ ಬುಧಃ । ಶ್ರಾವಣಾದಿಷು ಸಕ್ತೂಂಶ್ಚ ತತಶ್ಚೈತತ್ ಸಮಾಪ್ಯತೇ ।। ೫೬.

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ತುಪ್ಪದೊಡನೆ ಪಾಯಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಕ್ತು ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಈ ವ್ರತವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಪ್ತೇ ತು ವ್ರತೇ ವಹ್ನಿಂ ಕಾಞ್ಚನಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ । ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ರಕ್ತಪುಷ್ಪಾನುಲೇಪನಮ್ ।। ೫೬.

ವ್ರತ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಕೆಂಪು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಕುಙ್ಕುಮೇನ ತಥಾ ಲಿಪ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ದೇವದೇವ ಚ । ಸರ್ವಾವಯವಸಂಪೂರ್ಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್ ।। ೫೬.

ಅದನ್ನು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವದೇವನನ್ನು ಕೂಡ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನೇನ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಯುಗೇನ ಚ । ಪಶ್ಚಾತ್ ತಂ ದಾಪಯೇತ್ ತಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ।। ೫೬.

ವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು.

ಧನ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯಕರ್ಮಾಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯಚೇಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ಧನ್ಯವಾನ್ । ಧನ್ಯೇನಾನೇನ ಚೀರ್ಣೇನ ವ್ರತೇನ ಸ್ಯಾಂ ಸದಾ ಸುಖೀ ।। ೫೬.

ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು ಧನ್ಯ, ನನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಧನ್ಯ, ನಾನು ಧನ್ಯನು. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದುದರಿಂದ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

ಏವಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ತಂ ವಿಪ್ರೇ ನ್ಯಸ್ಯ ಕೋಶಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಸದ್ಯೋ ಧನ್ಯತ್ವಮಾಪ್ನೋತಿ ಯೋಽಪಿ ಸ್ಯಾದ್ ಭಾಗ್ಯವರ್ಜಿತಃ ।। ೫೬.

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಂದೆ ಧನವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಾಗ, ಯಾರಿಗೆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಧನ್ಯತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ಚ ಪುಷ್ಕಲಮ್ । ಅನೇನ ಕೃತಮಾತ್ರೇಣ ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೬.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯ, ಧನ, ಧಾನ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮಜನಿತಂ ಪಾಪಮಗ್ನಿರ್ದಹತಿ ತಸ್ಯ ಹ । ದಗ್ಧೇ ಪಾಪೇ ವಿಮುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಇಹ ಜನ್ಮನ್ಯಸೌ ಭವೇತ್ ।। ೫೬.

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಅಗ್ನಿ ದಹಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪವು ದಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮವು ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೋಽಪೀದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಶ್ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠೇದ್ ದ್ವಿಜಃ । ಉಭೌ ತಾವಿಹ ಲೋಕೇ ತು ಧನ್ಯೌ ಸದ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಃ ।। ೫೬.

ಯಾರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಧನ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ವ್ರತಂ ಚೈತಚ್ಚೀರ್ಣಮಾಸೀನ್ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಧನದೇನ ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಶೂದ್ರಯೋನೌ ಸ್ಥಿತೇನ ತು ।। ೫೬.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕುಬೇರನು, ಆಗ ಶೂದ್ರ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಆಚರಿಸಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.